ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Kuba. Zielony Przewodnik. Wydanie 1

To pierwszy Europejczyk, który w październiku 1492 roku postawił stopę na plaży wyspy uważanej przezeń za Japonię - ląd, przez który miał dotrzeć do Chin, a stamtąd do Indii. Ten geograficzny galimatias rozwiązywano powoli. Dopiero w 1508 roku stwierdzono, że Kolumb wylądował na wyspie, która stała się najważniejszą przystanią między Nowym i Starym Światem. Wyspa stała się łakomym kąskiem dla Hiszpanów, Anglików, Amerykanów, nie licząc piratów i korsarzy wszelkiej maści. Nie tylko dlatego warto polecieć na Kubę. Nadchodzi bowiem moment, kiedy Kubań-czycy zaczynają przepoczwarzać się z poczwarki w pięknego motyla. Rewolucja społeczna, która ma zmyć półwiecze komunizmu, już się zaczęła. Rozwija się drobna przedsiębiorczość, zakończyła się amerykańska blokada gospodarcza wyspy, coraz więcej turystów odwiedza kraj, którego najmocniejszym towarem eksportowym nadal pozostają... ludzie. Konkretnie lekarze, których Kuba - mając ich w nadmiarze - eksportuje np. do Wenezueli, a ta płaci za to milionami baryłek ropy naftowej. Kuba, kiedy tylko zniknie z dziejów klan Castro, niewątpliwie zmieni oblicze, choć wymrze pewnie niejedno pokolenie, które przechowa w pamięci strzeliste akty kubańskiej solidarności: Socialismo o muerte! Socjalizm albo śmierć. Niemniej pozostaną bez zmian, za to z lepszą infrastrukturą karaibskie kurorty, ha-wańska starówka i rafy koralowe, bodaj najpiękniejsze na północnej półkuli. Każdy region Kuby ma własne atrakcje dziś warte mozołu dotarcia pasma górskie, nadzwyczajnej urody jeziora, parki i rezerwaty. Dla miłośników przyrody Kuba oferuje niezwykłe wrażenia, ale także dla domorosłych antropologów kraj jawi się jak żywa galeria ras, wyznań i tradycji. Przewodnik Michelina sumiennie i szczegółowo opisuje dzisiejszą turystyczną Kubę. Dokumentuje czas, którego przemijanie na wyspie niesie rychłą zapowiedź nowej epoki.
ANGORA; Polsat News Ł.Azik; 2016-09-04

Motywacja pod lupą. Praktyczny poradnik dla szefów. Wydanie II rozszerzone

Motywacja, to bardzo szerokie pojęcie. Opisuje zachowanie człowieka na wieku poziomach, w kontekście podstawowych życiowych instynktów, potrzeb aż do złożonych celów życiowych. Jedni badacze aby badać jej mechanizmy, określają ją jako stan (np. Freeman i Gilbert), inni jako proces (np. Penc). Przykładowo, według definicji Rheinberga, motywacja to aktywizujące ukierunkowane aktualnego stanu życiowego na pozytywne oceniany stan docelowy. Można zatem powiedzieć, że jest to coś, co łączy aktualne doświadczenie osoby z pozytywną oceną tego, co dana osoba przewiduje. Przewiduje, ponieważ do czegoś dąży albo wręcz przeciwnie, przewiduje, ponieważ czegoś unika.

Tak więc istnieje wiele teorii i definicji motywacji i motywowania. W książce, która skierowana jest do szefów możemy spodziewać się przede wszystkim nawiązań do teorii motywacji do pracy opartych na ogólnych koncepcjach motywacji, na badaniach nad bezrobotnymi, czy badaniach nad zachowaniami pracowników, a również nad motywacją jako procesem, w których przedmiotem badań są m.in. oczekiwania pracowników, wyznaczanie celów, zadowolenie z pracy itd. Być może brzmi to zawile, jednak przede wszystkim warto zauważyć, że temat jest dość szeroki. Autorzy „Motywacji pod Lupą”, poruszając różne aspekty motywacji, postanowili uporządkować informacje dzieląc treść książki na cztery części. Pierwsza z nich została zatytułowana „Praktyka motywowania”. Składa się ona z dwóch rozdziałów.

