Recenzje
Lizbona. Michelin. Wydanie 1
„Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! – zapewnia wydawca na tylniej okładce „Lizbony” z nowej serii Michelina. Dokładne plany ułatwią swobodne poruszanie się po mieście. Szukasz ciekawych miejsc, zabytków i tras zwiedzania? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach dzielnic i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Starannie dobrane informacje praktyczne pomogą Ci znaleźć nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile.” Przewodnik ten ma te same zalety i wady, co pozostałe tej serii, m.in. niedawno zrecenzowany przeze mnie Amsterdam. Plusy to sporo niezłych kolorowych zdjęć i planów miasta, jego dzielnic i okolic. Zwięzłe informacje, w tym wiele ciekawych monotematycznych w ramkach włamanych w teksty. Wspomniany już gwiazdkowy system oznaczania rangi obiektów, także w indeksie na końcu. Za minusy natomiast uważam zdecydowanie zbyt drobny druk tekstów, a już praktycznie nieczytelny bez lupy na trzyczęściowym planie miasta, z zaznaczonymi polecanymi miejscami noclegowymi i placówkami gastronomicznymi. Wydrukowany on został na wewnętrznych stronach przedniej okładki oraz sąsiedniej. Przewodnik, który jest kompilacją tekstów z „Lisbonne. Week-end”, „Portugalia, Zielony Przewodnik” i „Portugalia. W rytmie fado”.
Otwierają go „Informacje praktyczne” o transporcie do portugalskiej stolicy, komunikacji lokalnej w niej i okolicach, polecanych noclegów i restauracji, kawiarni oraz barów w poszczególnych dzielnicach, z uwzględnieniem kategorii cenowych. A także rozrywek i zakupów. „Zaproszenie do podróży” zawiera krótką historię miasta i jej kalendarium od 1200 r. p.n.e. do roku 2011. Informacje o architekturze, mieszkańcach, sztuce i kulturze.
Podstawowa część przewodnikowa „Dzielnice i zabytki Lizbony” podzielona została na 16 części. Każda na wstępie ma plan oraz podstawową charakterystykę dzielnicy oznaczonej, lub nie, gwiazdkami, bo część autorzy uznali za mniej ciekawe. Chociaż niektóre obiekty w nich za najwyższej klasy – 3*. Przewodnik proponuje następnie spacer po dzielnicy i jej zabytkach, ciekawych miejscach oraz innych atrakcjach, z krótkimi informacjami o nich.
W ostatniej części „Okolice Lizbony” na podobnej zasadzie uwzględniono Queluz, Mafrę, Sintrę, tereny na południe od Tagu oraz zabytkowe miasteczko Alcobaça. Sporo dodatkowych ciekawych informacji znalazło się, jak już wspomniałem, w szarych ramkach włamanych w tekst.
Przykładowo: „Fernando Pessoa (pisarz) i jego Heteronimy: powolne życie we śnie”. „Park narodów”. Calouste Gulbenkian” (i jego fundacja). „Emperados” (mozaiki). „Kolejki – windy Lizbony”. „Jezuici w Portugalii”. „Jak Camões uratował największe dzieło Portugalii” (w XVI w. swój poemat „Luzytanie”). „Św. Antoni (Padewski) patron Lizbony”. „Historia wody w Lizbonie”. „Lizbona przemysłowa”. „Wypchane nosorożce dla papieża” (Piusa III). „Cabo da Roca” (najdalej na zachód wysunięty przylądek kontynentu europejskiego). „Królewskie pocałunki w Sali Srok”. I wiele innych.
Otwierają go „Informacje praktyczne” o transporcie do portugalskiej stolicy, komunikacji lokalnej w niej i okolicach, polecanych noclegów i restauracji, kawiarni oraz barów w poszczególnych dzielnicach, z uwzględnieniem kategorii cenowych. A także rozrywek i zakupów. „Zaproszenie do podróży” zawiera krótką historię miasta i jej kalendarium od 1200 r. p.n.e. do roku 2011. Informacje o architekturze, mieszkańcach, sztuce i kulturze.
