Recenzje

Powierzchowna jest wiedza przeciętnego Polaka o Szwecji. Oparta jest ona na wyobrażeniach jakoby nasz zamorski sąsiad był mityczną krainą szczęśliwości o stabilnej gospodarce, w której obywatel opływa w dobra różnorakie. Z czego jednak słynie Szwecja, kto tworzy jej kulturę, jakie miejsca są jej chlubą i ozdobą. Taką wiedzą dysponuje już mało kto.
„Na północ. Szwecja znana i nieznana” jest kompendium wiedzy o współczesnej Szwecji, w którym Maciej Zborowski – skandynawista i bloger – ukazuje kraj przez pryzmat swojego doświadczenia w obcowaniu z nim. Opisowi autora podlegają kolejno ludzie, miejsca, zdarzenia, jedzenie i kultura Szwecji. Podczas lektury Czytelnik ma szansę zboczyć z utartych szlaków i spojrzeć na Szwecję z zupełnie innej perspektywy niż ta przekazywana sobie przez kolejne pokolenia, wzmacniana dodatkowo stereotypami. Autor przedstawia postaci nieznane szerszemu światu, a ważne dla szwedzkiej kultury. Podobnie rzecz ma się miejscami w różnoraki sposób interesującymi, o których nie wspominają jednak popularne przewodniki. Czytelnik ma również możliwość poznać Szwecję od strony kuchni i wydarzeń wzbogacających życie przeciętnego Szweda, o których próżno szukać informacji w naszych mediach.
By nie pozostawać ignorantem postrzegającym naszego zamorskiego sąsiada wyłącznie przez pryzmat bajecznej przyrody, ustroju monarchistycznego, ryb na talerzu i zakupów w Ikei, warto sięgnąć po tę książkę. Będzie to podróż przez Szwecję Polakowi w większości nieznaną, lecz autentyczną. I to nie tylko wtedy, gdy planuje się złożyć jej faktyczną wizytę. Lektura może być nie tylko przygotowaniem do podróży po Szwecji, ale przyczynkiem do planowania takowej lub jedynie rozważań o tym kraju.

Idealna pozycja książkowa dla właścicieli sierściuchów okraszona sporą dawką poczucia humoru!

Jak głosi powiedzenie (a może raczej plotka, w której zawsze jest jakieś ziarenko prawdy) to koty wybierają swoich właścicieli, a nie odwrotnie. Bo to kot musi zaakceptować swojego Pana lub Panią, a nie człowiek sierściucha. Mówi się o tym, że zawsze spadają na cztery łapy, że chodzą własnymi ścieżkami, że mają siedem żyć… Że jest w nich coś demonicznego, że są atrybutem czarownic, że gdy czarny kot przebiegnie drogę to na pewno spotka nas jakiś pech. Ileż różnych historii! I wszystkie one o jednym futerkowym stworzonku, które tak naprawdę przesypia w ciągu dnia około 16 godzin (tylko po to, aby gdy człowiek śpi ON mógł mu w tej czynności skutecznie przeszkadzać i wówczas okazywać swoją obecność).

Tak naprawdę koty to niesamowite stworzenia. Z obserwacji, które prowadzę na własnym kocie – a właściwie kotce – mogę potwierdzić to, że są absolutnymi indywidualistami. Jak kot coś postanowi to musi tak być. Koniec i basta. Nawet, jeśli dla Ciebie jest to absurdalne, niemożliwe i abstrakcyjne kot i tak ma w tym swój cel. Nie próbuj go zrozumieć. Prędzej się spocisz i rozboli Cię głowa…

Przy lekturze publikacji „Po czym poznasz, że Twój kot spiskuje przeciwko Tobie” The Oatmeal, w tłumaczeniu Piotra Cieślaka uśmiałam się do łez. Książka tak naprawdę jest swego rodzaju zestawem komiksów, które obrazują – dosłownie – codzienne życie kota. Jego myśli, jego zachowania. Można uznać ją także za poradnik, w którym znajdziemy „instrukcję” zachowań naszego sierściucha. Chociaż podejrzewam, że każdy, kto jest posiadaczem owego futerkowca na pewno zna doskonale rysunki, które będziecie mogli zobaczyć w książce. Publikacja jest bardzo ładnie wydana, na kredowym papierze. Jest okraszona ogromną dawką poczucia humoru, dlatego przeglądając ją na pewno uśmiech nie będzie schodził z Waszej twarzy.

