Recenzje
Dręczyciel
Czasami granica pomiędzy miłością a nienawiścią okazuje się bardzo cienka. Wręcz niedostrzegalna. Tylko czy głębokie uczucia połączone z brutalnością to na pewno właściwie połączenie?Otóż nie. Może zrujnować życie. Wyniszczyć psychicznie. A w przypadku, gdy oprawca zna wszystkie sekrety i lęki ofiary... Tym bardziej trzeba się strzec. Jest jeszcze jedno zasadnicze pytanie: czy naprawdę warto pakować się w toksyczny związek?
Tate i Jared znają się od dzieciństwa. Kiedyś łączyła ich bliska przyjaźń, ale kilka lat temu wszystko gwałtownie się zmieniło. Jared zaczął bez powodu ją upokarzać i był w stanie zrobić wszystko, by zamienić jej życie w piekło. Tate udało się jednak uciec do Paryża, gdzie przeszła ogromną przemianę. Ale teraz znowu musi stawić mu czoła i tym razem nie zamierza dać sobą pomiatać. Czy w końcu pozna prawdziwy powód okrucieństwa Jareda? Jak poradzi sobie z przeciwnościami?
Ta książka zainteresowała mnie ze względu na jej tematykę. Już jakiś czas szukałam dobrej historii miłosnej, a Dręczyciel ze swoim motywem prześladowań wydawał się intrygujący.
Na początku dosyć ciężko było mi się wciągnąć. Momentami nawet nudziłam się z powodu powoli toczącej się akcji. Sam pomysł dawał autorce duże pole do popisu, ale główne emocje, jakie odczuwałam to irytacja spowodowana zachowaniem bohaterów. Zostało ukazane typowe życie amerykańskich nastolatków: imprezy, szkoła, presja ze strony rówieśników. I tajemnicza przeszłość, która miała ogromny wpływ na Jareda i jego otoczenie.
Jared był raczej osobą skrytą z tendencją do cynizmu i brutalności. Miał złożony charakter i potrafił jednocześnie od siebie odpychać i przyciągać. Nie skłamię, jeśli napiszę, że miał pewien problem z wyrażaniem uczuć. W jego przypadku miłość i nienawiść niemal stapiały się w jedno. Z kolei w Tate spodobało mi się jedno: jej gust muzyczny, który był nieco zbliżony do mojego. Niestety miała tendencję do irytowania mnie. Sama nie wiedziała czego chce i podejmowała nieprzemyślane decyzje, jakby licząc na lut szczęścia. Ogólnie rzecz mówiąc: schematy i jeszcze raz schematy. Tego nie muszę tłumaczyć, prawda?
Wątek romantyczny był jednym z głównych elementów fabuły. Pojawił się motyw toksycznej miłości, która powoli wyniszczała. Na takie relacji składała się traumatyczna przeszłość i skłonność do ranienia wszystkich wokoło. Miłość i nienawiść? Jeszcze nigdy nie były tak blisko siebie. Niedomówienia i tajemnice prowadziły katastrof tragicznych w skutki. Dokładnie tak stało się w przypadku Tate i Jareda. W końcu ile można dręczyć osobę, która jest wszystkim?
Podsumowując, Dręczyciel to opowieść o przyjaźni, miłości i cierpieniu, jakie potrafi zadać najbliższa osoba. Szczerze powiedziawszy, to spodziewać się czegoś nieco lepszego. Otrzymałam po prostu kolejnego średniaczka pełnego schematów. Sam pomysł na książkę był dobry, ale wykonanie już takie sobie. Były tajemnice, traumy z przeszłości i problemy nie do pokonania, ale zabrakło mi tego czegoś, co sprawiłoby, że przeżywałabym tę historię całą sobą. Nie odradzam ani nie polecam. Dla mnie była przeciętna, ale jeśli ktoś ma ochotę, to proszę bardzo. W moje gusta się nie wpasowała.
