ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Trójmiasto. Travelbook. Wydanie 1

"... konurbacja złożona z dostojnego tysiącletniego Gdańska, uzdrowiskowego kurortu Sopotu i liczącej mniej niż 100 lat miejskiej historii, młodej, portowej Gdyni. Metropolia, oparta z jednej strony o Zatokę Gdańską, z drugiej o zalesione wzniesienia Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, olśniewa zabytkami kilku epok, wielokulturowym dziedzictwem, łączącym rodzimy polski ryt kaszubski z historycznymi wpływami krzyżackimi i pruskimi, oraz bogatą i żywą kultura miejską." Tak do Trójmiasta zaprasza wydawnictwo na tylnej stronie okładki przewodnika po nim, jaki ukazał się w serii travelbooków Bezdroży z jego gratisową wersją ebooka. Wzbogaca go ponad 130, przeważnie dobrych, kolorowych zdjęć, 6 mapek i planów miast i ich części, a także 4 duże, 2-4 stronicowe wkładki monotematyczne oraz 15 informacji, także ciekawostkowych, umieszczonych w tekście w ramkach. Zgodnie z koncepcją tej serii przewodników zaczyna się on o wymienienia Atrakcji Trójmiasta. Po osiem jego, uznanych przez autorki za najpiękniejsze bądź najciekawsze, budowli i ciekawostek architektonicznych. Ponadto 6 muzeów i galerii, 10 "miejsc, które trzeba zobaczyć" i 5 miejsc przyjaznych dzieciom. Dwa rozdziały wstępne: Informacje praktyczne i Informacje krajoznawcze zawierają mnóstwo danych i faktów przydatnych przede wszystkim turystom odwiedzającym Trójmiasto. Pierwszy m.in. radzi kiedy się do niego wybrać i gdzie szukać na jego temat bardziej szczegółowych informacji, jak dojechać bądź dolecieć, poruszać się na miejscu komunikacją lokalną, gdzie spać i żywić się - z wykazem sugerowanych obiektów różnych kategorii z ich krótką charakterystyką, adresami, telefonami itp. A także możliwościami uprawiania, bądź oglądania, sportu i aktywnego wypoczynku oraz rekreacji. W drugim znajduje się Krajoznawcze ABC, krótka historia miast tworzących tę aglomerację i współczesne Trójmiasto oraz informacje o tamtejszym społeczeństwie, kulturze, sztuce i architekturze w nich, z kalendarium wydarzeń kulturalnych. Część czysto przewodnikowa zawiera informacje o zabytkach, wartych poznania obiektach i miejscach oraz atrakcjach Gdańska, Sopotu i Gdyni oraz ich okolic. Prezentowane są one, najobszerniej oczywiście, ze względu na ilość i rangę tego, co warto w nim poznać, Gdańsk. W formie oprowadzania czytelnika - turysty proponowanymi przez autorki trasami, z zatrzymywaniem się i opisami znajdujących się na, lub przy nich, obiektach. W przypadku Gdańska w podziale na Młode Miasto i Stare Miasto, Główne Miasto i wyspy na Motławie, Stare Przedmieście, Nowy Port i Przeróbka oraz Wrzeszcz i Oliwa. Sopot to tylko "Spacer po najstarszym kaszubskim uzdrowisku". Zaś Gdynia w podziale na Śródmieście i okolice oraz Kolibki, Orłowo, Mały Kack i Redłowo. W krótkim rozdziale poświęconym okolicom Trójmiasta znajdują się informacje, z zachętą do ich poznania, o wybranych obiektach w 10 miejscowościach: Żukowie, Rewie, Rezerwacie Przyrody Beka, Rzucewie, Pucku, na Żuławach, Kaszubskim Parku Krajobrazowym, Kartuzach, Tczewie i Malborku. Miejsca, zabytki i atrakcje prezentowane są krótko i zwięźle, ze sporą jednak dawką dotyczących ich faktów historycznych oraz współczesnych. Ładnie opisywane zachęcają do ich zwiedzania i poznawania. Generalnie uwzględnione zostały chyba niemal wszystkie, naprawdę warte poznania w Trójmieście i jego okolicach miejsca i obiekty. Co nie oznacza, że bez pominięć i nieścisłości. Z informacjami nierzadko budzącymi uzasadniony niedosyt. Tak np. w spisie 8 ciekawostek architektonicznych nie ma lokalizacji trzech. A chyba jednak nie wszyscy czytelnicy i turyści wiedzą, że Krzywy Domek stoi w Sopocie, Wielki Młyn w Gdańsku, a Teatr Muzyczny w Gdyni. Z tego przewodnika dowiedzieć się o tym mogą dopiero czytając go dokładnie w częściach opisowych. Wśród 6, uznanych przez autorki za najatrakcyjniejsze, muzeów i galerii, brak Muzeum II Wojny Światowej. Otwarte zostało ono co prawda dopiero w marcu, ale dawno było wiadomo, że będzie to obiekt szczególnie warty odwiedzenia, powinna więc znaleźć się chociażby jego zapowiedź. W informacjach o komunikacji lokalnej przydałaby się przynajmniej podstawowe dane o przysługujących w niej (SKM, autobusy, tramwaje, trolejbusy) zniżkach, czy prawie do przejazdów bezpłatnych. Wśród słynnych mieszkańcach Trójmiasta pominięto Lecha Wałęsę. Moje wątpliwości budzą też wymienione jako najważniejsze, zdaniem autorek i wydawcy, wydarzenia i obiekty związane z kulturą i sztuką. Z, na pierwszym miejscu, Jarmarkiem Dominikańskim, a bez, wspomnianego już, Muzeum II Wojny Światowej. Skoro wspominam o pominięciach, to zaskoczyła mnie nieobecność w historii Trójmiasta chociażby wzmianki o Oliwie. Wymieniona jest tylko, w kalendarium, data stoczonej pod nią słynnej bitwy morskiej, a informacje dopiero w części opisowej przewodnika. A w tej ostatniej brak uwzględnienia przynajmniej dwu gdyńskich historycznych ulic, z ciekawą architekturą, także z okresu jej powstawania jako miasta i portu: Świętojańskiej i 10 lutego. Z kolei trudno za ścisłe uznać określenie przez autorki krwawych walk na Pomorzu w końcowej fazie II wojny światowej jako "starć". Błędna jest też informacja, że meczet we Wrzeszczu jako jedyny w Polsce posiada minaret. Przecież drewniany meczet w Kruszynianach na Podlasiu posiada je nawet dwa! W sumie potknięć, jakie zauważyłem w trakcie lektury, jest stosunkowo niewiele i warto je wyeliminować lub uzupełnić w następnym wydaniu. Do którego zapewne dojdzie, gdyż jest to przewodnik zasługujący na to, ciekawie napisany, z mnóstwem informacji przydatnych dla turystów. Także zawartych we wspomnianych wkładkach: "Pamiątki z Trójmiasta", "Bursztynowy Gdańsk", "Stocznia Gdańska" i "Street Art w Trójmieście" oraz w ramkach włamanych w tekst. Sądzę, że spotka się on z zainteresowaniem czytelników.
GLOBTROTER INFO CEZARY RUDZIŃSKI; 2017-05-04

