Recenzje
(NIE)GRZECZNI?
... "(Nie)Grzeczni?" to bardzo mądry poradnik skierowany do rodziców dzieci w wieku od 0 do 6 lat ... jako mama lubię sięgać po tego typu książki ... uczą mnie one zawsze czegoś nowego ... zresztą uważam, że to lektura obowiązkowa dla każdego, kto rodzicielstwo traktuje poważnie ... i niekoniecznie trzeba sugerować się podanym na okładce wiekiem ... na taką lekturę nigdy nie jest za późno ... tego typu poradniki interesują mnie również dlatego, że jako pedagog i logopeda lubię być na bieżąco w zakresie wiedzy na temat rozwoju i wychowania dzieci ... na szczęście jest teraz coraz więcej książek, które są mądre, ciepłe i zabawne ... a do tego jeszcze w prosty sposób uczą nas właściwego postępowania ...
"(Nie)Grzeczni?" są właśnie tego typu książką :-) ... napisały ją dwie panie - Małgorzata Bajko i Monika Janiszewska ... w jasny i przejrzysty sposób opisują one sytuacje, które spędzają sen z powiek większości rodziców ... nie jest to jednak nudny wykład, który zawiera suche fakty tylko błyskotliwy tekst, który opisuje anegdoty z prawdziwego życia ... tematem przewodnim jest tytułowa niegrzeczność ... opisana bardzo nietypowo ... z perspektywy dziecka, rodzica i eksperta ... jest to rewelacyjny pomysł ... poznajemy bowiem emocje, które towarzyszą obu stronom i do tego mamy od razu odpowiedni komentarz specjalisty ... dużym atutem tej książki jest również rewelacyjne poczucie humoru ... dzięki temu książkę czyta się jednym tchem i z uśmiechem na ustach ... zresztą podtytuł [" Codzienne sytuacje widziane oczami rodzica i dziecka. Zaskakujące, rozśmieszające, wprawiające w zadumę"] do czegoś zobowiązuje ;-) :-) ...
"(Nie)Grzeczni?" są właśnie tego typu książką :-) ... napisały ją dwie panie - Małgorzata Bajko i Monika Janiszewska ... w jasny i przejrzysty sposób opisują one sytuacje, które spędzają sen z powiek większości rodziców ... nie jest to jednak nudny wykład, który zawiera suche fakty tylko błyskotliwy tekst, który opisuje anegdoty z prawdziwego życia ... tematem przewodnim jest tytułowa niegrzeczność ... opisana bardzo nietypowo ... z perspektywy dziecka, rodzica i eksperta ... jest to rewelacyjny pomysł ... poznajemy bowiem emocje, które towarzyszą obu stronom i do tego mamy od razu odpowiedni komentarz specjalisty ... dużym atutem tej książki jest również rewelacyjne poczucie humoru ... dzięki temu książkę czyta się jednym tchem i z uśmiechem na ustach ... zresztą podtytuł [" Codzienne sytuacje widziane oczami rodzica i dziecka. Zaskakujące, rozśmieszające, wprawiające w zadumę"] do czegoś zobowiązuje ;-) :-) ...
mufloneks.blogspot.com Monika Starońska-Zych; 2016-10-16
Koty dziwaki. Kolorowanka
...uwielbiam koty... od zawsze i chyba już na zawsze ... marzy mi się taki jeden szary i niebieskooki, który będzie mi mruczał przy czytaniu ;-) :-) ... jakoś tak koty bardzo mi pasują do książek ... właściwie nie wiem dlaczego, ale tak jest ... kiedy dostałam kolorowankę Koty dziwakipomyślałam, że ktoś chyba czyta w moich myślach ;-) :-) zdecydowanie był to strzał w dziesiątkę :-) ... Koty dziwaki to nawet nie kolorowanka tylko odstresowująca książka dla całej rodziny ... każdy znajdzie w niej coś dla siebie ... możemy w niej odszukać właściwą drogę w labiryncie, odnaleźć prosiaczka ;-) pouzupełniać ilustracje, przemienić się w kreatora mody, dorysować połowę ilustracji no i oczywiście kolorować, kolorować i jeszcze raz kolorować :-) ... świetny sposób na pozbycie się stresu i na rodzinne, wspólne spędzanie czasu :-) ...