http://zagubiona-wslowach.blogspot.com/ CLAUDIA ANN; 2017-04-29
Warszawa. Travelbook. Wydanie 1
Jaki odsetek warszawiaków lub mieszkańców stolicy od wielu lat wie, że najstarszą w obecnych granicach miasta jej zabytkową świątynią, z XVI w., zachowaną bez późniejszych zmian, jest kościół św. Jakuba na Białołęce, a najstarszym drewnianym, z 1534 r. również tamtejszy św. Michała? Czy, że codziennie w Warszawie przebywa blisko 2,5 mln osób, prawie 700 tys. więcej, niż jest w niej zameldowanych? Lub, że jest w niej ponad 100 tys. miejsc noclegowych dla gości w hotelach, motelach, hotelach, schroniskach młodzieżowych i innych obiektach? Albo, że największe centrum handlowe – „Arkadię”, odwiedza po 21 milionów klientów rocznie? A przecież najnowszy przewodnik Bezdroży po Warszawie wydany w serii travelbooków, przeznaczony jest przede wszystkim dla odwiedzających ją turystów i gości. Okazuje się jednak, że wiele nowego mogą z niego dowiedzieć się również warszawiacy. A już to świadczy, iż warto się z nim zapoznać. W stosunkowo niewielkiej objętości zawiera bowiem mnóstwo ważnych i przydatnych informacji. Przedstawionych ciekawie i kompetentnie. Plusem tego przewodnika jest też ponad 140 kolorowych zdjęć, 11 mapek oraz planów miasta i omawianych jego dzielnic, 4 duże, dwustronicowe wkładki tematyczne oraz 40 krótszych informacji włamanych w tekst. Ponadto przewodnik ten zawiera bezpłatną aplikację jego e-booka.
Jest więc podwójnie wygodny w użyciu. Zgodnie z koncepcją tej serii, na wstępie wymienionych jest, z krótkimi informacjami o nich, 13 najważniejszych, zdaniem autorów, atrakcji Warszawy. I chyba żadna istotna nie została pominięta. Wyodrębniono również miejsca przyjazne dzieciom, co jest istotne nie tylko dla osób odwiedzających miasto, ale i jego mieszkańców. Z Informacji Praktycznych można dowiedzieć się, jak do polskiej stolicy dojechać, gdzie nocować i jeść – ze sporym wykazem polecanych obiektów różnych kategorii. Jak również o poruszaniu się na miejscu wszystkimi środkami komunikacji.
W części tej wyodrębnione są też informacje na temat kultury i rozrywki. Muzeów i galerii, filharmonii, opery, teatrów i kin, placówek i obiektów dla osób preferujących turystykę aktywną oraz życie nocne. Informacje Krajoznawcze zawierają Krajoznawcze ABC oraz wiele innych przydatnych informacji na temat miasta, jego mieszkańców, gwary warszawskiej oraz budowli i obiektów sakralnych różnych religii i wyznań. Podstawowa część przewodnika, Zwiedzanie Warszawy, podzielona została na dzielnice. Z najobszerniej potraktowanym, gdyż jest w nim najwięcej miejsc ciekawych oraz wartych poznania, Śródmieściem.
Obejmującym także Stare Miasto i inne historyczne fragmenty stolicy. Autorzy oprowadzają czytelnika – turystę poszczególnymi ulicami i placami, prezentując znajdujące się na lub przy tych trasach zabytki, obiekty i miejsca. Nierzadko z ich historią i ciekawostkami. Bardziej skrótowo potraktowane są pozostałe dzielnice: Żoliborz, Bielany, Wola, Ochota, Mokotów, Ursynów, Wilanów, Wawer, obie Pragi, Targówek. Z koncentracją w nich tylko na wybranych, najważniejszych obiektach. Podobnie jest w przypadku okolic Warszawy.
