ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Unwritten love. Dylogia Beloved #1

Układ, który miał być jedynie umową biznesową. Pół roku z ustalonymi z góry zasadami , co mogło pójść nie tak. Plan był prosty wykonanie już nie 🫣 Wszystko wymknęło się spod kontroli, spowodowało spustoszenie w jego poukładanym życiu. Dwa odmienne światy. On bezwzględny, pozbawiony skrupuł biznesmen , Ona dziewczyna skrywająca tajemnice. Są jak woda i ogień, ale połączyło ich coś znaczenie głębszego o czym nie śnili. Genialna, okraszona namiętnością, pragnieniami historia, której zakończenie wywoła ogromy szok. Fabuła niejednokrotnie odkrywała przed nami osobowość naszych bohaterów. Walczyli z pragnieniami, twierdzi ,że uczucia za bardzo skomplikują ich dotychczasowe życie. Tak było,ale to swoich ramionach zapominali o demonach.Gdy, pozwolił sobie na odrobinę szaleństwa w szarym mrocznym życiu wszystko potoczyłoby się zgoła inaczej. Gabriel to bohater, który ma kilka twarzy. Idealnie zaplanowane życie zawodowe. Do czasu,kiedy ojciec daje mu ultimatum.Uważał, że układ z córką wroga to idealne wyjście. Pod maską zimnego faceta skrywa się wrażliwy, uczuciowy mężczyzna, który nie pogodził się ze stratą. Jego opiekuńczość oraz zazdrość pokazywała, że dziewczyna nie jest mu obojętna. To jak walczył z uczuciami jego wewnętrzne przemyślenia dają dużo do analizowania.Jego decyzja będzie miała niestety nieodwracalne skutki. Ich relacja to prawdziwy wulkan emocji. Uczucie, które narodziło się pomiędzy nimi było wyjątkowe. Zmienili się , pragnęli spędzać ze sobą czas , wyznali sobie tajemnice. Ale czy to wystarczy aby zatrzymać przy sobie kobietę ? Autorka, stworzyła bohaterów, którzy od samego początku mieli jasno określony cel. Każdy z nich dążył do spełnienia swoich ukrytych marzeń. Gabriel chciał przejąć firmę ,natomiast Violet chciała zacząć nowe życie i znaleźć pomoc dla swojej mamy. Podjęli ogromne ryzyko ,skazując się na samotne cierpienie. Co do zakończenia, mam nadzieję, że na kontynuację nie będziemy musieli długo czekać. Czuje, że ich kolejne spotkanie, wywołała dużo napięcia.

AnkaWach Wachowska Anna

Anioł łez #4. Splecione skrzydła

"Zakończenie pięknej opowieści o miłości, która uskrzydla" Daniel i Diana przeszli długą drogę, by znaleźć szczęście. Przez cały czas muszą się ukrywać pod fałszywymi nazwiskami. Jednak chcieliby zaznać normalności i mężczyzna zrobi wszystko, żeby to osiągnąć. Czy uda mu się to? Jakie konsekwencje poniesie? Czy ich miłość jest w stanie przetrwać to wszystko? „Anioł łez. Splecione skrzydła” to już ostatni tom serii o losach Daniela i Diany. Bardzo długo czekałam na to, jak one się zakończą. Pierwsze tomy rozpaliły moją ciekawość odnośnie tych dwoje. Ich historia nie była łatwa, sporo przeszli i musieli wycierpieć, jednak miłość, jaka ich połączyła, była silniejsza od wszystkiego. Autorka w ciekawy sposób poprowadziła fabułę, nie pozwalając nam się nudzić. W tej części nie zabraknie emocji, pojawią się też łzy wzruszenia. Całość czytało się bardzo dobrze, a to jak rozwiązały się ich problemy, mnie usatysfakcjonowało. Jest to seria, którą warto przeczytać. Polecam.

