Recenzje
Dasz radę! Sztuka pokonywania trudności. Zadziwiające odkrycia o prawdziwej naturze siły charakteru
Dasz radę to poradnik szczególnie dla sportowców, trenerów oraz podobnych zawodów. Lektura opisuje sztukę pokonywania trudności opartą na czterech filarach nieustępliwości: odrzucić pozory i zaakceptować rzeczywistość; słuchać swojego ciała; odpowiadać zamiast reagować; wznieść się ponad dyskomfort. Każdy z nich był dokładnie opisany razem z różnymi historiami przytoczonymi przez autora. Nie brakuje również ćwiczeń dla czytelnika. Szukalam czegoś, co zmotywuje mnie do nauki. Czy udało mi się? Nie do końca, ale sama treść mnie zaciekawiła. Nie jest to poradnik idealny ale jest bardzo przystępny dla czytelnika, szczególnie przydatny dla osób zarządzających innymi, drużyną, z którą chce się piąć jak najwyżej.
Blizna na sercu
Rzadko sięgam po książki takie jak “Blizna na sercu”. Wątki sensacyjne, kryminalny światek i mroczne sekrety to coś co raczej nie gości często na moim profilu. Ale ten tytuł zachęcił mnie opisem i jak możecie się domyślić - intrygującym wątkiem romantycznym. Ale żeby nie było tak kolorowo - do połowy tej historii zupełnie nie mogłam się w nią wkręcić, zupełnie nie potrafiłam wczuć się w akcję, a relacja bohaterów była dla mnie przynajmniej nijaka. Wątki kryminalne i wszystkie zbiegi okoliczności z nimi związane, zdawały mi się bardzo chaotyczne i dziwne. Każda sprawa, która trafiała w ręce młodej pani policjantki dziwnym trafem okazywały się nie takie skomplikowane, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Sama kariera młodej Diany Montero w policji zdaje się dawać mnóstwo do myślenia, bo jednak zastanawiające jest to jak tak młoda kobieta, bo zaledwie 23 letnia tak bardzo i szybko zdążyła już wyrobić sobie tak dobrą opinię. Dla mnie było to przynajmniej dziwne i nieco nierealne. Ale im bliżej końca tym ta historia u mnie zyskiwała. Okej może nie pokochałam tej historii całym swoim sercem a bohaterowie raczej nie staliby się moimi przyjaciółmi, niemniej naprawdę do połowy tej historii męczyłam ją i traciłam nadzieję, że cokolwiek jeszcze mi się w niej spodoba. A okazało się, że końcowo ta historia nie była AŻ TAK zła. Im dalej tym coraz więcej rzeczy zaczęło się wyjaśniać, sprawy związane z bohaterami jak i same ich zachowania. Powiem tak - relacja Tomasa i Diany zyskuje dopiero przy dalszym poznaniu. “Blizna na sercu” to nie jest łatwa książka, bowiem z niełatwymi doświadczenia z przeszłości zmaga się bohaterka. Jak na kobietę w tak młodym wieku, Diana zniosła już naprawdę wiele złego i z wieloma przeciwnościami przyszło jej walczyć. I przyznam, że ta determinacja i mimo wszystkich trudności, siła jaka drzemie w tej drobnej osobie również chwyciła mnie na serduszko. Oczekiwałam od tej historii czegoś więcej, jednakże biorąc pod uwagę debiut autorki, nie była to zła próba. Sama fabuła według mnie naprawdę ciekawa, ale nie do końca wszystko ze sobą współgrało i było jasne w odbiorze dla czytelnika (przynajmniej dla mnie - choć jak mówiłam - nie czytam kryminałów, więc być może stąd takie moje odczucia). Styl pisania całkiem przyjemny i prosty, nie mam tutaj żadnych zastrzeżeń co do niego. Autorce gratuluję debiutu i życzę powodzenia w dalszej karierze!
