Recenzje

„Tytuł napisany przez zespół polskich autorów, ukazał się w nowej serii „Travel-book", która prezentuje typowe przewodniki kieszonkowe, ułożone według szablonu: informacje praktyczne, informacje krajoznawcze, regiony. Na koniec dołożono słowniczek, zaledwie trzy strony poświęcono kuchni. Najsłabszą stroną jest jak dla mnie posługiwanie się po części polskimi nazwami miejscowości, to zawsze wprowadza dezorientację na miejscu. Atutem są bardzo szczegółowe informacje o tym: co, gdzie i kiedy można zobaczyć, jakie są godziny otwarcie muzeów etc. Na plus zaliczyć można też szatę graficzną, zwłaszcza zdjęcia i planiki sytuacyjne. Same opisy miejsc nie wykraczają poza powszechnie dostępne informacje. W indeksie nazw są literówki, przez co zamku Brumov szukać musimy jako Brymov.

Wow! Wow! i jeszcze raz wow! takiej książki się nie spodziewałam jak ta. Cała seria poruszyła mnie dogłębnie. Takich twardych i temperamentnych bohaterów dawno nie czytałam. Mimo, że są podobni do większości bohaterów romansów, tych polubiłam od początku. Rylee Thomas i Colton Donavan skradli moje ostatnie kilka dni i nie żałuję, ponieważ mimo podobieństw byli zupełnie inni.

Rylee dwa lata temu ulega wypadkowi wraz z swoim narzeczonym i nienarodzonym dzieckiem. Niestety wypadek zabiera Rylee i córkę i Maxa. Niedoszła teściowa cały czas obwinia dziewczynę o to co się stało, dzwoniąc dwa razy do roku i wylewając swój żal na dziewczynę. Borykając się z całym swoim życiem, Ry pomaga dzieciom skrzywdzonym przez los i pracuje nad wielkim projektem budowy nowych miejsc dla nich. Poukładana, mająca wszystko pod kontrolą z swoim szefem organizują wielki bal charytatywny, którego największą atrakcją ma być licytacja randki z kandydatką. Przed całą imprezą Raylee dogląda wszystkiego i przypomina sobie, że zapomniała tabliczek, które są w komórce. Idąc tam, natyka się na parę w intymnej sytuacji. Nie chcąc na siebie zwracać uwagi zakrada się do schowka, w którym zatrzaskuje się. Po wypadku ma straszną klaustrofobię, po spędzeniu kilku dni w uwięzionym samochodzie, wpada w panikę i osobą, która wybawią ją z opresji, jest zabójczo przystojny, zielono oki Colton. Arogancki, pewny siebie, nigdy nie dostający żadnej odmowy, biorący co chce i kiedy chce.

„Lecę do przodu i wpadam na stojącego twardo na przeciw mnie mężczyznę. Otaczam ramionami jego tors, a moje nogi uginają się niezgrabnie. Mężczyzna instynktownie wyciąga ręce i obejmuje mnie, przytrzymując moje ciało i absor- bując siłę, z jaką poleciałam do przodu. Spoglądam w górę, błyskawicznie rejestrując wystylizowany nieład czarnych włosów, ciemną skórę, nieznaczny cień zarostu … i jego oczy.Czuję przeskakującą iskrę — niemal namacalną — gdy trafiam wzrokiem w te ostrożne, półprzejrzyste zielone tęczówki, w których przez moment błyska zaskoczenie. Wpatrują się we mnie z takim zaintrygowaniem i intensywnością, że mnie to deprymuje, chociaż jednocześnie wyzwala instynktowną reakcję mojego ciała. Niby zwykła wymiana spojrzeń, a zalewają mnie dawno zapomniane pragnienia i potrzeby. Jakim cudem ten nieznanymi mężczyzna sprawia,że zapominam o panice i desperacji, które przed chwilą czułam? Niepotrzebnie przerywam kontakt wzrokowy i przenoszę spojrzenie na jego usta. Pełne, wyrzeźbione wargi są ściągnięte, gdy intensywnie mnie taksuje, po czym bardzo powoli rozszerzają się w krzywy, szelmowski uśmiech. Och, jak ja pragnę poczuć te usta na sobie — wszędzie i w każdym miejscu naraz… O czym ja, do diabła, myślę? Ten facet jest kompletnie poza moim zasięgiem. Jest całe lata świetlne wyżej ode mnie.”

