ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Jak zakochać się na niby według Hani i Ishu

„Jak zakochać się na niby według Hani i Ishu” to najnowsza powieść Adiby Jaigirdar, która porusza wiele ważnych tematów, takich jak przyjaźń, rodzina, akceptacja, tożsamość seksualna i społeczne oczekiwania. Książka napisana jest z dwóch perspektyw, Hani i Ishu, dzięki temu możemy poznać każdą z dziewczyn osobno, ich odczucia i pogląd na daną sytuację. Autorka serwuje nam mieszankę emocji, gdyż łączy w sobie zabawne sytuacje z poważnymi tematami. Czytając powieść, mamy okazję poznać elementy kultury bangladeskiej, ich potrawy, ubiory, życie muzułmańskiej rodziny w Irlandii. Książka ta przedstawia historię nastolatek, które odkrywają swoją seksualność i próbują pogodzić to z oczekiwaniami rodziny i przyjaciół. Ukazuje również relacje rodzinne, które nie zawsze są idealne, a próba dopasowania się do tego co oczekują od nas inni nie zawsze jest dla nas najlepszym wyborem. Powieść porusza uniwersalne tematy, z którymi może utożsamiać się nastolatek. Dziewczyny postanawiają, że będą udawać parę, a taki związek przyniesie im obu korzyści. Hani, chce w końcu udowodnić swoim przyjaciółkom, że jest biseksualna, a Ishu dzięki temu ma stać się bardziej popularna i lubiana, co pomoże jej wygrać bycie naczelną prefektką. Co przyniesie udawanie pary? Czy na przyjaciół można zawsze liczyć? Czy popularność jest aż tak ważna? Czy warto żyć tak, aby przypodobać się rodzicom? Czy warto żyć marzeniami innych? Na te wszystkie pytania, będziecie znać odpowiedź po przeczytaniu książki. Powieść "Jak zakochać się na niby według Hani i Ishu" jest przede wszystkim idealną propozycją dla do młodych czytelników, którzy chcą poznać swoją seksualność i szukają książek o tematyce LGBTQ+. Uważam, że jest to również książka dla dorosłych, dzięki której nam dorosłym łatwiej jest zrozumieć i poznać młode pokolenie. To powieść, która bawi jednocześnie wzrusza, jak również skłania do refleksji, która z pewnością pozostawi po sobie trwałe wrażenie.

