ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście

Czomolungma - po tybetańsku Bogini Matka Ziemi. Najwyższy szczyt globu, którego wierzchołek sięga pułapu, na jakim latają pasażerskie odrzutowce. Szczyt wabiący tysiące himalaistów, zdobyty przez nielicznych, którego zbocza usłane są śmiercią. Pojawiły się właśnie wspomnienia Australijczyka Lincolna Hal-la, przewodnika i wspinacza himalajskiego, który po zdobyciu Everestu, nieco poniżej jego wierzchołka doświadczył odmiennego stanu świadomości - dotknięty obrzękiem mózgu niemal umarł, pozostawiony na noc; o świcie odnaleziony przez Szerpów i sprowadzony do obozu.

Opublikowanych wspomnień himalaistów jest wiele, ale książka Halla wyróżnia się tym, że pozwala wniknąć w motywacje i uczucia człowieka, który rzucił wyzwanie Matce Ziemi i godząc się na nieprawdopodobny wysiłek fizyczny i ogromne ryzyko śmierci, wszedł na szczyt i umiał to opisać. Himalaiści traktują zdobycie Everestu jako połowę drogi. Powrót bywa tak samo trudny i ryzykowny. Dotknięty w czasie zejścia z góry obrzękiem mózgu wspinacz, poddany halucynacjom i zachowujący się nieracjonalnie, z czasem wykazujący symptomy agonii pozostał sam. Medytując, był w stanie uświadomić sobie, co podczas tej nocy działo się z jego ciałem i umysłem. Szczęśliwe zakończenie sprawiło, że dzięki przeżyciom i pisarstwu Halla każdy, kto zafascynowany jest wspinaniem ekstremalnym, dotyka istoty cierpienia, jakie przeżywa człowiek narażony na skrajne wyczerpanie, wizje, mordercze wyziębienie i brak tlenu. „Wysoko nad granią pojawiły się chmury. Okalały nie tylko góry, lodowce i niebo, lecz również ciszę, przydając krajobrazowi głębi, jakiej nigdy wcześniej nie doświadczyłem. Nie da się opisać upływającego w ten sposób czasu. Z jednej strony widziałem wieczność, z drugiej krzywiznę Ziemi. Widok, dla którego można umrzeć (...). Siedziałem tam i myślałem o tym, jak proste jest życie, kiedy nie ma się absolutnie żadnego wyboru".
Tygodnik Angora Ł. AZIK; 2015-01-03

Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście

Lekcję geografii niewątpliwie ubarwić może lektura wydanej przez Bezdroża książki „Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście" Lincolna Halla. To opowieść o wspinaczce, pokonywaniu trudności i dążeniu do realizacji marzeń, lecz także o drugiej szansie, zarówno na zdobycie szczytu, jak i na nowe życie. Hall przekroczył granicę życia i śmierci. Opuszczony przez współtowarzyszy wspinaczki, pozbawiony tlenu, rażony chorobą wysokościową, oślepiony, niezdolny do samodzielnego zejścia ze szczytu, przeżył niezwykle długą noc zaledwie 300 metrów poniżej wierzchołka najwyższej góry świata. Znaleziony przez członków innej wyprawy został szczęśliwie sprowadzony do bazy. Wrócił z bardzo dalekiej podróży, która dla większości ludzi w jego sytuacji jest podróżą wjed-nym kierunku. Fascynujące!
Dziennik Łódzki N; 2016-01-04

Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście

Czomolungma - po tybetańsku Bogini Matka Ziemi. Najwyższy szczyt globu, którego wierzchołek sięga pułapu, na jakim latają pasażerskie odrzutowce. Szczyt wabiący tysiące himalaistów, zdobyty przez nielicznych, którego zbocza usłane są śmiercią. Pojawiły się właśnie wspomnienia Australijczyka Lincolna Halla, przewodnika i wspinacza himalajskiego, który po zdobyciu Everestu, nieco poniżej jego wierzchołka doświadczył odmiennego stanu świadomości - dotknięty obrzękiem mózgu niemal umarł, pozostawiony na noc; o świcie odnaleziony przez Szerpów i sprowadzony do obozu.

