Recenzje
Bez serca. Chestnut Springs #2
"Bez serca" to moja ulubiona książka Elsie Silver - i nie zmieniło się to nawet po tym, jak przeczytałam ją po polsku ✨️ Najmocniejszym jej punktem są bohaterowie - ale nie tylko dwójka głównycz, czyli Willa i Cade. O nie - w tej książce serca kradną wszyscy bohaterowie poboczni. Zakochałam się w relacji Willi i Luke'a nawet zanim wsiąkłam w wątek romantyczny. Jest tu tyle rodzinnego ciepła, humoru i wyjątkowych, zdrowych relacji, że tę książkę czyta się z zachwytem. Elsie Silver jest świetną pisarką - rozbroiła mnie już kilkoma pierwszymi akapitami i sprawiła, że nie miałam ochoty odkładać książki. "Heartless" przeczytałam w kilka godzin tuż po skończeniu "Bez skazy"! Nawet jeśli nie ma tu szalonej akcji to fabularnie książce nic nie brakuje. Skupiamy się tu na wątku romantycznym, który chociaż przeżywa swoje wzloty i upadki, pozbawiony jest toksyczności i nadmiernej dramatyczności. Dzięki temu mogłam przy książce odpocząć - jej obyczajowy nalot pomieszany w idealnych proporcjach z romansem sprawił, że mogłam pozwolić głowie na dryfowanie i zachwycanie się słowem. Ten tom podoba mi się bardziej nawet niż tom pierwszy Chesnut Springs - ale wiecie, co mi się nie podoba? Tłumaczenie - nie jest ono tragiczne, ale niektóre wybory słowne są... wątpliwe. Natomiast z romansami kowbojskofarmerskimi jest trochę tak, że mają one żenować, bo są osadzone w konkretnym miejscu akcji - dlatego też nie chcę krytykować mocno tego tłumaczenia, bo wiem, jak się mówi na wsi (💃🏽) i że czasem ten język będzie nieswój. Natomiast w tym tłumaczeniu jak najbardziej udało się oddać klimat książek Elsie, a to mocno na plus! 🩵 Bardzo, bardzo, bardzo polecam wam te książki 💙
Bez serca. Chestnut Springs #2
5/5 „Bez serca” to czwarta książka od Elsie Silver, jaką miałam przyjemność czytać w tym półroczu i jednocześnie… najlepsza z nich. Historia Cade’a i Willi dość szybko zepchnęła z pierwszego miejsca „Wild love” i rozgościła się w moim sercu na dobre. Już same motywy wskazywały na to, że może to być dobra powieść - age gap, samotny ojciec, relacja pracodawca/niania (bonusowo grumpyxsunshine), małe miasteczko, wakacyjny klimat, konie i… kowboje (serio, czego chcieć więcej?) A samo wykonanie? Tylko to potwierdziło. Zdążyłam już poznać styl pisania autorki, więc byłam przygotowana na humor, na lekkość, na ten charakterystyczny klimat życia na ranczu i na bohaterów, których pokocham niemal od razu. I mogłabym postawić krzyżyk przy każdym z tych punktów. Ale przy tym tytule pojawiło się też kilka nowych, których zupełnie się nie spodziewałam. Drugi tom z serii „Chestnut Springs” napisany jest z dużo większą dojrzałością, a relacja głównych bohaterów rozwija się powoli i bardziej naturalnie, niż to było w przypadku Summer i Rhetta. Być może ma coś z tym wspólnego wiek Cade’a, ale… mam wrażenie, że fabuła jest po prostu bardziej przemyślana i angażująca. A w dodatku wywołuje całą gamę emocji - od napadów śmiechu po morze łez. Nie zliczę, ile razy się tutaj wzruszałam, uśmiechałam czy rumieniłam. Możliwe, że zdarzyło mi się nawet głośno pisnąć, ale… nie oceniajcie, dopóki sami nie poznacie naszego kowboja. „Bez skazy” też mi się podobało, ale „Bez serca” to już Miłość przez duże M. Najlepsze rodeo, na jakim w życiu byłam. „Dwoje ludzi, którzy byli nieco zagubieni, dopóki los nie złączył ich dróg w jedną, którą już od pewnego czasu idą wspólnie.” Cade Eaton to trzydziestoośmioletni i równie przystojny, co gburowaty ranczer z bagażem życiowych doświadczeń i pięciolatkiem, którego sam wychowuje. W przeszłości zdradzony i pozostawiony przez kobietę, z którą przez lata starał się