Recenzje
Mediolan i Lombardia. Travelbook. Wydanie 1
Urlop w Lombardii
Brzmi to o wiele bardziej snobistycznie niż urlop w Toskanii... Mało kto jednak wybiera sobie za jedyny wakacyjny cel region, którego pertą jest Mediolan, choć i pomniejszych brylantów tu wiele. Jezioro Maggiore, Cremona, Berga-mo czy jeszcze mniej przez rodaków rozpoznane Como, Pawia czy Brescia - to tylko niektóre z wywoławczych haseł, jakie przynosi nam nowy przewodnik po tym regionie.
Jak zwykle, gdy wybieramy się do Włoch, możemy spodziewać się satysfakcji wszechstronnej. Także Lombardia ofiarowuje nam walory przyrodnicze, krajobrazowe, ale jeszcze więcej historycznych, związanych z losami Italii i Europy. Południe regionu to rozległa Nizina Padańska, zaś północ to majestat Alp. Znajdziemy tu parki narodowe (Stelvio) czy parki krajobrazowe (Ticino). Ludziom szukających relaksu na łonie natury Lombardia gwarantuje znakomity wypoczynek. Ale i dla poszukujących inspiracji kulturalnych warto tu przyjechać ze względu na nazwiska: Stradivariego, który najlepsze skrzypce świata budował w Cremonie; w Bergamo urodził się Donizetti, mistrz belcanta; zaś z Mediolanem na całe długie życie związał się Verdi. Stąd pochodził malarz Mante-gna, tu działał Bramante, wielki architekt związany później z Rzymem, wreszcie tu zaczął na nowo, po pobycie we Florencji, swą karierę 30-letni da Vinci. Jeśli jeszcze uświadomić sobie, że z Mediolanu pochodzi Caravaggio i tu urodził się Visconti, nie trzeba się będzie przekonywać do przyjazdu.
Szczególnie wart uwagi jest Mediolan, miasto zwane włoskim Nowym Jorkiem, wymykające się krajowym standardom. Jest ikoną dynamicznie rozwijającej się przemysłowo, finansowo i kulturowo północy, jest rzucającym się w oczy turysty zaprzeczeniem sennego i tradycyjnego Rzymu. Tu życie płynie inaczej niż w innych częściach Włoch. O czym warto się przekonać, pijąc cappuccino na mediolańskim Corso Como.
Brzmi to o wiele bardziej snobistycznie niż urlop w Toskanii... Mało kto jednak wybiera sobie za jedyny wakacyjny cel region, którego pertą jest Mediolan, choć i pomniejszych brylantów tu wiele. Jezioro Maggiore, Cremona, Berga-mo czy jeszcze mniej przez rodaków rozpoznane Como, Pawia czy Brescia - to tylko niektóre z wywoławczych haseł, jakie przynosi nam nowy przewodnik po tym regionie.
Jak zwykle, gdy wybieramy się do Włoch, możemy spodziewać się satysfakcji wszechstronnej. Także Lombardia ofiarowuje nam walory przyrodnicze, krajobrazowe, ale jeszcze więcej historycznych, związanych z losami Italii i Europy. Południe regionu to rozległa Nizina Padańska, zaś północ to majestat Alp. Znajdziemy tu parki narodowe (Stelvio) czy parki krajobrazowe (Ticino). Ludziom szukających relaksu na łonie natury Lombardia gwarantuje znakomity wypoczynek. Ale i dla poszukujących inspiracji kulturalnych warto tu przyjechać ze względu na nazwiska: Stradivariego, który najlepsze skrzypce świata budował w Cremonie; w Bergamo urodził się Donizetti, mistrz belcanta; zaś z Mediolanem na całe długie życie związał się Verdi. Stąd pochodził malarz Mante-gna, tu działał Bramante, wielki architekt związany później z Rzymem, wreszcie tu zaczął na nowo, po pobycie we Florencji, swą karierę 30-letni da Vinci. Jeśli jeszcze uświadomić sobie, że z Mediolanu pochodzi Caravaggio i tu urodził się Visconti, nie trzeba się będzie przekonywać do przyjazdu.
