Recenzje

Jak rozpoznać narcystycznych ludzi i uwolnić się od nich … Jeśli kiedykolwiek miałaś/miałeś poczucie, że w relacji zaczynasz znikać, że coraz częściej wątpisz w siebie, a jednocześnie nie potrafisz wskazać jednego „konkretnego” powodu „To nie Ty” Ramani Durvasuli może być książką, która wreszcie połączy twoje rozsypane kropki. To nie jest poradnik, który krzyczy: „uciekaj!”. To książka, która spokojnie, empatycznie i bardzo jasno tłumaczy, co tak naprawdę dzieje się w relacji z osobą narcystyczną. Autorka pokazuje, dlaczego początki bywają niemal bajkowe, pełne uwagi, zachwytu i poczucia wyjątkowości… i dlaczego później ta sama relacja zamienia się w emocjonalny rollercoaster, w którym to Ty zaczynasz brać winę na siebie. Największą siłą tej książki jest to, że zdejmuje z czytelnika ciężar poczucia winy. Ramani Durvasula nie analizuje narcyza dla samej ciekawości psychologicznej. Ona skupia się na osobie, która jest po drugiej stronie: na jej zmęczeniu, dezorientacji, tłumieniu emocji, ciągłym „może przesadzam?”. Tytułowe „To nie Ty” wybrzmiewa tu jak terapeutyczne zdanie, które wiele osób potrzebuje usłyszeć. Książka jest bardzo konkretna. Pomaga rozpoznać schematy manipulacji, gaslightingu i deprecjonowania, ale jednocześnie nie popada w uproszczenia. Autorka wyraźnie oddziela zwykły egoizm od trwałego wzorca narcystycznego, dzięki czemu nie zachęca do etykietowania wszystkich wokół. Zamiast tego uczy uważności i zaufania do własnej intuicji. Druga część książki daje coś bezcennego: realne narzędzia do odzyskiwania siebie. Mowa tu o granicach, ochronie własnej energii, stopniowym wzmacnianiu poczucia wartości i o tym, jak funkcjonować, gdy zerwanie relacji nie jest możliwe. Bez obietnic cudów, bez „szybkich trików”, za to z ogromnym szacunkiem do procesu zdrowienia. To lektura momentami trudna emocjonalnie, bo wiele osób odnajdzie w niej fragmenty własnej historii. Ale jednocześnie jest niezwykle uwalniająca. Daje język do opisania tego, co wcześniej było tylko niepokojem w brzuchu i myślą: „coś tu jest nie tak”. Polecamy ją każdemu, kto chce lepiej zrozumieć swoje relacje, nauczyć się stawiać granice i przestać żyć w ciągłym poczuciu winy. To książka, która nie tylko otwiera oczy, ona pomaga odzyskać siebie. Bo naprawdę: to nie Ty.

To nie jest książka o „szybkim bogactwie” ani instrukcja, jak zostać milionerem w 30 dni. To książka o sposobie myślenia, który albo pcha biznes do przodu, albo skutecznie go blokuje. Czytając ją, miałam momenty zgody, sprzeciwu i refleksji — i to jest jej ogromna wartość. Co mi dała? Przede wszystkim zderzenie z własnymi przekonaniami o pieniądzach: skąd one się wzięły, które mnie wspierają, a które — zupełnie nieświadomie — hamują rozwój. Ta książka bardzo jasno pokazuje, że: pieniądze są efektem ubocznym sposobu myślenia, decyzji i relacji — a nie celem samym w sobie. Dla mnie, jako osoby prowadzącej biznes oparty na pracy z ludźmi, to było szczególnie ważne. Nie ma tu sztywnych ram, korpo-języka i „musisz, bo tak mówi sukces”. Jest za to dużo o: odpowiedzialności za swoje decyzje, uczciwym podejściu do wartości, które się wnosi, odwadze w braniu pieniędzy za swoją pracę bez poczucia winy. Co warto wiedzieć przed lekturą? - momentami prowokująca - do filtrowania przez siebie - bardzo dobra jako impuls do zmiany myślenia, nie gotowa recepta Nie każdemu się spodoba — szczególnie jeśli ktoś: nie lubi pracy nad mindsetem oczekuje wyłącznie twardych narzędzi i excela nie chce przyglądać się swoim przekonaniom To książka, która zadaje niewygodne pytanie: „Czy Twoje myślenie o pieniądzach naprawdę wspiera życie i biznes, jaki chcesz prowadzić?” I samo to pytanie jest już warte przeczytania tej książki

Relacja z drugim człowiekiem jest dla mnie absolutnie kluczowa - i to ona w dużej mierze napędza mój biznes. Zawsze wierzyłam, że długofalowy rozwój nie bierze się z tabelek, procedur i sztywnych ram, tylko z zaufania, komunikacji i poczucia bezpieczeństwa w zespole. Dlatego bardzo doceniłam to, że Psychologia współczesnego menedżera nie wpada w korpo-gadkę, nie narzuca jedynego słusznego modelu zarządzania i nie próbuje wtłoczyć lidera w sztywną rolę. Nie ma tu sztucznych schematów ani „checklist idealnego menedżera”. Jest za to człowiek - z emocjami, wątpliwościami, odpowiedzialnością i realnym wpływem na innych. Dokładnie tak, jak ja postrzegam swoją rolę w biznesie i w pracy z zespołem.

★★★★★ [4,5/5] Cześć misie ! Przychodzę do was z recenzją cudownej i wyjątkowej historii , mowa tutaj o „Ptaki, śpiewają nocą”. Ta książka okazała się dla mnie naprawdę bardzo miłym zaskoczeniem. Głównym motywem fabuły jest podróżowanie camperem po Stanach Zjednoczonych i muszę przyznać, że jeszcze nigdy wcześniej nie spotkałam się z taką historią. Sam pomysł był niezwykle oryginalny i świeży, a poznawanie kolejnych miejsc oraz bohaterów sprawiało mi ogromną przyjemność. Momentami to ciągłe podróżowanie bywało dla mnie delikatnie irytujące, ponieważ miałam wrażenie, że bardziej skupiamy się na przemieszczaniu niż na samym pogłębianiu fabuły. Mimo to poznawanie świata przedstawionego było bardzo ciekawe, a bohaterowie szybko stali mi się bliscy. Naprawdę polubiłam ten klimat i często z przyjemnością wracałam do lektury. Książka była wciągająca i interesująca, a przy okazji dowiedziałam się z niej kilku ciekawych rzeczy. Całość czytało się lekko, a jednocześnie z zaangażowaniem. Dawno nie trafiłam na tak fajną i nietypową fabułę, dlatego tym bardziej doceniam ten tytuł. Największym zaskoczeniem była dla mnie końcówka ,zupełnie się jej nie spodziewałam. Finał zrobił na mnie duże wrażenie i sprawił, że z jeszcze większym zainteresowaniem śledziłam historię aż do ostatniej strony. Zdecydowanie zachęciło mnie to do sięgnięcia po kolejny tom, jak najszybciej po jego wydaniu🩵! 💕

To książka, która nie straszy cukrem i nie moralizuje. Zamiast zakazów daje zrozumienie - jak cukier działa na organizm, energię, nastrój i dlaczego problemem rzadko jest sama „kostka cukru”, a częściej stres, zmęczenie i kontekst życia. Bardzo cenię to podejście, bo w pracy z kobietami widzę, że kontrola i zakazy nie działają długofalowo. Ta książka stawia na świadomość i relację z jedzeniem, a nie kolejną dietę. Polecam osobom zmęczonym skrajnościami, które chcą spokoju i mądrych wyborów, zamiast życia „na zakazach”.