Recenzje

"Do wesela się zagoi" to książka, która ma w sobie wszystko to, co sprawia, że od pierwszych stron czytelnik zanurza się w tej historii. Klimat małego i ośnieżonego miasteczka buduje niezwykle przytulne tło dla wydarzeń. Główna bohaterka to osoba, którą szybko polubiłam. Jest zabawna i bardzo pomocna. Jej przeciwieństwem jest on: poważny, poukładany i zdystansowany. Ten kontrast charakterów wypada bardzo naturalnie i stanowi świetny punkt wyjścia do relacji, która rozwija się powoli, krok po kroku. Autorka świetnie poprowadziła proces poznawania się głównych bohaterów, budowania zaufania i rodzącego się uczucia. Odbywało się to w sposób subtelny i wiarygodny, bez pośpiechu, za to z dużą uważnością na emocje. Ogromnym urokiem tej opowieści jest mała Susi. Dziewczynka absolutnie urocza, pełna dziecięcej szczerości i miłości do dinozaurów, która skradła moje czytelnicze serce. Jej obecność nadaje historii ciepła, ale też wprowadza ważne, bardziej poruszające wątki m.in dotyczącej cukrzycy na która choruje dziewczynka, a także tego, że biologiczna mama ją porzuciła i adoptowała ją ciocia Sutton. Wszystko to zostało bardzo realistycznie przedstawione, bez zbędnego lukru. Jak widać książka, mimo lekkiego i przyjemnego stylu, nie unika trudniejszych tematów. Dodaje jej za to głębi i sprawia, że jeszcze bardziej kibicowałam bohaterom. Całość dopełniają zabawne dialogi i urocze przezwiska: szarlotka i dinozaur. "Do wesela się zagoi" to opowieść ciepła, wzruszająca i pełna nadziei. Idealna dla tych, którzy szukają historii o miłości rodzącej się powoli, odpowiedzialności, rodzinie tworzonej z wyboru i małym miasteczku, w których dzieją się wielkie rzeczy. Kocham i polecam 💚

Okładka i opis „Król Umbry. Przeklęte królestwo Vinculi. Tom 1” - Jamie Applegate Hunter od razu mnie przyciągnęły i po przeczytaniu mogę śmiało powiedzieć, że to był bardzo dobry wybór. Książka jest napisana w trzeciej osobie, a zazwyczaj wolę inną formę, bo trudniej mi się wtedy wczuć. Tutaj jednak kompletnie mi to nie przeszkadzało. Styl autorki jest lekki i przyjemny, dzięki czemu czyta się szybko i bez wysiłku. Historia wciąga już od pierwszych rozdziałów. Fabuła jest dobrze przemyślana i dopracowana. Jest sporo tajemnic i sekretów, które odkrywamy stopniowo, więc cały czas coś się dzieje i nie ma miejsca na nudę. Bardzo podobało mi się napięcie między Rory a Królem Umbry — ich relacja rozwija się powoli, czuć emocje i wewnętrzną walkę. Postacie są wyraziste i mają swój charakter, nie są tylko dodatkiem do historii. To duży plus tej książki. Gdybym nie miała innych obowiązków, spokojnie przeczytałabym ją w jeden dzień. Zdecydowanie polecam fanom dark romantasy — jest mrok, emocje i historia, która naprawdę wciąga.

Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka 🌿 Spokojnie, to tylko życie. W tym coraz bardziej chaotycznym świecie nie tylko my, dorośli, ale i nasze dzieci czują przeciążenie. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, ekrany na każdym kroku, za dużo cukru… Ich małe umysły mają naprawdę ciężko. I tu wchodzi samoregulacja - zdolność do świadomego powrotu do równowagi, łagodnego zarządzania sobą i emocjami. To praktyka oparta m.in. na podejściu Self-Reg, zrozumieniu mechanizmów stresu i neurofizjologii. Kiedy rozumiemy, skąd biorą się nasze reakcje, możemy być łagodniejsi wobec siebie i innych, a przede wszystkim wobec dzieci. ❤️ Samoregulacja to klucz do spokojniejszego życia i wspierania dzieci w zdrowym rozwoju.

Przychodzę do was z recenzją długo wyczekiwanego przeze mnie dodatku do Flawsów🥹 KOCHAM TO CAŁYM SERCEM🧡 Ryczałam na tym ja głupia, ale chyba nikogo to nie dziwi... Styl pisania Marty jest cudowny jak zawsze i jestem jej cholernie wdzięczna za możliwość recenzowania tej historii, a powrót do dzieciaków z Moreton po dwóch latach był jak powrót do domu🏠Kocham te "listy" od autorki, bo dzięki nim zrozumiałam kilka ważnych rzeczy i mega fajnie było poznać jej perspektywę. Bohaterowie tak jak w całej reszcie trylogii byli PRZECUDOWNI (no może z wyjątkiem Cartera, bo go nie lubię i Ethan'a po jest nudny i nie ma charakteru😝). Przeznaczony też chwilę na to cudowne wydanie ilustrowane - brzegi, okładka, prześliczne rysunki, a nawet wstążka sprawiają że czuje się jakbym trzymała w ręce wydanie kolekcjonerskie✨ Jedyny minus jest taki że ja bardzo chciałam dowiedzieć się co z resztą ekipy (tu chodzi o Iris, Connor, Elliota, Nicole) np. czy mają dzieci, a jeśli tak to jak się nazywają. A niestety tego nie dostałam😭 Ale tak poza tym to jestem zakochana i bardzo bardzo polecam wam tą książkę szczególnie jeśli jesteście wielkimi fanami Flawsów i macie ochotę na powrót do tego niesamowitego uniwersum🧡🫀🏠🐚📸