Nieznajomy całuje ją i wtedy całe życie obydwojgu wywraca się do góry nogami. Odzyskawszy równowagę i świadomość tego co robi, dziewczyna odrywa się i pokazuje swój temperament. Zaczyna się ich gra słowna gdzie Ona mu odmawia a on zakłada się z nią, że jeszcze tego wieczoru umówi się z nim na randkę. Później okazuje się, że jedna z dziewczyn nie pojawiła się na licytacja i Ry musi ją zastąpić. Prezentując swoją osobę na scenie, nie jest w stanie widzieć publiczności, ani tego kto ją licytuje. Okazuje się później, że wylicytowano ją za 25 tyś i kto jak nie Colton wygrywa aukcję. Dziewczyna od początku nie może sobie skojarzyć, skąd zna jego twarz. Dopiero później uświadamia sobie, że jest to sławny kierowca rajdowy, mężczyzna pojawiający się co chwila z nową długonogą blondynką i gdzie w tym Ona? Brunetka, o bujnych kształtach z bliznami na ciele i w duszy. Po dwóch latach chowania się przed mężczyznami, pojawia się On, z swoim bagażem doświadczeń jeszcze bardziej popieprzonych niż ona. Na początku chcą ją tylko raz na jedną noc. Ostrzega ją od razu, że będzie to jedna noc, że wykorzysta i zostawi. Raylee robi wszystko kierując się sercem i pożądaniem do tego mężczyzny. Głos rozsądku pojawia się również szybko, ale potrafi po ucieczce, zatrzymać się i zawrócić. Codziennie boryka się w swojej pracy w dziećmi skrzywdzonymi przez swoich rodziców. Tutaj jednak ma styczność z dorosłym skrzywdzonym mężczyzną, który boi się swoich uczuć a przede wszystkim przed nikim się nigdy z niczego nie tłumaczył, ponieważ to on dyktował warunki i ustalał zasady.

Pierwszy tom widzimy oczami Raylee, jednak w dwóch pozostałych autorka dołożyła jeszcze wstawki od strony Coltona, co urzekło mnie jeszcze bardziej. To jak się czuł, jakie w nim targały emocje, jaka była jego wersja wszystkiego. To w jaki sposób autorka dobrała słowa do całości stworzyły bardzo mocną książkę, po którą na pewno sięgnę jeszcze raz. Intymnych sytuacji nie było dużo, jednak były bardzo namiętne i opisane bardzo pikantnie i zmysłowo. Przyjaciele bohaterów Haddie i Beckett również przedstawieni są z jak najlepszej strony i pomagają tym upartym dwojgu na połączenie siebie. Colton nie chce dopuścić do siebie Raylee, bo cały czas myśli, że jeśli on został skrzywdzony to sam potrafi tylko krzywdzić. Uważa, że Ry jest za bardzo święta i za bardzo dobra by mogła być z takim złym chłopcem jak on, i robi wszystko aby ją odtrącić i nie wywołać u siebie uczuć. Boi się wszystkiego jednak z drugiej strony uzależnił się od niej, zatracił i tak mocno pokochał, że nie mógł od niej odejść ani tym bardziej być z inną kobietą jak to cały czas robił.

„Nie sądzę, żeby jakakolwiek ilość czasu była wystarczająca na miłość do kogoś takiego jak Colton. To jeden z tych facetów, którzy pożerają każdą cząstkę ciebie. Sprawiają, że czujesz się dopełniona, chociaż wcześniej nawet nie wiedziałaś, że czegoś ci brakuje. Dają ci siłę i jednocześnie osłabiają. Potrafiłabym go tak kochać — tak, jak na to zasługuje — ale wiem, że nie będę miała do tego okazji […] podpowiada mi intuicja, wiem, że zostanę zniszczona, jeśli pozwolę sobie zakochać się w nim. A do tego nie mogę dopuścić. Jazda w górę byłaby naprawdę fajna, lecz zdruzgotanie po upadku mnie zniszczy.”

