Recenzje
Kraków. Spacerownik literacki
W Krakowie udane spędzenie czasu jest możliwe o każdej porze roku i praktycznie w każdych warunkach. Ciągle rozwijająca się infrastruktura, powstające nowe obiekty użyteczności publicznej i należyta dbałość o wielowiekowe dziedzictwo czy tradycje, czynią dawną stolicę Polski miejscem, które miało, ma i będzie mieć ogromne znaczenie historyczne, egzystencjalne, ekonomiczne, a także kulturalne o randze nie tylko europejskiej, ale i światowej. Mówiąc o kulturze trzeba wyraźnie zaznaczyć, że Kraków od 2013 roku (jako siódme miasto na świecie) może szczycić się mianem Miasta Literatury UNESCO. Przyznanie tego tytułu ze względu na wspaniały, bogaty i owiany wieloma niezwykłymi historiami dorobek literacki twórców wywodzących się z Krakowa lub mocno związanych z tym miastem nie powinno ulegać wątpliwości. Jeżeli ktoś takie ma, albo najzwyczajniej w świecie - nie jest obeznany z tematem, to z pomocą ich rozwiania przychodzi tegoroczna, jesienna nowość książkowa (jakżeby inaczej!) marki „Bezdroża” Wydawnictwa „Helion”, pt.: „Kraków. Spacerownik literacki” (wydanie I, rok 2024), której opracowania i napisania podjęły się Agnieszka Konior i Anna Hojwa - krakowskie przewodniczki literackie od dziesięciu lat oprowadzające wszystkich zainteresowanych podczas „Spacerów Literackich”, czyli cyklu powstałego w ramach projektu Krakowskiego Biura Festiwalowego po otrzymaniu tytułu „Miasto Literatury UNESCO”. Określenie „spacerownik” jest jak najbardziej adekwatne i w pełni oddaje strukturę omawianej publikacji, która została podzielona na dwa zasadnicze segmenty: „Literacki kosmos” oraz „Śladami literatów”. Każdy składa się z 14 rozdziałów, które są zarazem szlakami ściśle związanymi z daną tematyką (to w „Literackim kosmosie”) bądź osobowością („Śladami literatów”) i zawierającymi po około 10, do nawet 20 miejsc wartych odwiedzenia podczas przejścia w ramach kilkugodzinnego spaceru skondensowanego do określonego obszaru (do pojedynczych punktów oddalonych od pozostałych można łatwo dotrzeć komunikacją miejską). Stosowne informacje o orientacyjnym czasie przejścia i kilometrażu zostały podane na starcie rozdziałów, a dokładne adresy przedstawianych miejsc na marginesach w początkowej części opisu każdego. Marginesy posłużyły też ciekawemu zabiegowi. Otóż siłą rzeczy wiele tych samych lokalizacji zostało ujętych w kilku różnych szlakach, ze względu na ich istotne znaczenie w życiu bohaterów spacerownika czy w literackiej historii Krakowa (tak jest choćby z Teatrem Słowackiego o którym przeczytamy przykładowo w rozdziałach: „Szlak Stanisława Wyspiańskiego”, „Szlak Tadeusza Boya-Żeleńskiego” „Szlak Antoniny Domańskiej” czy „Szlak Młodej Polski”). I właśnie w takiej sytuacji autorki zdecydowały się zaznaczyć na marginesie odnośnik do innego rozdziału (szlaku) w którym to samo miejsce również zostało opisane, ale oczywiście w nieco innym charakterze. Wszystkie rozdziały rozpoczynają się od mapy z zaznaczonymi omawianymi lokalizacjami wraz z proponowaną trasą przejścia. Kolorytu dodają… czarno-białe współczesne fotografie, tak idealnie wpasowujące się w treść, która jest dla czytelnika mocno angażująca - fascynuje, ciekawi, rzecz jasna zachęca do osobistego poznania punktów z trasy, ale przede wszystkim wybornie łączy historie ludzi, artystów, wydarzeń, zjawisk i miejsc z tym, co zostało tam współcześnie. Słusznie zdecydowano, żeby nie umieszczać kolorowych zdjęć, bo koloryt nabywamy wyobrażeniowo w trakcie lektury słowa i uzupełnimy w czasie samego spaceru. I jeszcze na koniec kilka aspektów jakie czarno-biały tekst i takież fotografie ładnie zabarwiają przez „pochłanianie” krakowskiego spacerownika literackiego. To szeroka gama ciekawostek o Szymborskiej, Miłoszu czy Sienkiewiczu o których niekoniecznie mogła być mowa na szkolnych lekcjach językach polskiego, a są one do przeczytania w tej książce. To odkrywanie serca krakowskich księgarń i antykwariatów, fascynująca tematyczna wyprawa poza ścisłe centrum miasta - czyli do Kazimierza i Nowej Huty, aż wreszcie to powiązania literatury z filmem i knajpami z Krakowem w tle oraz na spacerze. 28 szlaków, ponad 350 stron tekstu. „Kraków. Spacerownik literacki” umożliwia w aktywny sposób poznanie miasta o bogatym, wielogatunkowym dorobku literackim ludzi kultury.
