Recenzje
Układ Ezmodaela
Coraz bardziej przekonuje się do fantastyki. Kolejna książka, która zabrała mnie w inny świat. Anioły i demony. Niebo, ziemia i piekło. Ziemię atakuje piekielne istoty. Mało kto przeżył i trudno się uratować, by przetrwać. Lecz Sienna trafia na demona, która jej pragnie pomóc. Dziewczyna chce dotrzeć do Meksyku i również do swojego brata. Lecz każda noc jest dla niej niebezpieczeństwem. Ez diabeł, który jest dość zabawnym poetom ratuje dziewczynę nieraz. Niby nic się na tym nie kryje a jednak… kiedy ona mu uciekła musi ja odnaleźć i uratować z rąk innego demona. A przy tym piekło musi dogadać się z niebem. Bardzo ciekawa tematyka. Ja mało czytam fantastyki, lecz do tej delikatnej podchodzę bardzo chętnie. I tak było z tą książką. Erotyki w niej niewiele. Romans też nie jest jakoś tu bardzo widoczny, lecz uczucia są wielkie. W książce bardziej skupiamy się na przeżyciu i siłę walki. Książka pokazuje nam, ile człowiek jest wart, no i daje nam do myślenia, czy to niebo i piekło to prawda. Historia wciągająca bardzo dobrze opisana i przedstawiona. W książce dzieje się wiele złego na ziemi i jest to znakomicie okazane przy czytaniu. Bohaterów polubiłam i spędziłam z nimi przyjemny czas . Fantastyki nie zabrakło jest jej wiele, więc raczej nikt nie będzie narzekał, że gdzieś jej zabrakło. Jeśli ktoś, tak jak ja dopiero poznaje ten świat fantastyki będzie zadowolony.
Oczy pełne gwiazd
4 ⭐️ Recenzja książki „Oczy pełne gwiazd” autorstwa Wiktorii Szymańskiej. Jest to pierwszy tom z serii Gwiazdy. Książka opowiada o zwykłej nastolatce z Brooklynu, która uczestniczy w lekcjach tańca i chodzi na imprezy. Mieszka w spokojnej okolicy z mamą, oraz młodszą siostrą. Kilka lat wcześniej zginął ich ojciec, za którym do tej pory mocno tęsknią. Główna bohaterka tęskni jednak jeszcze za kimś… Za kim tęskni Cassie? Czy spotka się z tą osobą? Tego dowiecie się w tej książce! Już sama okładka zachęciła mnie do przeczytania tej książki! Naprawdę wam ją polecam, jest tajemnicza i bardzo wciągająca. Książka jest przeznaczona dla osób powyżej 16 roku życia, ale uważam, że można ją też przeczytać w wieku 14-15 lat.
Pumpkinheads. Sezonowi przyjaciele
Powieść o przygodach Deji i Josiaha to ciepła, nostalgiczna i pełna jesiennego uroku historia, idealna na chłodne wieczory. Fabuła, choć prosta, skutecznie angażuje czytelnika, zabierając go na ostatni wspólny wieczór przyjaciół, którzy od lat pracują na dyniowej farmie. To ich pożegnanie z tym miejscem i początkiem nowego etapu w życiu, gdyż oboje wkrótce idą na studia. Jednak ten wieczór ma dla Josiaha szczególne znaczenie - postanawia w końcu zagadać do dziewczyny, w której podkochuje się od trzech lat. Na szczęście może liczyć na wsparcie Deji, energicznej i pełnej determinacji przyjaciółki, która nie pozwala mu się poddać. Autorka zabiera nas w wyjątkową podróż po pełnym kolorów i atrakcji festiwalu dyniowym, ukazując bogactwo smaków, zapachów i emocji, jakie towarzyszą temu wydarzeniu. Ilustracje są jednym z najmocniejszych elementów książki - prześliczne, szczegółowe i idealnie oddające klimat jesieni. Ciepłe barwy, nastrojowe sceny i ukazane z pasją detale sprawiają, że czytelnik czuje się, jakby sam spacerował po farmie, podziwiając uroki tej pory roku. Choć fabuła skupia się głównie na przyjaźni i młodzieńczych perypetiach, to opowieść tętni humorem, serdecznością i odrobiną nostalgii za beztroskimi chwilami młodości. Historia Deji i Josiaha przypomina o pięknie prostych rzeczy, takich jak wsparcie przyjaciela czy odwaga, by spełniać swoje małe marzenia. Ta powieść graficzna to idealny wybór na jesień - jej magia i klimat z pewnością najpełniej ujawniają się właśnie w tej porze roku. Ilustracje i atmosfera są jej największą siłą, a lekka i ciepła fabuła sprawia, że trudno się od niej oderwać. Polecam każdemu, kto szuka odrobiny ciepła, humoru i uroku zamkniętego w wyjątkowej jesiennej historii.