love.s.books Bort Sylwia

My Lovely Daisy

ocena: ✩✩✩✩✩ / 5 „ - Holly Wilson, będziesz moim końcem - powiedział cicho, czując niezachwianą pewność, że tak właśnie będzie. - Ale to będzie piękna droga w dół”. Właśnie w tym rzecz. To była naprawdę piękna droga w dół, ale jednocześnie była bardzo bolesna i nie będę ukrywać, że wylałam na historii Chada i Holly całą masę łez. Przy zakończeniu dusiłam się łzami, ale to było do przewidzenia, bo mimo, że minął ponad rok odkąd przeczytałam ᴍʏ ʙᴇʟᴏᴠᴇᴅ ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ wciąż jestem nie pogodzona z losami jakie spotkały bohaterów. Do tej pory wydaje mi się to zbyt niesprawiedliwe i cóż, czytanie wszystkiego od samego początku z perspektywy Chada złamało mnie w pół. ᴍʏ ʙᴇʟᴏᴠᴇᴅ ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ to była jedna z najbardziej zachwycających dla mnie książek zeszłego roku. To taka historia, która dogłębnie zapada w pamięć, zostawia ślad w waszej duszy i po prostu nie sposób o niej zapomnieć. Za każdym razem przechodzą mnie dreszcze, gdy myślę sobie o tym wszystkim, co tam się stało. Po zakończeniu bardzo potrzebowałam czegoś więcej, co uleczy tą ogromną ranę, którą stworzyła ta książka i z ubłaganiem wyczekiwałam ᴍʏ ʟᴏᴠᴇʟʏ ᴅᴀɪꜱʏ, bo w tamtym momencie niczego bardziej nie pragnęłam niż poznania więcej chwil Chada i Holly. Ta książka mi to w zupełności zapewniła. Jest to prequel całkowicie z perspektywy Chada i to jest książka przede wszystkim o nim samym, o jego przeżyciach, traumach, o momentach, które ukształtowały go jako człowieka, którym się stał. Tak więc gdy ᴍʏ ʙᴇʟᴏᴠᴇᴅ ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ jest opowieścią Holly, ta jest w pełni opowieścią i głosem Chada. I to mnie absolutnie zachwyciło w ten najbardziej bolesny sposób, bo zaczynamy od samego początku, od momentu, przez który Chad upada na sam dół. Wydaje się, że nie ma dla niego ratunku, że najlepszym pomysłem byłoby po prostu odejść. W tamtym momencie jednak dostrzega światło pośród ciemności, którym jest Holly. Właśnie ona ratuje go na wszystkie możliwe sposoby. Czytanie o tym jak zakochuje się w niej Chad jest jednym z piękniejszych zjawisk opisanych w książkach. Od początku jest tak nią zaintrygowany, bardzo szybko zdaje sobie sprawę, że jest dla niej w stanie zrobić dla niej wszystko, co jest do niego tak niepodobne, bo zawsze dbał tylko o siebie. Wspólnych momentów Chada i Holly mamy naprawdę sporo. Niektóre powtarzają się z ᴍʏ ʙᴇʟᴏᴠᴇᴅ ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ i bardzo się z tego powodu cieszę, bo to pozwoliło umiejscowić wiele scen w odpowiednim czasie. ᴍʏ ʟᴏᴠᴇʟʏ ᴅᴀɪꜱʏ zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Historia Chada i Holly jest jedną z moich ulubionych historii miłosnych i tak wspaniale było do nich wrócić w ten właściwy sposób. W końcu zostało wszystko uporządkowane i pokazane od początku do końca. Tego było mi trzeba. Muszę się przyznać, że mimo tego, że oczywiście znałam już zakończenie i miałam świadomość jak wszystko się skończy to i tak ta książka sprawiła, że odzyskałam nadzieję i w jakiś sposób myślałam, że może to wszystko nie skończy się w ten sposób, że to może był tylko zły sen Holly. Nie miejcie jednak złudzeń, bo to szybko sprowadzi was na dno. Zauważyłam również progres u autorki, bo mam wrażenie, że każda kolejna książka jest napisane lepiej. Trylogia ꜰʟᴀᴡ(ʟᴇꜱꜱ) mnie do siebie nie przekonała i przez większość czasu byłam do bólu znudzona, ale później zrobiło się lepiej. Już samo ᴍʏ ʙᴇʟᴏᴠᴇᴅ ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ było ogromnym progresem, ale wciąż mogę przypomnieć sobie momenty, gdy byłam znudzona, bo wszystko się za bardzo dłużyło, tak tutaj zostało to idealnie wyważone. Tempo jest powolne, ale nie spodziewajcie się niczego innego — to nie jest książka obładowana akcją. Tutaj dostajemy przede wszystkim przemyślenia. Siedzimy w głowie Chada, który stara się poskładać do kupy, ma wzloty i upadki, aby na końcu… z resztą sami dobrze wiecie jak kończy. Jednak w tym wszystkim nie ma miejsca na nudę, ja byłam ogromnie zaangażowana w jego sytuację, jak sobie radził ze wszystkim lepiej lub gorzej. Aktualnie czuję się złamana na każdy możliwy sposób, ale to dobrze, bo wtedy wiadomo, że książka dobrze spełniła swoje zadanie. Pogłębiła swój ślad na duszy, ponownie otworzyła ranę, która najwyraźniej nie zdążyła się do końca zagoić. Teraz minie dużo czasu, zanim tak naprawdę pogodzę się z tym zakończeniem. Wiem jednak, że było warto. Warto było przeżyć to wszystko, mimo całego bólu, które spotkało bohaterów i moich łez, które przez nich wylałam.