mufloneks.blogspot.com Monika Starońska-Zych; 2016-10-16
Pod samym niebem
Pod samym niebem to drugi tom serii W przestworzach, w której poznajemy losy pięknej i młodej Bianki i równie pięknego i młodego Jamesa. Jak dalej potoczyły się ich losy? Poniżej kilka zdań o nowej książce autorstwa R. K. Lilley…
Bianka po wydarzeniach kończących pierwszy tom dochodzi do siebie. Nie chce widzieć Jamesa i próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Czy jej się to uda? Już przy okazji pierwszego rejsu, w czasie którego jest częścią załogi ma okazję spotkać się z Jamesem i ulega ponownie jego urokowi…
Po drugi tom serii W przestworzach sięgnęłam zaciekawiona tym, w jaki sposób autorka rozwinie zakończenie pierwszej części. Jednak na początku kolejnego tomu jest tylko krótka wzmianka i potem długo, długo nic na ten temat nie znajdziemy. Za to możemy obserwować dalsze losy Jamesa i Banki – swoistą zabawę w kotka i myszkę. Tak jak w pierwszej części dziewczyna zastrzega, że nie chce wiązać się z Jamesem i nie za bardzo chce mieć z nim nic wspólnego, a już na pierwszym spotkaniu po wypadku ostro z nim flirtuje. Zakłada się też o rzeczy, których nie miała zamiaru robić, co jest nieco irytujące. Drażnić może też postępowanie Jamesa, który chce mieć Biankę tylko dla siebie, jego zaborczość posuwa się do tego, że nawet chce myć i ubierać Biankę w przygotowaną przez siebie odzież.
Jest tutaj oczywiście dużo scen erotycznych, w tym nawiązujących do BDSM. Jednak są one podobne stylem do tych z pierwszej części.
Czytając Pod samym niebem miałam odczucia bardzo podobne jak przy pierwszej części. Liczyłam na coś więcej, tym bardziej, że coś ekstra zapowiadała końcówka pierwszego tomu. Pod względem stylistycznym wydaje mi się, że druga część jest nieco lepsza od pierwszej. Jednak sama fabuła ma bardzo podobny poziom.
Bianka po wydarzeniach kończących pierwszy tom dochodzi do siebie. Nie chce widzieć Jamesa i próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Czy jej się to uda? Już przy okazji pierwszego rejsu, w czasie którego jest częścią załogi ma okazję spotkać się z Jamesem i ulega ponownie jego urokowi…
Po drugi tom serii W przestworzach sięgnęłam zaciekawiona tym, w jaki sposób autorka rozwinie zakończenie pierwszej części. Jednak na początku kolejnego tomu jest tylko krótka wzmianka i potem długo, długo nic na ten temat nie znajdziemy. Za to możemy obserwować dalsze losy Jamesa i Banki – swoistą zabawę w kotka i myszkę. Tak jak w pierwszej części dziewczyna zastrzega, że nie chce wiązać się z Jamesem i nie za bardzo chce mieć z nim nic wspólnego, a już na pierwszym spotkaniu po wypadku ostro z nim flirtuje. Zakłada się też o rzeczy, których nie miała zamiaru robić, co jest nieco irytujące. Drażnić może też postępowanie Jamesa, który chce mieć Biankę tylko dla siebie, jego zaborczość posuwa się do tego, że nawet chce myć i ubierać Biankę w przygotowaną przez siebie odzież.
Jest tutaj oczywiście dużo scen erotycznych, w tym nawiązujących do BDSM. Jednak są one podobne stylem do tych z pierwszej części.
Czytając Pod samym niebem miałam odczucia bardzo podobne jak przy pierwszej części. Liczyłam na coś więcej, tym bardziej, że coś ekstra zapowiadała końcówka pierwszego tomu. Pod względem stylistycznym wydaje mi się, że druga część jest nieco lepsza od pierwszej. Jednak sama fabuła ma bardzo podobny poziom.