Szczególnie wart uwagi jest Mediolan, miasto zwane włoskim Nowym Jorkiem, wymykające się krajowym standardom. Jest ikoną dynamicznie rozwijającej się przemysłowo, finansowo i kulturowo północy, jest rzucającym się w oczy turysty zaprzeczeniem sennego i tradycyjnego Rzymu. Tu życie płynie inaczej niż w innych częściach Włoch. O czym warto się przekonać, pijąc cappuccino na mediolańskim Corso Como.
Tygodnik Angora Ł. Azik; 2017-01-01
Doktryna jakości. Wydanie II turkusowe. Rzecz o turkusowej samoorganizacji
Pierwsze wydanie "Doktryny jakości" miało postać notatek do wykładów autora w drugiej połowie lat 90. W tamtych czasach idee leżące u podstaw zarządzania jakością przez znaczną część menedżerów były traktowane jako co najmniej dziwne. Zachęcani do porzucenia metody kija i marchewki, w większości uważali, że to utopia. W ostatnim czasie autor spotyka firmy, które stworzenie przyjaznego miejsca pracy uznały za swój główny cel, a wysoką skuteczność traktują jak środek do realizacji tego celu. Nowa wersja książki została poszerzona o praktyczną metodykę wdrażania "turkusowego TQM", nazwaną Tropem Jakości. Opiera się ona na przekonaniu, że zbudowanie turkusowej organizacji to nie "przeszkolenie załogi" z nowych procedur, ale doprowadzenie do głębokiej przemiany społecznej, wymagającej zarówno porzucenia utartych sposobów myślenia, jak i zdobycia nowych nawyków oraz opanowania nowych narzędzi.
Personel Plus
13 lekcji jogi
"Kiedy regularnie rozwijam matę, w moim życiu wszystko układa się samo, ja mam więcej pewności siebie, podejmuję lepsze decyzje, a moje ciało czuje się i wygląda lepiej" -pisze autorka. Eksredaktorka Cosmo i mistrzyni jogi zdradza swoje sposoby na piękny wygląd i samopoczucie. Lekcje jogi + przepisy na wegańskie dania = musthave dla każdej Cosmogirl.
http://www.cosmopolitan.pl/
Superinteligencja. Scenariusze, strategie, zagrożenia
IQ 6455
W przeciwieństwie do inteligencji, która niejedno ma imię, definicja superinteligencji jest jedna: to "każdy umyst, który pod względem zdolności poznawczych znacznie przewyższa człowieka w każdej dziedzinie". Gdy w potowie XX w. pojawiły się pierwsze komputery, uczeni wieszczyli, że w ciągu 20 lat mózgi elektronowe dorównają inteligencją człowiekowi. Czas mija, postęp technologiczny się dokonuje, a proroctwo pozostaje niespełnione. Wprawdzie przed 20 laty komputer Deep Blue pokonał Garriego Kasparowa, ale umiejętność gry w szachy to tylko mały wycinek inteligencji. Mimo to szwedzki filozof Nick Bostrom wybiega znacznie dalej w przyszłość. Książka oparta jest na założeniu, że tzw. eksplozja inteligencji i pojawienie się superinteligentnych maszyn są nieuniknione. Tego autor jest pewien. Reszta rozważań, analiz i wniosków zawartych w tym popularnonaukowym eseju z pogranicza SF opatrzona jest wielkim znakiem zapytania. Bostrom snuje rozważania na temat dróg wiodących ku superinteligencji, jej rodzajów, dynamiki i mocy, a wreszcie zagrożeń ze strony superinteligentnego bytu i sposobów ochrony przed ich konsekwencjami, głównie przed zagładą ludzkości. Niewykluczone, że superinteligencja osiągnie gigantyczny poziom, tyle razy przewyższający inteligencję człowieka, ile razy ta jest większa od inteligencji dżdżownicy. Bostrom podaje jej przykładową wartość: iloraz inteligencji (IQ) równy 6455 punktom, przy przeciętnych 100 punktach człowieka. Taki nieokiełznany superin-teligentny byt mógłby, dążąc np. do rozstrzygnięcia hipotezy Riemanna, wywrócić wszechświat do góry nogami. Książki nie czyta się łatwo, ale jej zaletą są wnikliwe i ciekawe, choć kontrowersyjne, rozważania wsparte obszerną bibliografią.