Ona jednak tak bardzo pokochała tego skrzywionego człowieka, że nie może z niego zrezygnować za żadne skarby, jego najlepszy przyjaciel, powiedział jej, w zaufaniu, że ma dać mu czas, być cierpliwa bo tylko ona jest jedynym kołem ratunkowym dla Donavana. Cierpliwie trawa u jego boku, czeka, daje mu czas na oswojenie się z nowymi rewelacjami w życiu, w tym, że ten człowiek dopiero teraz tak na prawdę zaczął żyć. Powoli otwiera się, wyjawia swoje mroczne sekrety, dlaczego jest takim człowiekiem jakim jest. Matka ćpunka, oddaje małego chłopca za działkę swojemu dilerowi, który każe małemu dziecku mówić „kocham cię” jak ten gwałci biednego chłopca, nic dziwnego, że nie chce się dopuścić do siebie takich uczuć, które wykorzystywano w dzieciństwie do zupełnie innych celów. Ona cierpliwie czeka, cierpi ale nie rezygnuje. Wszystkie sytuacje w jakich znajdują się główni bohaterowie, bardzo zbliża ich do siebie. Colton pokazuje swoją przemianę i romantyczną duszę, zrobi wszystko aby Ry była szczęśliwa. Tak jak pokochuje Raylee tak samo pokochuje jej chłopców z Domu. Staje się dla nich wzorem i idolem.

Wszystko jak wiadomo kończy się happy endem, ale warto przeczytać całą serię, całą przemianę Donavana, z boga seksu i panienek na jedną noc w pantoflarza i ułożonego człowieka. Jej „magiczna cipka” zawładnęła nim doszczętnie, wzięła jego jaja w ręce i było po nim. Książka pełna humoru, szczerości i jego mocnego języka jak najbardziej godna jest polecania. „Pamiętaj, cierpieć to odczuwać, odczuwać to żyć, a czy nie lepiej żyć?”

Wow! Wow! i jeszcze raz wow! takiej książki się nie spodziewałam jak ta. Cała seria poruszyła mnie dogłębnie. Takich twardych i temperamentnych bohaterów dawno nie czytałam. Mimo, że są podobni do większości bohaterów romansów, tych polubiłam od początku. Rylee Thomas i Colton Donavan skradli moje ostatnie kilka dni i nie żałuję, ponieważ mimo podobieństw byli zupełnie inni.

Rylee dwa lata temu ulega wypadkowi wraz z swoim narzeczonym i nienarodzonym dzieckiem. Niestety wypadek zabiera Rylee i córkę i Maxa. Niedoszła teściowa cały czas obwinia dziewczynę o to co się stało, dzwoniąc dwa razy do roku i wylewając swój żal na dziewczynę. Borykając się z całym swoim życiem, Ry pomaga dzieciom skrzywdzonym przez los i pracuje nad wielkim projektem budowy nowych miejsc dla nich. Poukładana, mająca wszystko pod kontrolą z swoim szefem organizują wielki bal charytatywny, którego największą atrakcją ma być licytacja randki z kandydatką. Przed całą imprezą Raylee dogląda wszystkiego i przypomina sobie, że zapomniała tabliczek, które są w komórce. Idąc tam, natyka się na parę w intymnej sytuacji. Nie chcąc na siebie zwracać uwagi zakrada się do schowka, w którym zatrzaskuje się. Po wypadku ma straszną klaustrofobię, po spędzeniu kilku dni w uwięzionym samochodzie, wpada w panikę i osobą, która wybawią ją z opresji, jest zabójczo przystojny, zielono oki Colton. Arogancki, pewny siebie, nigdy nie dostający żadnej odmowy, biorący co chce i kiedy chce.