Podstawowa część przewodnikowa „Dzielnice i zabytki Lizbony” podzielona została na 16 części. Każda na wstępie ma plan oraz podstawową charakterystykę dzielnicy oznaczonej, lub nie, gwiazdkami, bo część autorzy uznali za mniej ciekawe. Chociaż niektóre obiekty w nich za najwyższej klasy – 3*. Przewodnik proponuje następnie spacer po dzielnicy i jej zabytkach, ciekawych miejscach oraz innych atrakcjach, z krótkimi informacjami o nich.
W ostatniej części „Okolice Lizbony” na podobnej zasadzie uwzględniono Queluz, Mafrę, Sintrę, tereny na południe od Tagu oraz zabytkowe miasteczko Alcobaça. Sporo dodatkowych ciekawych informacji znalazło się, jak już wspomniałem, w szarych ramkach włamanych w tekst.
Przykładowo: „Fernando Pessoa (pisarz) i jego Heteronimy: powolne życie we śnie”. „Park narodów”. Calouste Gulbenkian” (i jego fundacja). „Emperados” (mozaiki). „Kolejki – windy Lizbony”. „Jezuici w Portugalii”. „Jak Camões uratował największe dzieło Portugalii” (w XVI w. swój poemat „Luzytanie”). „Św. Antoni (Padewski) patron Lizbony”. „Historia wody w Lizbonie”. „Lizbona przemysłowa”. „Wypchane nosorożce dla papieża” (Piusa III). „Cabo da Roca” (najdalej na zachód wysunięty przylądek kontynentu europejskiego). „Królewskie pocałunki w Sali Srok”. I wiele innych.
GLOBTROTER INFO Cezary Rudziński; 2016-09-26
Portugalia. W rytmie fado. Wydanie 2
U świętego Wincentego
To nie jest najlepszy patron na słoneczne nicnierobienie. W polskiej tradycji św. Wincenty to raczej wiosenne przymrozki, deszcz i jakie takie słońce. Chyba że powołujemy się na świętego w Portugalii, bo to całkiem inna historia...
Jeszcze u schyłku XX wieku podjęto decyzję, że niedługi, choć liczący 100 km odcinek południowego wybrzeża zostanie uznany za Park Przyrody (Parque Natural), co wyklucza wysoką zabudowę i gwarantuje spokój przed agresywnymi inwestorami zabudowującymi region dziesiątkami hoteli molochów. Dzięki temu Wybrzeże Świętego Wincentego, czyli Costa Vincentina, zachowało walory, które są coraz lepiej rozpoznawane także przez polskich turystów.
Wybrzeże św. Wincentego od lat przyciąga surferów i żeglarzy, ale także - co akurat w tym miejscu się nie wyklucza - amatorów cichych plaż i pól namiotowych. Najwyżej położona jest Praia de Odeciexe, która z każdym przypływem powiększa się i zapewnia niezapomniane pejzaże. Warto też posiedzieć na Praia de Cordoama, ukrytej w zatoczce wśród klifów. Dla każdego, którego cisza wypłoszy z atlantyckich plaż, znajdzie się wiele miejsc wartych odwiedzin, nie tak skomercjalizowanych jak choćby Algarve i nie tak monumentalnych jak Lizbona. Największym miastem (miasteczkiem) regionu jest 3,5-tysięczne Aljezur, które oprócz makabrycznej lokalnej historii skusi przyjezdnych smakowitym papas muras, potrawą z mąki kukurydzianej, z boczkiem i kiełbasą, specjalnością lokalną i unikatową w kraju, w którym codziennie - choć na różne sposoby - jada się bacalhau, czyli dorsza. Tu, na szczycie wzgórza, ujrzymy mauretański zamek, a właściwie tylko jego mury i wieże, skąd roztacza się jednak niezwykły widok na okolicę i ocean. Miasteczko oferuje też kilka muzeów, które bez żalu można pominąć, choć trzeba docenić starania miejscowych. Zaktualizowany przewodnik niesie też najświeższe informacje, które ułatwią podróż i pobyt każdemu.
