Recenzje
Mój przyjaciel lęk
Książka Mój przyjaciel lęk Przyciąga wzrok ciekawą okładką- Wasz też? Zawiera mix różnych ćwiczeń powiązanych z tematyką lęku. Duża ich ilość powiązana jest z ciałem. Ciekawym pomysłem są qr kody przy każdym ćwiczeniu, które po zeskanowaniu przenoszą nas do nagranej instrukcji danego ćwiczenia, może to ułatwiać wykonywanie niektórych ćwiczeń, wczucie się w siebie. Ponadto możemy przeczytać odrobinę informacji na temat lęku (choć nie wszystko jest spójne z tym czego mnie uczono, np. sposób radzenia sobie z napadami paniki ). Zdecydowanie widać tu dominacje podejścia psychodynamicznego, poczytamy też o traumie międzypokoleniowej. Do refleksji zaprasza wiele pytań, dzięki którym można lepiej poznać, zaobserwować swój lęk, zastanowić się nad jego korzeniami. Zawiera też miejsce na notowanie swoich refleksji i odkryć.
Uncover me
,,Uncover me” to trzeci i zarazem finałowy tom trylogii Prawdy o Yarrow, co oznacza pożegnanie z bohaterami, do których zdążyłam się przywiązać. Jak wszyscy dobrze wiemy - nie jest to łatwe, szczególnie, gdy autorce udało się wykreować tak wspaniałe postaci🥹 Każda z nich na swój sposób skradła moje serduszko. Nie byli oni tacy sami - różnili się pod wieloma względami, a mimo to udało im się razem stworzyć piękną ,,rodzinę”, bo jak już zdążyłam się przekonać, nie zawsze tworzą ją osoby, z którymi łączą nas faktyczne więzy krwi. Zarówno Haze, jak i Becca, która początkowo nie wydawała mi sie typem bohaterki, za którymi zwykle przepadam, to jednak przy bliższym poznaniu okazali się oni być niesamowicie wrażliwymi osobami, gotowymi poświęcić wiele dla dobra innych. Zakładali maski i pod przykrywką uśmiechu udawali, że wszystko jest w porządku, chociaż, jak w przypadku chłopaka, trauma dawała o sobie znać w wielu momentach i utrudniała codzienne funkcjonowanie. Były to trudne sytuacje i za każdym razem, gdy o tym czytałam odczuwałam głęboki smutek i niesprawiedliwość jaka istnieje na tym świecie. Tak samo w przypadku dziewczyny, którą spotkał taki, a nie inny los, a na który z pewnością nie zasłużyła. Musiała wiele przejść i cieszę się, że odnalazła osobę, która zauważyła w niej więcej, niż inni. Zauważyła prawdziwą ją i doceniła to, jak wspaniałą osobą jest. Ciężko jest mi określić, który z tych trzech tomów podobał mi się najbardziej, ale mogę Was zapewnić, że każdy z nich jest warty Waszej uwagi! Chociaż każda część opowiada o innych bohaterach, to mamy tu wiele powiązań, dlatego najlepiej jest jednak zacząć od początku, aby niczego sobie nie zaspojlerować. Właśnie w tym tomie ,,Uncover me” mamy odkrycie naszej głównej zagadki całej historii, mianowicie kim jest tajemnicza TAY🤪 Wydaje mi się, że już kiedyś o tym wspominałam, ale nie zaszkodzi powiedzieć raz jeszcze, że cały zamysł przypomina tutaj bardzo Plotkarę, więc dla fanów tego serialu myślę, że ta trylogia sprawdzi się idealnie!
Uncover me
Powrót do Yarrow to coś czego najbardziej oczekiwałem. Aby móc ponownie powrócić do bohaterów tej trylogii. Historia wzbudziła we mnie pozytywne emocje, w sumie tak jak jej poprzedniczki. Jest to kolejna książka spod pióra autorki, po którą sięgnęłam bez żadnego zastanowienia i myślę że nie ostatnia. Pióro Ludki jest lekkie, przyjemne i wciągające, przez co całą książkę przeczytałam w dwa wieczory. A sam pomysł na fabułę jest wręcz ciekawy i bardzo wyjątkowy. Historia porusza kilka dość ciekawych oraz ważnych wątków, niedomówienia, studenckie życie oraz podejmowanie odpowiednich decyzji. Co do bohaterów to bardzo ich polubiłam. Haze i Becca to dwie zagubione dusze. Jednak razem tworzą coś cudownego, a mianowicie świetne połączenie charakterów. Zdecydowanie. Uwielbiam ich dogryzanie sobie wzajemnie, bo niektóre momenty były komiczne, ale i zarazem urocze. Mimo iż Becca nie zaciekawiła mnie w poprzednich tomach, to tu ją bardzo polubiłam. Jeżeli lubicie twórczość Ludki i poznaliście poprzednie tomy tej trylogii, to jak najbardziej polecam Wam się zapoznać z tą historią!
