Recenzje
Magia porządków z feng shui
Zbliża się wiosna, natura budzi się do życia a to najlepszy czas na… zrobienie gruntownych porządków. Tak się składa, że weszłam w posiadanie książki, która daje ku temu ogromną motywację i podpowiada jak się do tego zabrać. Co ciekawe, jej autorka udowadnia, że bałagan w domu oznacza coś więcej niż powierzchowny nieporządek. Pokazuje jak wielki wpływ ma on na różne sfery życia. Uznałam, że wiosenna aura to doskonały moment na to, by przybliżyć Wam „Magię porządków z feng shui” Karen Kingston.
Autorka to znana na całym świecie specjalistka od feng shui i ekspertka w pozbywaniu się bałaganu. Prowadzi wiele warsztatów poświęconych tej tematyce, które cieszą się ogromną popularnością. Listy od ich uczestników wielokrotnie przytaczane są w książce. Korespondencja pokazuje jak zmiany wprowadzone w domu przełożyły się na wiele zmian życiowych poszczególnych osób. Muszę przyznać, że do tej pory patrzyłam na feng shui trochę z przymrużeniem oka, ale też i specjalnie się tym nie interesowałam, dlatego nie do końca znałam zasady, jakimi się kieruje. Po lekturze poradnika zmieniłam nieco zdanie. Nie mogę powiedzieć, żebym bezgranicznie wierzyła we wszystko i stawiała to na piedestale, ale sporo aspektów dało mi do myślenia.
Sama książka nie jest specjalnie gruba i czyta się ją szybko, ale nie jest to typ literatury, którą od razu po skończeniu odkłada się na półkę. Każdy pojedynczy rozdział to szereg wskazówek, podpowiedzi i pytań, które skłaniają do refleksji nad swoim najbliższym otoczeniem. Przytaczane są konkretne przykłady, pokazane jest to, co wpływa na nasze samopoczucie, problemy z akceptacją rzeczywistości i nieumiejętność radzenia sobie ze wspomnieniami z przeszłości. „Magia porządków z feng shui” rozpoczyna się całemu działowi, który pomaga „zrozumieć bałagan”, następnie autorka odpowiada na pytanie „gdzie kryje się bałagan?”, potem zostaje już tylko czas na przemyślenia i… porządki!
„Ludzie trzymają wokół siebie wiele różnych rzeczy, ponieważ boją się ich pozbyć – boją się emocji, jakie mogą poczuć podczas przeglądania tych rzeczy, boją się, że wyrzucając jakąś rzecz, popełnią błąd, którego potem będą żałowali, boją się, że staną się bardziej bezbronni i narażeni na ryzyko. Pozbywanie się bałaganu może się wiązać z wieloma dylematami, z którymi trzeba się uporać. Każdy o tym intuicyjnie wie.”
Autorka pokazuje m.in. jak podzielić swój dom, mieszkanie na kilka stref, które odpowiadają poszczególnym sferom naszego życia: dobrobyt, sława, związki, rodzina, zdrowie, kreatywność, wiedza, podróże i pomocni przyjaciele. W ramach ciekawostki – największe zmiany w mieszkaniu wprowadziłam w strefie kreatywności i to właśnie tam najchętniej pracuję i piszę treści dla kulturantkowych czytelników.
Myślę, że w tej chwili jest za wcześnie na to, żeby powiedzieć, czy książka Karen Kingston zmieniła moje podejście i cokolwiek w życiu, ale wiem jedno – po tym jak zaczęłam przeprowadzać w domu porządki(co niekoniecznie przypadło do gustu reszcie domowników), lepiej się w nim czuję i mam wrażenie, że jest w nim więcej pozytywnej energii. Nawet jeżeli część oznacza autosugestię, to warto zagłębić się w lekturę. Gwarantuję, że dzięki temu chętniej uporządkujecie to, co do tej pory było odwlekane – a jaka satysfakcja!