To nie jest najlepszy patron na słoneczne nicnierobienie. W polskiej tradycji św. Wincenty to raczej wiosenne przymrozki, deszcz i jakie takie słońce. Chyba że powołujemy się na świętego w Portugalii, bo to całkiem inna historia...
Jeszcze u schyłku XX wieku podjęto decyzję, że niedługi, choć liczący 100 km odcinek południowego wybrzeża zostanie uznany za Park Przyrody (Parque Natural), co wyklucza wysoką zabudowę i gwarantuje spokój przed agresywnymi inwestorami zabudowującymi region dziesiątkami hoteli molochów. Dzięki temu Wybrzeże Świętego Wincentego, czyli Costa Vincentina, zachowało walory, które są coraz lepiej rozpoznawane także przez polskich turystów.
Wybrzeże św. Wincentego od lat przyciąga surferów i żeglarzy, ale także - co akurat w tym miejscu się nie wyklucza - amatorów cichych plaż i pól namiotowych. Najwyżej położona jest Praia de Odeciexe, która z każdym przypływem powiększa się i zapewnia niezapomniane pejzaże. Warto też posiedzieć na Praia de Cordoama, ukrytej w zatoczce wśród klifów. Dla każdego, którego cisza wypłoszy z atlantyckich plaż, znajdzie się wiele miejsc wartych odwiedzin, nie tak skomercjalizowanych jak choćby Algarve i nie tak monumentalnych jak Lizbona. Największym miastem (miasteczkiem) regionu jest 3,5-tysięczne Aljezur, które oprócz makabrycznej lokalnej historii skusi przyjezdnych smakowitym papas muras, potrawą z mąki kukurydzianej, z boczkiem i kiełbasą, specjalnością lokalną i unikatową w kraju, w którym codziennie - choć na różne sposoby - jada się bacalhau, czyli dorsza. Tu, na szczycie wzgórza, ujrzymy mauretański zamek, a właściwie tylko jego mury i wieże, skąd roztacza się jednak niezwykły widok na okolicę i ocean. Miasteczko oferuje też kilka muzeów, które bez żalu można pominąć, choć trzeba docenić starania miejscowych. Zaktualizowany przewodnik niesie też najświeższe informacje, które ułatwią podróż i pobyt każdemu.
ANGORA; Polsat News Ł. Azik; 2016-09-25
Slow Burn. Kropla drąży skałę. Seria Driven
Przebojowa, pewna siebie i seksowna Haddie lubi niegrzecznych chłopców, by nie powiedzieć "typów spod ciemnej gwiazdy". Aktualnie jednak nie chce przebywać w żadnym związku, tylko... dlaczego nie może wyrzucić ze swoich myśli Becketta, który jest całkowitym przeciwieństwem jej ideału? Spędziła z nim jedną noc, miało być to typowe "one night stand", a nie początek czegoś dłuższego i poważniejszego. Dlaczego jednak ciągnie ją do niego i czemu uparcie odrzuca go, mimo że przyciąganie między nimi jest niesamowicie silne i widoczne gołym okiem dla każdego? Co blokuje ją na otwarcie się na miłość i czy uda jej się tę blokadę pokonać? A może stoi za tym coś więcej, co nie do końca zależne jest od niej i tylko z obawą czeka, jak się to wszystko rozwinie? No i kim tak właściwie jest pewien facet ("facet" to zdecydowanie odpowiednie słowo dla niego, choć może określenie "pewien typ" byłoby właściwsze) , który z nią zamieszkał?