„Lecę do przodu i wpadam na stojącego twardo na przeciw mnie mężczyznę. Otaczam ramionami jego tors, a moje nogi uginają się niezgrabnie. Mężczyzna instynktownie wyciąga ręce i obejmuje mnie, przytrzymując moje ciało i absor- bując siłę, z jaką poleciałam do przodu. Spoglądam w górę, błyskawicznie rejestrując wystylizowany nieład czarnych włosów, ciemną skórę, nieznaczny cień zarostu … i jego oczy.Czuję przeskakującą iskrę — niemal namacalną — gdy trafiam wzrokiem w te ostrożne, półprzejrzyste zielone tęczówki, w których przez moment błyska zaskoczenie. Wpatrują się we mnie z takim zaintrygowaniem i intensywnością, że mnie to deprymuje, chociaż jednocześnie wyzwala instynktowną reakcję mojego ciała. Niby zwykła wymiana spojrzeń, a zalewają mnie dawno zapomniane pragnienia i potrzeby. Jakim cudem ten nieznanymi mężczyzna sprawia,że zapominam o panice i desperacji, które przed chwilą czułam? Niepotrzebnie przerywam kontakt wzrokowy i przenoszę spojrzenie na jego usta. Pełne, wyrzeźbione wargi są ściągnięte, gdy intensywnie mnie taksuje, po czym bardzo powoli rozszerzają się w krzywy, szelmowski uśmiech. Och, jak ja pragnę poczuć te usta na sobie — wszędzie i w każdym miejscu naraz… O czym ja, do diabła, myślę? Ten facet jest kompletnie poza moim zasięgiem. Jest całe lata świetlne wyżej ode mnie.”

Nieznajomy całuje ją i wtedy całe życie obydwojgu wywraca się do góry nogami. Odzyskawszy równowagę i świadomość tego co robi, dziewczyna odrywa się i pokazuje swój temperament. Zaczyna się ich gra słowna gdzie Ona mu odmawia a on zakłada się z nią, że jeszcze tego wieczoru umówi się z nim na randkę. Później okazuje się, że jedna z dziewczyn nie pojawiła się na licytacja i Ry musi ją zastąpić. Prezentując swoją osobę na scenie, nie jest w stanie widzieć publiczności, ani tego kto ją licytuje. Okazuje się później, że wylicytowano ją za 25 tyś i kto jak nie Colton wygrywa aukcję. Dziewczyna od początku nie może sobie skojarzyć, skąd zna jego twarz. Dopiero później uświadamia sobie, że jest to sławny kierowca rajdowy, mężczyzna pojawiający się co chwila z nową długonogą blondynką i gdzie w tym Ona? Brunetka, o bujnych kształtach z bliznami na ciele i w duszy. Po dwóch latach chowania się przed mężczyznami, pojawia się On, z swoim bagażem doświadczeń jeszcze bardziej popieprzonych niż ona. Na początku chcą ją tylko raz na jedną noc. Ostrzega ją od razu, że będzie to jedna noc, że wykorzysta i zostawi. Raylee robi wszystko kierując się sercem i pożądaniem do tego mężczyzny. Głos rozsądku pojawia się również szybko, ale potrafi po ucieczce, zatrzymać się i zawrócić. Codziennie boryka się w swojej pracy w dziećmi skrzywdzonymi przez swoich rodziców. Tutaj jednak ma styczność z dorosłym skrzywdzonym mężczyzną, który boi się swoich uczuć a przede wszystkim przed nikim się nigdy z niczego nie tłumaczył, ponieważ to on dyktował warunki i ustalał zasady.

Pierwszy tom widzimy oczami Raylee, jednak w dwóch pozostałych autorka dołożyła jeszcze wstawki od strony Coltona, co urzekło mnie jeszcze bardziej. To jak się czuł, jakie w nim targały emocje, jaka była jego wersja wszystkiego. To w jaki sposób autorka dobrała słowa do całości stworzyły bardzo mocną książkę, po którą na pewno sięgnę jeszcze raz. Intymnych sytuacji nie było dużo, jednak były bardzo namiętne i opisane bardzo pikantnie i zmysłowo. Przyjaciele bohaterów Haddie i Beckett również przedstawieni są z jak najlepszej strony i pomagają tym upartym dwojgu na połączenie siebie. Colton nie chce dopuścić do siebie Raylee, bo cały czas myśli, że jeśli on został skrzywdzony to sam potrafi tylko krzywdzić. Uważa, że Ry jest za bardzo święta i za bardzo dobra by mogła być z takim złym chłopcem jak on, i robi wszystko aby ją odtrącić i nie wywołać u siebie uczuć. Boi się wszystkiego jednak z drugiej strony uzależnił się od niej, zatracił i tak mocno pokochał, że nie mógł od niej odejść ani tym bardziej być z inną kobietą jak to cały czas robił.