Autorka to znana na całym świecie specjalistka od feng shui i ekspertka w pozbywaniu się bałaganu. Prowadzi wiele warsztatów poświęconych tej tematyce, które cieszą się ogromną popularnością. Listy od ich uczestników wielokrotnie przytaczane są w książce. Korespondencja pokazuje jak zmiany wprowadzone w domu przełożyły się na wiele zmian życiowych poszczególnych osób. Muszę przyznać, że do tej pory patrzyłam na feng shui trochę z przymrużeniem oka, ale też i specjalnie się tym nie interesowałam, dlatego nie do końca znałam zasady, jakimi się kieruje. Po lekturze poradnika zmieniłam nieco zdanie. Nie mogę powiedzieć, żebym bezgranicznie wierzyła we wszystko i stawiała to na piedestale, ale sporo aspektów dało mi do myślenia.
Sama książka nie jest specjalnie gruba i czyta się ją szybko, ale nie jest to typ literatury, którą od razu po skończeniu odkłada się na półkę. Każdy pojedynczy rozdział to szereg wskazówek, podpowiedzi i pytań, które skłaniają do refleksji nad swoim najbliższym otoczeniem. Przytaczane są konkretne przykłady, pokazane jest to, co wpływa na nasze samopoczucie, problemy z akceptacją rzeczywistości i nieumiejętność radzenia sobie ze wspomnieniami z przeszłości. „Magia porządków z feng shui” rozpoczyna się całemu działowi, który pomaga „zrozumieć bałagan”, następnie autorka odpowiada na pytanie „gdzie kryje się bałagan?”, potem zostaje już tylko czas na przemyślenia i… porządki!
„Ludzie trzymają wokół siebie wiele różnych rzeczy, ponieważ boją się ich pozbyć – boją się emocji, jakie mogą poczuć podczas przeglądania tych rzeczy, boją się, że wyrzucając jakąś rzecz, popełnią błąd, którego potem będą żałowali, boją się, że staną się bardziej bezbronni i narażeni na ryzyko. Pozbywanie się bałaganu może się wiązać z wieloma dylematami, z którymi trzeba się uporać. Każdy o tym intuicyjnie wie.”
Autorka pokazuje m.in. jak podzielić swój dom, mieszkanie na kilka stref, które odpowiadają poszczególnym sferom naszego życia: dobrobyt, sława, związki, rodzina, zdrowie, kreatywność, wiedza, podróże i pomocni przyjaciele. W ramach ciekawostki – największe zmiany w mieszkaniu wprowadziłam w strefie kreatywności i to właśnie tam najchętniej pracuję i piszę treści dla kulturantkowych czytelników.
Myślę, że w tej chwili jest za wcześnie na to, żeby powiedzieć, czy książka Karen Kingston zmieniła moje podejście i cokolwiek w życiu, ale wiem jedno – po tym jak zaczęłam przeprowadzać w domu porządki(co niekoniecznie przypadło do gustu reszcie domowników), lepiej się w nim czuję i mam wrażenie, że jest w nim więcej pozytywnej energii. Nawet jeżeli część oznacza autosugestię, to warto zagłębić się w lekturę. Gwarantuję, że dzięki temu chętniej uporządkujecie to, co do tej pory było odwlekane – a jaka satysfakcja!
Kulturantki.pl Ewa; 2016-02-28
Hejtoholik, czyli jak zaszczepić się na hejt, nie wpaść w pułapkę obgadywania oraz nauczyć zarabiać na tych, którzy Cię oczerniają
Do przeczytania tej książki przekonał mnie tytuł, a właściwie podtytuł – „…jak zaszczepić się na hejt, nie wpaść w pułapkę obgadywania oraz nauczyć zarabiać na tych, którzy Cię oczerniają„. Najbardziej abstrakcyjną rzeczą wydawała mi się możliwość zarabiania na hejterach. O ile nie jest obce nikomu już zjawisko internetowego wylewania żółci, o tyle możliwość praktycznego przekucia hejtu na własną korzyć zaciekawiło mnie najbardziej. Jak się bronić, jak walczyć i jak przetrwać hejt? Czy tego właśnie dowiemy się zHejtoholika?
Zjawisku hejtingu przestało być typowo wirtualną uszczypliwością. Oprócz internetowych, prostych poradników pojawiają się także poważniejsze publikacje, a nawet i naukowe rozprawy, co świadczy o tym, że temat zaczyna być traktowany całkiem serio. Sam fakt, że jest to zjawisko jak najbardziej realne i zagrażające nie tylko naszej strefie komfortu, ale także fizycznemu bezpieczeństwu niech świadczą doniesienia z całego świata na temat pobić, rozbojów czy nawet samobójstw za krytykę – i nie chodzi tu o przejawy jakiegoś fanatyzmu, lecz o działania zwykłych ludzi, którzy przegrali z samymi sobą i dali się złamać przez innych.
