Recenzje
Biały szum
[🫵]𝐒𝐮𝐠𝐞𝐫𝐨𝐰𝐚𝐧𝐲 𝐰𝐢𝐞𝐤: 15+ ★★★★☆ (4/5) Ta książka naprawdę mnie zaskoczyła. Od początku czuć, że jest inna niż większość, jakie czytałam. Historia była ciekawa, wciągająca i pełna niespodziewanych zwrotów akcji. Autorka miała świetny pomysł na fabułę, a świat, który stworzyła, był wyjątkowy i dobrze przemyślany. Czytając, naprawdę chciałam wiedzieć, co stanie się dalej, i trudno było mi ją odłożyć. Tym, co wyróżnia tę książkę, jest jej oryginalność. Autorka nie bała się eksperymentować z fabułą, stylem narracji i sposobem budowania postaci. Główne wątki nie tylko zaskakiwały, ale też zmuszały do refleksji, a świat przedstawiony był pełen szczegółów, które nadawały mu wiarygodności. Postacie były wielowymiarowe, z własnymi motywacjami i emocjami, co czyniło je żywymi i wiarygodnymi. Szczególnie spodobał mi się sposób, w jaki autorka rozwijała relacje między bohaterami - był to proces pełen napięć, złożoności i emocji, co dodatkowo przyciągało moją uwagę. Podobało mi się też to, że książka wykraczała poza utarte schematy, na jakie można natknąć się w podobnych gatunkach. Było w niej coś świeżego, coś, co sprawiało, że czułam się, jakbym czytała coś naprawdę wyjątkowego. Choć główny wątek fabularny stanowił mocny punkt, najbardziej ujęła mnie głębia ukryta w szczegółach - drobne symboliczne elementy czy przemyślenia bohaterów, które wzbogacały całą historię.💋
Biały szum
Jesienno-zimowa aura daje Ci już popalić? Czekasz na promienie ciepłego słońca? 💬 Ja czekam na prawdziwą zimę z wielkim śniegiem i mrozem albo na ciepłe słoneczko. Nie znoszę tego przejściowego okresu z chlapą i błotem, i to nie tylko ze względu na samą aurę i brud, ale także na fakt, że nie jest to dobry czas dla mnie i mojego synka ze względu na alergię. Jednak jeśli nie mogę mieć ani zimy, ani słońca za oknem, to przynajmniej przenoszę się nad Bałtyk dzięki książce Agaty Czykierdy-Grabowskiej „Biały szum”. „Biały szum” to historia Oli - młodziutkiej studentki psychologii, która wraz z mamą prowadzi mały nadmorski pensjonat. Do pensjonatu trafia trzech ratowników: Igor, Robert i Borys. To właśnie Igor staje się dla Oli kimś więcej niż tylko zwykłym gościem, a jego osobista tajemnica staje się również zagadką, którą wspólnie chcą rozwikłać. Muszę przyznać, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, i jestem pod wrażeniem umiejętności, z jakimi pani Agata przelewa emocje bohaterów na karty swej powieści. Do tego język jest świetny, a połączenie trzech gatunków - romansu, kryminału i obyczajówki - sprawia, że przez książkę się płynie i czyta ją z niezwykłą ciekawością. Intrygująca zagadka jest bardzo mocnym elementem, przez który napięcie i stres dają się we znaki nie tylko bohaterom, ale również czytelnikowi. Zaskakujące zwroty akcji i samo zakończenie są prawdziwą wisienką na przepysznym torcie. Warto także zaznaczyć, że bardzo polubiłam bohaterów. Nie są płytcy - mają swoje wady i zalety, są ludzcy i pełni niedoskonałości. Jedyną postacią, z którą miałam problem, była mama Oli - odczytywałam ją jako dość nijaką. Jednak Ola i Igor to postacie z krwi i kości. Cieszę się, że „Biały szum” nie jest kolejnym letnim i przewidywalnym romansem. To książka pełna napięcia, ze świetnie poprowadzoną zagadką kryminalną i zakończeniem, które naprawdę zaskakuje. Serdecznie polecam!,
Ciężar korony
