Recenzje

O Indiach dużo powiedziano i napisano, a jednak wciąż kuszą. Dla wielu to wymarzona kraina i wciąż pozostający tajemnicą wręcz inny kontynent. Autorka podchodzi do Indii bardzo osobiście, widać, że kocha ten kraj i w ogóle kocha życie. Wraz z mężem Jarosławem dają jednoznacznie dowód tej miłości. Indie mają swój smak swój kolor, swój zapach. Wszystko to i wiele więcej jest w tej książce.

Co za szycie to książka – poradnik autorstwa Anny Maksymiuk – Szymańskiej, która na co dzień prowadzi vloga o tym samym tytule. Autorka stworzyła modową telewizję internetową oraz pierwszy w Polsce blog o szyciu. 

W książce chce w prosty sposób przekazać najważniejsze informacje na temat samodzielnego szycia oraz zarazić innych ludzi swoją pasją. Szycie niedawno stało się bardzo popularne, i nie jest kojarzone jako domena starszych kobiet na emeryturze, ale także młodych dziewczyn, które chcą wyczarować wymarzone ubrania tanim kosztem.

W pierwszym rozdziale znajdziemy bardzo przydatne informacje, od których zaczynamy przygodę ze szyciem – wybór maszyny do szycia, a to może stanowić problem dla laika. Krótki poradnik jest tu dobrym sposobem jaki pomoże w dokonaniu trudnego wyboru. W kolejnym rozdziale znajdziemy poradnik jak obsługiwać maszynę do szycia – wszystko zostało starannie wytłumaczone, również pokazane na fotografiach. 

W trzecim rozdziale dowiemy się jak wybrać niezbędne przybory do szycia. Kolejne rozdziały wprowadzają nas już w świat szycia i działania: poznamy podstawowe szwy i ścięgi, rodzaje materiałów i wreszcie wykroje – najważniejsze w szyciu. W książce wyjaśnione jest jak uszyć bluzkę, bluzę, sukienkę, spódnicę, getry, spodnie, kombinezon, torbę. Książkę kończy dział poświęcony inspiracjom krawieckim.

Zwierciadło czasu. Zapewne zaintrygowałam Was tym tytułem. Nikt nie wie, co tak naprawdę się pod nim kryje. A co powiecie, gdy ja rzucę hasło historia? Wiem, wiem. Kiedy słyszymy o historii, przeszywa nas zimny dreszcz. Zmiany ustrojowe, suche fakty i masa trudnych do zapamiętania dat. A co jeśli dodam, że historia to nie zdarzenia, które wpajali nam nauczyciele w szkole, lecz ludzie i ich głębokie, poruszające doświadczenia?

Zwierciadło czasu- takim mianem okrzyknięte zostały ‚Pokolenia’ Katarzyny Drogiej przez znaną pisarkę, filozofkę oraz psychoterapeutkę- Katarzynę Miller. Zaintrygowało mnie to, więc sięgnęłam po dwie wspaniałe części ‚Pokoleń’, o których dziś nieco wspomnę. Zapraszam na krótką, jak zawsze mocno osobistą ocenę tych książek…

Za oknem szaleje wicher. Pies zasnął cichutko, tuląc łeb na moich kolanach. W kubku stygnie aromatyczne kakao, a ja? A ja siedzę na kanapie, trzymając w dłoniach ‚Pokolenia.Powrót do domu’, nie zważając na płynące łzy po mojej twarzy. Przekonaj się, jak wspaniałe są dzieła pani Drogiej.

Pokolenia.Wiek deszczu, wiek słońca…

Otwieram pierwsze strony. Spotykam się z czasami wojny, biedy i głodu. Nagle uświadamiam sobie, że czasy, o których wspomina autorka to czasy moich przodków, pradziadków, potem dziadków. Zaczytuję się w Pamiętniku Janki. Kim była owa Janka i skąd pani Katarzyna miała jej pamiętnik? Otóż Janina to mama autorki, a jej pamiętnik znaleziony został w ‚Wilusiu’, przepięknej szafce z czasów cesarza Wilhelma. Na każdej stronie idę jej śladami.

Katarzyna Droga wspaniale zestawia ze sobą współczesne czasy, a konkretnie rok 2012 oraz czasy, w których żyli jej przodkowie, np. 1923, w którym to owym roku na świat przyszła jej matka.