Opublikowanych wspomnień himalaistów jest wiele, ale książka Halla wyróżnia się tym, że pozwala wniknąć w motywacje i uczucia człowieka, który rzucił wyzwanie Matce Ziemi i godząc się na nieprawdopodobny wysiłek fizyczny i ogromne ryzyko śmierci, wszedł na szczyt i umiał to opisać. Himalaiści traktują zdobycie Everestu jako połowę drogi. Powrót bywa tak samo trudny i ryzykowny. Dotknięty w czasie zejścia z góry obrzękiem mózgu wspinacz, poddany halucynacjom i zachowujący się nieracjonalnie, z czasem wykazujący symptomy agonii pozostał sam. Medytując, był w stanie uświadomić sobie, co podczas tej nocy działo się z jego ciałem i umysłem. Szczęśliwe zakończenie sprawiło, że dzięki przeżyciom i pisarstwu Halla każdy, kto zafascynowany jest wspinaniem ekstremalnym, dotyka istoty cierpienia, jakie przeżywa człowiek narażony na skrajne wyczerpanie, wizje, mordercze wyziębienie i brak tlenu. „Wysoko nad granią pojawiły się chmury. Okalały nie tylko góry, lodowce i niebo, lecz również ciszę, przydając krajobrazowi głębi, jakiej nigdy wcześniej nie doświadczyłem. Nie da się opisać upływającego w ten sposób czasu. Z jednej strony widziałem wieczność, z drugiej krzywiznę Ziemi. Widok, dla którego można umrzeć (...). Siedziałem tam i myślałem o tym, jak proste jest życie, kiedy nie ma się absolutnie żadnego wyboru".
Tygodnik Angora Ł. AZIK; 2016-01-04

Wywiad ze śmiercią

Książki o tematyce życia po życiu przeplatają się przez literaturę już bardzo długo. Doskonale pamiętam jak pierwszy raz czytałem "Życie po życiu" Raymonda Moody'ego. Było to to dość dawno ale do tej pory pamiętam jak rozbudziło to zainteresowania fenomenami rodem z Archiwum X. Kolejnym ciekawym autorem jest Robert A Monroe który w swojej trylogii opisuje co kryje się za kurtyną śmierci. Tym razem mamy do czynienia z anonimową osobistością, która odbywa podróż po za granice naszego pojmowania i wraca z powrotem mając możliwość podzielenia się z Nami swoimi przeżyciami. Choć kwestia anonimowości jest tu dyskusyjna i wg mnie publikacja ta traci nieco prawdziwości nie oznacza to, że można ja sobie darować. Niezależnie od tego czy wierzymy w tego rodzaju historię czy nie to jestem ciekaw o co Wy jako czytelnicy zapytali byście jeżeli było by to możliwe człowieka, który niejako zmartwychwstał i powrócił z misją podzielenia się z Nami nabytą wiedzą pochodzącą z ponad 30 wcieleń jakie było mu dane przeżyć przez około 1400 lat egzystencji na ziemi. Czyta się z zaciekawieniem więc warta polecenia nawet jeżeli uznasz ją za publikacje z kategorii Science-fiction to pomimo to i tak warto ją poznać.
margib.blogspot.com Mariusz Gibki; 2015-12-28

Efektywny Python. 59 sposobów na lepszy kod

Jest pewna seria książek, które darzę wyjątkowym sentymentem. Mowa tutaj o następujących opracowaniach autorstwa Scott'a Meyers'a: Effective C++: 55 Specific Ways to Im-prove Your Programs and Designs, More Effective C++: 35 New Ways to lmprove Your Programs and Designs, Effective STL: 50 Specific Ways to Impro-ve Your Use of the Standard Template Library, Effective Modern C++: 42 Specific Ways to lmprove Your Use of C++ 7 7 and C++14.

