ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Dręczyciel

Do samego rozpoczęcia lektury Dręczyciela nie wiedziałam, do którego gatunku należy:Young Adult czy New Adult. Szczerze mówiąc, byłabym rozczarowana, gdyby okazało się, że autorka postawiła na pierwszy z wyżej wymienionych, ponieważ obiecałam sobie, że już nigdy po niego nie sięgnę.Na całe szczęście książka spod pióra Douglas zalicza się już do NA, co przyjęłam z prawdziwą ulgą. Nie spodziewałam się również tego, że powieść ta zrobi na mnie tak ogromne wrażenie, z miejsca ją pokocham oraz zacznę nią żyć. Wiedziałam, że autorka postawiła na jeden z najtrudniejszych tematów w literaturze: miłość i nienawiść, a raczej cienka granica pomiędzy tymi dwoma silnymi uczuciami. Wiem, że już kiedyś coś podobnego czytałam, w sensie próby stworzenia historii opartej na właśnie tych uczuciach, ale wtedy nie poszło to zbyt dobrze. Właściwie nie wiedziałam, co mam myśleć o Dręczycielu, aż do ostatniej strony. Napiszę tylko, że Douglas zdecydowanie udało się oddać właśnie tę istotę natury miłości i nienawiści, zatracenia w jednym lub drugim. Nie podeszłam do tej pozycji z jakimiś oczekiwaniami oprócz dobrej zabawy, ale dostałam coś o wiele lepszego - książkę na całe życie. Zazwyczaj nie przepadam za głównymi bohaterkami, co nie jest żadną tajemnicą. Większym szokiem może okazać się, że właśnie Tate przypadła mi do gustu! Polubiłam ją, dosłownie, od drugiego rozdziału. Strasznie spodobała mi się jej kreacja jako silnej i niezależnej młodej kobiety, która wkracza w dorosłe życie i musi poradzić sobie z przeciwnościami losu w postaci jej starego (nie)przyjaciela. Tate została stworzona z głową, każda jej cecha została przedstawiona naprawdę świetnie. Nie była przerysowana, ani płaska, każdy jej czyn jest logiczny oraz myśl. Troszeczkę przeszkadzały mnie jej napady poczucia winy, ale w końcu jest dobrym człowiekiem. O Jaredzie mogłabym napisać osobną książkę, albo lepiej pozostawię to zadanie autorce - znacznie lepiej jej to wyszło. Strasznie zaciekawił mnie główny wątek, chociaż był niezwykle tajemniczy. Ten chłopak, mężczyzna, to naprawdę twardy zawodnik. Jego charakter to tak naprawdę celowe pomieszanie z poplątaniem, dokładnie tak jak powinno być i jak wskazywała na to tocząca się akcja. Jared jest nieprzewidywalny, lekkomyślny, ale również niezwykle czuły i kochany, chociaż czasami sprałabym go na kwaśne jabłko. Obok takiego bohatera nie da się przejść obojętnie, po prostu się nie da. Dręczyciel okazał się lekturą niezwykłą. Autorka ciągle krąży wokół dawnej przyjaźni głównych bohaterów, teraźniejszej sytuacji oraz zapowiedzianej miłości i nienawiści. Nie ukrywam, Douglas odwaliła naprawdę kawał doskonałej roboty. Historia była ciekawa, wciągająca i w pewien sposób nieprzewidywalna. Tajemnica, którą owiany był główny wątek przyprawiała o dreszcze, ale również szybsze bicie serca. Dręczyciel to powieść idealna dla fanów romansów, New Adult, ale również dla tych, którzy chcieliby bliżej poznać ten gatunek. Miłośnicy skrajnych emocji, świetnych bohaterów i szybszego bicia serca związanego z relacjami między głównymi postaciami, powinni jak najprędzej poznać Tate i Jareda. Nie ma chyba na świecie osoby, która zawiodłaby się na powieści Douglas. 1 Dręczyciel 2 Rival 3 Falling Away 4 Alflame ZA MOŻLIWOŚĆ PRZECZYTANIA DZIĘKUJĘ GRUPIE WYDAWNICZEJ HELION!
wachajac-ksiazki.blogspot.com Marta Musialska

Making Faces

Gdybym miała nazwać zachwyt dwoma słowami brzmiałoby - Makein Feces. Taka jest właśnie ta książka. Znajdziemy tu wszystko: miłość, niesprawiedliwość, utratę, strach, radość.. wszystko w jednej książce. I jeżeli myślicie, że to nie możliwe, sami się przekonajcie! 
 