„Nie sądzę, żeby jakakolwiek ilość czasu była wystarczająca na miłość do kogoś takiego jak Colton. To jeden z tych facetów, którzy pożerają każdą cząstkę ciebie. Sprawiają, że czujesz się dopełniona, chociaż wcześniej nawet nie wiedziałaś, że czegoś ci brakuje. Dają ci siłę i jednocześnie osłabiają. Potrafiłabym go tak kochać — tak, jak na to zasługuje — ale wiem, że nie będę miała do tego okazji […] podpowiada mi intuicja, wiem, że zostanę zniszczona, jeśli pozwolę sobie zakochać się w nim. A do tego nie mogę dopuścić. Jazda w górę byłaby naprawdę fajna, lecz zdruzgotanie po upadku mnie zniszczy.”

Ona jednak tak bardzo pokochała tego skrzywionego człowieka, że nie może z niego zrezygnować za żadne skarby, jego najlepszy przyjaciel, powiedział jej, w zaufaniu, że ma dać mu czas, być cierpliwa bo tylko ona jest jedynym kołem ratunkowym dla Donavana. Cierpliwie trawa u jego boku, czeka, daje mu czas na oswojenie się z nowymi rewelacjami w życiu, w tym, że ten człowiek dopiero teraz tak na prawdę zaczął żyć. Powoli otwiera się, wyjawia swoje mroczne sekrety, dlaczego jest takim człowiekiem jakim jest. Matka ćpunka, oddaje małego chłopca za działkę swojemu dilerowi, który każe małemu dziecku mówić „kocham cię” jak ten gwałci biednego chłopca, nic dziwnego, że nie chce się dopuścić do siebie takich uczuć, które wykorzystywano w dzieciństwie do zupełnie innych celów. Ona cierpliwie czeka, cierpi ale nie rezygnuje. Wszystkie sytuacje w jakich znajdują się główni bohaterowie, bardzo zbliża ich do siebie. Colton pokazuje swoją przemianę i romantyczną duszę, zrobi wszystko aby Ry była szczęśliwa. Tak jak pokochuje Raylee tak samo pokochuje jej chłopców z Domu. Staje się dla nich wzorem i idolem.

Wszystko jak wiadomo kończy się happy endem, ale warto przeczytać całą serię, całą przemianę Donavana, z boga seksu i panienek na jedną noc w pantoflarza i ułożonego człowieka. Jej „magiczna cipka” zawładnęła nim doszczętnie, wzięła jego jaja w ręce i było po nim. Książka pełna humoru, szczerości i jego mocnego języka jak najbardziej godna jest polecania. „Pamiętaj, cierpieć to odczuwać, odczuwać to żyć, a czy nie lepiej żyć?”

Lekcje polskiej przedsiębiorczości na przykładach 

Mówi się, żeby nie oceniać książki po okładce. Jednak nierzadko to właśnie okładka decyduje o tym, czy przeczytamy książkę. Tak było i w przypadku lektury ‘Go Global Wywiady z twórcami polskich firm, które zdobyły rynki międzynarodowe’ profesora Krzysztofa Rybińskiego. Na okładce w naszych barwach narodowych został przedstawiony nie orzeł, a kogut.  Na pierwszy rzut oka wybór wydawał się obrazoburczy. Zamiast szlachetnego, odważnego, walecznego ptaka, symbolu walki o niepodległość - ptak z przydomowej zagrody. Warto jednak wiedzieć, że kogut jest symbolem siły witalnej, zdrowia, pomyślności i odwagi, a jednocześnie walki i ostrzegania przed złem. 