Oczy zalane atramentem
𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀 𝐎𝐂𝐙𝐘 𝐙𝐀𝐋𝐀𝐍𝐄 𝐀𝐓𝐑𝐀𝐌𝐄𝐍𝐓𝐄𝐌 - 𝐀𝐆𝐀𝐓𝐀 𝐊𝐀𝐂𝐙𝐌𝐀𝐑𝐄𝐊 𝐎𝐜𝐳𝐲 𝐙𝐚𝐥𝐚𝐧𝐞 𝐀𝐭𝐫𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐦 to książka, do której nie miałam żadnych oczekiwań. Książka od pierwszych stron mnie zaskoczyła. A w szczególności styl pisania autorki, który był lekki. Zwróciłam uwagę również na to, że autorka zdecydowanie lepiej opisuje cięższe chwilę, a te lekkie nieco gorzej, co objawia się u wielu autorów. I to zdecydowanie jest jednym z plusów tej książki dlatego, że idealne ukazanie złych chwil pozwala czytelnikowi na lepsze zapoznanie się z sytuacją danego bohatera, jeżeli sam nie przeszedł przez to w życiu. Historia Kristiny Viterell chwyciła mnie za serce. Wspomnienia, które zostały opisane w książce niejednokrotnie zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Wszystko wydawało się idealnie opisane, idealnie dobranymi słowami. W szczególności plot twist na samym końcu sprawił, że nie mogę doczekać się następnego tomu. Zdecydowanie polecam wam tą książkę!! Czytajcie 𝐎𝐜𝐳𝐲 𝐙𝐚𝐥𝐚𝐧𝐞 𝐀𝐭𝐫𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐦.
Inevitable Destiny
HEJKA!!! ZAPRASZAM WAS DZISIAJ NA RECENZJĘ KSIĄŻKI PT. ,, INEVITABLE DESTINY" za egzemplarz dziękuję wydawnictwu BeYa recenzja: Okej, zacznijmy od tego, że ID jest drugim tomem trylogii Destiny. Pierwszy tom, czyli ,, Perfect destiny" ( recenzja na profilu) był przecudowny i nie mogłam się doczekać kontynuacji! Gdy tylko zobaczyłam, że ,, Inevitable destiny" jest na pressroomie, zgłosiłam się do recenzowania. Moja radość, po dostaniu zwrotnej informacji, która była pozytywna, nie miała granic 💞 ID jest świetną książką i gwarantuję, że się w niej zakochacie!!! Historia Miles'a i Sophie, wyciśnie z was milion łez, tego jestem pewna. Ich miłość pozostanie w moim sercu juz na zawsze 💗 Emocje, które towarzyszyły mi przy czytaniu tej pozycji są nie do opisania 🥹 Jest to cudowna książka , z której wyciągnięcie wiele morałów ! SERDECZNIE POLECAM 💋 ocena: ♾️/⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Zagubione ja. Zaburzenia dysocjacyjne - jak je rozpoznać, zrozumieć i leczyć.
Książka "Zagubione ja. Zaburzenia dysocjacyjne - jak je rozpoznać, zrozumieć i leczyć" jest takim swoistym przewodnikiem po jednym z najbardziej złożonych i fascynujących zakątków ludzkiej psychiki. Książka wprowadza nas w świat osób, które zmagają się z poczuciem zagubienia we własnym ciele, własnym umyśle. Autorka nie poprzestaje na suchym wykładzie medycznym czy psychologicznym, co - w mojej opinii - jest ogromnym plusem tej pozycji. Zamiast tego, dostajemy coś na kształt wciągającej opowieści, w której poszczególne elementy układanki zaczynają powoli wskakiwać na swoje miejsca. Przyjemnie płynny styl narracji, z mnóstwem przykładów i historii pacjentów, sprawia, że książka staje się bardziej przystępna dla każdego, kto niekoniecznie ma background w psychologii klinicznej, ale jest zaciekawiony mechanizmami ludzkiej psychiki. Wielkim atutem tej pozycji jest to, że nie demonizuje ona zaburzeń dysocjacyjnych, ale pomaga je zrozumieć i spojrzeć na nie z empatią. Często mówimy o PTSD, depresji czy lękach, ale dysocjacja, która jest jednym z mechanizmów obronnych umysłu, pozostaje w cieniu. Autorka daje czytelnikowi szansę zobaczenia, że to wszystko nie dzieje się w próżni - że za zaburzeniami dysocjacyjnymi często stoją traumy, z którymi umysł nie potrafił sobie poradzić inaczej, niż poprzez odcięcie się od bólu. Każda historia opisana w książce prowadzi nas do refleksji nad tym, jak elastyczna, ale i krucha potrafi być ludzka psychika. Jeśli chodzi o stronę merytoryczną - książka jest naprawdę dobrze zbadana i oparta na współczesnych badaniach. Jednak to, co wyróżnia ją najbardziej, to sposób, w jaki autorka łączy teorię z praktyką. Dostajemy konkretne wskazówki i techniki, które mogą być pomocne nie tylko dla terapeutów, ale i dla samych osób zmagających się z dysocjacją. "Zagubione ja" to książka, którą powinien przeczytać każdy, kto chce lepiej zrozumieć świat psychologii, traumy i tego, jak umysł radzi sobie w sytuacjach ekstremalnych.