ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Być lepszym dla siebie i dla świata. Terapia Skoncentrowana na Współczuciu

„Być lepszym dla siebie i dla świata” to kolejna książka wydawnictwa Sensus, którą bardzo szybko przeczytałam. Muszę zwrócić uwagę na to, że są to najpiękniej wydawane książki obecnie, przynajmniej z gatunku poradników. Zarówno w środku jak i na zewnątrz wszystko jest dopracowane i zadbane stylistycznie. Dawno nie widziałam tak ładnych poradników. Jednak w tym przypadku także treść okazała się przyjemna i przydatna. Czy kiedykolwiek czuliście się zniechęceni lub rozczarowani własnym życiem? Jeśli zdarza wam się odczuwać gorsze dni częściej niż zwykle, przestajecie radzić sobie z problemami lub po prostu jesteście przytłoczeni i zniechęceni tym, co dzieje się obecnie w waszym życiu, to może oznaczać to depresję lub wypalenie, albo różne inne schorzenia mentalne. Większość osób wzdryga się na samą myśl, że mogliby zapaść na chorobę psychiczną, a tymczasem okazuje się, że na świecie więcej jest osób chorych niż zdrowych pod względem psychologicznym. Mózg jest jedynie jednym z wielu organów w ciele i tak właśnie należy go postrzegać, zatem nie ma powodów dla których miałby być odporny na choroby. Kiedy nasze problemy zaczynają nas przytłaczać, najczęściej reagujemy na nie złością, na świat lub samych siebie. Obwiniamy wszystko i wszystkich o to, że akurat my musimy radzić sobie z trudnościami. Istnieje wiele metod, profesjonalistów i sposobów, w stronę których możemy się zwrócić szukając pomocy, jednak co gdyby kluczem do zdrowia okazało się współczucie? Profesor Paul Gilbert stworzył właśnie coś takiego, terapię skoncentrowaną na tym, co każdy z nas już ma w sobie, na współczuciu. Jest to forma terapii łącząca różne nurty i techniki, ale też czerpiąca z neuroterapii, antropologii, socjologii czy neuronauki. Łączy więc nie tylko duchową i umysłową stronę, ale i ściśle naukowe fakty, razem tworząc terapię zwaną skrótową CFT. Co ciekawe, ten nurt terapii zaczyna coraz szerzej rozprzestrzeniać się także w Polsce. Sama książka jest złożona bardzo ciekawie i inteligentnie. Oczywiście to kompendium wiedzy więc nie da się uniknąć wielu naukowych faktów i tłumaczeń, ale większość treści jest napisana naprawdę zrozumiałym językiem. Rozdziały i konkretne tematy są fajnie podzielone, a ważniejsze rzeczy ujęte w tabelki i zaznaczone. Do tego dużo tu dodatkowych faktów i ciekawostek. To co najlepsze, to oczywiście ćwiczenia. Każde zagadnienie można więc nie tylko zrozumieć, przemyśleć, ale i przepracować samodzielnie, dzięki wielu krótkim autoterapiom zawartym w książce. Jeśli nie macie możliwości lub chęci wybrania się na terapię, a czujecie że wynieślibyście z tego jakąś korzyść lub macie taką potrzebę, śmiało możecie zacząć od tego poradnika, jest to jeden z lepszych tytułów z działu autoterapeutyków.

W świecie książek Gonet Igor

Blizna na sercu

✨️ O matulu..... Tego się nie spodziewałam!!! To jest zdanie, które idealnie odzwierciedla, co czułam czytając tę książkę. Zaczęłam ją czytać myśląc, że będzie to kolejne przewidywalne romansidło. Jak ja się myliłam. Doceniam bardzo wątek spraw kryminalnych ponieważ jak już pewnie, każdy z Was wie kocham kryminały. Fabuła jest niebanalna, zaskakująca. Bardzo polubiłam główną bohaterkę jak i jej asystenta. To jak realistycznie opisane zostały rozsterki głównej bohaterki to MISTRZOSTWO. Dawno nie czytałam aż tak dobrej książki i właśnie takiej teraz potrzebowałam. Polecam każdemu, kto ma zastój czytelniczy. Treść jest raczej dla starszego czytelnika. Ale przesłanie książki jest uniwersalne i dające nadzieję. Bardzo spodobało mi się również to, że akcja ma miejsce w Barcelonie, którą miałam okazję zwiedzić. Opisy pięknych miejsc cudnie przeplatają się ze scenami pełnymi miłości. W utworze występuje psychizacja krajobrazu co dla mnie jest kolejnym atutem. Po prostu cudowna książka. POLECAM!