Zalewu Zegrzyńskiego, Otrębusów, Czerska, Kampinosu, Konstancina-Jeziornej, Żelazowej Woli, Brochowa, Czerska, Nieborowa i Arkadii, Liwa i Sochaczewa. Zabytki, obiekty i miejsca omawiane są zwięźle, ale z mnóstwem różnorodnych informacji zachęcających do ich poznawania. Jest to dużym plusem tego przewodnika, podobnie jak wiele szczegółowych informacji. Np. o dniach, w których wstęp do poszczególnych muzeów i innych placówek kulturalnych jest bezpłatny – z ich wykazem.
W trakcie lektury znalazłem jednak również potknięcia, błędy, nieścisłości czy pominięcia miejsc również wartych poznania. Tak np. w informacjach o komunikacji miejskiej brak tak istotnej, że emeryci, i to nie tylko stołeczni, mają w niej 50% zniżki. Zaś prawo do bezpłatnego korzystania z niej przez osoby po ukończeniu 70 lat dotyczy wszystkich, również cudzoziemców. W opisie Traktu Królewskiego i jego najbliższych okolic warto było wspomnieć o ciekawej, chyba najwęższej przejezdnej uliczce Koziej. Błędna jest informacja o Muzeum Sztuki Nowoczesnej przy ul. Pańskiej 3, w rozebranym już przecież gmachu dawnego sklepu meblowego „Emilia”.
Sporo nieścisłości dotyczy też, nie istniejącej już ponad 90 lat, prawosławnej katedry – soboru Aleksandra Newskiego na placu Saskim, obecnie Piłsudskiego. Nigdy nie był on, jak napisali autorzy, „Wielka cerkwią”. Zbudowany został w latach 1894-1912 dla upamiętnienia 300-lecia dynastii Romanowów i rosyjskiej władzy nad Polską. I, w latach 1924-1926, nie został „zburzony”, lecz rozebrany. A jego wyposażenie i cenne fragmenty przekazano innym świątyniom. Np. część mozaik soborowi Opieki Matki Bożej w Baranowiczach, obecnie na Białorusi, gdzie je nadal można oglądać.
Inne fragmenty, już po II wojnie światowej, soborowi Marii Magdaleny na warszawskiej Pradze. Marmury wykorzystano na pomniki i ich cokoły itd. Jeżeli chodzi o współczesne obiekty sakralne, to wymieniając ich wiele różnych religii i wyznań, pominięto jednak co najmniej adwentystów. Drobny błąd dotyczy jednego z bohaterów Szarych Szeregów, odbitego w opisanej Akcji pod Arsenałem, Jana Bytnara – „Rudego”. Nie był on harcmistrzem, lecz podharcmistrzem.
Trochę niezrozumiałe jest dla mnie zakończenie kalendarium historycznego Warszawy na roku 2006. Czyżby w ciągu następnych 10 lat nie wydarzyło się w stolicy nic zasługującego chociażby na wzmiankę? Wytknięte błędy, pominięcia, braki i nieścisłości stanowią jednak margines, są łatwe do poprawienia w następnych wydaniach. Do których, z aktualizacjami, zapewne szybko dojdzie, bo jest to przewodnik dobry. Warto pomyśleć też o jego wersjach w językach obcych. Na początek chociażby angielskiej. Bo przecież stolicę odwiedza – i zwiedza – także mnóstwo cudzoziemców.
GLOBTROTER INFO CEZARY RUDZIŃSKI; 2017-04-29
Bez glutenu. Bez wyrzeczeń. Natchnione przepisy dla bezglutenowców, wegetarian i całej reszty świata
Moje Dzieci- uczulone na orzechy, konserwanty, Córka dodatkowo na cytrusy, ja- na laktozę, jeszcze brakuje alergii na gluten u Męża i będę musiała gotować osobne 4 dania na każdy posiłek! Całe szczęście i tak ograniczamy gluten, a to dzięki coraz bardziej spopularyzowanym bezglutenowym przepisom, na przykład Weroniki Madejskiej, autorki kulinarnego bloga natchniona.pl..