Andziaanecia Szyszka Aneta

Jego wysokość prezes

Widząc nazwisko autorki, po książki sięgam w ciemno i po raz kolejny nie zawiodłam się na lekturze. Książka jest romansem biurowym, z lekkim slow burn i delikatnym enemies to lovers. Historia wciągająca, wzbudzająca ciekawość i emocje, ale pomimo określenia jej jako romans spicy, mi tej pikanterii troszkę zabrakło. Emma jest absolwentką Harvardu, miała przed sobą świetlaną przyszłość, która z dnia na dzień runęła jak domek z kart. Młoda kobieta na wskutek kolejnych niepowodzeń z uczuciem porażki i wyrzutami sumienia wraca do domu babci, zaszywa się na prowincji i cierpi w samotności. Jej przebiegła babcia starając się ją wydobyć z marazmu wysyła ją na misję, w celu odnalezienia jej dawnego partnera, który jest jej coś winien. Emma przebywając w Nowym Jorku przez przypadek dostaje pracę, która całkowicie odmienia jej życie, a obietnica dana babci schodzi na dalszy plan, jednak nikt nie przewidział jaki będzie finał tej przygody. Jak tą książkę się dobrze czytało, normalnie czytała się sama. Historia nieco typowa i niemal całkowicie wpisująca się w kanon romansów biurowych, ale pomimo dużej przewidywalności, autorka potrafiła nieźle namieszać w fabule, a nawet zaskoczyć. Główna bohaterka skrywa jakąś tajemnicę, wiadomo, że stało się coś niedobrego, bo dziewczynę dręczą wyrzuty sumienia i wciąż nie może pogodzić się z przeszłością. Trafiając pod skrzydła równie ambitnego jak ona szefa, dziewczyna na nowo rozkwita, zaczyna odbudowywać poczucie własnej wartości, a rodzące się uczucie pozwala jej się otworzyć i przetrawić wszelkie traumy przeszłości. Oczywiście fabuła jest nieco zagmatwana, doszukamy się tutaj wielu zwrotów akcji, mniejszych i większych afer, tajemnic, niedomówień oraz scen zaborczości. Finał powieści może sprawić, że niektórym podniesie się ciśnienie, jednak mam wrażenie, że jest on zbyt ogólny. W książce znajdziemy popularnie i lubiane motywy, jednak jestem zawiedziona bo zapowiadany enemies to lovers jest ledwo zauważalny, tak samo jak określenie spicy nie do końca pasuje do tej lektury. Fabuła dużo bardziej opiera się na zmysłowości, sensualnych odczuciach i powolnym budowaniu relacji, która z czasem przybiera tempa. Dużym plusem jest to, że dużo się dzieje, mamy waśnie rodzinne, napięte relacje w firmie, ukrytą tajemnicę przeszłości, która wychodząc na jaw robi spore zamieszanie i rodzi dużą niepewność co do dalszych losów bohaterów. Książka mi się podobała, czytało się ją bardzo dobrze i szybko, wystarczył mi na nią jeden wieczór i świetnie się przy niej bawiłam. Było intrygująco, zmysłowo, tajemniczo ale też dynamicznie, nie było czasu się nudzić, a z fabułą się wręcz płynęło. Fajna i luźna lektura, przypominająca komedię romantyczną. Czuję niedosyt spowodowany jak na mój gust nie do końca dopracowanym zakończeniem, ale pomimo tego lektura jest warta uwagi i szczerze ją polecam.

olilovesbooks2 Iwanek Aleksandra

Prędzej piekło zamarznie

Idealna książka na ten świąteczny dzień! Marigold po śmierci swojego ojca przejmuje jego obowiązki związane z prowadzeniem pensjonatu. Wspiera ją w tym wszystkim Lizzy, jej macocha i mama Sainta - dawnego przyjaciela dziewczyny. Mari kocha to, co robi. Nigdy w życiu nie oddałaby pensjonatu komuś innemu, nawet jeśli tym kimś miał być Saint, który chce go wykupić. Czy Mari ulegnie i sprzeda swój dom? Na początku miałam ogromnie mieszane uczucia do Sainta. Z jednej strony pokazywał, że zależy mu na Mari, a z drugiej i tak chciał zabrać jej pensjonat. Pragnął zemsty na Lizzy i Marigold za to, że rzekomo go zostawiły i nie odzywały się latami. Jednak z czasem zauważyłam dlaczego się tak zachowywał. Był manipulowany przez swojego bezdusznego ojca, który robił wszystko by skłócić go z matką. Zaczęłam czuć do niego sympatię, gdy zauważyłam jego starania wobec Mari i to jak się o nią troszczył. Mari to urocza i zaradna dziewczyna, zawsze najpierw myślała o innych, a dopiero później o sobie. Podobało mi się to jak zaciekle walczyła o swój dom, życie i pensjonat. Wielokrotnie rozbawiała mnie tym, że potrafiła wykiwać Sainta. Ich relacja nie była idealna, ale dążyli do tego, by taka się stała. Saint bardzo się troszczył o Mari i pokazywał to na każdym kroku. Autorka spisała się niesamowicie. Klimat historii jest nieziemsko odczuwalny. Śnieg, zbliżające się święta, narty...idealnie. Była to bardzo przyjemna książka, dzięki której mogłam się zrelaksować.