"W małym, cichym miasteczku mieszkała grupa przyjaciół. Wśród nich Ambrose Young — błyskotliwy i śmiały, młody zapaśnik ze sporymi szansami na sportową karierę. Nic dziwnego, że nie zwrócił uwagi na Fern Taylor. Zawsze miła i pogodna, nie rzucała się w oczy. Nie zauważył, że obdarzyła go uczuciem szczerym i silnym — to dla niego za mało.

Ich wspólna historia mogłaby nigdy nie powstać, gdyby pewnego dnia nie wybuchła wojna. Ambrose wraz z czterema przyjaciółmi z miasteczka wyruszył do Iraku. Wrócił sam, ciężko ranny. Stracił nadzieję, ale nie Fern. Jej uczucie do niego wciąż trwało, choć już wkrótce okazało się, że miłość do mężczyzny ze złamaną duszą nie jest prosta.

To historia małego miasteczka, piątki przyjaciół i opowieść o wojnie, z której wrócił tylko jeden. To piękna bajka o miłości jak z kart romansów, o zwykłej dziewczynie, która pokochała zranionego wojownika. Tej historii nie można było piękniej napisać.
Czy masz odwagę spojrzeć w utraconą twarz?"
 
Ta książka jest podzielona na różne wątki. Chociaż narracja jest trzecioosobowa to czytało się ją bardzo przyjemnie. 
 
A więc od początku, historia Fern, która wychowała się w katolickiej rodzinie. Fern od zawsze przyjaźni się ze swoim kuzynem Baileyem, który cierpi na dystrofię mięśniową. Bailey choć jeździ na wózku inwalidzkim jest pełen życia i ma przezabawne poczucie humoru. Fern także od zawsze kochała Ambrosa, przystojnego zapaśnika, gwiazdę szkolną, jednak ona nie należała do elity, była brzydka, ruda, z okularami i aparatem na zębach. Ambrose chociaż znał ją od dziecka nigdy nie zwrócił na nią uwagi, aż pewnego dnia jej przyjaciółka - piękna Rita chciała zwrócić uwagę Ambrosa namawiając Fern, aby napisała do niego liścik w jej imieniu. Fern tak się zaangażowała w pisanie z Ambrosem, że pisała wyłącznie od serca. W końcu Ambrose zorientował się, że autorką listów nie jest Rita i strasznie się zezłościł. 

Ambrosa po zamachu na WTS z 11 września postanawia wstąpić do wojska i służyć krajowi. Namawia do tego również swoich przyjaciół. Po tragicznych wydarzeniach w Iraku wraca sam. Bez przyjaciół i ciężko ranny. 
Po powrocie nic już nie jest takie samo, nie jest już przystojną gwiazdą szkolną, pracuje nocami w piekarni ojca, aby nikt go nie widział. Jednak czeka na niego Fern. Nie patrzy na to jak teraz wygląda. Ona zawsze go kochała i chociaż teraz ona już wypiękniała nadal pragnie go tak samo jak w czasach szkolnych.

Książka mnie urzekła, było tam wiele momentów, które czytałam z zapartym tchem, zwłaszcza listy między Ambrosem i Fern. Bardzo polubiłam Baileya i choć los naznaczył go strasznym cierpieniem otworzył oczy nie tylko Fern ale i Ambrosowi. 