Autorem książki jest Michał Wawrzyniak, pochodzący z Kalisza biznesmen i filantrop o bardzo nietuzinkowej osobowości. Założyciel firmy szkoleniowej MentalWay, pomagającej uwolnić potencjał osobisty i biznesowy drzemiący w każdym z nas. To czym się wyróżnia Wawrzyniak to jego bezpardonowość i walenie prosto z mostu – jego styl trzeba po prostu zaakceptować albo zrezygnować. Nie inaczej jest w Hejtoholiku, który napisany jest sposób bardzo bezpośredni, czasem wręcz dosadny, żeby nie powiedzieć że wulgarny.
Sama książka koncentruje się na hejcie i na dość pokrętnej analizie tego czym jest to zjawisko, jakie są jego przyczyny i jak się przed nim zabezpieczyć. Autor próbuje uzyskać odpowiedź na pytanie gdzie kończy się krytyka, a zaczyna się hejting? W krótkich, przeważnie 1-2 stronicowych podrozdziałach znajdziemy luźne przemyślenia lub interpretacje autora na hejt w różnej formie oraz to kim są i co kieruje hejterami. Ponadto, tekst wzbogacony jest o historie osób, które przez hejt w życiu miały delikatnie mówiąc ‚”pod górkę”. W książce znajdziemy nawiązania do innej książki Michała Wawrzyniaka – GURU KULTU..ry, w której autor również odnosi się do tematyki własnej wartości.
Czy jednak książka spełniła moje oczekiwania? Jest kilka zastrzeżeń. Przede wszystkim styl pisania autora nie bardzo odpowiada formie poradnika jaką (prawdopodobnie) miała być ta książka. Pełno tutaj jest dygresji, wstawek, a czasem wręcz niepotrzebnych monologów. Brak dystansu i nacechowanie emocjonalne autora, powodują, że w książce dużo jest tzw. lania wody. Taki styl byłby bardziej odpowiedni i akceptowalny dla wywiadu, felietonu czy luźnych przemyśleń i nie chodzi tutaj o wulgaryzmy oraz bezpośredniość, bo te akurat pasują do tak ciężkiego tematu. Jednak można wręcz odczuć, że książka miała stanowić promocję osoby autora i jego kilku znajomych. Początkowo informacje zawarte w książce, chociaż dotyczą ważnych spraw zostały nieco powierzchownie potraktowane, ale znajdziemy za to dużo nawiązań do innych osób, ich książek czy zostaniemy zachęceni do odwiedzenia stron internetowych.
Nie znajdziemy tutaj za wiele praktycznych porad co zrobić, bardziej jak dobrze nastawić się do w walki z hejtem. Również nieco uogólniając, można powiedzieć, że główną pointą książki jest uświadomienie, że żeby obronić się przed hejtem nie należy na niego zwracać uwagę i robić swoje. Brakuje tutaj bardziej naukowego podejścia do tematu, a informacje z pogranicza psychologii również nie są dobrze rozwijane (np. wspomniana epizodycznie teoria Godmana). Najbardziej wartościowe uważam jednak ostatnie rozdziały. Znajdziemy tam wymienienie i opisanie 12 „archetypów hejtoholików” – mimo żartobliwej formy, myślę że każdy czytelnik przynajmniej w jednym archetypie znajdzie jakiś zestaw cech wspólnych – warto nad tym chwilę dłużej się zastanowić. Są też metody jak obrócić hejt na swoją korzyć, czyli jak hejterzy mogą generować szum informacyjny i pożądany większy ruch na stronie. Pomimo, że temat nie został wyczerpany, jednak autor dość dobrze zarysował strategię działania. Podobnie jeżeli chodzi o metody radzenia sobie z hejtem i odpowiadania na niemiłe zaczepki. Co prawda są przykłady i recepty, ale wydaje się tego mało jak na ogromne możliwości hejtu jaki może na nas spłynąć każdego dnia.
