Recenzje

Do wesela się zagoi, to w sumie druga część książki Prędzej piekło zamarznie, wracamy więc do uroczej małej górskiej miejscowości, Silver Springs, ale z Sutton, przyjaciółką Mari, w roli głównej. To właśnie ona, wraz z przyjacielem Sainta, Hugh, ma zająć się przygotowaniami do ślubu tej dwójki. Cóż, ta znajomość zdecydowanie nie zaczęła się dobrze. On nadepnął na jej ogon (bo była przebrana za dinozaura!), po czym jej szarlotka wylądowała na jego koszuli, ups. Czy po tym niefortunnym zdarzeniu i niezbyt miłej rozmowie i ogólnej niechęci do siebie, będą w stanie współpracować? Tym bardziej, że zdają się być totalnie różni, a Hugh jest wycofany i...trochę sztywny. Cóż, na pewno Susie, córeczka Sutton od początku potrafiła okręcić sobie tego mężczyznę wokół paluszka ;) Susie na pewno jest takim promyczkiem w książce i jednocześnie bardzo ważną postacią, sporo było tu uroczych momentów z nią i Hugh. Natomiast zarówno on, jak i Sutton bywają zaskakujący i okazują się być inni, niż może wydawać się na początku. Nie powiem żeby ta książka miała znaleźć się w moich ulubionych autorki, ale miała w sobie sporo momentów uroczych, zabawnych, nieco niepokojących również. Na spędzenie wiosennych wieczorów będzie jak znalazł! I przyniesie nam trochę śniegu, kiedy sami już nie musimy się z nim męczyć;p

Książka „Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój dziecka” to poradnik dla wszystkich, którzy chcą lepiej rozumieć emocje - zarówno swoje, jak i dzieci. Sprawdzi się nie tylko u rodziców, ale też u osób pracujących z małymi ludźmi. Już na początku widać, że książka jest dobrze uporządkowana - podział na rozdziały i pogrubione fragmenty pomagają szybko odnaleźć najważniejsze treści i nadają całości przejrzystość. Autorka w prosty sposób wyjaśnia, skąd biorą się trudne zachowania dzieci. Zamiast je oceniać, zachęca do spojrzenia na nie jak na sygnał przeciążenia czy napięcia. Na plus są konkretne przykłady i wskazówki, które można odnieść do codziennych sytuacji. Dużo miejsca poświęca też dorosłym - ich reakcji, uważności i umiejętności zatrzymania się w trudnym momencie. Dzięki temu książka nie skupia się tylko na dziecku, ale pokazuje też, jak ważna jest nasza własna regulacja. To lektura, która pomaga trochę inaczej spojrzeć na codzienne sytuacje i zacząć je rozumieć.

Our Perfect Forever to podsumowanie znanych Wam już wydarzeń, wzbogacone o notki od autorki, pełne sentymentalnych przemyśleń i sekretów powstawania trylogii. To ostatnie spotkanie z bohaterami, których pokochaliście. A przede wszystkim prezent dla Was - Czytelniczek i Czytelników FLAWSów. Zrozumienie tej książki momentami było dla mnie trudne, głównie dlatego, że nie czytałam poprzednich tomów - mimo że dzielnie stoją na mojej półce. To jednak tylko mój błąd, bo czułam, że wiele emocji i odniesień ma dużo głębsze znaczenie, którego jeszcze nie do końca mogłam uchwycić. Mimo to ta historia i tak mnie poruszyła. Było w niej coś bardzo szczerego i ciepłego, co sprawiło, że nawet bez pełnego kontekstu potrafiłam poczuć więź z bohaterami. Momentami miałam wrażenie, jakbym podglądała czyjeś wspomnienia - bardzo osobiste i prawdziwe. Najbardziej zaskoczyło mnie to, jak bardzo to zwieńczenie mnie wciągnęło. Zamiast czuć się „zagubiona”, poczułam ogromną ciekawość i potrzebę poznania całej historii od początku. To trochę jak obejrzenie finału i nagłe uświadomienie sobie, jak bardzo chce się przeżyć wszystko jeszcze raz - tym razem od pierwszej strony. Skończyłam tę książkę z mieszanką wzruszenia i motywacji - i wiem, że na pewno sięgnę po wcześniejsze części, żeby w pełni zrozumieć tę historię i przeżyć ją tak, jak powinnam! Dodatkowo to wydanie jest po prostu przepiękne - ilustracje nadają mu wyjątkowego klimatu i sprawiają, że czytanie staje się jeszcze bardziej emocjonalnym doświadczeniem! 🧡

