ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam. Słodko-pikantne Indochiny. Wydanie 1

Mówi się, że świat jest wielką globalną wioską. Jest jednak kilka takich miejsc, do których bardziej pasuje określenie „raj na ziemi”, zaś jednym z nich jest bez wątpienia Tajlandia. Kiedyś region niedostępny, przede wszystkim z uwagi na koszty podróży, dziś wszedł na stałe jako kraj destynacji turystycznej do oferty biur podróży, choć nie brak też podróżników, którzy decydują się samodzielnie zwiedzić region Azji Południowo-Wschodniej.
 
Niezależnie od preferencji związanych z organizacją podróży, warto przed wyjazdem poznać miejsce, do którego się wybieramy, dokładnie prześledzić trasę wycieczki, zastanowić się nad tym, co zobaczyć warto, a co koniecznie trzeba. Pomocą tym służyć może przewodnik „Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam”, będący kolejną publikacją z serii „Bezdroża Classic”. Obszerna publikacja oferuje nie tylko niezbędne informacje o krajach, regionach oraz poszczególnych miejscowościach, mapy i zdjęcia, ale także liczne ciekawostki i dane, które niezwykle ułatwiają planowanie – trasy zwiedzania, szczegóły dotyczące transportu, noclegów czy wyżywienia. Atrakcyjny układ graficzny ułatwia szybkie dotarcie do pożądanych informacji, co z pewnością doceni każdy wędrowiec, który pragnie cieszyć się nowymi miejscami i ludźmi oraz odkrywać nowe smaki.
 
Jak każdy z przewodników Wydawnictwa, również ten jest stworzony z myślą o ułatwianiu turystom podróży oraz rozwiewaniu wątpliwości dotyczących podstawowych kwestii, takich jak waluty, dostęp do elektryczności, do placówek medycznych i polskich placówek dyplomatycznych. Zapewnia to „Niezbędnik turysty”, czyli swego rodzaju ABC podróży po rejonie objętym zakresem tematycznym przewodnika, w którym ponadto znajdziemy informacje dotyczące strefy czasowej, ważnych telefonów oraz zagrożeń, takich jak zły stan wielu dróg czy choroby przenoszone przez komary. Nawet pobieżna lektura może pomóc w wyeliminowaniu pewnych ryzyk, a przynajmniej ich ograniczeniu. Poznamy również podstawowe zwroty, dzięki którym przywitamy się, pożegnamy bądź zapytamy o cenę w miejscowym języku, czując się choć przez moment częścią zwiedzanego zakątka świata. 
 
Autor przewodnika zadbał również o to, by podróżnik nie ominął miejsc, które zobaczyć trzeba koniecznie, które na zawsze pozostaną w pamięci, takich jak Bangkok z jego nocnym życiem, Ko Chang, czyli porośnięta tropikalną dżunglą wyspa bądź też świątynie Angkoru. Informacje o regionie Azji Południowo-Wschodniej przybliżają nam tę orientalną część świata, różniącego się znacznie od polskiej rzeczywistości, zaś jeśli nie zdecydujemy się na skorzystanie z oferty biura podróży, to możemy wybrać jedną z sześciu polecanych tras, z których każda zapewni wyjątkowe przygody i przeżycia.
Dla tych, którzy lubią poznawać nowe kultury, miejscowe zwyczaje, prawdziwą gratką będzie rozdział poświęcony świętom i festiwalom, w którym znajdziemy opisy takich wydarzeń, jak festiwal wegetariański w Tajlandii, festiwal wody w Kambodży czy festiwal rakiet w Laosie, a także wielu innym imprez, z których każdy będzie mógł wybrać coś dla siebie. W przewodniku nie mogło oczywiście zabraknąć wskazówek dotyczących podróżowania po Azji Południowo-Wschodniej, dotyczących m.in. wyboru czasu podróży, tanich przelotów, formalności wizowo-paszportowych czy też kwestii związanych z ubezpieczeniem i zabezpieczeniem medycznym. Kwintesencją publikacji są jednak szczegółowe opisy regionów, miast oraz zabytków, które warto zobaczyć, a także liczne ciekawostki dotyczące odwiedzanych miejsc oraz prawdziwe niespodzianki, jak choćby wywiad z mieszkającą w Laosie blogerką. Kilka ostatnich stron zostało pozostawionych do dyspozycji podróżników – to miejsce na zanotowanie ważnych adresów, telefonów czy wrażeń, których w tej podróży z pewnością nie zabraknie.
 