W swojej książce "Bez glutenu. Bez wyrzeczeń" udowadnia, że na diecie eliminacyjnej można jeść pełnowartościowo, smacznie i ciekawie. Pikantną zupę z czerwoną fasolą oraz pastę do chleba z suszoną śliwką pokochałam od pierwszego kęsa! Do moich faworytów należą także pasta do pieczywa z białej fasoli, gęste smoothie z mango, zupa z pieczonych warzyw z soczewicą oraz pasztet ze śliwką, ale jestem pewna, że wypróbowując kolejne przepisy, lista ta będzie się powiększać.
Zachęcam Cię do ograniczania glutenu- ograniczania, a nie eliminacji (chyba, że chorujecie na celiakię). Po to robić? Spróbuj, a sama się przekonasz, że poczujesz się lepiej- przede wszystkim lżej!
Poprawi się Twoje trawienie, podniesie poziom energii, polepszy stan skóry. Wczuj się w swoje ciało, a zauważysz różnicę po pierwszej dobie bez glutenu! To najprawdziwsza prawda a nie chwyt marketingowy...
Wracając jednak do książki "Bez glutenu. Bez wyrzeczeń"- wydanie, choć w miękkiej oprawie jest atrakcyjne graficznie i merytorycznie. Przepisy już chwaliłam, więc nie będę się powtarzać. Uzupełniają je piękne zdjęcia, krótkie notki od autorki oraz fragmenty listów od czytelników bloga, którym ułatwiła i poprawiła życie. Atutem poradnika jest także rozsądna cena- jak na tego typu publikację, można by nawet rzec- niska cena, bo 37zł, ale da się ją upolować na promocji taniej! Sama widzisz... Warto mieć
odkrywczamama.blogspot.com
(NIE)GRZECZNI?
Kilkuletni maluch kruszy jedzeniem po całym stole, obciera tłuste ręce o ubranie i macha nogami pod stołem. Pięcioletnia dziewczynka wskazuje palcem na tęgiego przechodnia i komentuje głośno: "Patrz mamo, ale ten pan jest gruby". Trzyletni chłopiec gwałtownie odpycha ciocię, która chce go uściskać na przywitanie. - Co za niegrzeczne dzieci - pomyślą niektórzy. Niezwykle łatwo wrzucić przeróżne zachowania kilkuletnich pociech do worka z napisem ?niegrzeczność". Warto tymczasem zastanowić się przez chwilę czy aby to, co bierzemy za brak kindersztuby, nie jest zachowaniem typowym dla dziecka w wieku przedszkolnym, przejawem cechującej go ciekawości świata i spontaniczności.
Książka prezentuje m.in. kilkadziesiąt scenek sytuacyjnych, których bohaterami się dzieci i dorośli. Każda strona zupełnie inaczej postrzega świat, co powoduje, że typowe dziecięce zachowania oraz naturalność i spontaniczność cechująca kilkulatków, są oceniane jako przejawy niegrzeczność, złej woli czy też chęci manipulowania rodzicem. ,,(Nie)grzeczni?" to podpowiedz, jak zbudować autentyczną i głęboką relację z dzieckiem, opartą na poszanowaniu jego marzeń, potrzeb i odrębności.
Dobra-mama.pl
Lepiej i szybciej. Sprawdzona ścieżka do najlepszych pomysłów
Załóżmy, że bardzo chcesz mieć własny biznes, ale brakuje ci pomysłu, lub uważasz, że dotychczasowy jest zwyczajnie słaby. Ta książka natchnie cię w poszukiwaniu świeżych koncepcji, pokaże jak wdrażane były przełomowe w swoim czasie koncepcje, a przede wszystkim nauczy cię te pomysły weryfikować. Nie mogłem wyobrazić sobie lepszej osoby do tego zadania niż człowieka, który stworzył serwis trendhunter.com (uprośmy mówiąc, że to zbiór innowacyjnych pomysłów). To świetna pozycja dla tych, którzy poważnie myślą o własnej firmie, ale chcą wstrzelić się w rynek z tym co może się przyjąć, albo już istniejących firm, które nie chcą zostać dinozaurami, które czeka nieuchronna zagłada.
jakzarabiacpieniadze.com.pl Mateusz Kiszło