Chociaż książka miała potencjał na coś więcej i pomimo zapewnień autora, że hejt jest bardzo poważnym zjawiskiem to Hejtoholik nieco trywializuje ten problem. Paradoksalnie, myślę że Michał Wawrzyniak posiadający ogromne doświadczenie w tym temacie, nie to miał na celu. Jednak wyszło jak wyszło. Wartościową warstwą książki pozostają wciąż świadectwa osób które zmierzyły się z hejtem (w tym i sam autor). Historie te motywują i pozwalają spojrzeć na życie z innej strony. Generalnie książkę ze względu na krótkie rozdziały można czytać „z doskoku”, ale wątpię żeby była to wciągająca lektura dla osób które chcą tylko zgłębić zagadnienie hejtu (tutaj polecam „Nienawiść w czasach Internetu” Aliny Naruszewicz-Duchlińskiej). Książka jednak może stać się przydatna dla osób borykających się ze zjawiskiem hejtu, którzy mogą odnaleźć w niej zrozumienie, motywacje i „energetycznego kopa” do wyjścia z toksycznej sytuacji.
Zjawisku hejtingu przestało być typowo wirtualną uszczypliwością. Oprócz internetowych, prostych poradników pojawiają się także poważniejsze publikacje, a nawet i naukowe rozprawy, co świadczy o tym, że temat zaczyna być traktowany całkiem serio. Sam fakt, że jest to zjawisko jak najbardziej realne i zagrażające nie tylko naszej strefie komfortu, ale także fizycznemu bezpieczeństwu niech świadczą doniesienia z całego świata na temat pobić, rozbojów czy nawet samobójstw za krytykę – i nie chodzi tu o przejawy jakiegoś fanatyzmu, lecz o działania zwykłych ludzi, którzy przegrali z samymi sobą i dali się złamać przez innych.
Autorem książki jest Michał Wawrzyniak, pochodzący z Kalisza biznesmen i filantrop o bardzo nietuzinkowej osobowości. Założyciel firmy szkoleniowej MentalWay, pomagającej uwolnić potencjał osobisty i biznesowy drzemiący w każdym z nas. To czym się wyróżnia Wawrzyniak to jego bezpardonowość i walenie prosto z mostu – jego styl trzeba po prostu zaakceptować albo zrezygnować. Nie inaczej jest w Hejtoholiku, który napisany jest sposób bardzo bezpośredni, czasem wręcz dosadny, żeby nie powiedzieć że wulgarny.
Sama książka koncentruje się na hejcie i na dość pokrętnej analizie tego czym jest to zjawisko, jakie są jego przyczyny i jak się przed nim zabezpieczyć. Autor próbuje uzyskać odpowiedź na pytanie gdzie kończy się krytyka, a zaczyna się hejting? W krótkich, przeważnie 1-2 stronicowych podrozdziałach znajdziemy luźne przemyślenia lub interpretacje autora na hejt w różnej formie oraz to kim są i co kieruje hejterami. Ponadto, tekst wzbogacony jest o historie osób, które przez hejt w życiu miały delikatnie mówiąc ‚”pod górkę”. W książce znajdziemy nawiązania do innej książki Michała Wawrzyniaka – GURU KULTU..ry, w której autor również odnosi się do tematyki własnej wartości.
Czy jednak książka spełniła moje oczekiwania? Jest kilka zastrzeżeń. Przede wszystkim styl pisania autora nie bardzo odpowiada formie poradnika jaką (prawdopodobnie) miała być ta książka. Pełno tutaj jest dygresji, wstawek, a czasem wręcz niepotrzebnych monologów. Brak dystansu i nacechowanie emocjonalne autora, powodują, że w książce dużo jest tzw. lania wody. Taki styl byłby bardziej odpowiedni i akceptowalny dla wywiadu, felietonu czy luźnych przemyśleń i nie chodzi tutaj o wulgaryzmy oraz bezpośredniość, bo te akurat pasują do tak ciężkiego tematu. Jednak można wręcz odczuć, że książka miała stanowić promocję osoby autora i jego kilku znajomych. Początkowo informacje zawarte w książce, chociaż dotyczą ważnych spraw zostały nieco powierzchownie potraktowane, ale znajdziemy za to dużo nawiązań do innych osób, ich książek czy zostaniemy zachęceni do odwiedzenia stron internetowych.