czytaniezliv Michalska Oliwia

Pocałunki przy ognisku

𝟱/𝟱⭐️ Nie wiem czy właśnie tego się spodziewałam, ale wiem, że bardzo spodobało mi się to co przeczytałam. Historia dzieciaków z obozu skautów, niby bardzo banalna, a jednak kryjąca za sobą ogromną ilość skrajnych emocji. Radość, ból, niezrozumienie, problem z otwarciem się przed innymi. Bardzo doceniłam tę książkę za jej przekaz. Główna bohaterka była idealną postacią do tej lektury. Pokochałam całą ich obozową gromadkę i nie mogę doczekać się kolejnych tomów. O wszystkich innych bohaterach także mam dużo do powiedzenia, ale zwrócę uwagę tylko na tych najbliższych memu sercu, no jakbym miała opowiadać o każdym, to nikt by tego nie przeczytał. Jednym z moich ulubionych charakterów została Tessa. Pomimo iż jej znajomość z Amy nie zaczęła się zbyt przyjemnie to odkąd pierwszy raz o niej przeczytałam, urzekł mnie swoim poczuciem humoru i ostrym językiem. Bardzo polubiłam także wątki lgbt, które miały miejsce na przestrzeni całej książki i chociaż jednego zupełnie się nie spodziewałam czytając je czułam się usatysfakcjonowana. Każdy bohater wykreowane przez Sławka w jakiś sposób mnie urzekł. Przechodząc do fabuły, chyba każdy czytał kiedyś książkę, której akcja dzieje się na obozie (a jeśli nie to niech szybko kupuje pocałunki). Powieści tego typu niosą za sobą cudowny i niepowtarzalny klimat. Styl pisania był bardzo przyjemny. Czytało się bardzo szybko i nie mogłam się oderwać. Chociaż nie jest to lektura, która przedstawia coś czego nikt nigdy wcześniej nie napisał, bo można znaleźć wiele podobnych książek, lecz ta na zawsze zostanie dla mnie wyjątkowa i będę ją polecać. Sięgnijcie po PPO, na pewno się nie zawiedziecie. 

