ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Eden. Nowy początek

Po przeczytaniu Caldera, nie miałam złudzeń, że to nie ta sama Sheridan, którą zostałam uraczona w książce Archer’s Voice. Tamta książka była rozczarowaniem, nie tylko na tle edytorskim, ale i ze strony samej fabuły oraz wykreowania postaci. Nie miałam pojęcia, że na przestrzeni roku, można tak rozwinąć swój warsztat i sposób, w jaki opowiada się historie oraz jak pisze się o miłości. W życiu bym nie pomyślała, że Sheridan mnie zawiedzie. A jednak. Albo po prostu nie wychodzi jej pisanie półfantastycznych książek z całkiem wyraźnymi scenami erotycznymi. No co poradzisz. No nic. Całe szczęście, mimo porażki Caldera ( na każdym tle, bo i okładka kulała jakby krzyczała „MAM ZŁAMANĄ KOŚĆ PODUDZIA!!” , ale to wina oryginalnych wydawców..), Eden trochę się podniosła i powiedziała : Mkay gurl, to teraz ci pokażę.

No i pokazała. Faktem jest, że od zakończenia akcji Caldera do początku Eden mija kilka lat i postaci się rozwijają, dorastają fizycznie i dojrzewają emocjonalnie. To na plus. Oboje sądzą, że to drugie nie żyje i ich egzystencje są pełne bólu i rozpaczy, z której nie potrafią się otrząsnąć, niezależnie od tego jak bardzo by się starali i nawet wchodzili w inne związki. Ich miłość wydaje się być nieśmiertelna. Brzmi cholernie ckliwie i miałam dokładnie takie same odczucia, mniej więcej do połowi książki, która nie jest za obszerna ( to zdecydowany minus ). Dostajemy opisy ich losów po wydarzeniach w Arkadii, a potem oczywiście, w typowy, amerykański magical, spiritual shit, dochodzi do momentu kiedy się odnajdują i w ogóle robi się różowo, jednorożcowo i tak dalej * sparkles, shimmers, skinfrosty od Jeffree Stara i wszystko co się mieni* – generalnie autorka zrobiła dobrze każdej fance romansów.

Bardzo możliwe, że z jakiegoś nieznanego mi powodu, mam upośledzoną zdolność empatii, ale spokojnie. Książka od 150 strony jest mniej upierdliwa, co wpływa na lepszy odbiór całości. I tak jak przy Calderze, nie mogłam zmęczyć zakończenia, które było takie…meh, że nie wiedziałam co myśleć, tak tutaj dostałam dokładnie tak samo urocze i kochane zakończenie, jakie dostałam w Archer’s Voice i w  Stingerze. Lubię zakończenia, które serwuje Sheridan i nie są otwarte. to jest to czego naprawdę potrzebowałam, żeby przeżyć porażkę pierwszego tomu. Co więcej…chociaż w przypadku Caldera oraz Eden, jest jeszcze kilka tomów i to prawdopodobnie tworzy taką serię jaką tworzyli Zatraceni od Rachel Van Dyken. Jakoś mnie to nie pociesza…
 
Jednak jeśli podobał się wam Calder, to i Eden powinna się wam spodobać, biorąc pod uwagę fakt, że jeśli miałabym spojrzeć na Caldera i Eden jako jedną książkę, podzieloną na dwie księgi – miałoby to więcej sensu, niż podzielenie tego na dwie odrębne książki – to akurat błąd samej autorki. Ale poleciałam dygresją.

Książkę polecam, szczególnie miłośnikom romansu i wszelkiego rodzaju erotyków, które nie koniecznie muszą być tak durne jak Pisiont twarzy Klumpa ( tak, chodzi o książkę E. L. James – chwała Anicie z Book Reviews za to stwierdzenie ). Przyjemna książka, ratująca pierwszą część.
bigdwarf.wordpress.com Hasacz

Niewolnica ISIS

Cały czas słyszymy o nowych poczynaniach członków ISIS. Jednak skupiamy się głównie na tym, co dzieje się w Europie, zapominając o tym, że również na ziemiach zdominowanych przez wyznawców islamu rozgrywa się ogromny dramat. Jednym z przykładów może być sytuacja jazydów, która została opisana w książce Niewolnica ISIS stanowiącej zapis wspomnień Dżinan – jednej z kobiet porwanych i sprzedanych na targu niewolników…