Nie znajdziemy tutaj za wiele praktycznych porad co zrobić, bardziej jak dobrze nastawić się do w walki z hejtem. Również nieco uogólniając, można powiedzieć, że główną pointą książki jest uświadomienie, że żeby obronić się przed hejtem nie należy na niego zwracać uwagę i robić swoje. Brakuje tutaj bardziej naukowego podejścia do tematu, a informacje z pogranicza psychologii również nie są dobrze rozwijane (np. wspomniana epizodycznie teoria Godmana). Najbardziej wartościowe uważam jednak ostatnie rozdziały. Znajdziemy tam wymienienie i opisanie 12 „archetypów hejtoholików” – mimo żartobliwej formy, myślę że każdy czytelnik przynajmniej w jednym archetypie znajdzie jakiś zestaw cech wspólnych – warto nad tym chwilę dłużej się zastanowić. Są też metody jak obrócić hejt na swoją korzyć, czyli jak hejterzy mogą generować szum informacyjny i pożądany większy ruch na stronie. Pomimo, że temat nie został wyczerpany, jednak autor dość dobrze zarysował strategię działania. Podobnie jeżeli chodzi o metody radzenia sobie z hejtem i odpowiadania na niemiłe zaczepki. Co prawda są przykłady i recepty, ale wydaje się tego mało jak na ogromne możliwości hejtu jaki może na nas spłynąć każdego dnia.
Chociaż książka miała potencjał na coś więcej i pomimo zapewnień autora, że hejt jest bardzo poważnym zjawiskiem to Hejtoholik nieco trywializuje ten problem. Paradoksalnie, myślę że Michał Wawrzyniak posiadający ogromne doświadczenie w tym temacie, nie to miał na celu. Jednak wyszło jak wyszło. Wartościową warstwą książki pozostają wciąż świadectwa osób które zmierzyły się z hejtem (w tym i sam autor). Historie te motywują i pozwalają spojrzeć na życie z innej strony. Generalnie książkę ze względu na krótkie rozdziały można czytać „z doskoku”, ale wątpię żeby była to wciągająca lektura dla osób które chcą tylko zgłębić zagadnienie hejtu (tutaj polecam „Nienawiść w czasach Internetu” Aliny Naruszewicz-Duchlińskiej). Książka jednak może stać się przydatna dla osób borykających się ze zjawiskiem hejtu, którzy mogą odnaleźć w niej zrozumienie, motywacje i „energetycznego kopa” do wyjścia z toksycznej sytuacji.
moznaprzeczytac.pl sh; 2016-03-01
Pokoloruj swój świat! Wzory relaksacyjne
O kolorowankach dla dorosłych pisałam już sporo, wiem że kilka kolejnych osób odkryło ich dobroczynny wpływ na samopoczucie.
Artterapia to świetny sposób aby w świecie pełnym pośpiechu, napięcia i stresu odprężyć się, a kolorowanki to prosty i tani sposób żeby się przekonać czy taki sposób relaksu jest właśnie dla mnie.
Kilka dni temu w moje ręce trafiła bardzo fajna nowość wydawnictwa Helion. Książka idealna jako ta pierwsza kolorowanka, a to dlatego że zawiera bardzo różnorodne wzory pod względem stopnia trudności jak i tematycznie. Każdy znajdzie coś dla siebie. Ptaki, kwiaty, ornamenty, mandale, abstrakcyjne esy floresy. Bardzo drobne elementy wymagające wprawy jak i większe, łatwiejsze do pokolorowania.
Artterapia to świetny sposób aby w świecie pełnym pośpiechu, napięcia i stresu odprężyć się, a kolorowanki to prosty i tani sposób żeby się przekonać czy taki sposób relaksu jest właśnie dla mnie.
Kilka dni temu w moje ręce trafiła bardzo fajna nowość wydawnictwa Helion. Książka idealna jako ta pierwsza kolorowanka, a to dlatego że zawiera bardzo różnorodne wzory pod względem stopnia trudności jak i tematycznie. Każdy znajdzie coś dla siebie. Ptaki, kwiaty, ornamenty, mandale, abstrakcyjne esy floresy. Bardzo drobne elementy wymagające wprawy jak i większe, łatwiejsze do pokolorowania.