Domowe wypieki

Joanna Niedobecka z bloga domowe-wypieki.pl uważa, że deser to dzieło sztuki. Jej przepisy są dla tych, którzy lubią eksperymenty, pracochłonne desery, którymi można się pochwalić w towarzystwie, ale lubią też znać dobrze skład i szukać zdrowszych wersji klasycznych dań. Z niektórych przepisów mogą też skorzystać osoby na diecie bezglutenowej. Kawałek domowego ciasta może poprawić humor nawet wtedy, kiedy wszystko idzie źle. Czytając tą książkę możemy przenieść się do czasów, kiedy co niedzielę piekło się prawdziwe, pracochłonne domowe ciasto: torty, szarlotki, serniki i biszkopt. “Domowe wypieki” to doskonały podręcznik pieczenia, bo porady są bardzo dokładne, nie zakładają, że wiemy o oczywistych oczywistościach i mają po kilka wariantów każdego przepisu (np. opcję bezglutenową), które możemy dostosować do naszych preferencji i rodzaju diety. Większość przepisów jest idealna dla osób, które lubią słodsze wypieki, desery warstwowe, bardziej pracochłonne ciasta, oraz tradycyjne wypieki, zwłaszcza te zawierające budyń, galaretkę, karmel czy bitą śmietanę. Możemy też przeczytać jak zrobić domowe półprodukty do pieczenia np. marcepan czy cukier waniliowy. Są tu też porady jak otworzyć kokosa i zrobić dekoracje do ciasta z folii bąbelkowej. Co bym upiekła z tej książki? Pięknie wygląda tort czekoladowo-chałwowy, tort migdałowy z krokantem, kula truskawkowo-kokosowa, torcik jogurtowy z płatkami kukurydzianymi, sernik trójczekoladowy, śmietanowiec, piernik, szyszki z mleka skondensowanego, oraz trufle i pralinki. Już wiem, gdzie będę szukać inspiracji, kiedy będę potrzebować tortu na czyjeś urodziny.
Ugotowanepozamiatane.pl Kamila Tokarska

Superskuteczne strategie opanowania języków obcych. Twój prywatny coach. Wydanie II