Maddison od dziecka wie, że będzie musiała się poświęcić dla dobra swojego kraju i wyjść za mąż za Arona, przyszłego króla Lunarii. Dziewczyna przyjeżdża do zamku, by wypełnić swoją rolę co przyciąga również księcia Luka. Bierze on sobie za cel uwiedzenie niczego nieświadomej Maddison. Luke jest starszym z braci, który abdykował. Jednak jaki był tego powód? Dlaczego pojawił się akurat teraz i wziął sobie za cel przyszłą żonę brata? Zacznijmy od tego, że przeczytałam tą książkę bardzo szybko. Składa się pewnie na to fakt, że nie jest zbyt gruba, drugą sprawą jest pióro autorki za sprawą którego czyta się naprawdę szybko. I wszystko było naprawdę super, do momentu kiedy zaczęły się pojawiać plot twisty, których nie powiem. Nie spodziewałam się. Jednak nie były dla mnie do końca zrozumiałe. Dlaczego bohaterowie nie walczyli odpowiednio o miłość? Pozwolili jej tak po prostu odejść. I te skrywane tajemnice... 🤯 Brakuje mi tu chyba kilku rozdziałów. Dodatkowo mimo tych wszystkich gestów ze strony Luka w stosunku do Maddison nie poczułam, tak do końca ich więzi. Miałam wrażenie, że dość nagle doszli do wniosku, że co to ich łączy jest czymś więcej. Może to ze względu na to, że większość miłych gestów była tak naprawdę podszyta zemstą? Ponownie, wolałabym żeby książka miała troszkę więcej stron, a relacja miedzy Lukiem a Madison nie była taką przepaścią. Mimo wszystko, podczas czytania bawiłam się świetnie, pozycja jest idealna na jeden wieczór. A ja chyba po prostu uwielbiam motyw księżniczek, królestwa i dworskich intryg. 😂💕
Co się zdarza u lekarza
Wizyta u lekarza, badania, szczepienia, pobieranie krwi mogą być dla dziecka stresujące, a często nawet przerażające. Co zatem zrobić, by oswoić dzieci z gabinetem lekarskim? "Co się zdarza u lekarza" to książka, w której autorka zaprasza małych pacjentów w podróż po gabinecie lekarskim i szpitalu. Róża Hajkuś zna lekarski świat od podszewki, gdyż sama jest pediatrą. Książka napisana jest w formie dialogu Dużej Róży lekarki z Małą Różą i jej bratem. Dzieci dowiedzą się ciekawych rzeczy nie tylko o zawodzie lekarza, ale i wszystkim, co się z nim wiąże. Duża Róża zaczyna od pokazania gabinetu lekarskiego i porównaniu swojej pracy do pracy detektywa. Ona także musi zbierać informacje o pacjencie i szukać rozwiązania. Opowie także o badaniach dodatkowych, oddziale szpitalnym i badaniach obrazowych. Mała Róża i jej brat słuchają uważnie i zadają pytania. Nie zabraknie także zadań zachęcających dzieci do zabawy i wykorzystania zdobytej wiedzy. Dzięki wielu ilustracjom wszystko staje się jeszcze prostsze i bardziej zrozumiałe. Autorka doskonale wie jak opowiadać dzieciom o swojej pracy i o wszystkim, co może wydarzyć się w gabinecie lekarskim. Robi to w sposób zrozumiały, czytelny i zabawny. Mamy tutaj także punkt widzenia dzieci, które obserwują i pytają.
Uwięzieni we własnej głowie. Jak zrozumieć przeszłość i mieć szczęśliwsze życie
„Uwięzieni we własnej głowie” Agnieszki Kozak to przenikliwa opowieść o mechanizmach, które czynią nasze myśli i przekonania niewidzialnymi granicami, definiującymi nasze codzienne życie. Autorka, z niezwykłą precyzją i wrażliwością, ukazuje sposoby rozpoznawania schematów myślowych, które nami rządzą, oraz podpowiada, jak je transformować, by odzyskać wolność wyboru i poczucie sprawczości. Centralnym zagadnieniem książki jest relacja z samym sobą - podstawowy wymiar istnienia, od którego zależy jakość naszych doświadczeń i działań. Kozak z uwagą analizuje znaczenie rozumienia własnych emocji, ich akceptacji oraz umiejętności wsłuchiwania się w subtelne sygnały wewnętrzne. Wnikliwie omawia także fenomen wewnętrznego krytyka - głosu, który często odbiera nam odwagę i sabotuje nasze działania. Autorka wskazuje metody, które pozwalają przekształcić ten destrukcyjny dialog w źródło siły i wsparcia. Książka harmonijnie łączy teoretyczne podstawy z praktycznymi narzędziami, oferując czytelnikowi możliwość głębszego wglądu w siebie i świadomego kształtowania swojego życia. To inspirujący traktat o przekraczaniu własnych ograniczeń i odkrywaniu potencjału ukrytego w wolności od nawykowych myśli. Agnieszka Kozak zaprasza czytelnika do refleksji i działania, wskazując drogę do życia w pełnej zgodzie z własnym ja i wewnętrzną autentycznością.