Urząd do Spraw Dziwnych
Pierwszy raz o „Urzędzie do spraw dziwnych” usłyszałam już jakiś czas temu. Okładka tej powieści jest zdecydowanie inna i wyjątkowa, nie da się więc przejść obok niej obojętnie. Przed lekturą nie czytałam opisu, więc nie miałam tak naprawdę pojęcia, o czym będzie ta historia i myślę, że wyszło to na plus, bo każda kolejna strona była dla mnie zaskoczeniem, a całość pozostawiła po sobie bardzo pozytywne wrażenie. Sara Kos przeżyła już w swoim nastoletnim życiu wiele. Jej matka rok temu zaginęła, nikt nie wie, co się z nią stało, czy ot tak ich porzuciła, a może stało się coś innego? Tego dziewczyna nie wie, skupia się więc, by przetrwać każdy kolejny dzień, jednocześnie opiekując się młodszym bratem i samą sobą. Mimo że mieszka z nimi ojciec, to nie jest idealny, a wręcz bardzo mu do tego daleko. Dziewczyna go nienawidzi, obwinia o wszystko, co stanęło jej na drodze. Gdy do domu obok wprowadza się nowy sąsiad, nastolatka jest bardzo nim zaintrygowana. Sąsiadem rodziny Kosów zostaje jeżdżący fioletowym Twingo młody Aron Wysocki. Dzień w dzień jego dom odwiedzają kolejne osoby, wszystkie dziwnie ubrane, z bogato rzeźbioną laską pod pachą. Zaciekawiona, postanawia podsłuchać, o czym rozmawiają. I wtedy dowiaduje się, że ten mężczyzna jest powiązany ze zniknięciem jej matki. A ona zrobi wszystko, by dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi. Sara szybko dowiaduje się, że wszystko, co wiedziała o tym co ją otacza, jest dalekie do prawdy i wraz z nowo poznanymi osobami rzuca się w wir śledztwa, poznając kolejne skryte głęboko prawdy. Poznaje animów, którzy powstali wcześniej niż ludzie, będących połączeniem ludzi i zwierząt. Pierwsze spotkania z nimi przysparzają jej silnych emocji, które bardzo ciężko opanować. W końcu mało kiedy ma się okazję zobaczyć stworzenie o posturze człowieka, z głową np. lisa. Prawda? Każdy z nich jest trochę inny, ale łączy ich jedno, cenią sobie życie w spokoju i żyją razem na swój sposób, nie dając się ponieść latom 2000 wzwyż. Dlatego, nie korzystają z nowoczesnej technologii, a ich ubiór bardzo odstaje od tego obecnego. Najczęściej można spotkać ich ubranych w bardzo eleganckie stroje, zajadających się pysznościami pochodzenia roślinnego. Choć umknęli w cień i bardzo mało osób wie o ich istnieniu, to z łatwością odnaleźli dla siebie miejsce, tak, by móc cieszyć się życiem. Ich sposób życia jest całkowicie odmienny od ludzkiego, dodatkowo, kierują się innymi przekonaniami i zasadami. Co jest również ogromnym plusem, ich historia jest bardzo przemyślana i rozbudowana, więc poznawanie każdego jej aspektu jest niezwykle intrygujące. Otrzymujemy nie tylko to, ale również świetny, uzależniający, pełen grozy i tajemnic klimat. Krakowski Urząd Do Spraw Dziwnych nie jest to miejscem, gdzie żyje się łatwo, wiele jest tutaj niegodziwości, za którymi uganiają się inspektorzy urzędu. Sprawy, z którymi przyjdzie im się spotkać, bardzo często wychodzą poza zakres ludzkiego rozumu, są szokujące, przerażające, zaskakujące. A, że w powieści dzieje się naprawdę bardzo dużo, czasami ciężko jest znaleźć chwilę, by złapać oddech. Akcja pędzi przed siebie, nie oglądając się nawet wstecz, dostarczając kolejnych silnych emocji i zaskoczeń. Dwa największe plusy powieści, to kreacja świata i bohaterów, oba na bardzo wysokim, zaskakującym poziomie. To nie jest płytka historia, która skupia się głównie na jednym wątku, gdzie bohaterowie, mimo że jakiś tam charakter mają, to jednocześnie nie są zapamiętywalni. To głęboka, bardzo mocno rozbudowana