Beckett to poukładany mężczyzna, cierpliwy, wytrwały, wyrozumiały, na dodatek okazuje się być idealnym kochankiem :-) Nie chce jednak być przygodą na jedną noc dla ślicznej Haddie, tylko chciałby stworzyć z nią stały, prawdziwy związek. Tylko dlaczego kiedy zbliży się do niej o jeden krok, ona oddala się o dwa? Co przed nim ukrywa i jak się po jakimś czasie okazuje, nie tylko przed nim? Czy mężczyzna, nawet tak cierpliwy jak on, wytrzyma taką huśtawę nastrojów? Czy jego rodzące się uczucie okaże się wystarczająco silne?
Jest to kolejna książka z serii Driven. Poznajemy w niej historię dwóch bohaterów, którzy pojawili się już we wcześniejszych pozycjach autorki. Haddie to przyjaciółka Rylee, natomiast Beckett to najbliższy przyjaciel Coltona (perypetie Rylee i Coltona śledziliśmy we wcześniejszych książkach K. Bromberg). Powieść napisana jest wyjątkowo wciągającym językiem, czyta się ją bardzo szybko, wręcz pochłania. Narracja prowadzona jest w sposób charakterystyczny dla pisarki, tj. w jednym rozdziale opowiada Haddie, w drugim Beckett. Lubię taki styl narracji i różny punkt widzenia. Typowe dla pisarki są również dosyć szczegółowo rozbudowane sceny łóżkowych przeżyć ;-) I jest ich całkiem sporo! Jeśli lubimy czytać o seksie w powieściach, będziemy zadowoleni, jeśli natomiast jest to dla nas zbędne i przeszkadza to nam, można po prostu pominąć te szczegółowe opisy ;-)
Książkę polecam każdemu, kto lubi znaleźć w powieści grę uczuć, namiętność i pasję przedstawioną przyjemnym w odbiorze, starannym językiem literackim. Jeśli lubicie takie pozycje, książka ta nie zawiedzie Was :-)
wielopokoleniowo.pl
Sny Morfeusza
Dzisiaj mam dla Was książkę, która jest bardzo, ale to bardzo gorąca. Dosłownie. Ma wszystko, czego potrzeba najlepszej powieści: pięknych bohaterów, tajemnicę oraz ogromną dawkę erotyzmu. Nie bez kozery napisałam, że to bardzo gorąca powieść. Zdecydowanie przeznaczona jest dla wszystkich kobiet, zwłaszcza dla tych, które lubią i nie boją się czytać o seksie. Zapraszam do recenzji "Snów Morfeusza" autorstwa K.N. Haner.
Cassandra Givens nie ma zbyt dużego szczęścia do facetów. Jej ostatni dłuższy związek był niezadowalający, a ona zupełnie niespełniona. Przelotne romanse zawsze kończą się złamanym sercem. Jej wybuchowy charakter, impulsywność oraz zgryźliwe poczucie humoru często wpędzają ją w kłopoty. W końcu postanawia przeprowadzić się do Miami i znaleźć pracę swoich marzeń, dlatego składa podanie do Art&Design. To nowy rozdział w jej życiu, jednak początkowo nie wszystko wygląda tak, jak sobie to zaplanowała. Całość komplikuje dodatkowo poznanie Adama McKeya - jej przyszłego szefa, a jednocześnie kochanka ze snów erotycznych. Początek tej znajomości staje się źródłem fascynującego romansu, ale jednocześnie też dużych kłopotów. Cassandra traci głowę dla Morfeusza poznanego w nocnym klubie, przeżywa szok, kiedy się okazuje, że to jej szef. Wybucha między nimi wielka namiętność, nad którą obojgu trudno zapanować. Adam -władczy, zamożny biznesmen, wciąga kobietę do gry, której zasady są bardzo proste, ale narażają oboje na ogromne ryzyko.
Główna bohaterka nie daje się jednak przekonać, że dla własnego dobra powinna zrezygnować z tego układu. Jest zakochana i nie myśli racjonalnie. Tylko jak potoczy się ta historia? Przekonajcie się sami :)
To naprawdę intensywna, pełna namiętności i niebezpiecznych tajemnic książka. Rozpala zmysły i wciąga nie pytając czytelnika o zdanie. Jest pełna mrocznych doznań, szaleństwa, rozpaczy, ale i szczęścia oraz radości. Napisana plastycznym językiem, z bardzo silnymi osobowościami.