imperfect.student Dropia Julia

Miasto pogrzebanych nadziei

4/5⭐ Powrót do tej serii przyniósł mi duży komfort i poczucie bezpieczeństwa. Większość tych odczuć zawdzięczam bohaterom, którzy stali się dla mnie niezwykle bliscy, gdy poznawałam kolejne fragmenty ich opowieści. Zacznę od tego, że książka wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego, który strasznie mnie męczył haha Styl pisania Moniki jest świetny i tak przyjemny, że strony przewracają się samoistnie, a rozdziały kończą się zdecydowanie za szybko. Ta książka od początku jest trudna i czuć w niej ogromną ilość smutku, a także bezsilności i rozczarowania. Jednak można odnaleźć w niej także nadzieję. Nadzieję na lepsze jutro i nową szansę. Jest to ten typ powieści, który dostarczy ci całą paletę emocji, by na końcu zostawić cię z różnymi refleksami na temat twojego życia i świata wokół ciebie. Jest pełna przemyśleń i niełatwych w odbiorze wątków, co tylko potęguje potrzebę zatrzymania się na chwilę i zastanowienia się nad wartościami, którymi chcemy kierować się w naszym życiu. Jestem również ogromną fanką relacji między bohaterami!!! Kocham nie tylko Jane i Haydena razem, ale także przyjaźń Jane i Luke’a. Ich relacja jest piękna, szczera i oparta na wzajemnym szacunku oraz zaufaniu. Bohaterowie tej książki dużo ze sobą rozmawiają o swoich uczuciach i słuchają siebie nawzajem, o czym wspaniale się czyta. „Miasto pogrzebanych nadziei”, tak samo jak pierwsza część jest bardzo wartościową młodzieżówką. Autorka z ogromnych wyczuciem i empatią dotyka wszystkich trudnych tematów o których pisze i traktuje je bardzo poważnie. Pomimo tego, że pierwszy tom podobał mi się bardziej, z niecierpliwością wyczekuję trzeciego, bo cieszę się, że nie muszę rozstawać się jeszcze z tą historią na dobre.🫶

bookaholic,etc Foreiter Nadia

Zagubione ja. Zaburzenia dysocjacyjne - jak je rozpoznać, zrozumieć i leczyć.

Czy zdarzyło Wam się kiedyś zamyślić tak mocno, że nie słyszeliście co się wokół was dzieje lub patrzyliście się w jeden punkt przez długi czas? Czy mieliście kiedyś wrażenie, że mentalnie jesteście gdzieś indziej, choć fizycznie cały czas byliście w tym samym miejscu? Wszystko to zdarza się każdemu z nas co jakiś czas. Niektórzy nazywają to marzycielstwem, inni bujaniem w obłokach, ale czasami zdarza się, że dochodzi do tzw. dysocjacji czyli rozdzielenia ciała od tożsamości i odczuć. To poważne schorzenie, choć można nauczyć się z nim żyć, trzeba jednak sięgnąć profesjonalnej porady i pomocy psychiatry i terapeuty, którzy pomogą zrozumieć fundamenty tej choroby, bo mało kto wie, że najczęściej powodują ją wszelkiego rodzaju traumy. Dysocjacje i zaburzenia osobowości to schorzenia psychiczne, które wywołują ogromny lęk u chorych i osób postronnych. Osoby dotknięte najczęściej tworzą dodatkowe osobowości, które uaktywniają się w sytuacjach dużego stresu i emocji. Te dodatkowe osobowości mogą być różne, mieć różne charaktery, zachowania, niczym kilka innych osób. Niestety tego rodzaju zaburzenia są szeroko wykorzystywane w przemyśle filmowym, a zwłaszcza we wszelkiego rodzaju horrorach i kryminałach i najczęściej ukazuje się je w negatywnym świetle. Takie karykaturalne przedstawianie sprawia, że osoby dotknięte tymi chorobami są najczęściej izolowane, uznawane za niebezpieczne. Warto wiedzieć, że są to po prostu ludzie borykający się z trudnościami, którzy mogą jednak prowadzić samodzielne życie, wymagające opieki specjalistów. „Zagubione ja - zaburzenia dysocjacyjne. Jak je rozpoznać, zrozumieć i leczyć” to kompendium wiedzy na temat dysocjacji i powiązanych z nią chorób, które nie tylko tłumaczy na czym to wszystko polega, ale też i pomaga zrozumieć kiedy objawy są jedynie zwykłym bujaniem w obłokach, rozkojarzeniem, a kiedy warto zwrócić uwagę, że dzieje się coś poważniejszego. Autorka zwraca uwagę na szczegóły, które powinny nas skłonić do przemyśleń i wizyty u profesjonalistów. Przedstawia także sposoby leczenia i wsparcia dla chorych. Jeśli zawsze nurtował was ten temat lub martwi was wasze nadmierne roztargnienie lub odrealnienia, sięgnijcie po tą pozycję.

