Recenzje
Bez serca. Chestnut Springs #2
"Bez serca" to jedna z premier 2024 na którą czekałam najbardziej. Mogę bez zawahania mówić, że motyw romansu kowbojskiego to mój ulubiony motyw wszech czasów. Ale o przyczynach pewnie rozpiszę się kiedy indziej (sorki hokeiści, sportowcy i naukowcy, kowboje wygrywają🫣). Drugi tom serii Chestnut Springs był nawet lepszy niż pierwszy. W tym tomie przyglądamy się bliżej Cade'owi i jego synkowi oraz.... przyjaciółce Summer. Ten duet jest wręcz rozbrajający (a raczej to trio). To ile razy powstrzymywałam łzy wzruszenia, śmiałam się w głos i tańczyłam wręcz z radości to wiem tylko ja. Uwielbiam Elsie Silver za to, że nie pisze romansów, które podążają za schematem, który wszyscy znamy i którego większość z nas ma już dość. Daje mi to powiew świeżości i dużo większą radość z czytania a nie sprawia, że czekam tylko kiedy wszystko się rozwali przez niedopowiedzenia bądź brak rozmowy. Autorka ponadto ma dar do pisania wciągających i angażujących, pięknie przedstawionych relacji. Sama nie przepadam zbytnio za motywem samotnego rodzica a tutaj został on tak wdzięcznie napisany, że zdecydowanie go polubiłam! Bohaterowie są tu dorośli i często tą dojrzałość widać co jest miłą odskocznią od romansów gdzie tacy bohaterowie zachowują się jak nastolatkowie. Dynamika między nimi jest niepowtarzalna a Willa to uosobienie promyczka w życiu. Jej podejście do dzieci, waleczność, wyrozumiałość. Dokładnie takie niezależne kobiece postaci kocham! Jedną z przyjemniejszych rzeczy jest obserwowanie relacji między rodziną i każdy kolejny tom daje mi poczucie "głębszej więzi" z nimi. Dlatego też tak bardzo lubię motywy małego miasteczka bo dają ci poczucie przynależności, przywiązania i "powrotu do domu". "Bez serca" zasługuje na 9/10 a ja z WIELKĄ niecierpliwością czekam na kolejne tomy. Elsie Silver ląduje na podium moich ulubionych autorek romansów.
Bez serca. Chestnut Springs #2
Q: Macie jakiegoś ulubieńca wśród książek Elsie Silver? 😏 Moja przygoda z książkami tej autorki, zaczęła się przeciętnie, ale dałam tej relacji szansę i bardzo się z tego cieszę! Obecnie, jestem na bieżąco z każdym tytułem ES wydanym w Polsce. I wiecie co? Co jedna pozycja, to lepsza🥹. Nie inaczej było z „Bez serca” (już teraz mogę powiedzieć, że jak na razie, jest to moja top 1. Książka od Elsie Silver)🩵 „Bez serca” na „dzień dobry” kupiło mnie humorem. Rozdział zaczynał się od 5str. a ja już na 13-stej miałam: pierwszy znacznik i bolące od śmiechu policzki. Jest to dość specyficzny, momentami może dwuznaczny i szczeniacki humor, ale trafia do mnie w 101%. Willa tak bardzo momentami przypominała mi mnie samą, zwłaszcza z jej niektórymi żarcikami i odzywkami, że naprawdę. Ta książka, mogłaby być o niczym, ale to poczucie humoru w niej... cu✨do✨wne (trochę smaczków podrzucam Wam w kolejnych kafelkach😏🤭). Ostatnio też ciągnie mnie mocno do książek z motywem samotnego ojca, ale moją prawdziwą obsesją są książki „samotny ojciec i opiekunka”. Powiem tak - jest jedna taka książka, z tym motywem, którą kocham i przeczytałam ją chyba z 5-6 razy i byłam pewna, że już nic tak dobrego z tym wątkiem nie przeczytam. Jak dobrze, że się myliłam, ponieważ mały Luke i Willa, to jest diament tej książki. Ich relacja była tak urocza, że rozpływałam się wewnętrznie. Wiadomo, że Luke musiał być słodziakiem (po tatusiu oczywiście😌😹). Co do „tatusia” Cade’a, to co tu dużo mówić...kowboje to chyba moje new roman empire🛐. Na koniec dodam (bo były obawy i miałam dać znać), jak wypada tłumaczenie tego tomu. Moim zdaniem jest dużo, dużo lepiej. Było, co prawda kilka słów, których my bookstagramerzy nie cierpimy, ale było ich kilka...chyba, że ich nie zauważyłam, bo przysięgam, przeczytałam 2/3 tej książki w jeden dzień😩 Teraz już oficjalnie: Daddy Cade, Willa i Luke, to moi ulubieni bohaterowie książek ES, a „Bez serca” to mój tytuł nr 1 jeśli chodzi o książki tej autorki i w ogóle romanse z kowbojskim klimatem. W związku z tym, życzę Wam przyjemnej lektury i mam nadzieję, że ta historia i jej humor trafi do Was tak samo, jak do mnie. Premiera już niedługo, bo 27.11. 5/5 ⭐️ 3/5 🌶️
Bez serca. Chestnut Springs #2