Alison wraca do domu po czterech latach i od pierwszych stron czuć, że to nie jest sentymentalna podróż do wspomnień. Wita ją chłód rodziców, niedopowiedziane pretensje i ciężar decyzji, której konsekwencje ciągną się za nią jak cień. Najtrudniejsze okazuje się jednak spotkanie z Dominiciem. Kiedyś byli nierozłączni, połączeni czymś intensywnym i prawdziwym. Dziś patrzą na siebie jak obcy ludzie, choć pod warstwą złości i dumy wciąż buzują emocje. Dominic jest zaręczony, jego przyszłe małżeństwo to bardziej układ niż historia z serca, a Alison niespodziewanie zaczyna pracę w jego firmie. Każde ich spotkanie to iskry - czasem z gniewu, czasem z tęsknoty. I trudno oprzeć się wrażeniu, że żadne z nich nigdy tak naprawdę nie zamknęło tego rozdziału. Ta historia od początku wciąga w emocjonalny chaos. To nie jest lekki romans do poduszki, tylko opowieść o ludziach, którzy popełnili błędy i teraz muszą z nimi żyć. Alison nie wraca jako silna, niewzruszona bohaterka. Wraca z bagażem traumy, poczucia winy i strachu. Widać, że przeszłość ją złamała, że pewne wydarzenia odcisnęły na niej trwałe piętno. Dominic z kolei to mężczyzna, który nauczył się maskować ból gniewem. Jest oschły, momentami okrutny w słowach, wybuchowy. Ale im dalej w fabułę, tym wyraźniej widać, że pod tą twardą skorupą kryje się ktoś, kto kiedyś bardzo kochał i nie potrafił pogodzić się z utratą. Atutem tej książki jest napięcie między bohaterami. Ono właściwie nie znika ani na chwilę. Nawet w scenach, które teoretycznie powinny być spokojniejsze, czuć podskórny prąd. Ich rozmowy są pełne niedomówień, oskarżeń i wspomnień, które bolą bardziej, niż powinni się do tego przyznać. Czytając, miałam momentami ochotę potrząsnąć jednym i drugim - żeby w końcu usiedli i powiedzieli sobie wszystko wprost. Ale z drugiej strony właśnie ta niedojrzałość emocjonalna sprawia, że są autentyczni. W prawdziwym życiu ludzie rzadko reagują idealnie. Podobało mi się też to, że historia nie skupia się wyłącznie na wątku romantycznym. Relacje rodzinne Alison są trudne, momentami wręcz bolesne. Widać brak wsparcia, niezrozumienie, chłód. To dodaje całej opowieści głębi, bo pokazuje, że jej decyzje nie brały się znikąd. Z kolei otoczenie Dominica - współpracownicy, znajomi - buduje kontekst dla jego obecnego życia i pokazuje, jak bardzo zmienił się przez te cztery lata. Postacie drugoplanowe nie są może szczególnie rozbudowane, ale spełniają swoją rolę i dopełniają emocjonalny krajobraz. Styl jest lekki w odbiorze, ale jednocześnie mocno nastawiony na emocje. Dużo tu wewnętrznych monologów, analiz uczuć, powrotów do przeszłości. Dla jednych może to być zaleta, dla innych momentami przesyt. Zdarzały się fragmenty, w których miałam wrażenie, że pewne myśli są powtarzane - że bohaterowie krążą wokół tego samego bólu bez wyraźnego ruchu do przodu. Jednak mimo tego książkę czyta się szybko. Rozdziały kończą się w taki sposób, że naturalnie chce się „jeszcze jeden”, żeby zobaczyć, czy w końcu coś pęknie. To, co szczególnie zapada w pamięć, to motyw konsekwencji. Jedna decyzja potrafi zmienić całe życie - nie tylko osoby, która ją podjęła, ale też wszystkich wokół. Ta historia dobrze pokazuje, że nie da się uciec od przeszłości, jeśli nie przepracuje się jej do końca. Alison i Dominic próbują funkcjonować osobno, udawać, że to już zamknięty rozdział. Ale emocje nie znikają tylko dlatego, że ktoś tak postanowił. Bad decision to książka, która opiera się głównie na relacji „od nienawiści do miłości”, ale nie w cukierkowym wydaniu. Tu miłość jest brudna, trudna, pełna żalu i niedopowiedzeń. Nie wszystko jest romantyczne, nie wszystko da się łatwo wybaczyć. I właśnie to sprawia, że ta historia wydaje się bardziej prawdziwa niż wiele innych z tego gatunku.