Moim zdaniem książka idealnie nadaje się na prezent dla właścicieli kotów, ale nie tylko. Chociaż wiadomo, że ktoś kto tego czworonożnego, futerkowca nie posiada nie do końca będzie rozumiał, niektóre sytuacje przedstawione w publikacji. „Po czym poznasz, że Twój kot spiskuje przeciwko Tobie” to swego rodzaju księga wiedzy tajemnej na temat obsługi kota

Erik Wahl w swej książce „Unthink” w specyficzny sposób podejmuje temat kreatywności oraz tego co mogło się z nią stać i jak ją w sobie ponownie odkryć.

„30 dni do zmian. Dokonaj życiowej metamorfozy w kilka tygodni”, czyli „Miesiąc, by stać się nową, lepszą wersją siebie…” Kiedy moim oczom okazuje się okładka poradnika z tak sformułowanym tytułem, w mojej głowie zapala się lampka ostrzegawcza. To nie wrodzony cynizm czy nadmiernie wybujała mentalność krytyka, lecz niechęć do amerykańskiego „psychobiznesu” i zalewu pseudo-poradników, które produkuje. Na skalę masową. Ich autorzy składają często obietnice bez pokrycia – w weekend, w dwa tygodnie, w trzy miesiące… – staniesz się kimkolwiek zechcesz: sprzedawcą genialnym, kochankiem idealnym, królem siłowni, ekspertem ds. wszystkiego. Ale po etapie „zachłyśnięcia” przychodzi zazwyczaj otrzeźwienie. A zdrowy rozsądek i dystans na szczęście wraca.
Tym razem w dłoni trzymam jednak publikację Polki, Edyty Zając, która jest psychologiem, trenerem kompetencji społecznych, life designerem i blogerką. Po jej „30 dni do zmian…” sięgam z dozą krytycyzmu (chyba zdrowego), ale i z… ciekawością. Jestem naprawdę ciekawa, jaką wizję drogi do zmian zaproponuje autorka. Bo żeby obrać sobie za cel doprowadzenie do życiowej metamorfozy w jeden miesiąc, z pewnością trzeba mieć nie lada odwagę.
Muszę przyznać, że Edyta Zając zaczyna zaskakująco i mocno. Po poruszającym wstępie, w którym opowiada o swoim wolontariacie w hospicjum i krótkim opisie swojego programu, zaczyna się tydzień pierwszy. I od razu pojawia się nie lada wyzwanie – generalne porządki. Te dosłowne, i te metaforyczne. Bo to tydzień „Wyrzucania zbędnych rzeczy”. Chociaż kwestia współzależności pomiędzy stanem przestrzeni fizycznej a umysłem i psychiką nie jest mi obca, zaskoczyło mnie, że w tym poradniku stało się to punktem wyjścia. Zaskoczyło pozytywnie i sprawiło, że recenzowana publikacja zaczęło intrygować – bo się wyróżniła, wyrwała z psycho-poradnikowej konwencji… Jednakże wydaje mi się, że dla kogoś, kto reprezentuje raczej typ „chomika” czy „bałaganiarza” i do oczyszczenia ma całe mieszkanie czy dom, tydzień to z pewnością za mało (chyba, że weźmie się urlop…). Tym bardziej, że oprócz fizycznego sprzątania, autorka proponuje także szereg innych ćwiczeń – nie fizycznych, ale mentalnych, rozwojowych – na każdy dzień tego tygodnia. I tak oto, do wyzwań tego tygodnia, zaliczają się (oprócz generalnych porządków): oddawanie/ sprzedawanie „uwolnionych” przedmiotów, tworzenie listy 100 celów, weryfikacja swoich stref eksperckich, planowanie realizacji marzeń, nauka kontroli finansów, wyrzucanie zbędnych zobowiązań i ambitne planowanie przyszłych zysków. W realizacji w/w celów pomóc ma szereg narzędzi, m.in.: list rzeczy do zrobienia, arkuszy diagnozy i planowania, trików tygodnia, rozpoznawania przeszkód i radzenia sobie z nimi, inspiracji. Mimo wszystko, wydaje mi się, że tak ambitny plan rozwojowy powinien być rozpisany na co najmniej miesiąc (tymczasem mówimy ciągle o Tygodniu I!), aby jego realizacja była realna i osiągalna. A zmiana – głęboka i trwała, nie zaś płytka i pobieżna.
Poradnik Edyty Zając składa się z 4 części – każda poświęcona została jednemu tygodniowi i jednemu wyzwaniu. A więc, po „Tygodniu Wyrzucania Zbędnych Rzeczy”, przychodzi czas na „Próbowanie czegoś nowego”, „Tworzenie perfekcyjnego stylu życia” oraz „Planowanie i organizację”. Struktura każdej części przypomina tę, którą opisałam w odniesieniu do Tygodnia I.
Kiedy na recenzowaną publikację spoglądam „z lotu ptaka”, odczucia mam jak najbardziej pozytywne. „30 dnia do zmian…” to taki powiew świeżości – napisany konkretnie, treściwie i przejrzyście; a jednocześnie z lekkością, dystansem, czasem humorem, czasem ironią; przepełniony różnorodnymi „trickami” i inspiracjami. Odnoszę jednak wrażenie, iż mnogość podejmowanych kwestii, zadań i wyzwań (tak różnorodnych) upakowanych w zaledwie 30 dni, może przytłoczyć nie jednego Czytelnika. Sama tak się poczułam i w efekcie… programu jeszcze nie wdrożyłam. Może to kwestia zbyt niskiej motywacji, a może poczucia, że tak intensywne tempo jest nie dla mnie. Że lepsza jest strategia kaizen, czyli metoda małych kroków. Bowiem przeprowadzić zmiany drogą rewolucji to jeszcze nie wszystko – równie ważne jest utrzymanie efektów i podtrzymanie motywacji do ciągłej, nieustannej pracy nad sobą. Na drodze ewolucji. Bez efektu jo-jo. Ale tę przeszkodę na szczęście można bardzo łatwo obejść – wystarczy od razu założyć, że zamiast przewidzianych 30 dni, proces osobistej transformacji może zająć więcej czasu. I zamiast tygodnia porządków, dać sobie (przykładowo) miesiąc. Taka strategia w żadnym razie nie umniejszy wartości programu, a uczyni go bardziej realistycznym. Powodzenia!