Strony zadrukowane jednostronnie, można wyciąć i oprawić oraz malować pisakami bez obawy o uszkodzenie innej ilustracji. Większość obrazków ma obramowanie co ułatwia zakączenie "dzieła" bez zastanawiania się czy tyle pomalować czy o centymetr dalej, no i nie ma problemu z odginaniem grzbietu żeby wszystko uzupełnić. Papier biały, dość śliski.
Czas spędzony nad stronami tej książki pozwoli zapomnieć o troskach i poczuć się zrelaksowanym. Zabawa barwą powoduje że stajemy się bardziej twórczy i kreatywni.
Tym którzy już odkryli w sobie dziecko i tym którzy dopiero się zastanawiają polecam "Pokoloruj swój świat" świetna zabawa i miło spędzony czas gwarantowane.
Tym którzy już odkryli w sobie dziecko i tym którzy dopiero się zastanawiają polecam "Pokoloruj swój świat" świetna zabawa i miło spędzony czas gwarantowane.
tysia-tysiowepasje.blogspot.com
Psychologia relacji, czyli jak budować świadome związki z partnerem, dziećmi i rodzicami
Mateusz Grzesiak - psycholog, międzynarodowy trener rozwoju osobistego. Napisał dziewięć książek z zakresu psychologii sukcesu, relacji i zmiany, inteligencji emocjonalnej oraz mindfulness. Jest także autorem licznych artykułów publikowanych w kluczowych krajowych magazynach oraz największych serwisach Internetowych. Prowadzi największy w Polsce profil społecznościowy z zakresu praktycznej psychologii.
Do jego podopiecznych zaliczają się m.in.: przedstawiciele biznesu i mediów, a także czołowi przedsiębiorcy oraz dziesiątki tysięcy osób z całego świata. Regularnie występuje w roli eksperta w programach telewizyjnych i radiowych w Polsce i zagranicą. (źródło: http://mateuszgrzesiak.pl).
Książka "Psychologia relacji, czyli jak budować świadome związki z partnerem, dziećmi i rodzicami" jest po prostu fascynująca. Mateusz Grzesiak przypomina, że to od nas zależy jak będziemy czuć się w relacjach z poszczególnymi osobami. Od nas zależy czy będziemy w nich spełnieni. Od nas zależy jak będziemy traktowani przez innych. Będąc pewnym czego się oczekuje można to dostać. Grzesiak przekonuje jak ważne są dla nas relacje. Pomaga dzięki różnym zadaniom również to osiągąć.
Książka przepełniona jest anagdotami, poradami i zadaniami. Autor może jednak zaskoczyć porównaniem relacji do relacji biznesowych. Szokujący dla mnie był też zwrot "rodzine się robi". Jednak jakby się nad tym zastanowić to tak właśnie jest. Każdą relacje, także rodzinną, tworzy się od podstaw.
"Psychologia relacji" dostarczy czytelnikowi wielu ciekawych informacji. Skupia się na relacjach dziecko-rodzic, rodzic-dziecko, parter-partnerka.
Skarbnica wiedzy dla każdego kto chce udoskonalić siebie oraz swoje relacje z najbliższymi. Przecież każdy z nas całe życie się uczy!
Moim zdaniem do czytelnika przemówi również fakt, że Grzesiak przyznaje się do swoich błędów. Książka też nie jest napisana podręcznikowo tylko bardziej luźno. Bezpośrednie zwroty do czytelnika tworzą więź.
Możemy odnaleźć takie rozdziały jak: modele rodzinno-kulturowe, 10etapów związku, błędy rodzicielskie, brak sexu, żoną być. Oraz wiele innych ciekawych tematów.
Poradnik wart przeczytania!
Do jego podopiecznych zaliczają się m.in.: przedstawiciele biznesu i mediów, a także czołowi przedsiębiorcy oraz dziesiątki tysięcy osób z całego świata. Regularnie występuje w roli eksperta w programach telewizyjnych i radiowych w Polsce i zagranicą. (źródło: http://mateuszgrzesiak.pl).
Książka "Psychologia relacji, czyli jak budować świadome związki z partnerem, dziećmi i rodzicami" jest po prostu fascynująca. Mateusz Grzesiak przypomina, że to od nas zależy jak będziemy czuć się w relacjach z poszczególnymi osobami. Od nas zależy czy będziemy w nich spełnieni. Od nas zależy jak będziemy traktowani przez innych. Będąc pewnym czego się oczekuje można to dostać. Grzesiak przekonuje jak ważne są dla nas relacje. Pomaga dzięki różnym zadaniom również to osiągąć.