Książki te (szczególnie pierwsze trzy) są mi bardzo bliskie, gdyż ukształtowały i ugruntowały one moją wiedzę na temat języka C++. Ich lektura pozwoliła mi osiągnąć nowy poziom znajomości tego języka, zdecydowanie wykraczający poza podstawy. Poza tym, dzięki niewyczerpanym pokładom dobrego humoru, które autor wstrzyknął w treść tych opracowań, bardzo miło wspominam czas spędzony nad lekturą tej serii.

Książki z cyklu Effective C++ mają wielu zagorzałych fanów i raczej nie trzeba ich reklamować. Podejrzewam jednak, że mniej osób wie o tym, że seria ta jest znacznie szersza i nie dotyczy tylko języka C++. Effective Software Development Series (http://tiny.pl/ggnkx) to cykl książek pisanych przez różnych autorów, aczkolwiek w stylu zbliżonym do Effective C++, pod czujnym okiem Scott'a, który występuje tutaj w roli doradcy oraz redaktora prowadzącego. Wszystkie te książki cechują się podobną strukturą (podział na niewielkie, wyspecjalizowane podpunkty), wysoce pragmatycznym charakterem oraz zbliżonym, średnio-zaawansowanym poziomem trudności. Dziś na łamach kolumny „Klub Dobrej Książki" chciałbym przedstawić najnowszą książkę z tej serii: Efektywny Python. 59 sposobów na lepszy kod, która stosunkowo niedawno doczekała się swojej polskiej edycji.

Na początek kilka słów o strukturze i zawartości. Efektywny Python... trzyma się wypróbowanej tradycji cyklu Effective C++: opracowanie podzielone jest na tematyczne rozdziały, zaś każdy z nich składa się z szeregu podpunktów. Każdy taki podpunkt, tematycznie nawiązujący do swojego rozdziału, omawia wybrany aspekt stosowania danej technologii czy języka. Podpunkty stanowią całość samą w sobie - każdy z nich można czytać oddzielnie (nie jest wymagane czytanie książki od deski do deski).

Książka podzielona jest na osiem rozdziałów:
Programowanie zgodne z duchem Pythona, Funkcje,

Klasy i dziedziczenie,
Metaklasy i atrybuty,
Współbieżność i równoległość,
Wbudowane moduły,
Współpraca,
Produkcja.

Zanim wypowiem się na temat samej zawartości książki, kilka słów odnośnie poziomu mojej znajomości języka Python, do którego później chciałbym się odnieść. Otóż język ten znam dość pobieżnie, przeczytałem kilka książek na jego temat (głównie pozycje dla początkujących), staram się używać go w praktyce - zazwyczaj w celu automatyzacji zadań. Sam uważam się za początkującego Pytho-nowca; mój cel to osiągnięcie poziomu średnio-zaawansowanego.

Dlaczego o tym piszę Ano dlatego, że zawartość i charakter książki Efektywny Python... idealnie wpisuje się w moją bieżącą sytuację. Zastanówmy się: co ma w głowie człowiek uczący się nowego języka programowania, który przyswoił sobie sporo wiedzy teoretycznej i próbuje stosować ją w praktyce Odpowiedź jest prosta: chaos! :) Książki pokroju Efektywny Python.. robią świetną robotę poprzez konsolidację zdobytej wcześniej wiedzy i podawanie jej w niewielkich paczkach: łatwych do przyswojenia i co ważniejsze - wdrożenia w praktycznych zastosowaniach. Model ten działa rewelacyjnie (przynajmniej dla mnie).

Co do oceny zawartości omawianego tu tytułu w ujęciu merytorycznym nie mam żadnych zastrzeżeń (chociaż - tak jak pisałem - ekspertem od tego języka nie jestem); tak czy inaczej, książka ta zawiera dokładnie to, czego się po niej spodziewałem. Jeśli dodać do tego lekki i przystępny styl, to dostajemy lekturę idealną dla każdego średnio-zaawansowanego programisty języka Python. Polecam!
Programista Magazyn Rafał Kocisz; 2015-12-29