Uncover me
Ocena: 5/5⭐ ✨ Moja Opinia ✨ W intrenecie się uwielbiają mają bardzo przyjacielską relację, jednak to w realnym świecie się nienawidzą i drą ze sobą koty! To już czwarta książka, którą przeczytałam od Ludki Skrzydlewskiej. ( Nie sądziłam, że wciągnę się tak mocno!!!) Czwarta książką, którą mogę nazwać moim domem i comfort book. Sama mogę przyznać, że relacja z książkami Ludki jest taka: KOCHAM JE! Chodź tak naprawdę poznałam jej twórczość we wrześniu to mogę polecić ją każdemu! Jednak nie o tym tu miałam się rozpisać... Przed wami recenzja ,,Uncover Me”, czyli trzeciego tomu serii Prawd o Yarrow! Na samym początku poznajemy Becca Bolforta i Haze Connors. Ich dwójka jest znana całemu kampusowi dzięki swoim romansom. Pierwsze zdanie nawiązuje do ich relacji, którą mają w internecie przez to, że nie znają swoich prawdziwych tożsamości umieją rozmawia o swoich najbardziej skrytych sekret, a w prawdziwym życiu dogryzają sobie, ale spędzają czas wspólnie ze względu na paczkę znajomych. Fox Abrahama, Devon Scott i Haze Connors to trójka różnych bohaterów jednak połączyła ich przyjaźń, dzięki czemu stały się dla siebie rodziną wraz z innymi bohaterami. Każda z wcześniej wymienionych postaci pojawiła się w poprzednich dwóch tomach serii, czyli ,,Unbrake Me” i ,,Untagle Me’’. Jednak to własnie para z Uncove me najbardziej polubiłam! Haze nie da się nie lubić. Od pierwszych stron książki wiedziałam, że bohater zostanie moim ulubioną. Uchodził za imprezować, a tak naprawdę starał się rozwijać swoja pasję, którą nie był sport. Jest on jednym z najbardziej atrakcyjnych chłopaków w studenckiej drużynie! Jak każdy mierzy się z demonami swojej przeszłości. Becca Bolfort bohaterka, która w pewnych monetach przypominała mi mnie. Na co dzień zakłada maskę pokazują każdemu dookoła, że jest okej i nie przejmuj się tym co inne dziewczyn o niej mówią. Gdy poznajemy ją dowiadujemy się o jej przeszłości i jakim cudem znalazła się na tej konkretnej uczelni. Bohaterka spokojna, ale za razem skryta. Może przez pierwsze dwa tomy jakoś mnie nie zaciekawiła to jednak w tym trzecim tomie moja ciekawość co do postaci stała się większa. Jak zwykle jestem pod wielkim wrażeniem tego jak autorka opisał ich relacje Hate-Love! idealne dopasowani głównych bohaterów przez autorkę dało nam utworzenie idealnej dla nich relacji! Naprawdę polubiłam styl pisani Ludki. PO PROSTU KOCHAM JEJ TWÓRCZOŚĆ! Miałam bardzo duży problem by oderwać się od książki, ponieważ jest tak wciągająca, że nie człowiek nie chce odkładać jej i robić coś innego. Sama autorka to bardzo miła i sympatyczna osób. Miałam możliwość spotkać ją na targach w Gdańsku we wrześniu. Czy mogę polecić Uncover Me? TAAAK! Czy sięgnę po inne książki od autorki? OCZYWIŚCIE, ŻE TAK! Czy warto czytać serię ,,Prawda o Yarrow’’? TAAAK!
Kalendarz Create Yourself 2025
Uwielbiam tradycyjne kalendarze. Pisanie długopisem pomaga mi uporządkować myśli, a pisanie w telefonie na ogół kończy się scrollowaniem Instagrama 😉 Zwykle w pracy korzystam z dużego kalendarza pozwalającego na szczegółowe notatki, a prywatnie mam mały kalendarz mieszczący się do torebki. Tym razem moją uwagę przykuł Kalendarz 2025 by Mateusz Grzesiak Create Yourself . Okazuje się, że jest to już kolejna edycja tego kalendarza i wygląda na to, że ma on swoich zwolenników, którzy wybierają go co rok. Jestem w stanie zrozumieć dlaczego, ale po kolei… Przede wszystkim jest to dość duży i gruby kalendarz w twardej oprawie, także do torebki raczej się nie nadaje. Jednak właśnie dzięki temu mieści w sobie planer miesięczny, tygodniowy oraz terminarz dzienny. W każdym miesiącu możemy stworzyć listę celów, uszczegółowić ich sposób realizacji oraz wypisać listę rzeczy do zrobienia (to-do lista), a każdy dzień podzielony jest już godzinowo. Dodatkowo kalendarz zawiera treści motywacyjne, cytaty, teorię i ćwiczenia z 12 obszarów rozwojowych. Będą to na przykład: planowanie w styczniu, finanse w marcu czy uczenie się w grudniu. Bardzo mi się podoba, że te treści przekazywane są niejako przy okazji: dopisane z boku czy na górze strony. Dzięki temu nie dominują nad tym co jest istotą tej publikacji, czyli własnym planowaniem. A czy kalendarz ma jakieś minusy? Mi brakuje jakiegoś wyraźnego oznaczenia kolejnych miesięcy (np.kolorowymi brzegami stron czy wycięciem) tak, aby można było szybko odnaleźć interesujący nas miesiąc, ale nie jest to też coś co byłoby szczególnie dokuczliwe. Podsumowując: jeśli lubicie tradycyjne planowanie i szukacie kalendarza „na biurko” to ten na pewno spełni swoją rolę, a dodatkowo zmotywuje Was do rozwoju osobistego.