AutoCAD jest programem, który aby sprostać wymaganiom swoich użytkowników, jest ciągle rozbudowywany i udoskonalany. W celu poznania pełnych możliwości programu AutoCAD LT 2015 warto zapoznać się z kursem video prezentowanym przez videopoint, który z pewnością należy do niesztampowych jeżeli chodzi o treści w nim zawarte.

Kurs po zakupie staje się dostępny on-line i można obejrzeć go w całości po przejściu do swojego konta. Nie trzeba obawiać się, że za jakiś czas utracony zostanie do niego dostęp – w razie potrzeby można w każdej chwili do niego wrócić. Dostępna jest również wersja kursu do pobrania, którą można zapisać na dysku w postaci pliku skompresowanego.

Kurs AutoCAD LT 2015
Nauka AutoCAD-a z videopointem rozpoczyna się od omówienia okna startowego programu AutoCAD LT 2015 oraz interfejsu. W pierwszych rozdziałach zaprezentowano otwieranie nowych plików rysunkowych oraz ich zapisywanie, poruszanie się między kartami, które wprowadzono w AutoCAD 2014 oraz zamykanie plików z rysunkami. Następnie przedstawiono sposób dostosowania interfejsu do wymagań użytkownika, omówiono zagadnienia związane z układem współrzędnych oraz jednostek w programie.

Kolejne filmy kursu poświęcono technikom rysowania. Skupiono się nie tylko na korzystaniu z współrzędnych względnych oraz bezwzględnych, odnoszących się do początku układu, ale także zastosowaniu trybu ORTO do rysowania w pionie i poziomie, korzystania z śledzenia biegunowego oraz wprowadzania dynamicznego.

Następne etapy kursu poświęcono szerokiemu omówieniu narzędzi rysowania takich jak linia, polilinia czy okrąg. Po przedstawieniu trzech istotnych poleceń panelu rysuj, skupiono się na trybie lokalizacji względem obiektów, dzięki którym można rysować obiekty względem specyficznych punków innych elementów rysunku takich jak koniec linii czy centrum okręgu. Rozdział następujący po filmie zadedykowanym śledzeniu lokalizacji zawiera uzupełnienie informacji o narzędziach rysowania m.in. prostokąt, splajn, elipsa, kreskowanie ale także regiony, chmurka wersji oraz polecenie przykryj.