bookyourrescue Sikora Maja

Układ Ezmodaela

Drogi Czytelniku... Apokalipsa? Obecna. Walka o przetrwanie? Jest... Trzęsienia ziemi? Tak... Ataki piekielnych istot? Będą. Pewna dziewczyna? Oczywiście. Walka o przetrwanie? Nieustannie. Niebezpieczeństwo? Cały czas. Tajemnice? Nie obędzie się bez nich. Anioły? Jasne. Demony? Pewnie. Ogary? Są. Ucieczka? Niestety. Miłość? Znajdzie się. Niespodziewana pomoc? Możliwe... Między innymi właśnie to serwuje nam Camille Gale w swojej najnowszej książce pod tytułem „Układ Ezmodaela”. Jaki osiągnęła efekt? By poznać odpowiedź na to pytanie odsyłam do lektury książki. Wspaniale było przenieść się do świata Sienny, Ezmodaela, Lephiego, Liv, Sarandiela, Merepha, Niciela, Zariona, Niny, Randy'ego, Elise, Masona, Estona, Virthrisa, Dazutha, Bengatha (mam nadzieję, że nie przekręciłam żadnego imienia) i innych. Na pewno zastanawiacie się jakie są moje odczucia po lekturze. Już odpowiadam. Po pierwsze, bohaterowie. Są dobrze wykreowani, interesujący i bardzo zróżnicowani (anioły, demony, ogary, ludzie, cały kalejdoskop osobliwości). Czy kogoś polubiłam? Tak, Siennę i Ezmodaela (mimo, ze to demon). To silna dziewczyna, na którą w krótkim czasie wiele 'spadło'. Jednak się nie poddała. Już samo to, ze musiała żyć w czasach apokaliptycznych... A on, cóż, powiedzmy, że był nieco nietypowym demonem... Nic więcej oczywiście nie zdradzę. Napiszę tylko tyle, że pewne persony chciałam po prostu udusić, w życiu nie wybaczyłabym im tego co zrobili... Po drugie, fabuła. Nie chcę nikomu zdradzać tu szczegółów, jednak powiem, że to nie do końca jest prawdziwy rollercoaster, przynajmniej dla mnie. Akcja rozkręca się swoim tempem, niewymuszenie, choć z czasem nieco przyśpiesza. Ciągle coś się dzieje. Autorka serwuje nam emocje sporymi porcjami. Nie brakowało mi tu zaskakujących zwrotów akcji oraz wywoływania w nas skrajnych uczuć i problemów, którymi obarczone są na każdym kroku nasze persony, zwłaszcza Sienna. Po trzecie, styl. Książka, mimo tematyki, którą porusza, napisana jest lekko i dość przyjemnie dla oka, dzięki czemu czyta się ją bardzo szybko, przyjemnie i łatwo. Daję za to plusika. Po czwarte, zakończenie. Warto do niego dotrzeć. Pozostawia pewien niedosyt. Nie do końca własnie takiego się spodziewałam i to było w nim fajne. Leci za to plusik. Po piąte, tajemnicze obiekty, apokalipsa, demony, anioły, ogary. Ten specyficzny klimat jest tu odczuwalny i to jest fajne. Autorka wymyśliła nieco mroczną, ale i barwną krainę i stworzenia, do której 'wciąga' czytelnika od samego początku i nas po niej oprowadza w ciekawy sposób. Przyznaję za to kolejnego plusika. Powieść nie do końca jest lekką lekturą do poduszki. Opowieść pokazuje, że poświęcenie czasami przynosi ulgę, a niemal zawsze pozytywne konsekwencje dla poświęcającego się. Książka praktycznie czyta się sama. Historia nawet wciąga i sprawia, że chce się być częścią życia (choć momentami dość niebezpiecznego) naszych bohaterów i nie opuszczać go aż do ostatniego zdania. Autorce bardzo dziękuję za tę przygodę. :) Dość fajnie spędziłam czas podczas tej lektury, lubię takie klimaty. Z przyjemnością sięgnę po kolejne tego typu powieści pisarki (kiedy i jeśli powstaną). :) Ogólna ocena - 5,5/6. :) POLECAM, POLECAM, POLECAM. Warto po nią sięgnąć. 

Recenzjeemocjamipisane Raszka Izabela