Poradnik w formie powieści Muszę powiedzieć, że forma tej książki zaskoczyła mnie zupełnie. Winny jest prawdopodobnie opis. Książka jest przedstawiona jako poradnik uczący superskutecznych strategii opanowywania języków obcych. I rzeczywiście to robi - uczy tego, co obiecano. Co mnie jednak zaskoczyło to forma książki. Autorka napisała tą książkę w formie dialogu między dwoma koleżankami, które spotkały się na spotkaniu klasowym umówionym na portalu Nasza Klasa. Czy to dobry sposób na poradnik? Oczywiście można by wszystkie te metody zebrać i przedstawić pewnie w 16-stronicowej broszurze. Co innego jednak przeczytać o jakiejś metodzie, a co innego ją zastosować. Wiele poradników przedstawia naprawdę dobre pomysły, ale nie umie zmotywować czytelnika. Tak więc dobry poradnik (w mojej opinii) powinien nie tylko umiejętnie przedstawić rady od autora, ale także sprawić, abyśmy mieli motywację do ich zastosowania. I tak jest w tym wypadku. Dialog odbywa się pomiędzy tymi dwoma koleżankami, z których pierwsza (główna bohaterka) jest bardzo sceptycznie nastawiona do proponowanych metod. Autorka (w osobie jej koleżanki) umiejętnie tłumaczy metody oraz pomaga je zastosować. Ebook jest podzielony na trzy części. Pierwsza części pomaga w poznaniu samego siebie, a szczególnie rozpoznaniu posiadanej inteligencji. Druga część to właśnie te tytułowe "strategie". Trzecia część pomaga w osiągnięciu wytrwałości. Tekst książki to głównie dialog między bohaterkami. Od czasu do czasu jednak znajdują się w nim ramki ze szczególnie ważnymi myślami. Są także tabele przedstawiające różne zagadnienia, np. różne typy inteligencji. Poradnik mnie zadziwił w bardzo pozytywnym sensie. Autorka uczy strategii opanowywania języków. Jednak przedstawione tutaj metody można równie dobrze zastosować przy nauce innego przedmiotu. Jest to superskuteczny poradnik. Jedyną jego wadą jest fakt, że nie został nagrany w formie audiobooka. Szczególnie forma spotkania dwóch koleżanek sprzyjałaby takiej wersji tego ebooka. Już sobie wyobrażam, że jakaś dobra lektorka, wcieliłaby się w pierwszą bohaterkę, a sama autorka w drugą, tą która tłumaczy. Polecam tą pozycję dla wszystkich uczących się. Warto poznać skuteczniejsze metody nauki niż tylko zwykłe zakuwanie słówek.
http://ksiazki.audio Piotr Borowski; 2017-04-27

Rubinowe oczy Kremla. Tajemnice podziemnej Moskwy

Książka ukazuje ciekawe lub wręcz nieznane nam miejsca w Moskwie i związane z nimi tajemnicze opowieści. Autor rozpoczyna od swoistego prologu historycznego z elementami baśni i magii, dzięki czemu powstaje opowieść z nutą tajemniczości i zachęca do poznania dalszych rozdziałów.Tym bardziej, że odkrywanie rosyjskiej stolicy odbywa się przy wsparciu przewodnika i człowieka, który sam przemierzył podziemne zaułki miasta. Widzimy ulice Moskwy, jazdę metrem, lokale z rosyjskimi bogaczami i gangsterami, a także codzienność zwykłych mieszkańców. Stąd też kolejne rozdziały czyta się jak autentyczne relacje, a nie dziennikarski zlepek powstały z różnych artykułów. W naturalny tok opowieści o przemierzaniu miasta i spotkaniach z ludźmi co chwilę wplecione są ciekawostki o dawnych losach znanych miejsc, legendach i klątwach, tajemnicach Kremla i jego gospodarzy. Pojawiają się także fragmenty o obecnych sprawach, niezbyt chętnie poruszanych przez Rosjan, np. o wątkach kryminalnych, powiązaniach polityków z tzw. półświatkiem, o złotych dzieciach i swobodzie obyczajowej uwolnionej po upadku ZSRR. Książka będzie interesująca dla każdego, kto chciałby wyjść poza schematyczne i stereotypowe relacje nie tylko o Moskwie, ale też o całej Rosji.
osemkowyklubrecenzenta.blogspot.com

