ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Sytri

⭐ No to było epicko dobre! Połączenie magii, demonów, podłych zachowań, brutalnego języka i brzydkich scen. Czyli dark romans skrojony na miarę, dopasowany w każdym szczególe, dopieszczony do ostatniego zdania! ⭐ Po drugim tomie "Sabatu Kości" moja ekscytacja kowenami, sabatami i wiedźmami trochę ostygła, zwłaszcza biorąc pod uwagę rozczarowanie tą książką. ⭐ "Sytri" dało mi nie tylko namiastkę dobrej książki. Zostałam dosłownie wrzucona do piekielnej czeluści, z której wybawić mogło mnie tylko dokończenie tej historii. I totalnie się nie zawiodłam. ⭐ Nora jest okropną wiedźmą. Nie za bardzo umie w czary, ale za to kocha swoją księgarnię i najchętniej tam siedziałaby przez całe dnie. Kiedy jej babka, kobieta, która jednocześnie jest głową kowenu trafia w ciężkim stanie do szpitala dziewczyna nie potrafi się odnaleźć. Nagle to na jej barki spada odpowiedzialność za wszystko, a pozostałe wiedźmy wcale nie kwapią się do szczególnej pomocy. ⭐ I tu wchodzi cały na biało Diabeł. Lub Łowca. Lub Czarny. Bo imion to ten gagatek miał wiele, a każde tylko lepsze 😅 ⭐ Diabeł chce Nory. Ale nie tylko jej ciała. Chce jej duszy, lęków i wszystkiego co dziewczyna ma w sobie złego. Idealny kandydat na partnera 😅 Taki co nie patrzy na złe cechy charakteru, a przynajmniej nie bierze ich za red flagi 😂 ⭐ Imponująco wciągająca historia, pełna ciągłej akcji, nowych wątków i takiego plot twista na końcu, że musiałam przeczytać ostatni akapit trzy razy, bo nie dowierzałam. ⭐ W książce jest mnóstwo przekleństw, scen spicy, scen pełnych przemocy. I to wszystko idealnie składa się na "Sytri". ⭐ Pierwszy raz czytałam książkę z taką ilością przekleństw, ale jako przedtrzydziestoletni bolący krzyż, który ma prawo się wypowiadać na ten temat, bo wykrzykuje brzydkie słowa za każdym razem jak się w coś walnie (zdarza mi się to dużo częściej niż myślicie 😂) uważam, że właśnie taki język w tej książce był potrzebny. Czasami wyobraźnia autorów na nazewnictwo różnych czynności czy części ciała powoduje ciary żenady 😂 Tutaj mamy jasno i klarownie 😏 ⭐ Polecam wszystkim fankom i fanom dark romansów! Moja ocena: Odlot!

