Recenzje
Jak zakochać się na niby według Hani i Ishu
Historia Hani i Ishu jest zabawną i wzruszającą powieścią o dwóch dziewczynach w nastoletnim wieku. Muszą stawić czoła wielu trudnościom. Przyjaciółki Hani nie chcą zaakceptować tego że dziewczyna jest biseksualna. Ishu chcąc zaimponować rodzicom musi zostać naczelną prefektą. Dziewczyny wchodza w układ i udają, że są parą. Hani dzięki temu ma zostać zaakceptowana a Ishu zdobyć popularność, jednak plany dziewczyn się komplikują. W dodatku nie każdy akceptuje ich pochodzenie. Książka jest napisana w świetny sposób, trudno się od niej oderwać. Jest też pełna ciekawych informacji na temat kultury i tradycji hinduskich, co sprawia, że jest jeszcze bardziej fascynująca. Podsumowując, książka jest przyjemna i wciągająca. Autorka świetnie uchwyciła emocje związane z dorastaniem i poszukiwaniem miłości. Polecam każdemu. Cudowna historia i można się sporo nauczyć o hinduskich zwyczajach.
Matka wystarczająco dobra. Jak nie dać sobie wmówić, że inni wiedzą lepiej
Odkąd kobieta zostaje matką jest oceniana na każdym kroku. Najpierw w szpitalu, później w domu, przez rodzinę, znajomych, a także przez obcych. Z jednej strony niektórzy czasem mają rację i taką krytyką jest nam potrzebna, z drugiej zaś strony my same wiemy jak wychowywać własne dziecko. Jednak najbardziej przykre w tym wszystkim jest to, że tworząc rodzinę żona, mąż, dzieci to właśnie kobieta jest w ciągłym ogniu krytyki społeczeństwa. „Matka wystarczająco dobra” to książka dla mam, które chcą poczuć się zrozumiane. Ta lektura wspiera, buduje pewność siebie, a także pozwala spojrzeć na pewne kwestie z szerszej perspektywy. Po tę książkę sięgnęłam głównie ze względu na jej przekaz. Początki macierzyństwa były dla mnie piękne choć trudne. Obecnie zmagam się z buntem dwulatka i nie jest łatwo. Czasem mam ochotę wstać i wyjść, a przy tym czuję się nie zrozumiana przez najbliższych. Dlatego też pokładałam w tej książce duże nadzieje. I nie pomyliłam się. Kasia Wasilewska sprawiła, że nie czuję się już beznadziejną matkę. Wręcz przeciwnie podniosła mnie na duchu! Ogromnie dziękuję za tę książkę! „Matka wystarczająco dobra” to książka, która zawiera w sobie cudowne treści. Autorka nie ocenia, nie moralizuje i nie krytykuje matek. Wręcz przeciwnie pomaga nam odnaleźć równowagę między naszymi założeniami, społecznymi oczekiwaniami i naszym poczuciem własnej wartości. Jak już wspomniałam ta książka jest dla nas wsparciem, okazuje nam zrozumienie, a przede wszystkim ukazuje, że dla naszych dzieci zawsze jesteśmy najlepsze i najważniejsze. Cos co najbardziej uderzyło mnie w tej książce to przedstawienie rzeczywistości. Autorka opowiada historie kobiet z którymi miała do czynienia i wcale nie są one kolorowe. Wręcz przeciwnie! Zawarte w tej książce opowieści skupiają się na tym niewyidealizowanym obrazie mamy, co sprawia, że czujemy się na równi z tymi wszystkimi kobietami. Widzimy, że nie tylko my mamy ciężko, a kobiet takich jak my jest mnóstwo. W dzisiejszych czasach mamy dostęp do ogromnej ilości porad dotyczących macierzyństwa. Poprzez książki, internet, media widzimy idealny obraz matki. Jednak później przychodzi zderzenie z rzeczywistością, a my obwiniamy się, że nie jesteśmy tak spokojne, pełne energii i cierpliwości. Życie to wszystko weryfikuje, a książka „Matka wystarczająco dobra” pokazuje jak szkodliwe i toksyczne są takie przekazy. Ogromną zaletą tej książki jest to, że po każdym rozdziale mamy do wykonania ćwiczenia, które pomogą nam w samoakceptacji. Dzięki temu zaczynamy doceniać swoje osiągnięcia zarówno te duże jak i te mniejsze. Dzięki tej książce zrozumiałam, że nie ma idealnych matek. Każda z nas miewa gorsze dni, ale nie oznacza to, że jesteśmy złymi mamami. Reasumując, „Matka wystarczająco dobra” to książka, którą z całego serca polecam wszystkim mamą. Katarzyna Wasilewska sprawi, że zmienicie spojrzenie na wiele spraw. Jeśli macie cięższy okres w życiu, a wasze dziecko daje wam popalić to wybór tej lektury będzie dla was idealny! Z całego serca dziękuje autorce za tą książkę. Dziękuję, że pokazała mi jak zrozumieć macierzyństwo, że nie wszystko jest tak piękne i kolorowe jak przedstawiają media. Ta książka to inspirujący poradnik, który jest pełen zrozumienia. Dzięki tej książce zrozumiałam, że jestem „wystarczająco dobrą” matką.
