Recenzje
Lili. Mała chmurka i jej wielkie emocje. Bajkowy przewodnik po uczuciach dla dzieci i rodziców
Dasz radę! Sztuka pokonywania trudności. Zadziwiające odkrycia o prawdziwej naturze siły charakteru
Czy potrafisz radzić sobie z trudnościami? Przedstawiam recenzję książki Steve'a Magnessa "Dasz radę! Sztuka pokonywania trudności". Autor mówi tutaj o nieustępliwości w obliczu wyzwań. Obala mity jej dotyczące oraz przedstawia cztery filary, które pomagają ją zbudować. Każdy rozdział z kolejnym filarem posiada wskazówki do wprowadzenia w życie. W książce przytoczono wiele przykładów ze sportu, ponieważ autor od dawna jest z nim związany. Mamy też odwołania do badań naukowych. Przyznam szczerze, że dosyć ciężko mi się tę książkę czytało. Nie wiem jednak, czy było to spowodowane taką ilością nawiązań do sportu (którego ja kompletnie nie czuję), czy może tym, że autor wielokrotnie przytaczał niewłaściwe wzorce i zachowania, zanim przeszedł do tych właściwych. Na mnie ta książka nie zrobiła szczególnego wrażenia, ale może to też kwestia tego, ile tego typu pozycji czytam w ostatnich latach. Polecam zatem przekonać się samemu, zwłaszcza jeśli interesujesz się sportem.
Miasto pogrzebanych nadziei
Drugi tom przepięknej historii o rodzinie, którą sami wybierami i przyjaciołach, którzy pozostaną z nami już na całe życie. Monika Rutka niezmiennie wprowadza mnie w stan, kiedy mimo bólu i cierpienia bohaterów ja brne dalej w historię, bo wiem, że gdzieś tam na końcu, świeci się światełko nadziei. Pomimo dość przygnębiającego tytułu, drugi tom dylogii Nadziei to właśnie to światełko. Światełko, które sugeruje, że kiedyś w końcu rany się zaleczą, a z odpowiednią pomocą rodziny i przyjaciół, jesteśmy w stanie pokonać każde przeciwności losu. Główna bohaterka, Jane, mocno przeżywa i próbuje przetworzyć wiadomości, o których dowiedziała się na końcu pierwszego tomu, a które wywróciły nie tylko jej życie, ale też życie Wellingtonów, do góry nogami. Każdy z nich próbuje sobie w jakiś sposób poradzić z nową sytuacją, i ponownie, gdyby nie wsparcie najbliższych, mogłoby skończyć się źle. Uwielbiam Luke'a w tej części, który udowodnił swoją postawą, jak bardzo dojrzał przez te wszystkie wydarzenia i jak wielkie wsparcie Jane w nim posiada. Pomógł Jane w najlepszy możliwy sposób - zapewnił jej pomoc, jakiej od dawna potrzebowała. Hayden z kolei robi wszystko, aby poukładać sprawy między nim, a Jane, niestety nie zawsze z dobrym skutkiem. Między nimi jest jeszcze mnóstwo niewyjaśnionych spraw, ale pojawia się nadzieja, że ta dwójka w końcu się ze sobą dogada. Miasto Pogrzebanych Nadziei to historia leczenia. Leczenia zranionych dusz, które mimo ogromnego bólu, jakie do tej pory zniosły, w dalszym ciągu chcą walczyć o lepsze jutro. Ta historia już na zawsze będzie miała specjalne miejsce w moim sercu i bez względu na to, ile łez wylałam podczas czytania (spoiler alert: całkiem sporo), to z sentymentem będę do niej powracać. Ogromna polecajka dla wszystkich
Siła wiary w siebie. Praktyczne wskazówki, dzięki którym zaufasz własnym możliwościom