W „Trzynaście praktycznych zasad motywowania pozafinansowego” autorzy skoncentrowali się na podstawowych kwestiach jak komunikacja, celowość, potrzeby i oczekiwania pracowników. Już z samego spisu treści można wynieść najważniejsze informacje – podrozdziały zatytułowane są według kolejnych zasad a do tych należy np. „etyczne współzawodnictwo motywuje”, „przynależność do grupy motywuje”, „Motywowanie wymaga dobrej atmosfery” itp. Drugi rozdział, to pewna kontynuacja pierwszego – „Inne aspekty motywowania w praktyce” – w tej części przedstawiono nietypowe, oryginalne metody, które mogą mieć pozytywny wpływ na pracownika, autorzy rozważają również granicę między motywacją a manipulacją, nie uciekają również od kwestii najważniejszych zasad motywowania finansowego.

Druga część książki to „Motywacja jako proces” – dotyczy tego, jak działanie organizacji wpływa na motywację pracownika. Zwraca się tu uwagę, iż efektywność pracy w dużej mierze zależy od wspierania motywacji. Zaplanowanie procesu wsparcia na każdym etapie działania i w każdym aspekcie zarządzania jest gwarantem większego zaangażowania osoby na którą ukierunkowane jest działanie. Autorzy książki przywołują choćby teorię L. Allena , A. Stabryły, B. Glińskiego, który podkreślają istotność pierwiastka motywacyjnego w aspekcie planowania, organizowania, kontrolowania działań. W książce „Motywacja pod lupą”, znajdziemy praktyczny przykład, który unaoczni czytelnikowi praktyczne znaczenie tej zasady w warunkach pracy w firmie.

Trzecia część niniejszej książki wprost dotyczy teorii motywacji – to część popularnonaukowa – konkretne teorie i konkretne przykłady przełożenia na praktykę. Czwarta, ostatnia część nosi tytuł „Co motywuje polskich pracowników?” – to część, w której przedstawiono badania przeprowadzone na pracownikach w Polsce. Z badań jasno wynika, co najbardziej nas motywuje jako pracowników – są to docenianie zaangażowania i sukcesów, dobra atmosfera oraz jasno stawiane cele. Następne najbardziej istotne czynniki wiążą się z delegowaniem zadań, poszerzaniem kompetencji, rozliczaniem z wyników i wspólnym planowaniem, a więc przekazywaniem odpowiedzialności.

Takie informacje mogę zainspirować pracodawcę i pomóc mu w generowaniu optymalnego programu motywacyjnego dla swoich pracowników. Przykład badań przedstawionych w książce, to jeden z wielu, które udowadniają znaczenie motywacji dla pracy. Potwierdza to, że bezsprzecznie czynnik motywacji wpływa na zadowolenie i zaangażowanie pracownika, a co również przekłada się na zwiększenie wydajności firmy. Kwestia budowania motywacji powinna być więc jedną z najważniejszych dla szefa, któremu zależy na owocnej pracy i rozwoju biznesu. Książkę polecam szefom, ale również przełożonym.
moznaprzeczytac.pl Anna Szymańska; 2016-09-04

Slow Burn. Kropla drąży skałę. Seria Driven

Nie będę ukrywać, że dla powieści i bohaterów Bromberg właśnie znalazło się osobne miejsce w moim sercu. Sięgając po Slow Burn nie spodziewałam się tak fenomenalnej i emocjonującej historii pod każdym względem oraz faktu, że należy ona do tych nielicznych powieści, które zawierają wszystkie moje ulubione i pożądane czynniki: wzruszające sceny, humor, zmysłowy, namiętny romans i dwie bratnie dusze. Autorka zdecydowanie zatrząsnęła moim czytelniczym światem i kompletnie zawojowała moją listę ukochanych pisarzy.
 
Sięgając po Slow Burn. Kropla drąży skałę, myślałam, że otrzymam kolejną schematyczną powieść, która przypadnie do gustu, spędzę przy niej kilka przyjemnych godzin, ale na tym się skończą się jej pozytywne strony. A jednak historia Becketta i Haddie była obezwładniająca, powalająca na kolana, wzruszająca i prawdziwa. Bromberg nie stworzyła romansu, ona napisała powieść, która żyje, oddycha i prowadzi serce czytelnika do zagłady. Pokochałam każde słowo, zdanie, akapit Slow Burn. Dla mnie powieść nie ma wad, co może być dla niektórych szokiem, ponieważ ja zawsze coś znajdę.
 