Ksiazkowy_odlot Musiałek Katarzyna

Urząd do Spraw Dziwnych

Och, dawno nie czytałam tak przyjemnej i wciągającej fantastyki. Urząd do spraw dziwnych jest kierowana raczej do młodzieży, ale uważam, że i dorosły czytelnik odnajdzie się w tym świecie i dobrze spędzi czas z książką. Pomału odkrywam świat polskiej fantastyki i powiem wam, że dzięki takim książkom jak książka Mateusza Cieślika - poznawanie tego gatunku to sama przyjemność. A gdyby była istota, która jest ponad człowiekiem, tylko żyje w cieniu? W całej Polsce mieszkają animowie - istoty o człowieczym ciele, ale z głowami zwierząt - pracują w Urzędach do Spraw Dziwnych, które zajmują się… sprawami dziwnymi. W sam środek prowadzonej sprawy trafia przypadkiem Sara Kos. Istnieje podejrzenie, że animowie mogą mieć jakąś wiedzę na temat zaginięcia jej matki. Czy na pewno? Podobało mi się wprowadzenie do świata - nie było standardowe, z opisem wszystkiego po kolei “kto?, co? i dlaczego?”. Natomiast poznawaliśmy zasady panujące w tym świecie razem z Sarą, wszystko po kolei. Świat animów jest pełen absurdów, które znamy też z naszego życia codziennego (“odmowa”, uwielbiam!). Pomimo całkiem poważnego tematu, jakim jest zaginięcie matki głównej bohaterki, to autor zgrabnie wplótł komedię. I to nie natarczywą! Przy kilku fragmentach uśmiechnęłam się. Nawet miałam myśl, że do tego świata chciałabym móc się przedostać i pożyć ze dwie chwilki. Świat animów jest strasznie obcy, a jednocześnie całkowicie bliski - w końcu nie tylko w klasycznych urzędach panuje papierkologia i etaty bez sensu. W urzędach ds. dziwnych jest podobnie. Polubiłam praktycznie wszystkich bohaterów. Najbardziej obawiałam się o Sarę Kos, ponieważ jest główną bohaterką i nastolatką - połączenie, które nie zawsze jest dobrze wykreowane i poprowadzone. Tutaj nie mam nic do zarzucenia. Sara w pewnych momentach zachowuje się jak nastolatka, a w innych jak dorosła i jest to całkowicie zrozumiałe. Aron Wysocki - tajemniczy młody mężczyzna, który pracuje w Urzędzie i staje się przymuszonym opiekunem Sary. Czasem mnie denerwował tym, że opowiadał coś tak, żeby jednak nic nie opowiedzieć, ale polubiłam relację tej dwójki. Szczególnie miejsce w serce ma uroczy Amadeusz o głowie mopsa - przesympatyczny chłopiec, który potrafił skraść każdą scenę, w której się pojawiał. Wbrew pozorom (chociaż chyba na to troszkę liczyłam!) w tym tomie nie pojawia się jeszcze wątek romantyczny. Między bohaterami iskrzy, ale póki co rozwijała się relacja na stopie przyjacielskiej. I tutaj jestem zaskoczona tym, ale w sposób pozytywny - budowanie relacji od przyjaźni to coś przyjemnego do czytania. Już szukam tomu kolejnego. Końcówka tylko rozbudziła dalszą chęć do czytania książek autora i jestem ciekawa, jakie “przygody” czekają Sarę. Co dalej się wydarzy? Dla fanów spokojnej fantastyki młodzieżowej - książka idealna. Polecam.

biblioteczka.agi Leisner Agnieszka

Jarun

Q: Lubicie mitologię słowiańską? 🧩 Dobrusia nie jest raczej duszą towarzystwa. Lubi spędzać czas sama ze sobą, chodząc na spacery i czytając fantastykę. Nie ma przyjaciół, więc kiedy wyszła pewnego wieczoru na przechadzkę do lasu, spotkała tam grupkę osób w jej wieku i nagle coś wciągnęło część z nich do wody, potem podejrzenia spadły na nią. Razem z Jankiem i Zuzą trafili do dziwnego miejsca, z którego ciężko było uciec, ale byli pozostawieni sobie, więc mimo niechęci musieli zacząć współpracować. 🧩 Zacznijmy od tego, że lubię mitologię słowiańską. Czytałam już kilka książek z właśnie takim motywem i przy tej też się nie zawiodłam - było dużo ciekawych bestii i istot (Boruta i dziewonia - czytaj Dominika! ❤️ - są moimi ulubionymi). Jeżeli chodzi o głównych bohaterów, to nie do końca podobała mi się ich relacja. Myślę, że Jan jest trochę toksyczny, ale Dobrunia raczej o tym nie wie 😔 Na szczęście może dowiemy się więcej po przeczytaniu drugiego tomu. Czekam! Moja ocena: 🤍🤍🤍/5