Bookish.soul Kryś Paulina

Prędzej piekło zamarznie

Ta książka zapowiadała się ciekawie. I jeśli zazwyczaj tak jest to później kończę ją zawiedziona, ale tym razem było inaczej. Co prawda kilka rzeczy mi się nie podobało, jak to w połowie czytania myślałam, że usnę albo te wahania nastrojów głównej bohaterki doprowadzały mnie do szału. Dokładniej to kiedy "rozdzielali" życie prywatne od zawodowego. Myślałam, że uduszę ich przez papier. Mari i Saint. Wydawało by się na początku, że będą sobie skakać do gardeł albo utrudniać życie bardziej niż przypuszczałam ale jakie było moje zdziwienie, kiedy Mari pomagała i utrudniała w tym samym czasie życie Saintowi. Saint myślał, że Mari i jego mama go opuściły kilka lat temu ale nie zna całej prawdy, a tylko wyidealizowaną część jaką przedstawił mu ojciec wybielając siebie ze złego czynu. Tym samym manipulując go przez całe życie i nastawiając przeciwko matce, która rzekomo "go nie chciała i porzuciła". Mari bez taty sobie radzi, ale nie tak bardzo jak by chciała, czasem ma wielką chęć pójść do niego i poprosić o pomoc ale go już przecież nie ma. Jedyną towarzyszką w jej życiu pozostała macocha, która jest również mamą Sainta. Trochę to skomplikowane ale na pewno się połapiecie co i jak. Relacja głównych bohaterów była skomplikowana, bo raz się nienawidzili, a w drugiej lądowali na nartach, w szpitalu i w łóżku. Co trochę mnie irytowało ale miało swój urok. Zwroty akcji były ciekawe i przemyślanie, a to sprawiło, że zdecydowanie wpadały w mój gust. Książka miała w sobie niespodziewaną magię. Ta zimowa aura i emocje wprowadzały w chwilowe zapomnienie, że u nas już dawno nie występuje śnieg i ludzie zgubili gdzieś tą magię świąt. Czy wiemy jak ją odzyskać? Macie jakieś swoje sposoby? A może duch świąt opuścił już nas na zawsze... Jestem tą historią zauroczona i zdecydowanie wam ją polecam! I prędzej piekło zamarznie niż pozwolę wam o niej zapomnieć, bo o tej dwójce warto pamiętać. 

@ksiazki_moim_swiatem Sobota Zuzanna

Co się zdarza u lekarza

Gabinet lekarski to przestrzeń pełna tajemniczych urządzeń i skomplikowanych procedur, które w oczach dziecka mogą wydawać się przerażające. Róża Hajkuś, pediatra i autorka książki „Co się zdarza u lekarza”, stworzyła wyjątkową publikację, która w fachowy i przystępny sposób wprowadza młodych czytelników w tajniki pracy lekarza. Róża Hajkuś doskonale wie, z czym mierzą się mali pacjenci, bo sama jako dziecko panicznie bała się wizyt w przychodni. Autorka podejmuje się wyzwanie zbudowania mostu łączącego dzieci z medycyną, pokazując, że zrozumienie procedur i narzędzi medycznych znacząco redukuje strach przed nieznanym. Każdy rozdział został zaprojektowany tak, aby odpowiadać na najczęstsze pytania i obawy małych pacjentów. Książka oparta jest na dialogach między Dużą Różą - lekarką, a dwójką dzieci: Małą Różą i jej bratem Miśkiem. Forma, wzbogacona o humor i elementy zabawy, sprawia, że nawet trudne tematy stają się zrozumiałe i mniej stresujące. "Co się zdarza u lekarza” pozwala dzieciom lepiej zrozumieć, co dzieje się w trakcie wizyty w przychodni, szpitalu, czy podczas badań diagnostycznych, rozładowując napięcie i zmniejszając lęk przed nieznanym. Dzieci dowiadują się, że lekarze nie są wrogami, ale sprzymierzeńcami w walce o zdrowie. Dzięki tej książce maluchy mają szansę spojrzeć na gabinet lekarski jak na przestrzeń pełną troski i pomocy. Jeśli chcecie pokazać dzieciom, że lekarz to nie wróg, a gabinet to miejsce dzięki, któremu mogą poczuć się lepiej, to "Co się zdarza u lekarza" musi znaleźć się na waszej półce. Lektura tej książki jest jak plaster na dziecięcy strach - delikatny i skuteczny.

czytaj.i.baw Zdziech Katarzyna