Recenzje

Ona – pani fotograf, roztaczająca wokół siebie niesamowitą aurę. Oni – Garrett i Milo, najlepsi przyjaciele z czasów szkolnych. Kiedy los splata ich drogi, stają się przyjaciółmi, ale też wikłają się w emocjonalny trójkąt, który starają się przemilczeć i zrobić przysłowiową minę do złej gry. Na domiar złego, Milo ginie podczas wykonywania misji dla marynarki wojennej. Czy wszystko jednak jest takie, na jakie wygląda?

Każdy ma swoje tajemnice. Nie ma jednak miejsca na przyziemne sekrety, gdy jest się związanym z marynarką wojenną – tu w grę wchodzą tajemnice wagi państwowej i śmiertelne niebezpieczeństwo. Ale pod płaszczyk tajemnicy zawodowej można wiele upchnąć…

Kiedy poznajemy Parker i Garretta, zmuszeni są już żyć w świecie bez ich najbliższego przyjaciela, Mila, który zginął na Dominikanie podczas rutynowej akcji. I choć są przepełnieni bólem po jego stracie, wciąż buzują w nich skrywane przez lata emocje: choć Parker była z Milem bardzo szczęśliwa, tak naprawdę zakochała się od pierwszego wejrzenia w Garrecie. Garrett zresztą czuł to samo, ale które z nich miałoby odwagę się do tego przyznać? Oboje żyli uczuciem do Mila, które napędzało także poczucie, że nie mogą Milowi dokładać zmartwień i ciosów ze względu na jego przeszłość.

Kiedy Garrett decyduje się wyjechać na Dominikanę, żeby zbadać okoliczności śmierci przyjaciela, akcja nabiera rumieńców: powoli układają się wszystkie elementy układanki, a prawda z chwili na chwilę staje się coraz bardziej szokująca. Co tak naprawdę się wydarzyło? I czy mężczyzna ma szansę zdobyć serce ukochanej?

„Piękne kłamstwo” to powieść o wielu twarzach: utrzymana w konwencji thrillera, nie stroni też od cech powieści obyczajowej, a nawet erotycznej. Wartka akcja przeplatana jest wątkiem miłosnym, wspomnieniami bohaterów, ale też ostrzejszymi scenami: zarówno erotycznymi, jak i walki. Nie jest jednak tak, żeby te „dodatki” do klasycznej budowy thrillera starały się zdominować konwencję powieści czy żeby przeszkadzały w odbiorze. Choć powieść ma kilka słabszych momentów i pewne, powiedziałabym: nieudolne, próby wybrnięcia z martwych punktów, gdzie akcja zaczyna wkraczać na schematyczne tory, w gruncie rzeczy jest bardzo atrakcyjna dla czytelnika: ciekawi i trzyma w napięciu, a to najważniejsze, co thriller powinien dać czytelnikowi. Nie należy się też przejmować brutalnymi czy erotycznymi scenami, jeśli nie lubimy takich zabiegów, bo występują one naprawdę sporadycznie; nie ulega jednak wątpliwości, że jest to książka dla dorosłych czytelników, bo mocniejszych opisów co prawda nie ma za dużo, ale za to są nośnikiem dość konkretnej treści. Warto też mieć na uwadze, że powieść jest dość wulgarna, więc delikatniejszym odbiorcom raczej poleciłabym zastanowienie się przed sięgnięciem po „Piękne kłamstwo”.

Co mnie cieszy w tej powieści to właśnie jej struktura – autorka postanowiła poprzeć treść pomieszaniem gatunków, co powoduje, że nie jest to powieść typowa. I, co ważne, nie jest ona pretekstem do „przemycenia” wątków obyczajowych i erotycznych. Zdarza się w literaturze, że formuje się fabułę do konkretnego modelu gatunku, a potem szpikuje się ją do oporu (a czasem nawet i mocniej) czymś zupełnie innym (w znakomitej większości: erotyką lub romansem), co daje efekt raczej odrzucający, zwłaszcza dla osób, które sięgnęły po tę konkretną pozycję w innym celu. Na szczęście w przypadku „Pięknego kłamstwa” tak się nie dzieje, odmienne gatunki zdają się ze sobą współistnieć i wzajemnie na siebie oddziaływać, co w końcowym efekcie daje całkiem przyjemną literaturę.

Oczywiście trzeba pamiętać, że nie jest to nic fenomenalnego ani nader zadziwiającego – nie jest to ani wbijająca w fotel powieść sensacyjna, ani soczysty romans. To raczej taka wypadkowa tych gatunków, co prawda tracąca nieco na jakości względem najlepszych ich przedstawicieli, ale za to łącząca je ze sobą ze smakiem, dająca czytelnikowi coś nowego. A może nawet łącząca miłośników tych dwóch, dość różnych przecież, gatunków?