W powieści spotykam piękne opisy miejsc, w których bywali bohaterowie, m.in. tereny nad Narwią, czytam o sposobach wychowywania dzieci w tamtych czasach, o relacjach rodzinnych, a także o okrucieństwach, jakie ludzie potrafili urządzić innym ludziom, choćby historia śmierci Żyda Abrama. Czasy wojny to niełatwe czasy i nie muszę o tym wspominać. To docenienie każdego kawałka chleba w czasie głodu, każdej chwili ciszy i spokoju, a także każdego ludzkiego istnienia, którego okupanci mogli zgładzić w ciągu ułamka sekundy. Przyznam, że czytając ‚Wiek deszczu, wiek słońca’ nieustannie odnosiłam się do swoich rodzinnych historii, których znam (aż wstyd się przyznać) tak mało. Pradziadków nigdy nie poznałam, dziadkowie szybko poumierali. Nie było więc jak, nie było więc kiedy, poznać prawdziwych losów dwóch rodów, które sprawiły, że jestem dziś taka, jaka jestem. A przecież to największy dar, jaki człowiek może otrzymać.

W książce spotykam też niełatwe relacje małżeńskie między ludźmi. Zdrady, życie nasze, kiedy to życie ukochanej osoby odeszło na zawsze czy zamążpójście z przymusu lub z rozsądku, a nie ze szczerej, prawdziwej miłości . Nie wiem, czemu, ale najbardziej w pamięci utkwiła mi historia babki pani Kasi- Kamili (pięknej, młodziutkiej, wykształconej i zamożnej dziewczyny), która przez to, iż w dzieciństwie przeżyła tyfus, została głucha. Niestety, mimo jej licznych zalet, nikt za żonę pojąć jej nie chciał, więc w efekcie została żoną podstarzałego  Teofila Stułkowskiego (odznaczonego stopniem sierżanta, który niemalże całe swoje życie spędził w armii). Nie mogłam zrozumieć, jak rodzice zezwalali, a czasem wręcz zmuszali to takich ożenków. Piękna kobieta, dopiero zaczynająca swoje życie i wzbudzający obrzydzenie lub grozę znajomy jej rodziców. Przykre to bardzo, lecz gdyby nie ich małżeństwo, świat nie miałby takiego skarbu, jakim jest autorka książki…

Pokolenia. Powrót do domu…

Przyznam, że mimo ogromnej miłości, jaką zapałałam do części ‚Wiek deszczu, wiek słońca’, to jednak ‚Powrót do domu’ podbił moje serce. Tak jak już wcześniej wspomniałam, zakończyłam tę część ze łzami w oczach. Piękna, wzruszająca historia miłości małżeństwa (których losy poznaliśmy w części, a których to rozwijają się dopiero w tej części) Janki i Leszka, którzy to doczekują się potomka, a raczej potomkini w osobie Katarzyny Drogiej.

Wrócił do Warszawy. Właściwie mieli się już nie spotkać, ale Tadeusz gorączkowo szukał jakiegoś pretekstu, żeby jeszcze raz zobaczyć tę miedzianowłosą młodą kobietę. „Gdyby to był film albo książka- myślał- zostawiłaby coś w samochodzie, przypadkowo: kolczyk (…) nic nie zostawiła.

Kim był owy Tadeusz i jego ukochana? Nie mogę Wam zdradzić, to trzeba przeczytać, ale te słowa tak mocno zapadły mi w serce, że musiałam się  nimi z Wami podzielić. Mogę Wam zdradzić, że w części ‚Powrót do domu’ spotkacie się z wieloma romantycznymi, wzruszającymi, ale i tragicznymi wątkami. Mimo iż czasy nam nieco bliższe, bo PRL, to jednak w życiu każdego bohatera nadchodzą wielkie zmiany, nie tylko te dotyczące odnalezienia się w nowym ustroju politycznym. Ostatnie strony powieści czytałam jednym tchem. Wręcz bałam się zakończenia. Nie chciałam go. Bo i po co? Wciąż chciałam żyć wśród bliskich pani Kasi.

„Pokolenia”, obie książki, to wspaniałe ludzkie historie, wzloty i upadki, miłosne uniesienia i bolesne odejścia.

„Pokolenia” to nie cukierkowe opowieści, lecz trudne, poważne dzieła, z którymi spędziłam wiele cennych chwil.

„Pokolenia” to przede wszystkim prawdziwe historie, prawdziwych rodzin. Pomyślcie, jak wspaniałe książki, można by napisać na podstawie opowieści Was i Waszych rodów. I pomyślcie też, ilu z Was miałoby na tyle odwagi, aby to opisać. Katarzyna Droga pisząc „Pokolenia” nie tylko pokazała, jak wspaniałą jest pisarką, ale również jak odważną jest kobietą, która potrafiła zmierzyć się z historią swojej rodziny, ze zwierciadłem czasu…

„Trening Mózgu. 50 ćwiczeń wzmacniających równowagę lewej i prawej półkuli” to znakomita rozrywka na jesienny wieczór. 