Zasady randkowania. Nie pasujemy do siebie #1
Książka mojego ukochanego duetu Keeland & Ward. Jest to pierwszy tom serii THE RULES OF DATING. Q: Myślicie, że przeciwieństwa faktycznie się przyciągają? Historia Billie, która prowadzi swoje studio tatuażu. Dziewczyna dowiaduje się, że jej chłopak zdradza ją równocześnie z 12 innymi kobietami z pewnej aplikacji randkowej. Z okazji urodzin Kaidena postanawia ona przygotować dla niego urodzinową niespodziankę, a tak naprawdę to EPICKĄ zemstę. 😁 Świadkiem tego wydarzenia jest Colby Lennon - mega przystojniak i nowy właściciel budynku, w którym dziewczyna ma swój salon. Mimo, że Billie potraktowała go obcesowo, to jednak mężczyzna czuje, że chce bliżej poznać tę zwariowaną dziewczynę. Czy odpowiedzialny, wyważony i elegancki Colby ma szansę stworzyć związek z szaloną i wytatuowaną Billie? Czy sprawy z przeszłości mężczyzny nie będą dla kobiety przeszkodą? Tego dowiecie się, sięgając po tę książkę! Pewnie się powtórzę, ale ten duet nie zawodzi mnie nigdy. Mam na półce wszystkie ich książki, więc o czymś to świadczy. 😁 Już po pierwszej książce czuję, że ta seria będzie super. Mim poruszanych tematów ma taką lekkość i vibe jak starsze książki autorek. Jeśli chodzi o bohaterów, to jak zwykle są świetnie wykreowani- seksowni, empatyczni, zabawni, piękni. Colby to ciacho o gołębim sercu, świetny mężczyzna, przyjaciel, syn,kolega i OJCIEC (jego relacja z córką była absolutnie cudowna). Billie przypomina mi trochę Sorayę bohaterkę innej książki tego duetu- szalona, kochająca całym sercem, oddana, troskliwa. Relacja tej dwójki była pełna pasji, namiętna, ale też bardzo dorosła, choć czasami wkradły się małe ciarki żenady. 😁 No dobra, żeby nie było tak słodko, było też kilka minusików: ➖ znalazłam w tekście trochę błędów i niedociągnięć, jeśli chodzi o tekst i czcionkę. ➖szkoda, że autorki nie rozwinęły bardziej wątku byłego chłopaka i napadu, ➖ troszkę też miałam wątpliwości co do wątku matki Saylor, coś mi tu nie do końca zagrało. Choć wiadomo jest to tylko moje odczucie. Reasumując, mimo tych kilku minusów, plusy przeważyły. Uważam, że mój ulubiony duet jest w formie. Książka pełna pikanterii i dobrego humoru. Jest niezwykle ciepła i zabawna, przez historię dosłownie się płynie. Na końcu uroniłam nawet łezkę. 😉 Jeśli lubicie te autorki albo po prostu macie ochotę na naprawę fajną historię, to koniecznie musicie po nią sięgnąć! Myślę, że nie będziecie żałować tego czasu. 🫶
Lili. Mała chmurka i jej wielkie emocje. Bajkowy przewodnik po uczuciach dla dzieci i rodziców
"Lili. Mała chmurka i jej wielkie emocje" autorstwa Agaty Orzechowskiej, to publikacja, którą przeczytałam z ogromną ciekawością. Książka składa się z dwóch części. ☁️W pierwszej zostały przedstawione najważniejsze informacje skierowane do rodziców i opiekunów na temat emocji. Bardzo przydatne wskazówki, strategie i techniki wspierają rodziców i nauczycieli w uważnym towarzyszeniu i wspieraniu dzieci. ☁️Część druga jest bajkową opowieścią o chmurce i przeżywanych przez nią emocjach. Główna bohaterka zaprasza czytelnika do wspólnego odkrywania i utulenia emocji. Publikacja porusza ważne zagadnienia, które dotyczą wiele dzieci i ich rodziców, nauczycieli. Książka doskonale wspiera rozwój społeczno-emocjonalny dzieci. W uważny sposób zaprasza do podróży pełnej emocjonujących chwil. Pozwala dzieciom zrozumieć i utulić własne emocje. Jak powiada chmurka Lili: "Wszystkie uczucia są w porządku. Możesz je odczuwać. Mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy. A kiedy będziesz na dworze, spójrz czasem w górę i wyślij mi uśmiech. Będzie mi bardzo miło". Bardzo polecam