Książkę czytałam w szczególnym momencie, bo w przededniu pierwszej tury wyborów prezydenckich. Kampania prezydencka różniła się od poprzednich tym, że kładziono w niej duży nacisk na patriotyzm gospodarczy. Autor książki, profesor Krzysztof Rybiński, pokazuje, że patriotyzm gospodarczy polega nie tylko na wyborze wyrobów i usług z Polski. Jego przejawem jest także, a może przede wszystkim, dążenie do zapewnienia rozwoju polskim przedsiębiorstwom przez poszukiwanie nowych rynków zbytu, budowanie zaufania do polskich marek i patentowanie naszych wynalazków. 

Prof. Krzysztof Rybiński jest postacią nietuzinkową. Niebanalne spojrzenie autora na rzeczywistość oraz lekkość mówienia o zagadnieniach gospodarczych sprawiają, że tekst 

z łatwością może przeczytać także czytelnik niezaznajomiony z teoriami ekonomicznymi. Prof. Rybiński rozpoczął swoją karierę jako informatyk w Japonii, potem był głównym ekonomistą kilku banków, wiceprezesem NBP, członkiem Komisji Nadzoru Finansowego, partnerem w globalnej firmie doradczej i członkiem wielu rad nadzorczych. Był także konsultantem Banku Światowego. Jako komentator jest znany z wygłaszania kontrowersyjnych poglądów. Jednak dla przedstawionych na łamach książki twórców polskich firm pozostawia szerokie pole do wygłoszenia swoich opinii, a sam występuje jedynie w roli rzecznika osób ciekawych tego, jak „robi się globalny biznes”. 

Zaproszenie do wywiadu przyjęło 11 właścicieli lub zarządzających polskimi przedsiębiorstwami, m. in. Getin Holding, KGHM, LPP, MASPEX, SOLARIS. Każdy z wywiadów to właściwie relacja ze spotkania z indywidualnością rodzimej przedsiębiorczości, spotkania, na które z pewnością w codziennym życiu większość z nas nie miałaby możliwości. 

„Go Global” to nie tylko zbiór wywiadów. Właściwie jest to zbiór opowiadań o tym, jak spełniają się marzenia. Ale też o tym, jak zmieniła się Polska w przeciągu ostatnich 25 lat. I być może właśnie ten wymiar książki jest najciekawszy. Starsi czytelnicy będą mogli skonfrontować własną pamięć o początkach przedsiębiorczości po ’89 roku i przemianach, jakim podlegała w ostatnich latach. Dla młodszych być może interesująca będzie możliwość zobaczenia, że polskie firmy miały wiele cech „start up-ów”, na długo przed tym nim powstał Facebook.  

To co sprawia, że książka może być interesująca dla każdego przedsiębiorcy, niezależnie od poziomu jego doświadczenia, to jej zanurzenie w polskiej rzeczywistości. Biznesu nie można nauczyć się z książek, tym bardziej książek przeniesionych z rynku amerykańskiego. Natomiast można skorzystać z doświadczenia i rad polskich przedsiębiorców, którzy na własnej skórze przekonali się co to znaczy przekształcić spółkę przyjaciół ze studiów w firmę o ponad krajowym zasięgu. 

Sadzę, że lektura „Go Global” może okazać się wartościowa nie tylko dla tych, którzy rozważają ekspansję poza granice kraju. Mogą oni wykorzystać książkę jako wartościowy podręcznik zarządzania, w którym odnajdą wskazówki na temat tego, jak rekrutować pracowników, jak ich motywować, jak przerywać nieudane projekty, jak uczyć się na błędach i jakie lekcje wyciągać z porażek. Uważam, że właśnie szczere relacje na temat niepowodzeń i wyjścia z nich okażą się dla czytelników, niekoniecznie przedsiębiorców, najbardziej inspirujące. 