zbudować prawdziwy związek. Kiedyś zawsze stawiał na pierwszym miejscu dobro innych ludzi. Dzisiaj… nie dopuszcza ich do siebie na tyle, aby kiedykolwiek musiał stanąć przed podobnym wyborem. Kiedyś miał serce pełne miłości i nadziei. Dzisiaj… nie ma go już wcale. Chyba, że do swojego synka Luke’a, który jest jedynym promyczkiem w jego pozbawionym radości życiu. Przynajmniej do momentu, gdy poznaję Willę Grant. Ona szybko staje się… drugim. Rudowłosa dwudziestopięciolatka jest pełna energii, wygadana, szczera i… zjawia się akurat w momencie, kiedy Cade szuka nowej niani dla Luke’a. I chociaż mężczyzna początkowo jest do niej sceptycznie nastawiony, to chłopiec pokochał Willę od pierwszej chwili. A więź pomiędzy tą dwójką… jest jedną z najpiękniejszych rzeczy w tej książce, poważnie. Nie spodziewałam się, że to będzie takie urocze, głębokie i prawdziwe. Cudownie się czytało zarówno to, jak dziewczyna rozkochiwała w sobie małego Eatona, jak i tego większego. Na to trzeba było poczekać trochę dłużej, ale każda minuta była tego warta. Zapewniam! Jeszcze słówko o scenach zbliżeń - było ich dość dużo, ogólnie od samego początku czuć też napięcie pomiędzy bohaterami i nawet ja w wielu momentach byłam zaskoczona poziomem ostrości w tych opisach, bo pierwsza część raczej mnie na to nie przygotowała (kto czytał, ten wie). Tutaj też tłumaczenie wypadło dużo lepiej - jest więcej ognia, a zdecydowanie mniej zażenowania. No i pamiętajmy, że bohaterów dzieli 13 lat, a przy tym tytule można to odczuć w najlepszym tego słowa znaczeniu. Mogłabym pokusić się o stwierdzenie, że ciężko będzie przebić ten tom, ale przed nami „Bez siły”, a już sama zapowiedź historii Jaspera i Sloane poruszyła moje serduszko, więc… powstrzymam się z wydawaniem ostatecznych decyzji w tej sprawie. Jedno wiem na pewno - ta seria to definicja komfortu, emocji w pigułce i pięknych historii miłosnych.
Bez serca. Chestnut Springs #2
Samotny ojciec poszukający niani i przyjaciółka jego szwagierki, która na czas wakacji potrzebuje znaleźć pracę, brzmi jak idealny pomysł na fabułę. Czy Elsie Silver udało się osiągnąć ten cel i napisać historię, która stanie się jedną z moich topowych książek tego roku? 🏜🩵 Jestem zachwycona tą książką. To, w jaki sposób został ukazany główny motyw tej książki jest jednym z największych plusów tej historii. Cade jako samotny ojciec i nowa niania dla jego syna, stali się niesamowitym duetem, o którym mogłabym czytać na okrągło. Fabuła i miejsce, w którym rozgrywa się akcja, jest wyjątkowa, a opisy rancza, tym czym zajmuje się Eaton i cała otoczka kowbojskiego życia, jest jedyne w swoim rodzaju. A motyw Age gap? Byłam w swoim ulubionym miejscu. 🏜🩵 Zostałam oczarowana tym, jak początkowa niechęć naszego bohatera względem Rudej przeszła w zachwyt i uwielbienie. Drobne gesty, które później przeradzały się w coś znacznie silniejszego i namiętniejszego były dosłownie wisienką na torcie ich znajomości. Plot twist, a zasadzie jedna sytuacja, która miała miejsce podkoniec historii, uświadomiła mnie, że Cade przez całe życie właśnie czekał na tę rudowłosą kobietę, która oddała mu swoje serce i to z wzajemnością. 🏜🩵 Uwielbiam całą rodzinę Eaton i to jaka silna więź jest między nimi. Na każdym kroku mogą polegać na sobie, nawet, gdy jest bardzo ciężko jednemu z braci. Wsparcie, miłość i jedność można dostrzec już od pierwszego tomu, jednak z każdym kolejnym mam wrażenie, że jeszcze bardziej mogę poznać tych wyjątkowych mężczyzn, którzy są po prostu niesamowici (łącznie z głową rodziny). 