książka, autor stworzył niezwykle ciekawy świat i opisał go ze szczegółami, dbając, chociażby o przedstawienie czytelnikowi historii animów, zasad, które wytyczają granice. Nie ma tutaj jasnych, barwnych kolorów, nie ma jednorożców, słodyczy i cudowności. Jest ciężka atmosfera, trudne sprawy, mroczny, tajemniczy klimat, są bohaterowie z traumami, są przerażające zachowania, które wpływają na wszystkich dookoła. To, co było świetne, to krótkie rozdziały przedstawiające różne teksty ze świata animów, napisane przez różnych bohaterów, które jeszcze bardziej rozszerzały wiedzę czytelnika o świecie. Fragmenty z „Historii świata animów, ludzi i zwierząt”, różnych felietonów np. „Dlaczego Ortodoksyjni stanowią zagrożenie?”, czy dziennika jednego z bohaterów. Daje to świetny pogląd na spojrzenie samych animów na świat, co pozwala ich zrozumieć i spojrzeć na wszystko z trochę innej strony. Dodatkowo działanie samego urzędu również jest przedstawione w powieści, poznajemy różne aspekty urzędowe, wnioski, spotkania rady, ich sposób działania, to jak radzą sobie w trudnych kryzysowych sytuacjach. To wszystko sprawia, że wejście w ten świat, zrozumienie jego sposobu działania, jest niezwykle proste. A kiedy już wsiąkniecie w tę historię, naprawdę bardzo ciężko będzie z niej wyjść. Podczas lektury nie jeden raz nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że nie jest to zapis fikcyjnych wydarzeń powstałych w głowie autora, czułam się, jakby w moje ręce wpadła skrywana w tajemnicy wiedza, której nie powinnam poznać. Powieść jest pełna realizmu, klimatu, dopracowana w każdym szczególe. Jeżeli chodzi o kreację pełnego życia, rozbudowanego świata przedstawionego, to Mateusz wykonał naprawdę doskonałą robotę. Jednak, nici z ciekawego świata, jeśli bohaterowie nie będą równie przemyślani i dopracowani. I to jest kolejny aspekt powieści, który mnie nie zawiódł, a wręcz przeciwnie. Gdy poznałam Sarę, Arona, słodkiego Amadeusza Feliego, Annę, Felicję i innych, to nie mogłam nadziwić się, jak doskonale rozwinięci i pełni charakteru są to bohaterowie. Każdy z nich jest inny, każdy jest intrygujący, pełen życia, wyjątkowy na swój sposób. Każdy ma swoje problemy, a także traumy, z którymi na co dzień się mierzy. Jednym z przykładów, niech będzie Aron Wysocki, nie chcę jednak zdradzać zbyt wiele, mogę powiedzieć jedynie tyle, że kiedyś przeżył coś, co wycisnęło na nim swoje piętno. Pozostał w nich strach, nad którym nie jest w stanie zapanować i czasami daje on o sobie w najbardziej niespodziewanych chwilach. Ogarnia wtedy chłopaka atak paniki, z którym nie poradziłby sobie sam, gdyby nie pomoc innych. Sara również mierzy się z atakami paniki, które rozdzierają ją na małe kawałeczki za każdym razem, gdy znów dają o sobie znać. Mateusz z łatwością opisuje uczucia i emocje głównej bohaterki, dzięki czemu zrozumienie jej motywacji jest niesamowicie proste. Uwielbiam, kiedy na kartkach powieści autor zagłębia się w emocje bohatera i dokładne je opisuje. Bardzo pomaga to w utożsamieniu się z bohaterem, a także, by wczuć się w jego sytuację. Z zapartym tchem śledziłam wszystko, co spotkało Sarę i kibicowałam jej na każdym kroku. Obserwowanie kolejnych trudności, które upadły pod jej nogi, jej przemyśleń, odczuwanie jej emocji i przeżywanie tego co ona, było najlepszą częścią opowieści. Nie zabrakło również szokujących zwrotów akcji, a samo zakończenie dosłownie wbiło mnie w fotel. Nie tego się spodziewałam, to było niezwykle mroczne, przerażające wręcz, wzbudzające dreszcze strachu i obrzydzenia. Czekałam na