Dla mnie książka jest też opowieścią o samych przedsiębiorcach. Opowieścią o tym, że pierwszy zarobiony milion nie jest efektem kradzieży, a ciężkiej pracy. Opowieścią o utalentowanych ludziach, którzy potrafią wykorzystać szansę i zbieg okoliczności tam, gdzie inni ich nie widzą. O ludziach, którzy są skromni, pokorni i potrafią się uczyć, ponieważ mają świadomość, że nie wiedzą wszystkiego. O przywództwie i dorastaniu do niego. O odpowiedzialności za pracowników i za swoją społeczność. Jest to także książka o ludziach, którzy mają szerokie perspektywy i którzy potrafią trafnie diagnozować różne bolączki naszego kraju. Dlatego spotkania z twórcami Polski w wydaniu „Go Global” powinny stać się ciekawą lekturą nie tylko dla przedsiębiorców, ale i dla polityków, samorządowców, akademików oraz  wszystkich, którzy dopiero decydują jaką pójść w życiu drogą.

Kampania prezydencka się zakończyła, Polacy dokonali wyboru na kolejne lata. Jestem jednak głęboko przekonana, że o tym w jakiej Polsce żyjemy przesądzają również, a może przede wszystkim polscy przedsiębiorcy. Prof. Rybiński złożył im taką dedykację „Książkę dedykuje wspaniałym polskim przedsiębiorcom. To dzięki nim Polakom żyje się coraz lepiej”.  A ja dodam od siebie, że być może dziś bardziej nam jest potrzebny gospodarczy kogut, od szlachetnego orła.



Danuta Kędzierska - Pełnomocnik ds. CSR w firmie TÜV Rheinland Polska Sp. z o.o., Audytor odpowiedzialności społecznej wg SA8000, BSCI, SEDEX oraz kodeksów dostawców. Reprezentuje TÜV Rheinland Polska Sp. z o.o. w pracach Polskiego Komitetu Normalizacyjnego KT 305 ds. Społecznej Odpowiedzialności oraz w działającej przy Ministerstwie Gospodarki Grupie roboczej do spraw upowszechniania i edukacji CSR. Recenzentka polskiego tłumaczenia normy SA8000.

est bardzo wiele rodzajów fotografii. Ja od zawsze najbardziej na świecie kochałam fotografować ludzi. Nie ważne czy były to dzieci, czy osoby starsze. Czy fotografowałam typowo wyreżyserowane scenki, czy były to zdjęcia spontaniczne. Tak czy inaczej lubiłam gdy przed moim obiektywem stał jakiś człowiek. I w zasadzie poza drobną odskocznia w postaci fotografii kulinarnej - ta miłości została mi do dziś. I tak stale biegałam za kimś z aparatem. Na początku były to dzieciaki w mojej rodzinie, potem moje własne. Teraz zaczynam sięgać po maluchy znajomych, choć jeszcze nie wiem jak to wyjdzie. Ale ogólnie zdjęcia kochałam i kocham robić. A gdy tylko nadarzy się okazja strzelam także zdjęcia na różnego rodzaju imprezach plenerowych. Tu na blogu także takie zdjęcia zaprezentowałam, choć jeśli mam być szczera mam na dysku ich jeszcze bardzo wiele. Gdy robię zdjęcia reporterskie czuję się jak ryba w wodzie. To wspaniała zabawa, świetna przygoda i co najważniejsze - cudowna pamiątka.

Gdy więc zobaczyłam książkę zatytułowaną "Fotografia portretowa i reportażowa" - pomyślałam, że ktoś napisał ją specjalnie dla mnie. Nie mogłam jej nie przeczytać.

Muszę przyznać, że poszło mi nadzwyczaj sprawnie. Dotąd czytając książki na temat fotografii znacznie dłużej nie potrafiłam się z nimi rozstać. Tym jednak razem, poszło mi niemalże błyskawicznie. Nawet się nie spostrzegłam, a byłam już na ostatniej stronie, choć lektura ta wcale nie należy do  tych najcieńszych. Liczy sobie ponad 260 stron...