Jeżeli poszukujecie książki, która nie będzie od Was wiele wymagać (ale w dobrym sensie 😉), sprawi Wam dużo radości no i będzie posiadać motyw OmegaVerse no to na pewno zachwyci Was ostatnia premiera od Jasmine Mas ❤ Sadie to dziewczyna poraniona przez życie. Jej ciało jak i umysł pokryte są bliznami przeszłości. Zniosła to wszystko, aby zapewnić spokój swojej siostrze i wierzyła, że w końcu nadejdzie moment, w którym będzie mogła się uwolnić. Ta chwila nareszcie nadchodzi, lecz kiedy Sadie ma nareszcie pozbyć się swojego oprawcy pojawiają się gwardziści, którzy zabierają ją aby przetestować czy nie jest Alfą. W wyniku czego Sadie trafia na obóz szkoleniowy, pełny Alf i Bet broniących wejścia do portalu, który prowadzi do świata Fae. Na miejscu okazuje się, że obozem rządzą trzy Alfy, a każdy z nich przeraża dziewczynę coraz bardziej 😉 jednak wyczuwane jest między nimi pewnego rodzaju napięcie, które narasta z każdą sekundą spędzanego czasu wspólnie… I tu tak naprawdę zaczyna się wyzwanie. Dziewczyna, która przez cale swoje życie była pomiatana przez innych, musi radzić sobie w świecie złożonym z samych mężczyzn i to jeszcze ciągle walczących o dominację, odnaleźć w sobie bestię i przeżyć kolejne najazdy potworów Fae. Prościzna prawda? 😀😉 Powiem tak, po przeczytaniu Herkulesa spodziewałam się dostać trochę inną historię. Żeby było jasne ta książka nie jest zła, ale nie jest też dobra. Jest dość prosto napisana, najważniejsze w niej są relacje między Alfami a Sadie, a fabuła to tak sobie leci w tle 😉 Nie do końca wiadomo o co chodzi w tym całym konflikcie. Nie wiadomo, po co oni bronią tego portalu i z jakiego powodu. Nie do końca są dla mnie zrozumiałe wszystkie zachowania głównych bohaterów i ich motywacje. No ogólnie to fabuły tu jest nie za wiele, pojawia się jej więcej przy końcówce książki. Ale, jeśli podejdziecie do tej historii z otwartą głową i podejściem, jestem tu by za dużo nie myśleć i się dobrze bawić, to na pewno tak będzie 😉 Świat przedstawiony jest bardzo mało opisany i zawężający się do obozu szkoleniowego 😉 dobrze opisane są za to postaci i wielokrotnie opisy niektórych elementów do nas powracają. Sadie jest specyficzna, ale moim zdaniem bliżej jej do głównej bohaterki Klątwy Bogów niż Alexis z Herkulesa i tutaj można ją albo zaakceptować taką jaka jest, albo serio znielubić od samego początku - choć jej teksty i humor są bardzo w moim stylu i ta urocza niezdarność 😉 Ogólnie to dobrze bawiłam się przy tej książce i będę chciała poznać jej kontynuację, ale nie będzie to mój top ulubieniec. To była dobra książka w swoich gatunku/motywach ❤📚 3/5⭐

🪖To trzeci tom serii Cup of Coffee, w którym odchodzimy od motywu romansów hokejowych. Tym razem poznajemy historię pracownicy socjalnej i żołnierza. Fabuła jest prosta, ale porusza trudne tematy, takie jak strata, trauma czy skomplikowane relacje oraz próba powrotu do siebie po latach. Książka miała spory potencjał, który przez niewielką objętość nie został w pełni wykorzystany. Z drugiej strony jej długość sprawia, że czyta się ją bardzo szybko. 🪖Zacznę od plusów. To najbardziej emocjonujący i poruszający tom, głównie za sprawą małej Skye, która mimo trudnego życia jest niesamowicie silna. Została porzucona przez rodziców i zmaga się z ciężką chorobą. Jej wątek zdecydowanie zapada w pamięć, a sceny z jej udziałem nie raz mnie wzruszyły. 🪖Podobało mi się również to, że bohaterowie potrafią ze sobą rozmawiać, dzięki czemu nie ma tu zbędnych dramatów. Nie irytowali mnie, ale też nie byli na tyle wyraziści, żebym mogła się z nimi zżyć, więc pozostali mi dość obojętni. 🪖W książce pojawia się wiele wątków, jednak przy tak niewielkiej objętości zostały one potraktowane dość powierzchownie. Zamiast rozwinięcia dostajemy raczej krótkie wzmianki, przez co miałam wrażenie, że fabuła momentami stoi w miejscu i wciąż wraca do tych samych tematów. 🪖Ten tom wypada najsłabiej w całej serii. Przy większej objętości historia mogłaby w pełni rozwinąć swój potencjał. Zakończenie sugeruje kontynuację i liczę, że ewentualna kolejna część dorówna poprzednim tomom, które polubiłam.