Haddie, której historia, której cząstka zdradzona jest już w opisie, trochę mnie zaniepokoiła, ale ostatecznie nie była taka, jaką miałam ją przed oczyma przed lekturą. Myślałam, że będzie jedną z tych bohaterek, które myślą jedno, robią drugie, a marzą o trzecim. Prawda jest taka, że sama Had rozwaliła mój literacki świat, postrzeganie żeńskiej części bohaterów. Kobieta przeszła wiele, doznała bólu, widziała obezwładniające działanie raka na najbliższych, ale mimo to sprawiała wrażenie osoby wolnej, żyjącej chwilą. Była słaba, a zarazem silna, nieugięta i uparta. Chociaż normalnie jej postawa byłaby mi nie w smak, to Bromberg pokazała, że można być odważnym, a jednocześnie strachliwym.
 
Beckett to charakter, który rozpali nie jedno serce. Nie jest bad boy'em, chociaż potrafi być tajemniczy, ostry, a zarazem delikatny, kochający i promieniujący ożywczym blaskiem. Nie do końca mogę opisać moje spostrzeżenia na temat jego osobowości, ponieważ obezwładnił mój umysł na tak wiele sposobów, że do tej pory nie umiem zebrać myśli i porządne zdania. O nim po prostu trzeba przeczytać i zakochać się w nim.
 
Nie spodziewałam się, tego co dostałam. Powieść Bromberg nie była banalna, lecz prawdziwa, rzeczywista. Autorka nie bała się wsadzić w fabułę smutnej historii, od której łzy spływały po moich policzkach, zmysłowego przyciągania między bohaterami, humoru, od którego nie schodził mi uśmiech z twarzy. Przy okazji dorzuciła jeszcze kilka mądrości, spostrzeżeń. Szczerze obawiałam się twórczości tejże pisarki, ale okazało się, że jeśli każda kolejna jej powieść będzie utrzymana w podobny sposób co Slow Burn, to bez wątpienia będzie ona moich ulubionym autorem. Polecam, po stokroć polecam, ponieważ ta historię należy przeżyć na własnej skórze.
wachajac-ksiazki.blogspot.com

Oblubienice wojny

Pewne przysłowie brzmi, że "prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie", ta sentencja doskonale pasuje do niniejszej książki. Lojalność i przyjaźń przechodzą prawdziwą próbę zazwyczaj w najtrudniejszych sytuacjach życiowych. Bohaterki tej książki zostały rzucone w wir wojny, a ich przyjaźń została poddana wielu ciężkim próbą. Kobiety pochodzące z różnych szczebli drabiny społecznej, zostały połączone przez kapryśny i bezlitosny los. Wojna zmusiła je do podejmowania częstokroć trudnych wyborów, które poddały próbie ich człowieczeństwo.

Pięć młodych kobiet musi odnaleźć się w okrutnych czasach II Wojny Światowej. Przenosimy się do południowo-wschodniej Anglii do Crowmarsh Priors, aby poznać pięć wyjątkowych dziewcząt; Frances, Alice, Elsie, Tanni oraz Evangeline. Burzliwe losy bestialskiej wojny połączą ich życia, poprzez ciężkie chwile przepełnione licznymi chwilami bólu i nielicznymi radosnymi momentami. Dowiedzą się, że w sytuacjach z pozoru beznadziejnych tak na prawdę liczy się tylko rodzina i wsparcie prawdziwych przyjaciół. Będą musiały wykazać się prawdziwym hartem ducha jeżeli będą chciały przeżyć i poskładać swoje połamane, zniszczone życia.

Książka została napisana barwnie i ciekawie, pokazuje co jest w życiu na prawdę ważne, oraz że nigdy nie można się poddawać. Młode kobiety pochodzą z różnych środowisk i z początku mają inne podejście do swego życia, rodzin, jak i ukochanych mężczyzn. Z upływem fabuły dojrzewają i uczą się odpowiedzialności za siebie jak i za innych. Realia południowo-wschodniej Anglii tamtego okresu historycznego zostały oddane wiernie i czytałem o nich z zapartym tchem. Autorka spisała się na medal i oddała w ręce czytelników powieść dopracowaną i wciągającą. Akcja mknie w szybkim tempie, dlatego nie sposób znaleźć miejsca na ani chwilę nudy. Trudności jakim będą musiały sprostać bohaterki nie raz potrafią zmrozić krew w żyłach, co dodatkowa zachęca do dalszej lektury. Powieść dobitnie i wiarygodnie pokazuje codzienne życie, które rozdziera ryk nalotów i eksplozji bomb. Strach przed czającymi się wszędzie Niemieckimi szpiegami, nieustanny lęk o najbliższych mężczyzn, którzy zostali wysłani na front czy trudy codziennych obowiązków. Bohaterki będą musiały odnaleźć w sobie ogromną siłę aby się nie załamać i starać się przeżyć kolejny dzień. Mając nadzieję, że wojna w końcu się skończy, a ich życie powróci do normy.