Moja ocena: 9/10
Miedzywersami123.blogspot.com Magdalena Fischoeder

Magia słów. Jak pisać teksty, które porwą tłumy

Tytuł: Magia słów. Jak pisać teksty które porwą tłumyAutor: Joanna Wrycza-Bekier Wydawnictwo: Onepress Data premiery: 9 czerwca 2014 ISBN: 978-83-2468-8425 Joanna Wrycza-Bekier to absolwentka filologii polskiej i filologii germańskiej. Autorka książek "Webwriting. Profesjonalne tworzenie tekstów dla Internetu", "Kreatywna praca dyplomowa", "Szkoła twórczego pisania" oraz "Galaktyka języka Internetu". Prowadzi dwa blogi: Poradnik pisania (www.poradnikpisania.pl) i Niemiecki w pracy (www.niemieckiwpracy.eu/blog). Słowa, a w słowach cała potęga. Jedni potrafią czarować, porywać czytelnika w daleką podróż, inni natomiast potrafią szybko i z hukiem sprowadzić go na ziemię. Jak pisać, by zachwycać? "Pozwól sobie na chwilę odpoczynku w tym pędzie, na długie zdanie - jak kąpiel w wannie, piknik w parku, masaż w spa. Długie zdanie to smakowanie każdego słowa, radość, że ma się tak wiele do powiedzenia; święto, które zdarza się raz na jakiś czas wśród szarych dni; luksus, na który możesz sobie pozwolić." Poradnik będący skarbnicą wiedzy. Pozycja idealna dla początkujących pisarzy, jak i dla tych, którzy uważają, że w pisarstwie czują się jak przysłowiowa ryba w wodzie. Blogerzy, dziennikarze i wszyscy zainteresowani publicystyką również odnajdą tu coś dla siebie. Joanna Wrycz-Bekier tłumaczy jak budować napięcie, grać na uczuciach czy malować obrazy słowami. Pomaga poprawić warsztat pisarski, dając wskazówki na temat budowy zdania czy odpowiedniego wyeksponowania najważniejszych słów. Mamy możliwość sprawdzić, jakie taktyki używał Ian Fleming, Ernest Hemingway, Agatha Christie, van Gogh czy bracia Grimm. Te rozdziały zatytułowane są w dość ciekawy sposób - "Lekcja...", co tylko potęguje ciekawość odbiorcy. Ponadto każda z lekcji autorki poparta jest odpowiednim przykładem. Najczęściej jest on zaczerpnięty z kultowych dzieł. Całość zatem zyskuje na realności i pozwala nadać Pani Joannie przydomek eksperta, który posiada sporą wiedzę w tym temacie. Czytelnik po samej treści może zdać sobie sprawę, że pisarka wie o czym pisze, ponieważ sama potrafi porwać tłumy swoimi tekstami. Bogate słownictwo, liczne nawiązania do literatury i piękny, wręcz bajkowy styl. Ile to razy malowała przede mną obraz, abym jak najlepiej potrafiła sobie wyobrazić proponowane porady. Jestem pewna, że wiele wiedzy jestem w stanie zapamiętać i wprowadzić do swoich tekstów z tej publikacji. Polecam ją z całego serca, możecie wynieść naprawdę ciekawe lekcje. Za egzemplarz serdecznie dziękuję Grupie Helion! Książka bierze udział w wyzwaniu "Czytam bo polskie".
zksiazkadolozka.blogspot.com Klaudia Nadolna

Supergeny. Uwolnij potencjał swojego DNA, by cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem

Jak to możliwe, że wśród bliźniąt jednojajowych o identycznym genotypie, tylko jedno z nich zachoruje na raka? Co więcej dlaczego naukowcy po zbadaniu setek par bliźniąt obliczyli, ze prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u drugiego rozłoży się pomiędzy 25-40 % (bad. w nowotworze okrężnicy, prostaty, piersi i płuc)? Książka „Super geny” to dość ciekawa pozycja, której zadaniem jest przekonanie czytelnika o wpływie stylu życia na potencjał własnego DNA. Autorzy powołując się na kilkadziesiąt różnych badań podają dowody na to, jak takie elementy jak dieta, stres, aktywność fizyczna, medytacja, sen i emocje oddziałują na zdrowie i dobre samopoczucie człowieka. Jesteś ciekawy jak kształtować nowe nawyki? Chciałabyś dowiedzieć się, od czego warto zacząć pracę nad własnym DNA? Sięgnij po pozycję „Super Geny” a następnie wprowadź kolejno łatwiejsze i trudniejsze zmiany proponowane przez Deepaka i Rudy’ego.
nie bo rak Alicja Sulima

Siła stresu. Jak stresować się mądrze i z pożytkiem dla siebie

Siła stresu to książka napisana w odpowiedzi na przedmiot prowadzony na Uniwersytecie Stanforda traktujący o nowych doniesieniach naukowych i ich związku z czynnikami stresogennymi. Psycholog, dr Kelly McGonigal na przekór wielu innym naukowcom usiłuje dowieść, ze stres niekoniecznie bywa bezproduktywny i zagrażający zdrowiu. Wręcz przeciwnie, stres może mobilizować i dodawać energii pod warunkiem, że człowiek zacznie akceptować go i wykorzystywać w adekwatny dla siebie sposób. Dla wielu osób, łącznie z nami pozycja ta jest dużym zaskoczeniem, niesie za sobą jednak dużą nadzieję dla osób prowadzących stresujące życie zawodowe i podejmujące wiele wyzwań prywatnych. Wszystkich zainteresowanych zachęcamy do obejrzenia poniższego wykładu Dr Kelly, psychologa zdrowia, która z przekonaniem opowiada o założeniach swojej książki.
nie bo rak Alicja Sulima