Cassandra Givens nie ma zbyt dużego szczęścia do facetów. Jej ostatni dłuższy związek był niezadowalający, a ona zupełnie niespełniona. Przelotne romanse zawsze kończą się złamanym sercem. Jej wybuchowy charakter, impulsywność oraz zgryźliwe poczucie humoru często wpędzają ją w kłopoty. W końcu postanawia przeprowadzić się do Miami i znaleźć pracę swoich marzeń, dlatego składa podanie do Art&Design. To nowy rozdział w jej życiu, jednak początkowo nie wszystko wygląda tak, jak sobie to zaplanowała. Całość komplikuje dodatkowo poznanie Adama McKeya - jej przyszłego szefa, a jednocześnie kochanka ze snów erotycznych. Początek tej znajomości staje się źródłem fascynującego romansu, ale jednocześnie też dużych kłopotów. Cassandra traci głowę dla Morfeusza poznanego w nocnym klubie, przeżywa szok, kiedy się okazuje, że to jej szef. Wybucha między nimi wielka namiętność, nad którą obojgu trudno zapanować. Adam -władczy, zamożny biznesmen, wciąga kobietę do gry, której zasady są bardzo proste, ale narażają oboje na ogromne ryzyko.
Główna bohaterka nie daje się jednak przekonać, że dla własnego dobra powinna zrezygnować z tego układu. Jest zakochana i nie myśli racjonalnie. Tylko jak potoczy się ta historia? Przekonajcie się sami :)
To naprawdę intensywna, pełna namiętności i niebezpiecznych tajemnic książka. Rozpala zmysły i wciąga nie pytając czytelnika o zdanie. Jest pełna mrocznych doznań, szaleństwa, rozpaczy, ale i szczęścia oraz radości. Napisana plastycznym językiem, z bardzo silnymi osobowościami.
K.N.Haner stworzyła wyjątkowy obraz miłości, która jest destrukcyjna i wyniszczająca, a dodatkowo wypełniona dziką żądzą, złudną nadzieją, bólem, cierpieniem i strachem. Czytając książkę można poczuć wręcz wewnętrzne rozdarcie postaci, ale i irytację na niektóre ich zachowania.
Bardzo polecam Wam tę mroczną, ale i namiętną powieść o jawie i snach :)
rozanygajslow.blogspot.com
Sweet Ache. Krew gęstsza od wody. Seria Driven
Piękny, arogancki rockman, który ma każdą na skinienie palcem.
Cudowna dziewczyna z ciętym językiem.
Przypadkowe spotkanie, które rozpala niechciane uczucia.
Jedna mała iskra, która potrafi rozpalić słodki ból.
Co wyniknie z tej znajomości? Jak potoczą się losy bohaterów? Czy rockman jest w stanie się zmienić?
Hawkin - Z pozoru arogancki dupek, z ogromnym ego. Ale jego życie nie jest tak kolorowe jakby się wydawało. W życiu ma wiele problemów i męczy się ze swoim bratem, nadstawiając za niego kark oraz opiekując się swoją matką..
Ten gorący rockaman o dobrym sercu, który ma każdą laskę, o której tylko zamarzy. Rockman, na widok którego dziewczyny same rzucają się w jego ramiona, aby później przeżywać najpiękniejsze chwile w swoim życiu, już wkrótce ma się przekonać, że nie jest tak gorąco jakby się wydawało.
Na jego drodze staje Quinlan, dziewczyna, która jako jedyna potrafi się jemu oprzeć.
Cudowna dziewczyna z ciętym językiem.
Przypadkowe spotkanie, które rozpala niechciane uczucia.
Jedna mała iskra, która potrafi rozpalić słodki ból.