Książka przepełniona jest anagdotami, poradami i zadaniami. Autor może jednak zaskoczyć porównaniem relacji do relacji biznesowych. Szokujący dla mnie był też zwrot "rodzine się robi". Jednak jakby się nad tym zastanowić to tak właśnie jest. Każdą relacje, także rodzinną, tworzy się od podstaw.
"Psychologia relacji" dostarczy czytelnikowi wielu ciekawych informacji. Skupia się na relacjach dziecko-rodzic, rodzic-dziecko, parter-partnerka.
Skarbnica wiedzy dla każdego kto chce udoskonalić siebie oraz swoje relacje z najbliższymi. Przecież każdy z nas całe życie się uczy!
Moim zdaniem do czytelnika przemówi również fakt, że Grzesiak przyznaje się do swoich błędów. Książka też nie jest napisana podręcznikowo tylko bardziej luźno. Bezpośrednie zwroty do czytelnika tworzą więź.
Możemy odnaleźć takie rozdziały jak: modele rodzinno-kulturowe, 10etapów związku, błędy rodzicielskie, brak sexu, żoną być. Oraz wiele innych ciekawych tematów.
Poradnik wart przeczytania!
Lottaczyta.com.pl lottagirl; 2016-03-10
Obudzone pragnienia
Co myślę po przeczytaniu tej książki?
Czytając moje opinie o książkach doskonale wiecie, że bardzo lubię czytać romanse.Do mojej kolekcji dołączyła kolejna książka Sylvii Day Obudzone pragnienia. Nie jestem fanką romansów historycznych, ale opowieści Sylvii bardzo lubię. Autorka wciąga mnie dogłębnie w świat, w którym dana opowieść się wydarzyła. Dzisiaj opowiem Wam w skrócie o czym ona była.
Cała historia dzieje się w dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie autorka przedstawia nam gorący romans między Jessicą, a Alistarem. Ona arystokratyczna wdowa, on rozpustnik o nieciekawej przeszłości i bez tytułu. Ich drogi się krzyżują pewnego dnia w ogrodzie, kiedy Jessica zupełnie przez przypadek zobaczyła jak Alistar dogadza pewnej Pani. Od tamtego czasu oboje nie mogą zapomnieć o danej sytuacji i gdy spotykają się po latach, budzi się w nich jakieś dziwne pragnienie, ale jakie? Nie powiem...
Oboje nie mieli i mają lekkiego życia i borykają się z przeciwnościami losu. Jessica postanawia ruszyć w daleką podroż na odziedziczoną plantację po mężu i chce zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Na drodze staje jej Alistar i towarzyszy jej w długiej podroży. Na statku dzieje się wiele przygód i również po powrocie, mamy wiele ciekawych sytuacji, które spotykają bohaterów. Zakończenie było bardzo ekscytujące. Podobało mi się. Oczywiście, nie zdradzę go. Musicie same doczytać.
Książkę mogę śmiało polecić osobom, które lubią romanse jak i inne erotyki. Pozdrawiam :)
Czytając moje opinie o książkach doskonale wiecie, że bardzo lubię czytać romanse.Do mojej kolekcji dołączyła kolejna książka Sylvii Day Obudzone pragnienia. Nie jestem fanką romansów historycznych, ale opowieści Sylvii bardzo lubię. Autorka wciąga mnie dogłębnie w świat, w którym dana opowieść się wydarzyła. Dzisiaj opowiem Wam w skrócie o czym ona była.
Cała historia dzieje się w dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie autorka przedstawia nam gorący romans między Jessicą, a Alistarem. Ona arystokratyczna wdowa, on rozpustnik o nieciekawej przeszłości i bez tytułu. Ich drogi się krzyżują pewnego dnia w ogrodzie, kiedy Jessica zupełnie przez przypadek zobaczyła jak Alistar dogadza pewnej Pani. Od tamtego czasu oboje nie mogą zapomnieć o danej sytuacji i gdy spotykają się po latach, budzi się w nich jakieś dziwne pragnienie, ale jakie? Nie powiem...