ostateczne rozwiązanie akcji przez całą książkę, ale gdy w końcu dowiedziałam się prawdy, to nie mogłam wyjść z szoku. To było tak cholernie mroczne, obrzydliwe, krwawe, zupełnie niespodziewane. Wow, zdecydowanie potrzebuję tego więcej. To jeden z najlepszych debiutów, które przeczytałam w tym roku. Podczas lektury nie miałam nawet pojęcia, że jest to pierwsza powieść autora, książka jest tak doskonale napisana, że nie sposób się tego domyślić. Autor wykazał się ogromnymi umiejętnościami pisarskimi, jego warsztat jest fantastyczny, a całość czyta się niesamowicie dobrze. Z łatwością wsiąka się w ten niezwykle intrygujący, niesamowity świat, nie da się przejść obok niego obojętnie. Książka dostarczyła mi wielu emocji, których się nie spodziewałam, od szoku poprzez poczucie niepokoju aż do wyparcia i złości, nie zabrakło również uśmiechu i odrobiny ciepła. Spędziłam przy niej doskonały czas, tak mocno wsiąknęłam w tę historię, że wyrwanie się z niej nie było łatwe. To historia, która jest naprawdę pełna dziwactw, która co rusz zaskakuje. Nie mogę się już doczekać lektury kolejnych tomów, bo przepadłam w tym świecie i klimacie tej historii. Pozostawiła po sobie ślad i jestem pewna, długo o niej nie zapomnę. Zdecydowanie polecam każdemu, kto szuka czegoś świeżego, a jednocześnie krótkiego. Książka liczy sobie ledwo 300 stron, a czyta się ją błyskawicznie. To idealna pozycja na długie jesienne wieczory, która pozostawi czytelnika w totalnej rozsypce. Fantastyczna, brutalna, pełna silnych emocji.
Złoty (Złoty #1)
Znasz twórczość Marrisy Meyer? Autorka, której książki w Polsce cieszą się popularnością. Ja swoją przygodę z tą autorką zaczęłam tak naprawdę niedawno, bo przeczytałam „cinder” i się zakochałam. Nic dziwnego, więc że gdy zobaczyłam nową książkę autorki, która jest retellingiem o Królu Olch i Rumpelsztyku, musiałam od razu ją przeczytać. I ja przepadłam w tej historii, jest po prostu genialna i to kolejna książka, która uświadomiła mi, że autorka potrafi przekształcać bajki, baśnie tak, aby czytelnik cieszyli się nimi na nowo. Jest klimatyczna, bardzo baśniowa, momentami bardzo taka mroczna, ale właśnie takie kiedyś były baśnie. Jeżeli chodzi o fabułę, wole wam nie zdradzać za dużo, a jedynie napisać co mi się podobało a co nie. Mam też wrażenie, że opis zdradza za dużo, bo tutaj powinniśmy wejść bez jakiejkolwiek wiedzy. Cała nasza historia rozgrywa się na dosyć zamkniętym terenie, dzięki czemu możemy bardziej skupić na tej magii, na istotach czy na kłamstwach, tworzy to niepowtarzalny klimat, o dziwo bardzo mi się to podobało, a raczej nie lubię takich małomiasteczkowych historii. Co prawda ma dosyć powolne tempo. Było mi bardzo trudno się w nią wgryźć, ponieważ książka jest mocną cegiełką, a dużo rzeczy jest niepotrzebnych. Przydługie i zbędne opisy, które nie skupiają się na niczym konkretnym, a szkoda można było to fajnie rozegrać. Były wątki bardzo angażujące i taki który pchały fabułę do przodu, ale jednocześnie było dużo takich zapchajdziur. Ja wiem, że patrząc na całokształt, takie zabiegi budują, historię, ale w takich ilościach to nie było potrzebne. No i moim największym problemem była główna bohaterka, kurczę strasznie jej nie polubiłam, bo to taka postać, z którą ja bym się na pewno nie dogadała, której do końca nie kibicowałam, bo jej zachowanie było momentami bardzo Irracjonalne, już w ogóle pomijając fakt, że jej zachowanie pchało ją w ogromne kłopoty, ona nic sobie z tego nie robi. Dla mnie takie solidne 4⭐. Kawał fajnej fantastyki/romantasy, która ma swoje minusy.