Przewodnik „Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam” to jedna z tych publikacji, które wyróżniają się na tle innych troską o czytelnika oraz o to, żeby wyposażyć go w solidną wiedzę. Liczne rady, które uczynią podróż przyjemniejszą i pozwolą uniknąć wielu niedopowiedzeń, wskazówki dotyczące transportu czy miejsc godnych zobaczenia stanowią te dane, które z pewnością należy wziąć pod uwagę wyruszając do Azji. Już sama lektura przewodnika rozpala wyobraźnię i tęsknotę za daleką wyprawą, zatem jeśli nie macie jeszcze planów wakacyjnych, to może region Azji Południowo-Wschodniej, ze swoja słodyczą i pikanterią będzie celem?
QulturaSlowa Justyna Gul

Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście

Podziwiam wszystkich alpinistów, którzy postanawiają zdobywać najwyższe górskie szczyty. Sama nigdy nie wybrałabym się w taką wyprawę. Mam problemy z oddychaniem w górach, wspinaczki nie są dla mnie. Poza tym myśl, że mogłabym nie wrócić, zdecydowanie osłabiłaby mój zapał.
Lincoln Hall był australijskim alpinistą i pisarzem. W 2006 roku znalazł się w piekle. Przy próbie zejścia po udanym zdobyciu Mount Everestu źle się poczuł i nie mógł kontynuować wędrówki z wysokości ponad 8000 metrów. Zapadł na chorobę wysokościową, miał halucynacje, był oszołomiony. Współtowarzysze próbowali namówić go do dalszego zejścia, lecz ich starania nie odniosły skutków. Zaczęły kończyć się zapasy tlenu, zapadał zmrok, a Hall zaczął mieć objawy ślepoty śnieżnej. Kierownik wyprawy, Aleksander Abramow, polecił reszcie kontynuować wędrówkę i pozostawić Halla na pewną śmierć. Dzień później wciąż żywego alpinistę odnalazła ekipa Dana Mazura, która postanowiła przerwać wspinaczkę, by uratować umierającego Halla. Udało się sprowadzić go do obozu, gdzie natychmiast zajął się nim rosyjski lekarz. Pomimo odmrożeń i objawów obrzęku mózgu, alpinista dość szybko zaczął wracać do zdrowia. Jego historia rozniosła się echem po międzynarodowych mediach. To, że przeżył, było cudem. 10 dni wcześniej na podobnej wysokości co Halla, znaleziono martwego Davida Sharpa, który pozostał tam bez pomocy, choć mijało go około 40 wspinaczy w drodze na szczyt.
Autor Wybrańca wspomina nie tylko piekło, przez które przeszedł. Opowiedział o przygotowaniach do wspinaczki, o swojej rodzinie. Szczególnie ciepło wyrażał się o żonie, której siła stała się dla niego inspiracją. Bez niej nie zdecydowałby się na tę wyprawę. Jestem dla niego pełna podziwu. Nie jestem potrafię wyobrazić sobie tego, co czuł. Przeszywały mnie dreszcze, gdy czytałam o jego odmrożeniach. Nie mógł spisywać wspomnień, więc nagrywał je na dyktafonie. Było to trudne, gdyż większość jego palców bardzo ucierpiała. Miał do dyspozycji wyłącznie kciuk u lewej dłoni. Byłam wściekła na resztę ekipy, że postanowili oni zostawić go bez pomocy. Stracili wiele czasu na próbach namówienia go na zejście, zamiast mu w tym pomóc. Wiem, że łatwo mi się mówi, bo siedzę sobie w ciepełku, ale nie wyobrażam sobie tego, że odchodzę, zostawiając kogoś na pewną śmierć. Zabiłyby mnie wyrzuty sumienia.
Całość publikacji uzupełniają zamieszczone na końcu książki kolorowe zdjęcia. Na większości z nich widać odmrożone kończyny Lincolna Halla. Po moich policzkach spłynęły łzy, gdy je zobaczyłam. Sama parę razy porządnie odmroziłam sobie palce, ale nigdy nie doprowadziłam ich do takiego stanu, żeby były sine. Pamiętam ten ból, gdy nie mogłam nawet nimi poruszyć, lecz nie umiem wyobrazić sobie tego, jak bardzo musiał cierpieć alpinista.
Wybraniec. Życie po śmierci na Evereście to niezwykle wzruszająca opowieść o człowieku, który spędził noc w wysokich górach bez tlenu, odpowiedniego sprzętu, ubrania i pomocy. Kilka razy płakałam w trakcie lektury i choć dobrze wiedziałam, jak skończy się ta historia, cieszyłam się, gdy czytałam o tym, że uratowano Lincolna Halla. To prawdziwy cud, że mężczyźnie udało się przeżyć.
Ta książka powinna być lekturą obowiązkową przede wszystkim dla alpinistów, którzy planują równie niebezpieczną wyprawę. Myślę, że to będzie dla nich cenna lekcja. Oby historia Lincolna Halla dała im siły i pozwoliła podjąć odpowiednią decyzję, gdy stanie się coś złego.
Sztukater.pl Pani M.