Oboje nie mieli i mają lekkiego życia i borykają się z przeciwnościami losu. Jessica postanawia ruszyć w daleką podroż na odziedziczoną plantację po mężu i chce zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Na drodze staje jej Alistar i towarzyszy jej w długiej podroży. Na statku dzieje się wiele przygód i również po powrocie, mamy wiele ciekawych sytuacji, które spotykają bohaterów. Zakończenie było bardzo ekscytujące. Podobało mi się. Oczywiście, nie zdradzę go. Musicie same doczytać.
Książkę mogę śmiało polecić osobom, które lubią romanse jak i inne erotyki. Pozdrawiam :)
kosmetycznieee.blogspot.com Nataleczka; 2016-03-20
Obudzone pragnienia
Co myślę po przeczytaniu tej książki?
Czytając moje opinie o książkach doskonale wiecie, że bardzo lubię czytać romanse.Do mojej kolekcji dołączyła kolejna książka Sylvii Day Obudzone pragnienia. Nie jestem fanką romansów historycznych, ale opowieści Sylvii bardzo lubię. Autorka wciąga mnie dogłębnie w świat, w którym dana opowieść się wydarzyła. Dzisiaj opowiem Wam w skrócie o czym ona była.
Cała historia dzieje się w dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie autorka przedstawia nam gorący romans między Jessicą, a Alistarem. Ona arystokratyczna wdowa, on rozpustnik o nieciekawej przeszłości i bez tytułu. Ich drogi się krzyżują pewnego dnia w ogrodzie, kiedy Jessica zupełnie przez przypadek zobaczyła jak Alistar dogadza pewnej Pani. Od tamtego czasu oboje nie mogą zapomnieć o danej sytuacji i gdy spotykają się po latach, budzi się w nich jakieś dziwne pragnienie, ale jakie? Nie powiem...
Oboje nie mieli i mają lekkiego życia i borykają się z przeciwnościami losu. Jessica postanawia ruszyć w daleką podroż na odziedziczoną plantację po mężu i chce zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Na drodze staje jej Alistar i towarzyszy jej w długiej podroży. Na statku dzieje się wiele przygód i również po powrocie, mamy wiele ciekawych sytuacji, które spotykają bohaterów. Zakończenie było bardzo ekscytujące. Podobało mi się. Oczywiście, nie zdradzę go. Musicie same doczytać.
Książkę mogę śmiało polecić osobom, które lubią romanse jak i inne erotyki. Pozdrawiam :)
Czytając moje opinie o książkach doskonale wiecie, że bardzo lubię czytać romanse.Do mojej kolekcji dołączyła kolejna książka Sylvii Day Obudzone pragnienia. Nie jestem fanką romansów historycznych, ale opowieści Sylvii bardzo lubię. Autorka wciąga mnie dogłębnie w świat, w którym dana opowieść się wydarzyła. Dzisiaj opowiem Wam w skrócie o czym ona była.
Cała historia dzieje się w dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie autorka przedstawia nam gorący romans między Jessicą, a Alistarem. Ona arystokratyczna wdowa, on rozpustnik o nieciekawej przeszłości i bez tytułu. Ich drogi się krzyżują pewnego dnia w ogrodzie, kiedy Jessica zupełnie przez przypadek zobaczyła jak Alistar dogadza pewnej Pani. Od tamtego czasu oboje nie mogą zapomnieć o danej sytuacji i gdy spotykają się po latach, budzi się w nich jakieś dziwne pragnienie, ale jakie? Nie powiem...
Oboje nie mieli i mają lekkiego życia i borykają się z przeciwnościami losu. Jessica postanawia ruszyć w daleką podroż na odziedziczoną plantację po mężu i chce zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Na drodze staje jej Alistar i towarzyszy jej w długiej podroży. Na statku dzieje się wiele przygód i również po powrocie, mamy wiele ciekawych sytuacji, które spotykają bohaterów. Zakończenie było bardzo ekscytujące. Podobało mi się. Oczywiście, nie zdradzę go. Musicie same doczytać.
Książkę mogę śmiało polecić osobom, które lubią romanse jak i inne erotyki. Pozdrawiam :)
kosmetycznieee.blogspot.com Nataleczka; 2016-03-20