Czytając Iwona; 2016-09-14
Prawo Mojżesza
"Prawo Mojżesza" to dla mnie największe zaskoczenie tego roku! Kompletnie się nie spodziewałam tego co otrzymałam wraz z lekturą tej książki. Od pierwszej strony czułam, że ta historia będzie wyjątkowa, ale nie podejrzewałam, że wzbudzi u mnie tak ogromny zachwyt i że będzie obecnie książką w mojego życia.
Powieść Amy Harmon - "Prawo Mojżesza" - to historia dziecka narkomanki porzuconego zaraz po urodzeniu. Mojżesz nigdy nie miał stałego domu, do 18 roku życia był przekazywany od jednego członka rodziny do kolejnego, aż ostatecznie jego prababcia Kathleen wzięła go pod swój dach. Właśnie w tym momencie poznajemy Mojżesza i mieszkającą po sąsiedzku 17 letnią Georgie. Od samego początku widzimy jak Georgia i Mojżesz się od siebie różnią. Dziewczyna jest spokojna, dobrze ułożona, marzy o tym, aby zostać weterynarzem i na co dzień pomaga rodzicom na farmie, zajmując się głównie końmi. Chłopak natomiast jest bardzo milczący, niespokojny i problematyczny, ale jednocześnie jest niesamowicie utalentowany i tworzy przepiękne i tajemnicze obrazy w każdym możliwym miejscu. Mojżesz posiada wyjątkowy dar, którego sam do końca nie rozumie i który czasami go przytłacza. Jest uważany za dziwadło i poza prababcią nie ma tak naprawdę nikogo. Georgia natomiast jest niesamowicie upartą nastolatką, która postanawia poznać go bliżej i mimo odrzucenia ze strony Mojżesza nadal dąży do celu. Czy ta historia skończy się dla nich dobrze? Okładka książki głosi, że nie znajdziemy tu happy endu, ale czy na pewno? Warto przeczytać, aby przekonać się samemu i wyciągnąć swoje wnioski.
Historia Mojżesza i Georgii jest niesamowicie emocjonalna, dramatyczna, przepełniona niewyobrażalnym smutkiem i usiana tragediami. W trakcie jej czytania niejednokrotnie nie byłam w stanie opanować łez. Książka opowiada o trudnej miłości, śmierci, rodzinie, przebaczaniu i dawaniu drugiej szansy. Autorka książki stworzyła bardzo dobrze wykreowanych bohaterów, niesamowitą i pełną życiowych prawd historię. W trakcie jej czytania nie mogłam przestać żyć losami Mojżesza i Georgii, a po jej przeczytaniu nadal nie jestem w stanie przestać o nich myśleć. Takie książki na długo zapadają w pamięć, ponieważ są wartościowe i pouczające. Jeśli miałabym wybrać jedną książkę z mojej biblioteczki i Wam ją polecić zdecydowanie byłoby to "Prawo Mojżesza"!
Powieść Amy Harmon - "Prawo Mojżesza" - to historia dziecka narkomanki porzuconego zaraz po urodzeniu. Mojżesz nigdy nie miał stałego domu, do 18 roku życia był przekazywany od jednego członka rodziny do kolejnego, aż ostatecznie jego prababcia Kathleen wzięła go pod swój dach. Właśnie w tym momencie poznajemy Mojżesza i mieszkającą po sąsiedzku 17 letnią Georgie. Od samego początku widzimy jak Georgia i Mojżesz się od siebie różnią. Dziewczyna jest spokojna, dobrze ułożona, marzy o tym, aby zostać weterynarzem i na co dzień pomaga rodzicom na farmie, zajmując się głównie końmi. Chłopak natomiast jest bardzo milczący, niespokojny i problematyczny, ale jednocześnie jest niesamowicie utalentowany i tworzy przepiękne i tajemnicze obrazy w każdym możliwym miejscu. Mojżesz posiada wyjątkowy dar, którego sam do końca nie rozumie i który czasami go przytłacza. Jest uważany za dziwadło i poza prababcią nie ma tak naprawdę nikogo. Georgia natomiast jest niesamowicie upartą nastolatką, która postanawia poznać go bliżej i mimo odrzucenia ze strony Mojżesza nadal dąży do celu. Czy ta historia skończy się dla nich dobrze? Okładka książki głosi, że nie znajdziemy tu happy endu, ale czy na pewno? Warto przeczytać, aby przekonać się samemu i wyciągnąć swoje wnioski.