Co wyniknie z tej znajomości? Jak potoczą się losy bohaterów? Czy rockman jest w stanie się zmienić?
Hawkin - Z pozoru arogancki dupek, z ogromnym ego. Ale jego życie nie jest tak kolorowe jakby się wydawało. W życiu ma wiele problemów i męczy się ze swoim bratem, nadstawiając za niego kark oraz opiekując się swoją matką..
Ten gorący rockaman o dobrym sercu, który ma każdą laskę, o której tylko zamarzy. Rockman, na widok którego dziewczyny same rzucają się w jego ramiona, aby później przeżywać najpiękniejsze chwile w swoim życiu, już wkrótce ma się przekonać, że nie jest tak gorąco jakby się wydawało.
Na jego drodze staje Quinlan, dziewczyna, która jako jedyna potrafi się jemu oprzeć.
Quinlan - siostra Coltona, którego poznaliśmy w poprzednich częściach.
Kobieta, która ma dość związków, ponieważ przez swoje zamiłowanie do "złych chłopców" zawsze źle kończyła swoje znajomości.
Piękna i oszałamiająca, jedyna, która potrafi się oprzeć Hawkinowi, który mimo wszystko ją pociąga.
Kobieta, której życie już wkrótce ma się zmienić, a ona stanie się obiektem intryg.
Kobieta, która ma dość związków, ponieważ przez swoje zamiłowanie do "złych chłopców" zawsze źle kończyła swoje znajomości.
Piękna i oszałamiająca, jedyna, która potrafi się oprzeć Hawkinowi, który mimo wszystko ją pociąga.
Kobieta, której życie już wkrótce ma się zmienić, a ona stanie się obiektem intryg.
Luck - odwieczny rywal brata Quinlan i jednocześnie zabójczo zakochany w siostrze rywala.
Kierowca bolidu, który ponad 40-ci razy starał się zaprosić ją na kolację, jednak zawsze odmawiała.
Wytrwale dąży do osiągnięcia swojego celu.
Kierowca bolidu, który ponad 40-ci razy starał się zaprosić ją na kolację, jednak zawsze odmawiała.
Wytrwale dąży do osiągnięcia swojego celu.
Czy jego przyszłość będzie związana z Quin?
Wow, wow i jeszcze raz WOW!
Wow, wow i jeszcze raz WOW!
Jak narzekałam na "Slow Burn" tak "Sweet Ache" porwało mnie i wciągnęło w wir swojej akcji.
Nareszcie dostałam historię, z której aż biją emocje, żar namiętności i pożądania, które zostały napisane z uczuciem i całkowitą realnością.
Autorka nie wrzuciła nas w maniakalny erotyk, a stopniowo budowała akcję oraz napięcie. Rozwijała znajomość dwóch głównych bohaterów, nie stworzyła miłości od pierwszego wejrzenia, a przede wszystkim nie wsadziła ich od razu do łóżka.
Chociaż nie nazwałabym tej książki erotykiem. Raczej jest to romans, w którym sceny erotyczne nakreślone są delikatnie i z czułością.
I bohaterowie! Nareszcie mamy zdecydowanych głównych bohaterów, którzy mają cięte języki, a co najlepsze Quinlan ma swój rozum, potrafi odmówić i narobić zamieszania.
W ogóle nie nudziłam się przy tej książce. Dostałam to, czego chciałam. Ostrą kobietę i jeszcze bardziej ostrego faceta.
Ta książka jest tak cudowna, a emocje, które mi przy niej towarzyszyły są tak ogromne, że aż zaczyna brakować mi słów na jej opisanie.
Z całego serca polecam tę książkę każdemu! Nieważne jaki gatunek książek lubicie. MUSICIE po nią sięgnąć! Obiecuję wam (a nie robię tego często), że się nie zawiedziecie, a historia Quin i Hawkinka stanie się waszą ulubioną.
bookparadisebynatalia.blogspot.com Iza; 2016-09-06