Uważam, że Piękne kłamstwo to historia warta poznania – co prawda czyta się to bez nadzwyczajnej ekscytacji czy fajerwerków, ale za to z przyjemnością. Mimo pokaźnej objętości, jest to historia na jedno posiedzenie – a to dopiero początek trylogii…

Programowanie jako pasja

Jedną z najlepszych rzeczy w życiu jest robienie tego co się lubi i jeszcze dostawanie za to pieniędzy. Programowanie, uczenie się nowych języków, nowych technologii, nowych rozwiązań - wszystko to jest bardzo satysfakcjonujące dla programisty z powołania. Autor jest kimś takim. Ktoś mógłby odnieść wrażenie podczas czytania, że bycie profesjonalistą w tej dziedzinie jest zbyt wymagające. Ale nie jest takie, gdy robi się to z pasją. Jego książka to swego rodzaju Biblia profesjonalnego programisty. Zawiera nakazy, zakazy, listę przykazań oraz wiele historii z życia autora, jego znajomych, czy po prostu hipotetycznych historii, które mają uczyć. Uczyć jak zostać profesjonalnym programistom i mieć z tego satysfakcję.

Treść

To książka o profesjonalizmie przy tworzeniu oprogramowania. Autor odpowiada na pytanie: co zrobić aby ze zwykłego technika stać się zawodowcem? I to zarówno w sposobie w jaki widzą nas inni jak i w tym jak sami siebie postrzegamy. Zawiera wiele praktycznych wskazówek i odpowiada na takie pytania:

1. Kim jest zawodowy programista?


2. Jak zachowuje się profesjonalista?


3. Jak zawodowiec radzi sobie z konfliktami, krótkimi terminami i nierozsądnymi menedżerami?


4. Kiedy i jak profesjonalista powinien powiedzieć „nie”?


5. Jak zawodowiec radzi sobie z naciskami?

Audiobook?

Jestem fanem słuchania. Słucham wszystkiego i we wszystkich możliwych sytuacjach. Wykorzystuję niemal każdą wolną chwilę (np. wstanie od komputera aby zrobić kawę) do słuchania. Ale nawet ja muszę przyznać, że książki dla programistów nie za bardzo nadają się na audiobooki. Powodem są np. fragmenty kodu. Jednak w wypadku tej książki myślę, że byłoby to możliwe. Dopóki jednak nie ma audiobooka odkurzyłem mojego starego Kindle DX i z przyjemnością przeczytałem ten poradnik.

Podsumowanie

Autor ma przeogromne doświadczenie. Np. Wstęp zatytułowany Podziękowania to taka skrótowa biografia autora, podczas której dziękuje on spotkanym w życiu osobom, które (nie zawsze w zamierzony czy celowy sposób) wpłynęły na jego życie, np. przez zwolnienie go z pracy. Pisze też o pierwszych doświadczeniach z programowaniem komputera PDP-8 i używaniu taśm perforowanych. Jego wskazówki to nie tylko zasady typu pisz czysty kod i ciągle go testuj. Chyba najciekawsze (i jednocześnie najbardziej kontrowersyjne) są rozdziały: Kiedy mówić "nie" i Kiedy mówić "tak".

Książka zachęca też gorąco do korzystania z TDD (Test Driven Development — rozwój oprogramowania sterowany testami). Muszę się przyznać, że wiele o tym czytałem, ale dopiero ta lektura sprawiła, że zacząłem o tym myśleć poważnie.

Autor użył też wiele ciekawych porównań, np. wykonywanie kata (w karate kata to układ skoordynowanych ruchów, które wykonuje się w ustalonej kolejności), przed podjęciem właściwego zadania. Chodzi o programistyczne "kata", np. programowanie znanych algorytmów w nowych językach.

Bardzo też praktyczne były rozdziały dotyczące zarządzania czasem i szacowania. To też coś, nad czym osobiście mógłbym popracować.

Kończąc, ta książka to Biblia profesjonalnego programisty. Książka do której warto sięgnąć po zasady, ale również po inspirację. Ja na pewno zajrzę tam ponownie. Gdyby pojawił się audiobook, byłbym zachwycony

Pewność siebie to Twoje osobiste paliwo rakietowe!!