Dżinan w momencie uprowadzenia miała osiemnaście lat i oczekiwała powrotu męża do rodzinnej wioski. Niestety rozłąka trwała dłużej niż to wszyscy przewidywali. Dżinan, jej bliscy oraz inni mieszkańcy wsi – jazydzi, zostali porwani przez dżihadystów, którzy uznają wyznawców jazydyzmu za wyznawców szatana*, których należy wytępić. Po porwaniach chłopcy szkoleni są na żołnierzy ISIS, a kobiety i dziewczęta sprzedawane jako niewolnice. W najlepszym wypadku zostają służącymi w domach bogatych ludzi, w najgorszym zostają sprzedane do domów publicznych lub wykorzystane już w miejscu zawarcia transakcji sprzedaży i pozostawione na pastwę losu.

Dżinan wraz z grupą kilku kobiet trafia do willi jednego z ważniejszych działaczy Deasz. Dzięki wsparciu i sile udaje im się przetrwać trudne chwile. Już na początku zawiązują one pakt, że nie przejdą na islam, choćby miały być zabite. Jednak oprawcy mają swoje sposoby, które mogą złamać najsilniejszą wolę, a nawet najtwardszym osobom na samo wspomnienie przechodzą dreszcze (wystarczy wspomnieć picie wody „zaprawionej” martwymi myszami, czy rażenie prądem).

Historia Dżinan kończy się optymistycznie, przynajmniej w części, bo cały czas prześladują ją mroki tamtych dni. Jednak dzięki niej i innym jej podobnym kobietom możemy poznać dramat setek porwanych i więzionych jazydek. Niestety historii wielu z nich nigdy nie wysłuchamy. Wiele z nich nawet po uwolnieniu przeżywa osobisty dramat, kiedy zostały wykorzystane seksualnie, gdyż jazydzi uważają kobiety zgwałcone, za zhańbione. Cierpi ich zdrowie fizyczne i psychiczne, często są trzymane w tragicznych warunkach, które przyczyniają się do rozwoju różnych chorób. Obecnie wiele organizacji międzynarodowych próbuje wspomóc zgwałcone i wykorzystywane kobiety, którym udało się uciec z niewoli. 

Niewolnica ISIS opatrzona została również w posłowie autorstwa Thierrego Oberle – reporterafrancuskiego dziennika „Le Figaro”. To właśnie on spisał wspomnienia Dżinan. Dzięki niemu poznajemy też szerzej sytuację jazydów mieszkających w Kurdystanie.
Książka Niewolnica ISIS jest bardzo niepozorna – niewielka, dość cienka, napisana prostym językiem, który podkreśla dramatyzm sytuacji. Jednak jej zawartość daje do myślenia, szczególnie w świetle ostatnich wydarzeń. Treść wstrząsa i pozostaje długo z nami.
Warto przeczytać.
Czytając Iwona; 2016-07-16