Jest to poradnik skierowany do amatorów fotografii, którzy jeszcze nie do końca wiedzą o co w tym wszystkim chodzi. Gdy pierwszy raz miałam tą książkę w ręku, jeszcze robiłam zdjęcia kompaktem. Lustrzanka pozostawała w sferze moich najskrytszych marzeń, a ja nie miałam bladego pojęcia jak to jest robić zdjęcia takim sprzętem. Potem sięgnęłam po nią raz jeszcze. Kilka dni po tym, jak w moim posiadaniu znalazł się NIKON D5200. Ale bez względu na to kiedy zaczęłam czytać tę książkę wiedziałam, ze nagle wiele rzeczy staje się dla mnie jaśniejszych. A praca z lustrzanką nie jest wcale taka trudna, jak mi się wydawało :)

"Fotografia portretowa i reportażowa" zawiera w sobie bardzo dużo informacji na temat podstaw fotografii. Jest tu sporo na temat kompozycji zdjęć, światła, a także wiedzy o aparatach i ich obsłudze. Autorka w tym poradniku poruszyła temat obiektywów, akumulatorów, statywów, odbłyśników, dyfuzorów, lamp, teł i wiele wiele więcej. Co więcej - informacje te opisane tu są - powiedziałabym - dość "łopatologicznie" i rozdziały te zajmują sporą część naszego poradnika. Co nie oznacza, że tylko o tym autorka pisze. Nie nie... to jeszcze nie koniec. Przeczytamy tu jeszcze na temat światła, kompozycji kadru itp. Nie zabraknie nam także porad jak wykonywać zdjęcia portretowe, rodzinne, grupowe, reporterskie oraz tego jak fotografować dzieci w różnym wieku. Erin Manning dzieli się z nami w tej książce swoim doświadczeniem, a także wiedzą, którą zdobyła podczas wielu lat pracy. Czytając tą książkę często trafiamy na różnego rodzaju triki, które po zastosowaniu sprawią, że nasze zdjęcia będą ciekawsze i bardziej profesjonalne. Trzeba tylko umieć słuchać i obserwować. 

Najbardziej cieszy mnie jednak nie to, że przeczytałam tę książkę od deski do deski, ale to, że zrobiłam to zanim przeczytałam opinie na jej temat w sieci. Bo okazuje się, że ta lektura zbiera niezbyt pochlebne recenzje! Pewnie gdybym to wiedziała nawet nie spojrzałabym w kierunku tego poradnika. Bo przecież nie mogłabym się uczyć z książki, której nie lubią inni fotografowie. Ale z drugiej strony...Nie jestem pewna, czy te złe opinie są słuszne. Internaucie przyczepiają się do tego, że są tu najprostsze, najbardziej podstawowe informacje. A co w tym złego? Czy poradnik zawsze musi być dla profesjonalisty? A może kupując sprzęt fotograficzny od razu nabywamy konkretną wiedzę na jego temat? Hm... nie wiem jak to było u Was, ale u mnie to się nie sprawdziło. Twierdzą, że niektóre triki, jakie podsuwa nam autorka są banalne. Ale przecież czasem właśnie najprostsze rozwiązanie jest najbardziej skuteczne. No i argument ostatni to zdjęcia. Niektórzy uważają, że są po prostu złe i że oni wykonaliby je lepiej. Wiele lat za pan brat z fotografią nauczyło mnie, że każdy ma swoje wizje związane ze swoją działalnością. I chyba nie ma takiego fotografa, którego prace podobałyby się dosłownie każdemu, bez wyjątku. Fakt, mnie także kilka zdjęć z tej książki nie przypadły do gustu, ale może po prostu taka była wizja autorki? Jedno z najgorszych to portret matki w takiej jakby kanciastej konstrukcji. To chyba jakieś kolumny, sama nie wiem co. Zdjęcie według mnie brzydkie, ale Erin Manning, chciała nam w ten sposób pokazać jak zastosować efekt ramy na zdjęciu, by wyglądało ono ciekawiej. Może nie o jakość zdjęcia chodziło, co o pomysł! Ja zatem nie jestem aż tak zdegustowana tą książką jak wielu jej czytelników. Uważam, że jest to fajna książka dla początkujących i tyle. Ja gdy teraz nabrałam już nieco wprawy także nie znajduję w niej nic ciekawego, ale swego czasu zaglądałam do niej z przyjemnością i myślę, że wcale nie wyszło mi to na gorsze ;)