Piekielna umowa
"Piekielna umowa" autorstwa Anny Wolf to pełna napięcia i emocji historia, która wciągnęła mnie od pierwszych stron. Autorka, którą dobrze znam z lekkiego i przystępnego stylu, ponownie dostarcza książkę, którą przeczytałam z prawdziwą przyjemnością. Fabuła koncentruje się na losach Samanthy, która zrobi wszystko, by uratować przed więzieniem swoją młodszą siostrę, Oliv. Podpisuje kontrakt z samym diabłem i wyrusza na misję, która prowadzi ją do Miami, gdzie razem z siostrą próbuje zacząć nowe życie. Budynek, który Samantha niespodziewanie odziedzicza, staje się fundamentem jej nowego biznesu - klubu ze striptizem o nazwie Hell. Pomysł na prowadzenie klubu okazuje się strzałem w dziesiątkę, a lokal szybko zyskuje popularność. Samantha, pokazując, że ma głowę do interesów, musi jednak zmierzyć się z nowymi wyzwaniami, w tym z zatrudnieniem odpowiedniej ochrony dla swoich dziewczyn. W tym momencie na scenie pojawia się Mike, tajemniczy mężczyzna z przeszłością, który ma inne motywy niż jedynie świadczenie usług ochroniarskich. Anna Wolf umiejętnie buduje napięcie i wplata elementy nieoczekiwanych zwrotów akcji, które trzymają w niepewności. Relacja między głównymi bohaterami, Samanthą i Mike'em, jest pełna chemii i emocji, co sprawia, że ich losy śledziłam z zapartym tchem. Autorka doskonale łączy elementy romansu z mroczniejszymi aspektami fabuły, tworząc intrygującą mieszankę, która z pewnością przypadnie do gustu fanom tego gatunku. Niemniej jednak, mimo że większość książki jest wciągająca, zakończenie pozostawiło mnie z lekkim poczuciem rozczarowania. Wydaje się, że finał historii mógłby być bardziej rozwinięty, co pozwoliłoby lepiej zamknąć wątki, które Anna Wolf budowała przez całą powieść. "Piekielna umowa" to kolejna udana pozycja w dorobku Anny Wolf, która z pewnością przypadnie do gustu szukającym intensywnych emocji i porywających wątków miłosnych. Mimo drobnych zastrzeżeń co do zakończenia, książka ta zapewnia doskonałej rozrywki. Jednak należy pamiętać, że jest to lektura skierowana wyłącznie do dorosłych czytelników.
Kim jesteś, Klaro?
„Jeśli człowiek żyje jakimś problemem, to dosłownie wszystko wokół zdaje się współgrać.” Trudno jest mi wyobrazić sobie sytuację, gdy nie pamiętałabym swojej przeszłości. To musi być straszne uczucie mieć wrażenie utraty swego życia, bo tak kojarzy mi się amnezja. Nasza pamięć to niezwykle cenna umiejętność ludzkiego mózgu. To w pewnym sensie nasza baza danych, według której układamy sobie życie, a przede wszystkim wiemy, kim jesteśmy, a tego nie może powiedzieć o sobie bohaterka książki „Klaro, kim jesteś?” Klara Zamojska miała wypadek samochodowy w dniu 17 stycznia, w skutek którego doznała urazu głowy, czego następstwem jest amnezja. Od tamtego momentu minęło pół roku, a ona nadal nie pamięta zupełnie niczego i źle się z tym czuje, gdyż nie rozpoznaje nawet najbliższych osób. Ma jednak wrażenie, że wszyscy przed nią coś ukrywają, nawet najbliższa przyjaciółka Nadia. W urywkach wspomnień i we snach pojawia się często scena, w której widzi małego chłopca trzymającego za rękę dziewczynkę. Poznajemy ją w trakcie wizyty u terapeutki, do której skierowali ją rodzice, ale te sesje nie przynoszą żadnych rezultatów, lecz jeszcze bardzie upewniają kobietę, że coś jest nie tak. Postanawia spisywać w komputerze pojawiające się obrazki z przeszłości, mając nadzieję na dotarcie do prawdy. Chcąc jeszcze bardziej się zaangażować, postanawia poszukać pracy. Wysyła też swoje krótkie teksty do redakcji „Zero Life” i wkrótce niespodziewanie otrzymuje stamtąd zaproszenie na rozmowę. Szef redakcji, Bruno Leyk proponuje, by pisała felietony, w której opisywałaby swoje dotychczasowe przeżycia i to, co pamięta. To wiąże się z przeprowadzką z Warszawy do Zielonej Góry, gdzie mieści się siedziba redakcji, ale chęć od rodziców i dotychczasowego miejsca zamieszkania jest silniejsza. Wkrótce zaczynają się dziać wokół niej dziwne rzeczy, w tym ona ma wrażenie, że ktoś ją śledzi, gdyż kilka razy widzi sylwetkę jakiegoś mężczyzny, a do tego otrzymuje dziwne smsy. Wszystkim wygląda tak, jakby ktoś nie chciał, by ona przypomniała