W kursie nie zabrakło filmu poświęconego sposobom wyboru elementów rysunku. Zaprezentowano nowy sposób wykonywania zbioru wskazań obiektów w AutoCAD LT 2015 taki jak zaznaczanie pętlą. Film zawiera również wiadomości nt. polecenia SWYBIERZ czyli szybkiego wyboru elementów za pomocą ich szczególnych parametrów. Rozdział 9 został poświecony poleceniom panelu Zmień. Szeroko omówiono zastosowanie takich narzędzi jak ROZCIĄGNIJ (umożliwia jednoczesne przesuwanie i rozciąganie obiektów), SKALA czy LUSTRO, które jest niezbędną funkcją AutoCAD-a.

Kurs AutoCAD LT 2015 zawiera rozdziały przedstawiające uchwyty obiektów, które mogą służyć do szybkiego modyfikowania. Omówiono uchwyty nie tylko podstawowych elementów takich jak linia ale także uchwyty regionów, kreskowania czy półprostych. Dodatkowo zaprezentowano możliwości konfiguracji skrótów klawiaturowych w programie AutoCAD LT 2015 za pomocą edycji pliku .pgp (w kursie: acadlt.pgp) oraz zmiany ustawienia np. dla prawego przycisku myszy w ustawieniach programu.

Co mi się podobało?
Na samym początku wspomniałem, że kurs AutoCAD LT 2015 od videopoint.pl jest niesztampowy. Zaskakujące jest to, że autor kursu na samym początku omawia możliwość personalizacji interfejsu użytkownika. Celem modyfikacji jest ukrycie niektórych paneli, które nie będą wykorzystywane podczas nauki z kursem videopoint.pl. Drugim sporym zaskoczeniem był ostatni rozdział, w którym można dowiedzieć się nieco o wprowadzaniu swoich własnych skrótów klawiaturowych dzięki modyfikacji pliku .pgp. Tego typu informacje są niespotykane w kursach na poziomie podstawowym. Ponadto autor w filmach wprowadza wiele dodatkowych informacji które można określić mianem „sztuczek”, które pomogą w rysowaniu. Przykładem jest polecenie SWYBIERZ, które umożliwia szybki wybór wielu elementu rysunku o określonych cechach. Dodatkowo kurs AutoCAD LT 2015 zawiera informację o tak szeroko pomijanym poleceniu jak PRZYKRYJ. Według mnie to bardzo dobrze, że autor wykonał film dotyczący tego polecenia, ponieważ może być przydatne podczas rysowania skomplikowanych złożeń.

Co bym zmienił?
Po przeanalizowaniu wszystkich filmów stwierdziłem, że zabrakło mi wstępu do warstw. Uważam, że warstwy to podstawa w każdym kursie dla początkujących. Zawsze podczas przeglądania materiałów zwracam uwagę na kolejność ich występowania. W kursie AutoCAD LT 2015 zauważyłem, że rozdział dot. narzędzi z panelu Rysuj posiada „przerywnik” w postaci rozdziału dotyczącego trybów i śledzenia lokalizacji. Uważam, że ten rozdział mógłby znaleźć się przed lub po (jakże ważnego dla osoby początkującej) rozdziału o narzędziach rysowania.

Werdykt
Uważam, że kurs AutoCAD LT 2015 wart jest uwagi. Wprawdzie kurs prowadzony jest na wersji AutoCAD LT, która nie posiada kilku funkcji w porównaniu do AutoCAD, jednakże nie stanowi to dużego problemu, ponieważ zagadnienia poruszane w filmach dotyczą podstawowych możliwości programu.   Osoba początkująca znajdzie w nim wiele trików, które ułatwią pracę. Stwierdzam również, że materiał stanowi dobre źródło wiedzy dla osób, które intensywnie chcą wykorzystywać funkcji programu. Autor posiada praktyczna wiedzę dotycząca AutoCAD-a i rozumie wagę poprawnego dostosowania aplikacji do zadań projektowych. Osoby, które kupią ten kurs, z pewnością skorzystają z tych porad i informacji.