„Bez Serca” autorstwa Elsie Silver to druga część serii Chestnut Springs. Historia Cade i Willi to nie tylko romans, a historia o prozie życia, które jest piękne ale niekiedy bywa trudne. Cade Eaton samotnie wychowuje syna - Luka i prowadzi ranczo. Jest gburowaty i surowy zarówno dla siebie jak i innych. Sen z powiek spędza mu szukanie opieki dla syna na wakacje. Ostatecznie decyduje się choć niechętnie na zatrudnienie najlepszej przyjaciółki Summer - Willi, z którą miał wcześniej dość ciekawe spotkanie. Dziewczyna ma w sobie coś co nie pozwala Cadowi być wobec niej obojętnym. Willa Grant to pewna siebie dziewczyna, która wkracza jak burza w życie Cada. Jej cięty język i niepohamowane pokłady energii są przeciwieństwem zdystansowanego Cada. Willa szubko odnajduje się w nowej rzeczywistości jaką jest życie na ranczu, choć z początku nie była tego pewna. Beztroskość Willi jest dla Luka i Cada powiewem świeżości, którego obaj potrzebują. Relacja tej dwójki rozwija się powoli i bardzo naturalnie - od starć do wspólnego wsparcia i zrozumienia zwieńczonego niezwykłą miłością. Chemia między Willą a Cadem jest elektryzująca. Każda ich rozmowa, spojrzenie i gest są nasycone emocjami, co daje wrażenie autentyczności. Świetnie się bawiłam czytając historię Willi i Cada. Dialogi zarówno te dowcipne i pełne ciętych ripost jak i te pełne wsparcia i zrozumienia było ciekawi prowadzone. Przedstawiona miłość Cada i Willi, która rozwija się powoli i oparta na zaufaniu i poznaniu się daje nam poczucie autentyczności. Również postać syna Cada - Luka jest bardzo dobrze wykreowana. Chłopiec jest po prostu przeuroczy, a podejście niedoświadczonej w opiece nad dziećmi Willi jest rozczulające. Elsie Silver wiernie oddała niesamowity klimat życia na ranczu. Seria Chestnut Springs jest moim odkryciem tego roku i nie mogę się doczekać kolejnych części.
Prędzej piekło zamarznie
Wyczerpanie psychiczne, czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie
Po skończeniu tej książki doszłam do dość niepokojącego wniosku, a mianowicie, że większość osób, którymi się otaczam, przejawia oznaki wyczerpania psychicznego, Co więcej, po zrobieniu testu okazuje się, że ja również należę do tego grona. Jednak dzięki wielu zawartym w tej pozycji ćwiczeniom, a także poradom, jeszcze nie panikuję. Na samym początku zostaje nam szczegółowo wyjaśnione pojęcie wyczerpania psychicznego - czym jest i jak je rozpoznać, a także skąd się bierze. Wygląda na to, że konkretną przyczyną tego stanu jest stres, Spojrzałam sobie na tabelkę pod tytułem „Kortyzol - nie tylko w głowie i żołądku” i wszystko wskazuje na to, że mam większość wymienionych tutaj objawów. Przykładowo długotrwały stres powoduje stany depresyjne, spadki energii czy uciążliwą ochotę na słodkie pokarmy. To dało mi trochę do myślenia, bo okazuje się, że mój organizm wręcz krzyczy od nadmiaru kortyzolu i próbuje dać mi znać, że coś jest nie tak. Po takim stwierdzeniu postanowiłam, że wdrożę w życie niektóre z porad autorki, a także wrócę do dobrych nawyków, W tej książce poznajemy także historie wielu osób z różnych środowisk, które zmagały się z tym problemem, dzięki czemu możemy poczuć się, że nie jesteśmy z tym sami, Autorka omawia jak wygląda wyczerpanie psychiczne u poszczególnych grup np, u pielęgniarek, szefów i liderów czy samotnie wychowujących dziecko rodziców, Dla każdej z nich proponuje praktyczne ćwiczenia i daje wskazówki, jak nie dopuścić do tego krytycznego stanu, Dużo mówi się tutaj także o wypaleniu zawodowym. Poznajemy konkretne sposoby na stres, a także dowiadujemy się jak budować odporność psychiczną w pracy i być asertywnym. Uważam, że szefostwo powinno wręcz, rozdawać tę książkę swoim pracownikom i stwarzać takie warunki pracy, które nie pozwolą dopuścić do wypalenia czy wyczerpania psychicznego. Myślę, że wielu z nas nie zdaje sobie tak naprawdę sprawy, że potrzebuje odpoczynku. Każdego dnia mamy masę rzeczy do zrobienia i w tym wszystkim zapominamy o zaplanowaniu dla siebie czasu na odpoczynek. Żyjemy w społeczeństwie, które jest nastawione na ciągłe osiąganie sukcesów, branie nadgodzin czy nadwyrężanie się w pracy, aby szef w końcu nas docenił. Powoli się to zmienia i zaczynamy coraz częściej prosić o pomoc, a także być asertywnym, ale uważam, że wciąż mamy bardzo wiele do zrobienia w tej kwestii, Jestem przekonana, że każdy z nas może znaleźć w swoim otoczeniu chociaż jedną osobę, która będzie przejawiała objawy wyczerpania psychicznego - jest to smutne stwierdzenie, ale niestety prawdziwe, Mam wrażenie, że w Polsce, wciąż mało się o tym mówi, dlatego ta książka jest tak niesamowicie ważna! Sięgnijcie po nią, aby móc pomóc nie tylko sobie, ale także i swoim bliskim.