Pewność siebie nie jest cechą zapisaną w genach. To umiejętność, którą możesz opanować – wystarczy tylko odpowiedni przewodnik, który szybko wprowadzi Cię w arkana tej potężnej sztuki. Co możesz zyskać? Kiedy Twoje spojrzenie na rzeczywistość jest podbudowane pewnością siebie, działasz na najwyższym poziomie skuteczności i zaczynasz dokonywać tego, co do niedawna uważałeś za niemożliwe.

Dowiedz się, jak uwolnić własny potencjał, jak trenować drobne umiejętności, które z czasem będą w coraz większym stopniu zapewniać Ci sukces oraz popularność. Naucz się budować własny wizerunek, dokładnie planować swoje cele, a następnie je osiągać, oraz zamieniać złe nawyki na korzystne przyzwyczajenia. Pewność siebie to rezultat stylu życia, w którym kierujesz się kilkoma prostymi regułami. Poznaj koncepcje stworzone przez mistrzów motywacji i przewartościuj swoje dotychczasowe priorytety.

Tim Sanders jest popularnym mówcą, konsultantem firm z listy Fortune 1000 oraz autorem bestsellera „New York Timesa”, Love Is the Killer App. Napisał również dwie inne książki: The Likeability Factor i Saving the World at Work. Ta ostatnia została uznana za jedną z trzydziestu najlepszych książek roku 2008 przez agencję Soundview Reviewer, powszechnie szanowaną organizację zajmującą się recenzowaniem książek biznesowych. Tim pracował wcześniej na kierowniczym stanowisku w Yahoo!, a obecnie jest dyrektorem wykonawczym w Deeper Media, internetowej firmie doradczej.

Spotkałam się kiedyś z powiedzeniem, że psychika ludzka to najbardziej egzotyczna dżungla na świecie. Pełna jest ona tajemniczości, nieodkrytych obszarów oraz niezwykle trudnych do rozwiązania zagadek. Prawdopodobnie z tego powodu wielu ludzi próbuje zgłębić jej tajniki, aby wiedzieć więcej. Spróbowałam i ja.

Jako całkowity laik w tej dziedzinie postanowiłam sięgnąć po podręcznik zatytułowany "Psychologia dla bystrzaków". Okładka sugerowała, że dowiem się, jak zrozumieć własne emocje i zachowania, jak wyjaśnić ludzkie działania i procesy myślowe oraz jak odkryć, o co tak naprawdę chodzi w psychologii. Nie zawiodłam się.

Bez wątpienia mogę stwierdzić, że po lekturze "Psychologia dla bystrzaków" czuję się bogatsza. Bogatsza o nową wiedze, nowe spojrzenia, nowe pomysły. Nie ulega również wątpliwości, że Adam Cash, który jest autorem tego podręcznika, potrafi rozmawiać z ludźmi. Nawet na kartkach papieru wprowadza elementy dialogu z czytelnikiem. Opowiada o interakacjach ludzkich, jednocześnie wprowadzając je w życie.

We wstępie informuje nie tylko o zamyśle publikacji, ale również opisuje znaczenie poszczególnych ikon występujących na dalszych stronach. Spotkać tu możemy ikonę "Sprawdź na sobie" – miejsca oznaczone w ten sposób oznaczają eksperymenty, w których królikami doświadczalnymi będziemy my sami; ikonę przedstawiającą tarczę strzeleckę z napisem "Wskazówka" - obok niej znajdować się będą informacje przydatne w życiu codziennym; ikonę przedstawiającą bombę – w ten sposób autor oznacza informacje, które powinien przyswoić przyszły student psychologii; ikonę z ręką opatrzoną napisem "Zapamiętaj" – wskazuje ona podsumowanie rozdziału oraz ikonę przedstawiającą sylwetkę człowieka z adnotacją "Uwaga techniczna", która oznacza fragmenty wykraczajace poza podstawy.