Opowieść o strachu i nadziei potrafi zszokować i wciągnąć do lektury na dłuższy czas. Działania okołowojenne Helen Bryan oddała wiernie, pokazując, że zgłębiła opisywany temat. Wątek fabularny sprzed lat opisujący chęć zemsty za niewinną śmierć wciągnął mnie chyba najbardziej. "Oblubienice wojny" jest pozycją wartą uwagi, którą czyta się z zapartym tchem od pierwszej do ostatniej strony. Kwestie żydowskie jak i obozów zagłady poruszane na kartach powieści również zasługują na plus, w szczególności za sprawą waloru edukacyjnego. W książce odnajdziemy również wątek sensacyjny, który sprawia, że powieść czyta się szybko i emocjonująco. Miłośnicy powieści gdzie akcja dzieje się podczas II Wojny Światowej powinni poczuć się usatysfakcjonowani. Książka jak najbardziej przypadła mi do gustu i z pewnością sięgnę po kolejne pozycje z pod pióra autorki.
fantasy-bestiarium.blogspot.com DarkLight; 2016-09-04

Pod samym niebem

Erotyczny szał w literaturze trwa nadal. Nieziemsko bogaci i przystojni mężczyźni uwodzą dziewczęta, które nie mają zbyt dużego doświadczenia w sprawach łóżkowych, uzależniają je od siebie. Każda myśl o nich jest zarówno przyjemna, jak i bolesna. Dziś znów spotykamy się z Bianką i Jamesem, bohaterami Podniebnego lotu. Co spotkało ich tym razem?
 
Bianca stara się dojść do siebie po traumatycznych przeżyciach z poprzedniego tomu. Chociaż widoczne rany goją się, jej dusza nadal krwawi. James jednak nie pozwala o sobie zapomnieć, a stęskniona kochanka nie wyobraża sobie życia bez ukochanego, który uzależnił ją od siebie i swojego dotyku. Należy do niego i nie jest w stanie w żaden sposób tego zmienić. Dokąd zaprowadzą ją miłosne ścieżki? Jakie granice przekroczy tym razem?
 
Czytając tę część cyklu, miałam ochotę rozerwać cudownego Jamesa na strzępy. Na miejscu Bianki uciekałabym przed nim w podskokach. Jego zachowanie było bardzo irytujące. Był strasznie zaborczy i zazdrosny. Tylko okresu mu w sumie brakowało. Wszystko brał na serio i miałam ochotę zdrowo zdzielić go w łeb. Mocno. Aż miałam ochotę krzyczeć, gdy czytałam o tym, jak myje i ubiera Biankę, a także czesze jej warkoczyki. Wasi ukochani robią z Wami coś takiego? Mnie by mąż wszystkie włosy powyrywał, gdyby miał mnie uczesać. I zdecydowanie mnie nie ubiera. Sama Bianca też była rozdarta, ale za jej tokiem rozumowania w miarę nadążałam, choć czasem ją też miałam ochotę trzepnąć na opamiętanie. Tak na wszelki wypadek.
 
Autorka serwuje czytelnikom sporą dawkę seksu i BDSM. Niektóre sceny stosunków bohaterów łamały prawa fizyki. Nie chcę tu za dużo zdradzać, ale mam na myśli motyw z koniem. Wtajemniczeni będą wiedzieć, o co chodzi. Zachodziłam w głowę, jak to było możliwe, że oni w ten sposób się ze sobą bawili. Obawiam się, że gdybym ja spróbowała czegoś takiego z mężem, to musiałabym spisać testament, bo źle by się to dla mnie skończyło.
 
Książkę czyta się szybko. Wciąga, nie ustępuje niczym poprzedniej części. Idealna na leniwe popołudnie. Nie wymaga zbyt dużego wysiłku od czytelnika, ale nie przechodzi bez echa. Jestem bardzo ciekawa, jak będzie wyglądało zakończenie cyklu. Jeśli nie czytaliście Podniebnego lotu, zacznijcie swoją przygodę z tą autorką od niego. Inaczej możecie kilku wątków z Pod samym niebem nie zrozumieć.
http://czytelnia-mola-ksiazkowego.pl