Podniebny lot

Pierwsza rzecz w tej książce, która rzuca się w oczy, to świetna okładka. Zanim miałam szansę ją przeczytać, Natalia była już dawno po lekturze, więc ja, jak to ja, od razu wypytałam ją o fabułę. Tu niestety nie ma fajerwerków, lecz dobre wydanie należy pochwalić, ponieważ książki tego gatunku często aż wstyd położyć na półce.
Przejdźmy jednak do postaci. Główną bohaterką jest Bianca i to z jej perspektywy widzimy bieżące wydarzenia. Jest to prosta, fajna dziewczyna. Nie irytuje, jak większość bohaterek erotyków, jednak niczym też nie zaskakuje ani nie zachwyca. O taka zwykła dziewczyna jakich wiele. Coś tam przebija się o jej trudnym dzieciństwie, jednak specjalnie nie ma to znaczenia w jej działaniach. No i mamy też Jamesa, amanta głównej bohaterki. Tu już mamy typowego Greya. Kontroluje, ma specyficzne upodobania w łóżku, które ukształtowały trudne przeżycia z dzieciństwa. Do tego może pochwalić się niezłym majątkiem, z którym Bianca nie chce mieć dużo wspólnego. A to coś noooowego. Jednak jak główni bohaterowie są do przeżycia, tak Stephen - przyjaciel Bianki, jest takim stereotypowym przyjacielem/bratem, że aż człowiek się modli, żeby zginął w jakiejś katastrofie lotniczej. Niestety, moje modły w tej części nie zostały wysłuchane, jednak nie ma co tracić nadziei.
Fabuła w erotykach często jest do przewidzenia, więc nie ma co się nad nią rozpisywać. Nie jest nudna, autorka daje nam zalążek całkiem ciekawej historii, jednak wszystko psują dialogi. Nie wiem czy to wina tłumaczenia, czy taki jest styl autorki, ale brzmią strasznie sztucznie. Trochę jak w polskich serialach na jedynce albo jak schematami dialogów z jakieś książki o tym jak pisać takie rzeczy. Zakończenia też można się spodziewać, jednak mam nadzieję, że autorka rozegra trochę ciekawiej jego ciąg dalszy w kolejnej części.
Mimo, że po mojej recenzji może się wydawać, że męczyłam się przy tej książce niemiłosiernie, to muszę przyznać, że spędziłam całkiem miły wieczór. Wiadomo, nie jest to literatura z wyższej półki, więc nie ma też co od niej oczekiwać cudów. Osobą, których zainteresuje opis, polecam wyłączyć tryb nadmiernego myślenia i cieszyć się przyjemnym romansem.
Na zakończenie pragnę was przeprosić za długą przerwę na blogu. Spowodowana jest całkowicie z mojej winy, a egzemplarz od wydawnictwa uznałam za swego rodzaju dobrą zachętę do powrotu. Niestety praca mnie trochę pochłonęła, ale najwyższy czas wrócić do książek. Niestety to uzależnienie, które tak łatwo nie da się wyleczyć. :)
Dwiestronykultury.pl Magda; 2016-07-30

Podniebny lot

Po skończeniu tej książki zadaję sobie pytanie: Co właściwie skłoniło mnie do przeczytania czegoś takiego? Ale przecież dobrze znam odpowiedź. To przykuwająca uwagę okładka i główna bohaterka pracująca jako stewardessa. Pomyślałam, ze fajnie będzie znowu poczytać o lotnictwie, przybliżyć sobie ten świat i specyfikę pracy. Jakoś pomiędzy tym umknął mi fakt, że jest to erotyk. Ale to nic - nie mam nic do tego typu literatury o ile tylko prezentuje jakiś poziom. Czy "Podniebny lot" wart był poświęconego mu czasu?
 
Bianca ma 23 lata i pracuje jako stewardessa w pierwszej klasie amerykańskich linii lotniczych. Ma przyjaciela o jakim można marzyć, stałe zarobki i własne mieszkanie. Jest piękna, choć chłodna i zdystansowana. Nie pozwala sobie na żadną bliższą zażyłość. Dopóki nie spojrzy w te obłędnie turkusowe oczy...
 
James Cavendish to młody miliarder, zarządzający siecią hoteli. Nieziemsko przystojny, seksowny i bogaty - zdecydowanie kobiet w jego życiu nie brakuje. Ale to właśnie jedno skrzyżowane spojrzenie ze stewardessą sprawia, że chce się zaangażować. Może nie na poziomie emocjonalnym, ale Bianca w jakiś niewysłowiony sposób go przyciąga. Co wyniknie ze spotkania tej dwójki ludzi, którzy skrywają bolesne wspomnienia z przeszłości?
 
Tak, to kolejna książka o BDSM. I tak, jest tak samo słaba jak pozostałe. Nie dostaje ode mnie najniższej oceny tylko z uwagi na to, że R.K. Lilley stara się przemycić odrobinę tła psychologicznego do tej historii. Skąd u młodej, niedoświadczonej dziewczyny fascynacja tego rodzaju aktywnością seksualną? Doceniam fakt, że w Podniebnym locie autorka sili się na jakąkolwiek głębię, a że z miernym skutkiem to już inna sprawa. Kiedyś chciałabym przeczytać taką książkę po angielsku - szalenie ciekawi mnie dobór słów, bo tłumacz zdecydował się na kilka, momentami tych najbardziej prymitywnych wyrażeń i kurczowo się ich trzymał przez całą powieść.
 