Złoty (Złoty #1)
Zdążyłam już zapomnieć, jaką przyjemność sprawia mi czytanie książek Marissy Meyer. Jej opowieści snute są niczym piękna baśń, wypełnione cudowną lekkością i wyjątkową magią. Autorka posiada pióro angażujące i pochłaniające, a ze strony na stronę coraz ciekawsze i niepozwalające odłożyć książki. Historia Serildy okazała się zaskakująca. Dziewczyna została dotknięta pradawną magią bóstwa opowieści i kłamstw. Choć opowiadała historie czarujące i fascynujące to zawierały w sobie szereg kłamstw, a dziewczyna została uznana za przeklętą. Po ukończeniu osiemnastu lat do Serildy wraca jedna z jej opowieści i osoba, która oczekuje zobaczenia obiecanych w historii rzeczy na własne oczy. Marissa Meyer czerpie inspirację z baśni Braci Grimm "Titelitury". Choć jej interpretacja dalece odbiega od pierwowzoru, okazała się świeżością w znanej mi dotąd fantastyce. Autorka kolejny raz udowodniła, że dostrzega nowe perspektywy w stworzonych przez innych pisarzy historiach. Było w tej opowieści sporo mroku, magii i nieprzychylnych ludzi. To niesłodka historia i bardzo cieszy mnie, że miałam okazję ją przeczytać. Jestem ogromną fanką tempa, jakie nadaje autorka swoim książkom. Powolnie i dokładnie wprowadza czytelnika w przedstawiany świat, tak aby niczego nie pominąć i precyzyjnie nakreślić kontekst, znaczenie i przesłanie. Fabularnie to dla mnie świetna historia. Nietuzinkowa. Wypełniona ciekawymi pomysłami i postaciami, które potrafią wzbudzać emocje. Nie brakuje im też inteligencji, zaradności i unikalności.
Złoty (Złoty #1)
„Złoty” to retelling baśni braci Grimm „Titelitury” i warto o tym pamiętać, sięgając po tę historię, ponieważ motywy przewodnie ze wspomnianej baśni przewijają się aż do samego końca. Styl pisarski Marissy Meyer i oczywiście sama fabuła idealnie oddają ten bajkowy klimat. Zaczyna się spokojnie, autorka wprowadza nas w świat pełen dziwów i magii. Dzięki temu już po kilku pierwszych rozdziałach można poczuć się jak w baśniowej krainie. Doznania dodatkowo potęguje dar snucia opowieści głównej bohaterki - Serildy. To chyba mój ulubiony element książki, zaraz po wątku romantycznym. Interakcje Złotego i Serildy? Potrzebuję ich więcej! To głównie dla nich czytałam tę książkę i dzięki nim skończyłam ją tak szybko. Relacja tej dwójki jest jednocześnie pełna subtelności i napięcia. Król Erlking, mimo że jest złoczyńcą z krwi i kości, nadał tej historii charakteru i podoba mi się sposób, w jaki został wykreowany. Pewnie słyszeliście, że niektóre baśnie braci Grimm miały dużo mroczniejszy wydźwięk niż znane nam opowiastki. W przypadku tej książki nie brakuje też tych bardziej szokujących elementów, których nie przypisałabym sielankowym baśniom. Jest to więc połączenie bardzo bajkowego świata z jego mrocznym odpowiednikiem, gdzie czyhają potwory i… duchy. Moim zdaniem Marissa dobrze poradziła sobie z połączeniem tych elementów i wysnuła naprawdę ciekawą historię. Skoro książka mi się podobała, to dlaczego nie 5 gwiazdek? Wyobraźcie sobie, że cały pierwszy tom jest jedną długą osią czasu. Te wydarzenia od startu aż do finału były tak naprawdę jednym powtarzającym się motywem z małymi urozmaiceniami. Nie odebrało to uroku tej historii, ale pozostawiło wrażenie, że niektóre rzeczy były niepotrzebnie rozciągnięte w czasie.