W przeciwieństwie do inteligencji, która niejedno ma imię, definicja superinteligencji jest jedna: to "każdy umyst, który pod względem zdolności poznawczych znacznie przewyższa człowieka w każdej dziedzinie". Gdy w potowie XX w. pojawiły się pierwsze komputery, uczeni wieszczyli, że w ciągu 20 lat mózgi elektronowe dorównają inteligencją człowiekowi. Czas mija, postęp technologiczny się dokonuje, a proroctwo pozostaje niespełnione. Wprawdzie przed 20 laty komputer Deep Blue pokonał Garriego Kasparowa, ale umiejętność gry w szachy to tylko mały wycinek inteligencji. Mimo to szwedzki filozof Nick Bostrom wybiega znacznie dalej w przyszłość. Książka oparta jest na założeniu, że tzw. eksplozja inteligencji i pojawienie się superinteligentnych maszyn są nieuniknione. Tego autor jest pewien. Reszta rozważań, analiz i wniosków zawartych w tym popularnonaukowym eseju z pogranicza SF opatrzona jest wielkim znakiem zapytania. Bostrom snuje rozważania na temat dróg wiodących ku superinteligencji, jej rodzajów, dynamiki i mocy, a wreszcie zagrożeń ze strony superinteligentnego bytu i sposobów ochrony przed ich konsekwencjami, głównie przed zagładą ludzkości. Niewykluczone, że superinteligencja osiągnie gigantyczny poziom, tyle razy przewyższający inteligencję człowieka, ile razy ta jest większa od inteligencji dżdżownicy. Bostrom podaje jej przykładową wartość: iloraz inteligencji (IQ) równy 6455 punktom, przy przeciętnych 100 punktach człowieka. Taki nieokiełznany superin-teligentny byt mógłby, dążąc np. do rozstrzygnięcia hipotezy Riemanna, wywrócić wszechświat do góry nogami. Książki nie czyta się łatwo, ale jej zaletą są wnikliwe i ciekawe, choć kontrowersyjne, rozważania wsparte obszerną bibliografią.
Wiedza i Życie MAREK PENSZKO
Zaufaj mi, jestem kłamcą. Wyznania eksperta ds. manipulowania mediami
Ryan Holiday, bloger i specjalista od marketingu w sieci, obnaża skalę zakłamania i manipulacji, jakie zalewają internetowe media. Przedstawiając się jako "ekspert do spraw kontroli mediów", pokazuje, w jaki sposób serwisy informacyjne i błogi są sterowane przez potężne korporacje, które w wyrachowany sposób są w stanie wywołać "przypadkowy" skandal, stworzyć z dnia na dzień celebrytę czy rozpuścić szkodliwą plotkę na temat konkurencji. Wyznając własne winy, Holiday opowiada o schematach zarabiania pieniędzy przez blogerów, którzy jego zdaniem w znacznej większości handlują swoimi opiniami. Prezentuje też taktyki manipulowania informacją stosowane w sieci. "Dlaczego ujawniam te wszystkie sekrety? Ponieważ jestem zmęczony światem, gdzie blogerzy przyjmują łapówki, marketerzy pomagają pisać newsy, lekkomyślni dziennikarze rozpowszechniają kłamstwa - i wszystkim to uchodzi na sucho". Dołująca wizja współczesności.
mycompanypolska.pl