Historia Mojżesza i Georgii jest niesamowicie emocjonalna, dramatyczna, przepełniona niewyobrażalnym smutkiem i usiana tragediami. W trakcie jej czytania niejednokrotnie nie byłam w stanie opanować łez. Książka opowiada o trudnej miłości, śmierci, rodzinie, przebaczaniu i dawaniu drugiej szansy. Autorka książki stworzyła bardzo dobrze wykreowanych bohaterów, niesamowitą i pełną życiowych prawd historię. W trakcie jej czytania nie mogłam przestać żyć losami Mojżesza i Georgii, a po jej przeczytaniu nadal nie jestem w stanie przestać o nich myśleć. Takie książki na długo zapadają w pamięć, ponieważ są wartościowe i pouczające. Jeśli miałabym wybrać jedną książkę z mojej biblioteczki i Wam ją polecić zdecydowanie byłoby to "Prawo Mojżesza"!
Lubimy Czytać kogellmogell; 2016-09-28
Raced. Ścigany uczuciem
Kristy Bromberg napisała trylogię, która skradła serca wielu czytelniczkom. Kobiety pokochały postać Coltona Donavana i po zakończeniu historii jego i Rylee, miały pewien niedosyt. Zasypywały autorkę pytaniami o to, co Colton myślał na pewnych etapach swojej znajomości z Ry. Bromberg wyszła naprzeciw ich oczekiwaniom i w ten sposób powstało Raced. Ścigany uczuciem.
Ten niewielki dodatek do serii Driven zawiera kilkanaście scen widzianych z perspektywy Coltona. Autorka wybrała kilka kluczowych dla niego momentów z każdego z tomów trylogii i zdradziła, co działo się wówczas w jego głowie. Znajdziecie tutaj dobrze znane już chwile, które wcześniej poznaliśmy z perspektywy Rylee, oraz kilka zupełnie nowych scen, ukazujących nam działania Coltona, kiedy akcja trylogii skupiona przede wszystkim na Ry. Każda ze scen jest opisana – zaznaczone jest, z której części pochodzi oraz z jakiego rozdziału. Poprzedza ją także krótki wstęp autorki, w która przypomina, czego ona dotyczyła.
Sama trylogia bardzo przypadła mi do gustu, polubiłam również postać Coltona, jednak szczerze powiedziawszy, dla mnie ta historia była pełna. Nie wymagała żadnych dodatków, bo obroniła się sama. Sięgnęłam jednak po Raced, głównie ze względu na te nowe sceny.
Nie ma zbytnio się rozpisywać, bo sam dodatek jest niewielkich rozmiarów. Przyznać muszę, że ta książeczka byłaby kompletnym niewypałem, gdyby nie nowe sceny, które rzuciły odrobinę więcej światła na to, czego wcześniej nie wiedziałam. Przemyślenia Coltona ze znanych już nam chwil były w większości po prostu nudne i "przegadane", a czytanie ich strasznie mi się dłużyło. Gdyby coś takiego znalazło się w powieści, nie byłaby ona aż tak wciągająca. Na uwagę zasługują przede wszystkim może ze trzy sceny: rozmowa telefoniczna Coltona z Haddie, chwile, które Colton spędził z Beckettem w Nashville, oraz moment, kiedy Colton zrozumiał, że chce ożenić się z Rylee. Reszta, niestety, mnie nie powaliła.
W mojej ocenie dodatek ten jest zbędny. W sumie dowiedziałam się niewiele nowego, a tego, co autorka "ujawniła" ze znanych mi scen, mogłam wcześniej domyślić się sama. Chociaż lubię Coltona, to Raced nie sprawił, bym polubiła go jakoś specjalnie mocniej.
MOJA OCENA: 5/10
Raced to dodatek, który polecić mogę jedynie tym czytelniczkom, które po przeczytaniu trylogii Driven mają niedosyt Coltona. Jeśli jednak uważacie, że do tego, co już zostało napisane, niczego dodawać nie trzeba, możecie darować sobie lekturę tej książeczki. W zasadzie niewiele stracicie.
zaczytana-dolina.blogspot.com Marta; 2016-08-21