Główna bohaterka została wykreowana na inteligentną dziewczynę, trzymającą się z dala od plotek i nijakich rozrywek, a przy tym profesjonalną w każdym calu. Z tą fajną dziewczyną zdarzyło się jednak coś złego w momencie gdy poznała pana Cavendisha. Zaczęła przeczyć sama sobie, z jednej strony chowając się za niezależnością, z drugiej całkowicie podporządkowując się właściwie obcemu mężczyźnie. Dlaczego główne postacie kobiece zawsze mówią jedno, a później robią coś zupełnie przeciwnego? Ok, w pewnym momencie ich układ na tym właśnie polegał, ale James od samego początku nie krył się ze swoimi zamiarami. Nie wiem która dziewczyna przy pierwszym spotkaniu z mężczyzną (choćby nie wiem jak przystojnym i bogatym) pozwoliłaby sobie na słowa, które często Cavendish kierował do Bianki. 
 
Dla mnie lektura Podniebnego lotu była na przemian absurdalna, śmieszna i żenująca. Mało które momenty - a dotyczyły one głównie pracy i przeszłości Bianki - czytałam z większym zainteresowaniem i skupieniem. To po prostu kolejna książka, która została napisana na fali sukcesu Pięćdziesięciu twarzy Greya z odrobinę bardziej rozgarniętą bohaterką. Pan Cavendish to właściwie wierne odbicie Christiana tylko z innym nazwiskiem. Nic nowego w mocno już wyświechtanym temacie BDSM-u.
 
Jeśli jednak spodobała wam się słynna trylogia Pięćdziesiąt odcieni to jest duża szansa, że iPodniebny lot przypadnie wam do gustu. Na pewno jest lepszy pod względem warsztatu pisarskiego, a R.K. Lilley przy E.L. James to właściwie wybitna pisarka.
zycie-miedzy-wierszami.blogspot.com Marta Włodarczyk

Podniebny lot

Niby nie ocenia się książki po okładce, ale tylko na nią spójrzcie! Czyż nie jest śliczna? Okładkowa sroka jest zadowolona. :D Sięgając po “Podniebny lot” oczekiwałam lekkiej książki na jeden wieczór i dokładnie to dostałam.
Wszystko dzieje się z punktu widzenia głównej bohaterki. Bianka jest piękną kobietą z trudną przeszłością. Jedyną osobą, którą wpuszcza za postawiony wokół siebie mur jest jej długoletni przyjaciel Stephen. W przeciwieństwie do bohaterek innych powieści tego typu, dziewczyna jest świadoma tego, jak reagują na nią mężczyźni, co już jest miłym zaskoczeniem. Na dodatek po tym jak poznaje Jamesa nie odcina się od swoich znajomych, co też jest czymś nowym w przypadku głównych bohaterek erotyków.
Z kolei James jest typowym męskim bohaterem książek tego typu. Przystojny miliarder, który żeby zdobyć to czego chce lata publicznymi liniami lotniczymi, choć ma własny samolot. Miłośnik BDSM z trudną przeszłością, dominuje już podczas naszego pierwszego spotkania. Od innych różni się tylko tym, że nie jest z kamienia i od początku pokazuje, że potrafi czuć coś poza pożądaniem. O dziwo w “Podniebnym locie” nie mamy do czynienia z barierą dotyku, a postacie są całkiem dobrze wykreowane.
Trudno mi napisać cokolwiek o fabule, w końcu to erotyk, a tu trudno o oryginalność. Mężczyzna zafascynowany nieznajomą, która okazuje się dziewicą, gorący romans bez żadnych podchodów i przeszłość bohaterów, która nie daje o sobie zapomnieć. Spodobał mi się wątek poboczny przyjaźni Bianki i Stephena oraz ich relacje z pilotami i innymi stewardami i stewardessami. Autorka pracowała kiedyś jako stewardessa i się zastanawiam czy któraś z tych postaci jest inspirowana jej byłym współpracownikiem.
Książka jest dobrze napisana i mimo banalnej fabuły oraz przewidywalnego zakończenia dobrze mi się ją czytało i skończyłam ją tego samego dnia, w którym do mnie przyszła. Nie wiem tylko czy to dlatego, że ta historia jest tak wciągająca, czy jestem aż tak beznadziejną miłośniczką romansów. W każdym razie polecam dorosłym czytelniczkom, a ja z niecierpliwością czekam na kolejną część!
Dwiestronykultury.pl Natalia; 2016-07-30