Z plecakiem przez świat. Vademecum podróżnika

Dalekie podróże, poznawanie innych kultur, zwiedzanie miejsc znanych dotychczas z kart albumów, przewodników lub z ekranu telewizora. Któż przynajmniej raz o nich nie zamarzył? Dla jednych wyruszenie w tak daleką podróż to jedynie mrzonki, pozostające wciąż w świecie fantazji. Inni przez długi czas planują bliższe lub dalsze podróże, by w końcu spełnić swoje marzenia i wyruszyć w drogę. I chyba właśnie z myślą o tej drugiej grupie powstałą książka 'Z plecakiem przez świat" napisana przez doświadczoną polską podróżniczkę Monikę Witkowską.
Nie bez powodu książka nosi podtytuł „Vademecum podróżnika". Stanowi bowiem prawdziwe kompendium wiedzy dla tych wszystkich, którzy właśnie planują spakować plecak i odwiedzić te miejsca, o których od dawna marzyli. Każda strona tej książki to kolejne, niezwykle praktyczne i pomocne przy planowaniu oraz odbywaniu podróży informacje. Czytając kolejne rozdziały dowiemy się o tym, w jaki sposób zaplanować podróż niemal idealną, jak poradzić sobie z problemami, które spotkać nas mogą w samolotach czy innych środkach komunikacji, w miejscowych restauracjach czy hostelach. Autorka porusza też tak istotne tematy, jak to, w jaki sposób najlepiej zadbać o własne zdrowie podczas podróży, ale też co zrobić, by z wyprawy przywieźć naprawdę ciekawe zdjęcia. Bardzo interesujący okazał się także rozdział o etyce podróżowania, w którym poruszone są tematy dotyczące kwestii ekologii, ekonomii, socjologii. To ważne, bo często nawet nie zdajemy sobie sprawę, jak duże znaczenie dla miejscowej społeczności, ale i dla całego globu fakt, że podróżujemy oraz w jaki sposób to robimy.
Ogromną zaletą książki jest to, że napisana jest swobodnym, prostym językiem. Autorka dzieląc się swoim bogatym doświadczeniem przytacza też ciekawe, czasem zabawne, innym razem pouczające historie z odbytych przez siebie podróży. Dodatkowo wszystko okraszone jest rewelacyjnymi zdjęciami z niemal każdego zakątka świata. Trzeba przyznać, że lektura książki „Z plecakiem przez świat" wzmaga apetyt na to, by samemu wyruszyć w podróż, choćby niedaleko, bo przecież za każdym zakrętem czekać mogą na nas zupełnie niesamowite przygody.
Jednak można tę książkę traktować także jako lekturę w celach rozrywkowych. Choć to niewątpliwie poradnik adresowany do poczatkujących globtroterów, jego lektura może dostarczyć rozrywki także tym, którzy od przemierzania całego świata wolą raczej relaks w domowych pieleszach. Z pewnością „Z plecakiem przez świat" może poszerzyć nasze horyzonty, pozwolić nam uzupełnić wiedzę o świecie. Na pewno mogę ją polecić wszystkim ciekawym świata lub tym, którzy chcą w sobie (lub w swoich bliskich) tę ciekawość świata rozbudzić.
Na uwagę zasługuje też samo wydanie. Wspominałam już wcześniej o przepięknych fotografiach, których w książce Witkowskiej jest naprawdę wiele. Warto jednak zwrócić także uwagę na wysoką jakość papieru oraz rewelacyjną stronę wizualną książki. Jedyną wadą może być to, że książka jest po prostu ciężka. Gdybyśmy chcieli zabrać ją ze sobą w podróż, szczególnie taką, podczas której zamierzamy pokonywać kolejne kilometry z plecakiem, jej ciężar może mieć duże znaczenie. A przecież wiele informacji zawartych w tym vademecum podróżnika może okazać się przydatnych właśnie już podczas wyprawy...
Podsumowując, uważam, że ta książka jest naprawdę dobra. Zarówno strona merytoryczna, jak i wizualna zasługują na uznanie. Jeśli dodamy do tego jeszcze język, którym została napisana, a który sprawia, że czyta się szybko i z przyjemnością, można stwierdzić, że to naprawdę jedna z lepszych pozycji z zakresu literatury turystycznej, które w ostatnim czasie ukazały się na rynku. To książka, którą całkiem szczerze mogę polecić każdemu, niezależnie od tego, czy jego celem podróży jest koniec świata, czy miejsce za przysłowiową miedzą.
Sztukater.pl sonrisa