W świecie książek Gonet Igor

Matka. O pierwszej, najważniejszej i nie zawsze łatwej relacji

„Matka - o pierwszej, najważniejszej i nie zawsze łatwej relacji” Izabeli O’Sullivan, to być może najważniejsza książka psychologiczna jaką każdy powinien mieć w swojej biblioteczce, albo chociaż przeczytać w swoim życiu. Nawet osoby nie interesujące się tematyką psychologii wiedzą, że rodzice i ich wpływ na nasze życie to podstawa zdrowego i normalnego życia dorosłego. To jakie relacje mamy lub mieliśmy z rodzicami, kształtuje i ma wpływ na całe dalsze życie, wszystkie wybory, to czy borykamy się z chorobami, jakie podejmujemy decyzje i jak wygląda nasza teraźniejszość. Niestety wiele osób nie miało pozytywnych relacji w dzieciństwie, stąd późniejsze problemy w życiu. Jednak najczęściej mówi się o wpływie ojca na dorosłe dzieci, natomiast rzadziej można spotkać się z rozmową na temat wpływu matek, a tymczasem są one równie ważne i decydujące. Matka jest najważniejszą osobą w życiu każdego człowieka, głównie ze względu na to, że to ona wydaje nas na świat, ale jaki wpływ mają nasze relacje z nią, na to jacy jesteśmy i jak wygląda nasze życie? Jest wiele dysfunkcyjnych zachowań i cech, z których często nawet nie zdajemy sobie sprawy. W tej książce mamy ukazanych wiele historii relacji z matkami, każda inna i opatrzona komentarzem i profesjonalną opinią psycholożki. Dzięki temu możemy znaleźć taką, do której nam najbliżej lub z którą możemy się utożsamić i dowiedzieć się, jaka jest fachowa opinia psychologa na jej temat. Autorka nie tylko wprowadza nas w teorię, ale i pokazuje praktyczne sposoby na naprawę lub odbudowanie toksycznych relacji. W książce mamy też część poświęconą temu, jak radzić sobie i rozumieć sytuację, kiedy relacji po prostu nie da się utrzymać ani odbudować. Takie sytuacje zdarzają się niestety bardzo często i mimo, że są to specyficzne wstrząsy w życiu, można się po nich podnieść, prowadzić dalsze, szczęśliwe życie. Ten „poradnik” jest bardzo specyficzny i łatwy w odbiorze, głównie z powodu tego, jak został skonstruowany. To nie jest typowy poradnik, w którym mamy jedynie ukazaną teorię z profesjonalnego punktu widzenia. To raczej zbiór opowieści z prawdziwego życia, opowiadanych przez dorosłe dzieci trudnych rodziców. Każde z nich opowiada o tym, jak wyglądały relacje z matkami, na czym polegały i dlaczego były dysfunkcyjne. Wiele osób zdradza też w jaki sposób potoczyły się one w dalszym życiu. Wszystkie historie są na faktach, co pozwala naprawdę emocjonalnie do nich podejść i znaleźć też w nich cząstkę swojej relacji. Zdecydowanie polecam tą książkę wszystkim, nawet osobom, które są przekonane o tym, że jej nie potrzebują.

W świecie książek Gonet Igor