Czytelnicze Spektrum Bugaj Wiktoria

Prędzej piekło zamarznie

Prędzej Piekło zamarźnie Hejka, dzisiaj recenzja kolejnego cuda spod ręki Ludki! Jestem w ciężkim szoku, jak Ludka potrafi zrobić tak, że totalnie wciąga czytelnika w historię. Nie mogłam się oderwać od książki! Jest kilka uwag, które za chwilkę rozbuduję. Historia wciąga od pierwszycbh stron. Postać Sainta jest naprawdę ciekawa. Uwielbiałam rozdziały z jego perspektywy, ponieważ sposób w jaki opisywał urodę Mari... Przecudowne. Nie raz miałam przez niego motylki w brzuchu. Oczywiście nie można zapomnieć o powodzie, przez który przyjechał, co delikatnie utrudniało sprawę. Za to Mari, była słoneczkiem. Jestem pod wrażeniem, jak bardzo była zaangażowana w prace pensjonatu. Tak samo, wsparcie, które okazywały sobie wraz z Lizzy, było przecudowne i przesłodkie. Lizza jest niczym matka dla Mari, mimo, że nie jest nią biologicznie. Książka fabularnie jest naprawdę ciekawa i wciągająca. Interesowały mnie coraz to nowsze pomysły na zwycięztwo w "kłótni" o pensjonat. Często zaskakiwała mnie pomysłowość dziewczyny, będąca oryginalna i zawzięta. Nawet ja bym się tego nie spodziewała. Saint i Mari walczyli ze sobą i uczuciami, które zaczęły między nimi kiełkować, co dodawało pikanterii. Moje uwagi? Jest ich nie dużo. Na pewno to, że moim zdaniem niektóre obrażanie się i wyjeżdżanie bez słowa było naciągane. Scena w samochodzie była lekko niekomfortowa, jednak nie było to tak mocno odczuwalne, aby miało jakoś przeszkadzać podczas czytania. Zauważyłam, że autorka lubi pisać slow burny, które są cudowne, bo emocje przy tym są jeszcze większe. Jednak, tak jak było w "Puck me up" wydaje mi się, że kiedy dojdzie do pierwszej sceny zbliżenia, ich później jest już zdecydowanie za dużo. Z moich uwag to chyba tyle, bo naprawdę mi się to podobało. Polecam wam bardzo!!!

chxeprzeczytac Zajac Zuzanna

Wyczerpanie psychiczne, czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie

Recenzja "Matka wystarczajaco dobra" Opis od wydawcy: Odczaruj swoje macierzynstwo! Gdy zostajemy matkami, natychmiast zaczynamy sie martwic. Drecza nas pytania o to, czy robimy wszystko jak nalezy. Czy nasze dziecko dostaje od nas to, co powinno. Czy niczego waznego nie zaniedbujemy. Trapia nas sprawy btahe i najwyzszej wagi. Wszystko zaczyna sie w dniu narodzin lub w ciazy, a konczy... Cóz, troska o dziecko i o jakosc opieki, jaka mu zapewnitysmy, dla niektórych z nas nie konczy sie nigdy. Kultura masowa nam tego nie utatwia, weiaz atakujac kobiety na tamach prasy, radia, telewizji i internetu radami w stylu "matka powinna", "matce nie wolno". Doktadaja nam znajomi i nawet obcy ludzie na ulicy. Bo preciez w dobrym tonie jest upominanie matek i ich pouczanie, prawda? Prawda. Znamy to. I mamy tego serdecznie dosc! W pewnym momencie dochodzimy do sciany i do wniosku, ¿e droga do wasnego sposobu na macierzynstwo, do poczucia kompetencji w roli matki nie wiedzie tropem wyznaczonym prez swiat, popkulture, doswiadczenia innych i "dobre" rady wszystkich dookota. Prowadzi wytacznie przez nasze wnetrze. I ta droga autorka poprowadzi Cie w tej ksiazce. Chciataby, abys po jej przeczytaniu byta bardziej swiadoma ztozonych mechanizmów, które wptywaja na Twoje poczucie wtasnej wartosci i kompetencji macierzynskich. Pragnie równiez, abys umiata doceniac sie za to, co robisz dobrze jako matka i jako kobieta. Powyszy opis pochodzi od wydawcy. Moja recenzja: hejka!! Dzisiaj prychodze do was z recenzja ksiazki "Matka wystarczajaco dobra". Po jej przeczytaniu uwazam ze jest to idealny prezent dla waszych mam. Jest to cudowna pozycja, dzieki której mozna wiele sie nauczy i dowiedziec. Czesto nie rozumiatam zachowan mojej mamy i tego dlaczego ona taka jest. Po preczytaniu tej pozycji zrozumiatam wiele i bytam zafascynowana jej czytaniem. Pomimo ze nie jestem mama to super sie czytato z innej perspektywy. Zachecam do kupna dla siebie i dla waszych mam. Dzieki, see you later.

Booktok Glyzewska Inga