Wiele osób, w tym ja, uważa, że pewność siebie to "coś" zarezerwowanego dla innych osób, tych wybrańców. Bo niby jak mam w sobie ją rozwinąć? Przecież na niczym wybitnie się nie znam, nie jestem ekspertem, nic w życiu mi się nie udaje. Można byłoby godzinami wymyślać nowe, demotywujące określenia, wymówki. Sukces, szczęście są dla osób "lepszych" ode mnie. Takim sposobem patrzymy jak Ci "inni" spełniają nasze marzenia, cele, a my stoimy w miejscu coraz bardziej się dołując. Pytanie podstawowe brzmi - po co to robimy? I na to oraz wiele innych pytań w swojej książce odpowiada T. Meurisse "Siła wiary w siebie. Praktyczne wskazówki, dzięki którym zaufasz własnym możliwościom" wyd. Sensus. Byłam bardzo sceptycznie nastawiona do tej pozycji, jednak w miarę czytania nabierałam do niej zaufania, pracowałam z nią, rozmyślałam i to wszystko naprawdę ma sens. Według mnie możliwym jest stać się osobą znającą swoje mocne i słabe strony, stać się osobą twórczą, stać się osobą świadomą i bardziej pewną siebie. Czy ja już taka jestem? - nie, ale nie dlatego, że książka nie zdała egzaminu, ale dlatego, że muszę dokładniej siebie przeanalizować, bardziej skupić się na zadaniach zawartych w książce. Ta książka może naprawdę pomóc Ci odzyskać wiarę we własne możliwości oraz podsunie Ci potrzebne do tego narzędzia. Dzięki niej zrozumiesz pięć kluczowych cech wiary i ich znaczenia, nauczysz się analizować swoje obecne przekonania oraz stworzysz nowe, lepsze, pozytywne - takie, które nie będą Cię już nigdy hamować. To praktyczny poradnik z konkretnymi wskazówkami, które wcielić w życie może każdy - wystarczy mocno tego chcieć. To nasza własna głowa nas blokuje - pozbądź się negatywnych myśli razem z tą książką i ciesz się życiem o którym marzysz.
Uwięziona
Ona należy do niego. On zrobi wszystko, by tak zostało. Luiza zostaje porwana. Jej świat nagle ogranicza się jedynie do ogromnego domu, a jej los zaczyna zależeć tylko od pewnego, bardzo bogatego i niebezpiecznego mężczyzny. Dragon ma wpływy, pieniądze, pozycję i kobiet na pęczki. Początkowo sam nie wie, dlaczego nie potrafi zrezygnować z obecności Luizy. Jedno jest pewne - ona musi być jego. Zamknięta w czterech ścianach staje się jego słodką tajemnicą. Ta historia od początku smakuje obsesją, silną fantazją, klimatem dark. I do ostatnich stron klimat ten utrzymuje się bardzo wyraźnie. Jest to niekwestionowany atut tej książki. Sylwia Kruk nie pozwala swoim bohaterom wyrwać się z tego świata i nagle zmienić reguły gry. Autorka nie uległa pokusie romantyzmowania i lukrowania relacji. Od początku mamy tutaj dramatyczną sytuacje, która (na całe szczęście) nie zmienia się po paru rozdziałach w szablonową historyjkę enemies to lovers. Tego bałam się najbardziej. Ona nie zakochuje się nagle w swoim oprawcy. A on nie zmienia się z groźnego bandyty w zakochanego romantyka. Luiza pozostaje przestraszoną, porwaną nastolatką. A Dragon pozostaje brutalnym typem spod ciemnej gwiazdy. Mimo to Sylwia Kruk potrafiła tak poprowadzić historie, że bohaterowie razem z nią ewoluują, ale pozostają nadal sobą. Fabuła rozwija się stopniowo i w miarę logicznie, co często przerasta twórców podobnych książek. Emocji nie brakuje, choć przez większość akcji nie są to emocje jak w dreszczowcu. Czujemy to, co czują bohaterowie, co jest ogromnym plusem tej książki. Panuje tutaj nastrój niepewności, strachu, obsesji, uzależnienia, desperacji. Uczucie napięcia potęguje się z każdą stroną. Troszkę zawiodłam się jedynie na zakończeniu. Spodziewałam się, że będzie to jednotomówka oraz że autorka sprytnie rozwiąże te historie. Z drugiej jednak strony nie podążyła ona wedle szablonowej ścieżki i być może kolejne części sprawią, że losy bohaterów będą jeszcze bardziej emocjonujące. Czekam na to z niecierpliwością.