Ćwiczenia wzmacniające równowagę półkul autorstwa Charlesa Phillipsa pomagają odkryć wewnętrzny potencjał intelektualny. Autor publikacji podkreśla, że każdy człowiek posiada mocne strony – należy je tylko z siebie wydobyć. A nad słabszymi cechami wystarczy popracować i cieszyć się swoimi osiągnięciami. 

„Trening Mózgu. 50 ćwiczeń wzmacniających równowagę lewej i prawej półkuli” zawiera na początku krótki wstęp teoretyczny o różnicach pomiędzy prawą a lewą półkulą mózgową. Charles Phillips zaznacza, iż mózg człowieka zmienia się i przez całe życie tworzy miliony połączeń komórkowych  - np. podczas nauki czegoś nowego. Nie powinniśmy zatem uznawać różnic w sposobie myślenia jako czegoś, co nas definiuje. 

Nie ma gorszej, bądź lepszej półkuli, bowiem zarówno prawa, jak i lewa jest człowiekowi potrzebna. Aczkolwiek z jednej możemy korzystać w większym, a z drugiej w mniejszym stopniu. Charles Phillips skupia się na współpracy półkul. Autor uważa, że mózg najlepiej pracuje, gdy jego półkule wzajemnie się uzupełniają poprzez współpracę. 

Ćwiczenia w „Treningu Mózgu” to nie tylko łamigłówki, lecz również świetna zabawa! Treść każdego zadania jest związana z wyjątkowymi opowieściami. Do każdego zadania jest dołączona porada, która okazuje się pomocna nie tylko podczas rozwiązywania danego przykładu, lecz także w życiu. 

Książka „Trening Mózgu. 50 ćwiczeń wzmacniających równowagę lewej i prawej półkuli” podzielona jest na zadania dla półkuli prawej i dla lewej. Przed rozpoczęciem ćwiczeń autor poleca wykonanie testu umysłowego, od którego będzie zależeć kolejność wyboru ćwiczeń. Na końcu „Treningu Mózgu” znajdują się odpowiedzi wraz z tokiem rozumowania, jakie należałoby poprowadzić w celu uzyskania poprawnej odpowiedzi. Ćwiczenia są różnorodne dlatego każdy ma szanse na rozwiązanie któregoś przykładu. 

Treść zadań zawartych w „Treningu Mózgu” angażuje w znalezienie rozwiązania na różne sposoby. Ćwiczenia pobudzają mózg do aktywności i kreatywnego myślenia. „Trening Mózgu. 50 ćwiczeń wzmacniających równowagę lewej i prawej półkuli” to świetna pozycja dla osób lubiących rozgrzewki umysłowe.

„Jutro zaczyna się dziś – czyli jak zaprojektować swoją wymarzoną przyszłość” to książka motywacyjna, która przyda się każdej kobiecie zainteresowanej tematyką psychologii, rozwoju osobistego, czy takiej, która nie wierzy już w siebie i nie wie, co ma w życiu robić.

Autorka, Edyta Walęciak – Skórka to absolwentka psychologii w biznesie, trenerka biznesu oraz rozwoju osobistego a także coach. Jest również autorką i prowadzącą wielu programów szkoleniowych np. dla kobiet – Akademii Projektantek Przeszłości, których historie i słowa znajdziemy także  w tej książce. 

Na pewno największym atutem tej pozycji jest jest prostota, w jakiej została stworzona i napisana, tak aby była czytelna i zrozumiała. Wszystkie informacje zostały podzielone na krótkie działy, dlatego w razie potrzeby zawsze będziemy wiedzieć do jakiego miejsca musimy jeszcze wrócić aby coś sobie przypomnieć. W książce oprócz skutecznych rad, znajdziemy także wiele ćwiczeń np.tworzenie mapy marzeń, która pomocna jest przy dążeniu do celu czy określanie naszego celu. 

Książka posiada również wolne miejsca, gdzie możemy zapisać swoje przemyślenia lub odpowiedzi do ćwiczeń motywacyjnych, które się w niej znajdują. Najbardziej w książce spodobały mi się historie prawdziwych osób lub historyjki motywacyjne, którymi autorka wzbogaciła treść czysto teoretyczną dotyczącą psychologii oraz rozwoju osobistego. Takie historie naprawdę mają siłę motywowania czytelników.