Upały, mango i ropa naftowa

Z tak zwanymi umysłami ścisłymi jest jakoś tak, że czasami zdarza im się być jednocześnie zdolnymi humanistami. Co ciekawe, niezmiernie rzadko słyszy się o wybitnych humanistach, którzy łączyliby w sobie zdolności przypisywane tym pierwszym. Nie mam pojęcia, z czego to wynika, ale jednego jestem pewien. Pewien bloger podróżniczy, nazywający siebie fizykiem-w-podróży, właśnie napisał niesamowitą książkę. A ta udowadnia, że jej autor być może z wykształcenia jest fizykiem, ale z duszy - zdecydowanie humanistą. Wojciech Ganczarek jest znany czytelnikom "Rowertouru", ponieważ od czasu do czasu publikuje na łamach naszego magazynu. Tyle, że zupełnie inną kwestią jest napisanie tekstu do czasopisma, a zupełnie czym innym - obszernej, 400-stronicowej książki poświęconej tylko jednemu krajowi - Wenezueli - z wielu odwiedzonych przez cyklistę w ramach wielomiesięcznej podróży po Ameryce Południowej. Skąd zamiłowanie autora akurat do tego kraju? Raczej nie sądzę, aby wynikało tylko i wyłącznie z jego znajomości języka hiszpańskiego, choć ta jest zapewne niezbędna, aby rzetelnie opisać mieszkańców tego kraju pełnego kontrastów i ich życie. Przed rozpoczęciem lektury zadałem sobie pytanie: co wiem o Wenezueli? Raczej niewiele: rzeka Orinoko, góry Andy, śmiesznie tanie paliwo, socjalistyczny prezydent Hugo Chavez (nawet nie wiedziałem, że już nie żyje), piękne Latynoamerykanki, wysoka przestępczość w dużych miastach i to by chyba było na tyle. Jak to zwykle bywa, stereotypy nie biorą się znikąd, więc i moja szczątkowa wiedza na temat mitycznego Eldorado (mającego rzekomo znajdować się na terenie dzisiejszej Wenezueli) okazała się mieć konkretne podstawy. To jednak dopiero lektura książki fizyka w podróży uświadomiła mi tradycyjną gościnność mieszkańców tego kraju. Do tego niezwykle skomplikowaną sytuację polityczną, w jakiej Wenezuela się znalazła, zwłaszcza po śmierci Chaveza, narażając zarówno jej mieszkańców, jak i samego podróżnika na nieskończone pasmo absurdów życia codziennego, doskonale znanych tym, którzy pamiętają PRL, tyle że w południowoamerykańskiej wersji wszystko jest intensywniejsze. W czasach, gdy w wydawnictwach książkowych modne jest relacjonowanie typowych, turystycznych wypadów finansowanych z własnych funduszy, skupionych w głównej mierze na opisywanych ubogim językiem problemach ze sprzętem i przeciwnościach pogodowo-kondycyjnych, literacki (nie boję się użyć tego zwrotu) debiut Wojciecha Ganczarka jawi się niczym latarnia morska na wzburzonym oceanie ignorancji i bylejakości. Autor okazuje się być erudytą, łącząc obszerne fragmenty analizy politologicznej i gospodarczej z wywiadami z ciekawymi ludźmi, a to wszystko okraszone zgrabnymi opisami cudownej południowoamerykańskiej przyrody i - jakżeby inaczej! - bardziej lub mniej typowych zmagań z codziennością rowerzysty dosiadającego wysłużonego, ale dzielnego roweru. Żeby nie przesłodzić, pisząc o kraju, w którym po cukier stoi się w długim ogonku, książka ma też pewne wady: mianowicie, jest nierówna kompozycyjnie. Akcenty tematyczne rozłożone są dość karkołomnie. W pierwszej połowie książki autor prawie nie umieścił opisów samej wyprawy, koncentrując się na może nieco zbyt długich analizach ustroju, historii i gospodarki Wenezueli. Jeśli jednak czytelnikowi uda się przez nie szczęśliwie przebrnąć, akcja nabiera tempa, opisy przyrody - kolorów, smaków i zapachów, dziewcząt rumieńców... Andrzej Bobkowski ze swoimi ?Szkicami piórkiem" jest wzorem dla Wojciecha Ganczarka i to jest dobra wiadomość: młody podróżnik ma jeszcze sporo czasu, żeby nie tylko dogonić, ale nawet prześcignąć swojego mistrza. Marzyłbym, aby na kolejną wyprawę wybrał się do Europy Wschodniej, o której niekiedy napomyka - ze swoim analitycznym umysłem miałby szansę przedstawić ciekawą wizję współczesnej Ukrainy, Białorusi, może innych krajów byłego ZSRR... widzianych w najlepszy możliwy sposób, czyli z punktu widzenia użytkownika rowerowego siodełka. Bo podróżuje się nie tylko po to, aby poznać, ale także po to, aby zrozumieć.
rowertour.pl ANDRZEJ KALENIEWICZ; 2017-05-01