Krym: miłość i nienawiść

Maciej Jastrzębski podejmuje trudny temat w swojej książce „Krym: miłość i nienawiść”. Trudny z dwóch powodów. Pierwszy to wplecenie obserwacji aneksji Krymu nie tylko oczami autora, ale dwóch różnych bohaterów – Marianny (mieszkanki ukraińskiego Symferopolu) i zakochanego w niej Rosjanina Fiodora Konstantynowicza, dobrze zarabiającego moskwianina.
Drugim powodem jakim pozwoliłam sobie mianować jako trudny jest opisanie całej sytuacji konfliktu rosyjsko-ukraińskiego w tak niebanalny sposób. Miłość przerwana zostaje polityką, która co ciekawe determinuje zachowania bohaterów – szczególnie Maranny.
Nagle czytając jesteś tam. W samym sercu tej dziwnej sytuacji, gdzie chwilami masz dość i denerwują Cię niektóre polityczne przekonania bohaterów. Ten reportaż jest dość dziwny, wciąga a zarazem frustruje. W tle konfliktu cały czas doświadczamy romansu, który jak synusoida wciąż skacze w górę i dół po wykresie codzienności.
Aneksja staje się symbolem dążenia do władzy za wszelką cenę. Strona po stronie zaczyna być wręcz podstępem. Wszystko dzieje się niby jak dotychczas, ale siłą są narzucane pewne kwestie, które kierują zachowaniami mieszkańców Krymu. I tu własnie przeplata się z sobą tytułowa miłość i nienawiść.
Maciej Jastrzęsbki jest związany od lat z Polskim Radiem. To wybitny dziennikarz, którzy rozpoczął swoją przygodę reporterską w 1988 roku z radiową trójką. Od wielu lat jest korespondentem zagranicznym Informacyjnej Agencji Radiowej Polskiego Radia. Obecnie mieszka w Moskwie i relacjonuje najważniejsze wydarzenia z Rosji.
Ta książka to ważna pod wieloma względami lektura. Nasiąknięta polityką i konfliktem, gdzie w tle próbuje przebić się miłość, trudna i niecodzienna – bo owa miłość powstaje w szablonie kontrastowych wartości.
kirzenska.wordpress.com Katarzyna Irzeńska