sobie wcześniejsze swoje przeżycia. Po książkę pani Eweliny Dobosz sięgnęłam po raz drugi, po tym, gdy przeczytałam powieść jej autorstwa pt.: „Nie nasza godzina”, przy której czas minął mi szybko. Podobnie było w przypadku jej najnowszej książki „Kim jesteś Klaro?, której tytuł sugeruje raczej fabułę obyczajową ewentualnie psychologiczną. Wszystko zaczyna się spokojnie, gdy razem z Klarą powoli dowiadujemy się, kim jest i w jakim stanie się znajduje. Jednak podążając za kolejnymi epizodami i rozdziałami, robi się coraz ciekawiej, tajemniczo wraz z pojawieniem się śledzącego ją mężczyznę. Wiemy tylko tyle, co przedstawia nam Klara, gdyż narracja prowadzona jest z jej punktu widzenia. To bardzo dobry zabieg autorki, gdyż dzięki temu tworzy się atmosfera niepewności, a czytając próbujemy odkryć, o co tu chodzi. „Kim jesteś Klaro” jest to wciągający z każdą stroną romans z dreszczykiem, w którym atmosfera się zagęszcza, a nasza uwaga jest skutecznie podtrzymywana do samego końca. To powieść z fascynującą fabułą, w której dzieje się bardzo dużo, jesteśmy zaskakiwani zwrotami akcji, wyłaniającymi się znakami zapytania i splotem zdarzeń. Jedyne, co było w niej do przewidzenia, to wątek związany z Klarą i Bruno, gdyż można było się spodziewać, że między tą dwójką rozwinie się coś więcej, niż tylko redakcyjna znajomość. Jednak i w tym przypadku pojawiają się wątpliwości, czy na pewno Bruno mówi o wszystkim i jest wobec niej uczciwy, mimo że wszystko wskazuje na to, że faktycznie zależy mu na Klarze. Rozwiązanie tej zagadki dopełnia całości idealnie, więc jest to powieść, którą pochłonęłam w szybkim tempie. Czy będzie kontynuacja? Czas pokaże, gdyż ostatnie akapity tej powieści nie są ostateczne, chociaż wiele się wyjaśniło. Autorka pozostawiła nas z otwartą furtkę, dającą pole do snucia własnych scenariuszy i nadzieję na dalsze losy bohaterów.
The Thomas Family #1. Spętani przeznaczeniem
Zapraszam was na moją opinię na temat książki Spętani przeznaczeniem od Zuzanny Dominik i Editio Red. No to zaczynamy. "Spętani przeznaczeniem" to książka, która łączy w sobie elementy romansu i opowieści o życiowych wyborach. Główna bohaterka, Brooklyn, jest trzydziestodwuletnią specjalistką od nieruchomości, której życie zawodowe i osobiste pozostaje pod ciągłą kontrolą rodziców. Są oni nie tylko jej szefami, ale także próbują narzucać jej swoje zdanie na każdym kroku. Wysłanie Brooklyn na ranczo, aby przekonała właściciela do sprzedaży, miało być dla niej krótkim wyjazdem służbowym. Jednak ta podróż zmienia się w coś więcej, gdy poznaje Archera Thomasa, młodego i przystojnego właściciela rancza. Brooklyn, przyzwyczajona do szybkiego tempa wielkiego miasta i ciągłej presji, znajduje na ranczu coś, czego dawno nie miała - spokój i chwilę dla siebie. Barrington Hills staje się dla niej miejscem, w którym może odpocząć i przemyśleć swoje życie. Archer, choć początkowo zdystansowany, wprowadza ją w zupełnie inny świat - pełen prostoty, ale też zasad, których nie łamie. Jedną z tych zasad jest szczerość, a Brooklyn musi zmierzyć się z faktem, że jej pobyt na ranczu wiąże się z pewnym kłamstwem. Fabuła książki jest dość przewidywalna, co może być zarówno zaletą, jak i wadą, w zależności od oczekiwań czytelnika. Relacja między bohaterami rozwija się w typowy dla romansów sposób - od początkowych napięć i nieporozumień do wzajemnego zbliżenia. To historia o odkrywaniu siebie, uczeniu się podejmowania własnych decyzji i mierzeniu się z konsekwencjami swoich czynów. Styl autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę czyta się szybko. Opisy rancza i jego otoczenia tworzą miły kontrast do życia w mieście, pokazując, jak różne mogą być tempo i priorytety życia. Postać Archera wprowadza nutę tajemniczości, choć jego charakter wydaje się nieco schematyczny. "Spętani przeznaczeniem" to książka, która przypadnie do gustu czytelnikom szukającym lekkiej i relaksującej lektury. Nie jest to historia zaskakująca ani głęboka, ale dobrze sprawdzi się jako sposób na oderwanie się od codzienności. Jeśli lubicie romantyczne historie z prostym przesłaniem, ta książka może być dobrym wyborem.