🏜🩵 Willa jest świetnie wykreowaną bohaterką. Uwielbiam jej otwartość, pewność siebie, a przede wszystkim zawziętość. Dziewczyna chce znaleźć swoje miejsce na ziemi i dzięki pomocy przyjaciółki (bohaterki z pierwszego tomu) właśnie go odnalazła. Bardzo polubiłam w niej to, że w jednym momencie jest szaloną, energiczną kobietą która nie myśli o konsekwencjach. Z drugiej zaś strony jest uczuciową, pełną empatii postacią, co jest również urzekające. To jak odnosiła się do syna Cade’a i jak z biegiem czasu zaczęła traktować go jak własne dziecko, było cudownym widokiem. Świetna bohaterka, która swoją charyzmą urzeknie niejedną osobę. 🏜🩵 Jestem pewna, że postać Cade’a na długo zapadnie mi w pamięci. To, jakim jest ojcem, wzbudziło we mnie ogrom pozytywnym emocji i jestem pełna podziwu jak wychował samotnie swojego syna. Mam nadzieję, że w przyszłości, Luke stanie się kopią taty i spotka na swojej drodze kobietę tak barwną jak jego niania. Poświęcenie, ale tak naprawdę skupienie się na priorytetach, czyli zadbaniu o rodzinę było zarówno czymś pięknym jak i bolesnym. Od momentu rozwodu z matką jego dziecka, jego pewność siebie spadła, co naprawdę mnie zraniło. Czuł się niewystarczający i bał się mówić o swoich uczuciach, ale na szczęście na jego drodze pojawiła się Willa, która pokazała mu, jak naprawdę wygląda prawdziwa miłość. 🏜🩵 Co do tłumaczenia, mam kilka zastrzeżeń. Myślałam, że przy drugim tomie będzie choćby w minimalnym stopniu lepsze, niestety tak nie było. Nie chcę zaniżać oceny tej książki, ponieważ ta historia była naprawdę genialna i wszystko, co oczekiwałam od tej książki, w niej odnalazłam. Jednak jeśli miałabym wskazać jeden mankament tej lektury, to byłoby to bez wątpienia tłumaczenie. 🏜🩵 Teraz, po przeczytaniu ,,Bez serca’’ od Elsie Silver wiem, że ta historia znajdzie się na liście jednej z najlepszych książek tego roku. Bardzooooo polecam wam tę pozycję, jeśli lubicie ,,kowbojski’’ klimat, gdzie motyw samotnego ojca odgrywa znaczącą rolę.
Mój przyjaciel lęk
Jeśli zmagasz się z nadmiernym lękiem to ta książka z całą pewnością stanie się Twoim PRZYJACIELEM. Od razu zaznaczę, że książka nie zastąpi psychoterapii. Autorka, doświadczona psycholożka, zaprasza czytelnika w intrygującą podróż przez świat lęku, przedstawiając go nie jako wroga, ale jako złożone zjawisko, które może stać się naszym sprzymierzeńcem. Książka obfituje w ćwiczenia i techniki, które można zastosować w codziennym życiu, aby lepiej zrozumieć i zarządzać własnym lękiem. "Mój przyjaciel lęk" to wartościowa książka, która może pomóc wielu osobom w zrozumieniu i przezwyciężeniu lęku. Jest to pozycja, która łączy w sobie wiedzę naukową z osobistym doświadczeniem oraz podkreśla związek między ciałem, a umysłem, pokazując, jak lęk manifestuje się na różnych poziomach.
Prędzej piekło zamarznie
To jest moja druga książka od Ludki Skrzydlewskiej i muszę przyznać, że naprawdę polubiłam się z jej twórczością i będę sięgać po więcej! W obu przypadkach książkę czytałam na dwa razy, z czego najpierw do 50 strony, a potem na raz. Bardzo wciągająca fabuła i styl pisania. Coś, co kocham w tej książce - klimat świąteczny i zimowy. Czytając, nie da się nie poczuć tego klimatu. Niestety za oknem nie czuć tego vibe'u, więc chociaż w postaci książki można go sobie dostarczyć. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani - Mari jest silną kobietą i broni swojego zdania za wszelką cenę. W Saincie za to czuć to, że nadal zależy mu na dawnej przyjaciółce i wielokrotnie jego gesty w stosunku do niej sprawiały, że się uśmiechałam. Wątki postaci pobocznych bardzo mi się podobały - chociażby sytuację, w której chodziło o matkę Sainta. To jest idealny dodatek do fabuły. Bardzo polecam wam tę pozycję, szczególnie teraz, kiedy jest zima 🫶