Obrazy spod powiek

„Wszak istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej” – te słowa Ryszarda Kapuścińskiego nasuwają się podczas lektury książek podróżniczych. Co takiego mają w sobie podróże, że stają się dla wielu sensem życia? Co trzeba w sobie mieć, jak wielką ciekawość świata, by eksplorować nieznane tereny, doświadczać nowych przeżyć, smaków i zapachów, poznawać ludzi, którzy choć na chwilę zaistnieją na osi naszego czasu?
Niezależnie od tego, co tak naprawdę (oprócz działania) odróżnia podróżnika od osoby, która podróżować tylko pragnie, czy nawet zwykłego turysty, Agatę Błachnio z pewnością podróżnikiem można nazwać. Zanim jednak zastanowimy się, co tak naprawdę motywuje psycholog i logopedę do wyruszenia w daleki świat, do utrwalania wrażeń za pomocą słów, do zatrzymywania chwil w kadrze aparatu fotograficznego, koniecznie musimy sięgnąć po książkę „Obrazy spod powiek”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Helion. Publikacja, przybliżająca czytelnikowi zakątki Izraela i Jordanii to prawdziwa uczta nie tylko dla osób, które lubią aktywnie spędzać czas i przemierzać kolejne rejony świata z plecakiem. Książka Błachnio to również prawdziwa kopalnia wiedzy na temat kultury, zwyczajów czy ważnych z religijnego punktu widzenia miejsce, a także bogactwo barw i form, uchwyconych na wykonanych przez autorkę pięknych fotografiach. 
Wraz z Błachnio przemierzamy rzadko uczęszczane szlaki, rezydujemy w miastach, które nie znalazły się na turystycznych mapach atrakcji, które zachowały swój majestat, swój czar i tajemniczość, które nie skażone są jeszcze komercyjną zarazą. „Podróżowanie uczy tolerancji i otwartości” – pisze autorka, my zaś, wyruszając wraz z nią do Izraela musimy pozbyć się swoich ograniczeń, nastawić na odbiór wrażeń, na chłonięcie tej niezwykłej atmosfery będącej efektem wieków istnienia. Czytamy o pierwszych wrażeniach z podróży, o urokach arabskiego Nazaretu, Akki, starożytnej Cezarei czy niosącego ukojenie Jeziora Galilejskiego. 
Autorka pisze o oczarowaniu Jerozolimą, o ultraortodoksyjnych Żydach przemierzających ulice miasta, o wypolerowanych ludzkimi stopami schodach przed Bramą Damasceńską, a także o wrażeniu, jakie zrobiła na niej Stara Jerozolima, w której „jakby ktoś cały świat upchnął na jednym kilometrze, a potem otoczył murami”. W trakcie wędrówki zatrzymujemy się nieopodal Muru Zachodniego, będącego pozostałością do drugiej Świątyni Jerozolimskiej, składając w zagłębieniu Ściany Płaczu kartkę z modlitwą, mamy również możliwość skosztować szabatową kolację i zwiedzić ormiańską dzielnicę. 
Autorka zabiera nas także na plac targowy (zwiedzamy między innymi Mahane Yehuda Market), mieniący się feerią barw, zachwycający bogactwem gatunków owoców i warzyw, smakami i zapachami, odwiedzamy również bazylikę Grobu Pańskiego oraz zachwycającą Kopułę na Skale, będącą jedną z trzech świętych miejsc islamu. To zaledwie kilka z wielu miejsc opisanych i sfotografowanych przez Błachnio, jedno z wielu, które ujmują nas swoim czarem, które zachwycają surowym pięknem, ale i egzotyką. 
Autorka opisując w niezwykle plastyczny sposób swoje podróże, swoje wrażenia i spostrzeżenia, przenosi nas do miejsc, będących swoistą mieszanką Zachodu oraz Bliskiego Wschodu, gdzie wiara i tradycje są głęboko wrośnięte w każdy centymetr przestrzeni, gdzie uliczki tętnią życiem i zachwycają kolorami. Owiewają nas nie tylko zapachy miasta, ale również piaski pustyni, bowiem rozbijamy namiot na pustyni Wadi Rum, zwanej również Dolną Księżycową. Przemierzając z Agatą Błachnio kolejne kilometry doskonale rozumiemy uczucie, którym darzy ona Izrael i Jordanię, a co więcej – emocje udzielają się i nam. Tym samym „Obrazy spod powiek” stają się czymś więcej niż relacją z kolejnych podróży, stają się osobistym doświadczeniem, rozbudzają pragnienie wyruszenia w drogę i wędrowania tymi szlakami, tymi uliczkami, które poznała autorka…
QulturaSlowa Justyna Gul