Całość podzielona jest na 6 części i 20 rozdziałów. Część I to wstęp do psychologii. Dowiemy się w nim do czego służy psychologia, jaki jest sens ludzkiego działania, poznamy podstawy psychologii oraz najpopularniejsze metateorie: biologiczną, psychoanalityczną/psychodynamiczną, behawioralną, poznawczą, humanistyczną i egzystencjalną, socjokulturową, feminizm oraz posmodernizm. Część II skupia się na działaniu mózgu i funkcjonowaniu układu nerwowego. Zawiera ona nie tylko szczegółowe informacje, ale również rysunki opatrzone stosownymi podpisami poszczególnych części. Ponadto czytelnik poznaje różne stany świadomości, fazy snu oraz formy energii. Część III poświęcona jest myśleniu, czuciu i działaniu. Często nie zdajemy sobie sprawy jak wielkim darem jest zdolność myślenia i jak jej utrata wpłynęłaby na nasze życie. Autor pokazuje więc koncepcje myślenia, skupiając się na mniejszych elementach, takich jak pamięć, podejmowanie decyzji, inteligencja czy język. Razem z nim czytelnik odkrywa istotę swoich działań oraz dowiaduje się dlaczego tak ważna jest motywacja. Poznaje typy miłości opierające się na różnych poziomach namiętności, przywiązania i intymności. Ponadto w części tej przedstawione są procesy uczenia na przykładzie eksperymentów Iwana Pawłowa badających mechanizm ślinienia się psów, badań Edwarda Thorndike'a przeprowadzanych na kotach oraz zachowań szczurów obserwowanych przez B.F. Skinnera. Niezwykle ciekawa część IV wprowadza czytelnika w świat Sigmunda Freuda. Jego genialne teorie oraz koncepcje przedstawiona są w bardzo przystępny sposób, więc zapadają w pamięć. W rozdziałach przypisanych do tej części poruszany jest także aspekt identyfikacji oraz tożsamości osobistej i społecznej. Adam Cash opierając się na badaniach naukowców m.in. tłumaczy jak wygląda kształtowanie się samooceny, przedstawia model funkcjonowania rodziny, charakteryzuje style przywiązania oraz analizuje zachowanie człowieka w kręgu rodziny i przyjaciół. Cztytając kolejne stronice czułam się jak obserwator zachowań międzyludzkich oraz mogłam z dystansem spojrzeć na siebie i swoje otoczenie. Przedostatnia V część skupia się na ocenie stanu psychicznego, testach psychologicznych oraz przebiegu terapii. Dzięki temu poznajemy rodzaje terapii, które ostatecznie mają się przyczynić do zmiany myślenia oraz dowiadujemy się jak walczyć ze stresem. Ostatnia część VI jest swoistym dekalogiem, który zawiera 10 wskazówek pomagajacych zachować zdrowie psychiczne oraz wykazem 10 dobrych filmów psychologicznych. Przyznam, że bardzo spodobał mi się ten pomysł.

Z uwagi na to, że proces rozwoju psychologicznego zaczyna się w momencie poczęcia, autor "Psychologii dla bystrzaków" nie tylko zaznajamia nas z psychologią dorosłych, ale opisuje także przebieg ciąży i analizuje rozwój płodu. Pokazuje, jak wygląda rozwój psychologiczny dzieci, nastolatków i dorosłych oraz uświadamia z jakimi zmianami jest on związany. Pozycja ta jest więc uniwersalną lekturą dla osób w każdym wieku. Spodoba się tym, których interesuje zachowanie ludzkie w codziennych sytuacjach.

Gdyby ktoś kazał opisać mi tę książkę jednym zdaniem, byłby to niekończący się ciąg "hahaha". Nie dlatego, że Pokusy i łakocie to karykatura literatury. W żadnym wypadku. To chyba najśmieszniejsza lektura, z jaką miałam do czynienia w ciągu kilku ostatnich miesięcy.
Od razu mówię, że nie mamy do czynienia ze skomplikowaną fabułą. Główna bohaterka, Claire, ma poważny problem. Studiuje, ma już swoje lata i jakoś tak wyszło, że nigdy wcześniej nie była w łóżku z żadnym mężczyzną. Toż to niedopuszczalne. Dziewczyna postanawia to zmienić. Udaje się ze znajomymi na imprezę. Ma tylko jeden cel - pozbyć się ciążącego jej balastu. 
Kilka piw później ona i nieziemsko przystojny mężczyzna, którego imienia kobieta nie zna, lądują w łóżku. Claire ucieka rano, nie poznawszy imienia kochanka, czego szybko przyjdzie jej pożałować. Po pięciu tygodniach okazuje się bowiem, że jest w ciąży. Tatusia jej dziecka nie sposób odnaleźć, więc Claire decyduje się na samotne macierzyństwo. Może liczyć oczywiście na pomoc ojca, George'a i przyjaciółki Liz, która postanawia otworzyć własną działalność. Proponuje Claire pracę. I to jaką. Stateczna matka małego chłopca ma sprzedawać akcesoria dla dorosłych.
Po pięciu latach dochodzi do spotkania Claire i Cartera. Mężczyzna nie poznaje kobiety. Kiedy dowiaduje się, że ma z nią dziecko, postanawia wziąć za nie odpowiedzialność. Nie jest to łatwe zadanie. Trudno bowiem okiełznać malca mającego uwielbienie do używania brzydkich słów i kopania mężczyzn tam, gdzie słońce nie świeci. Załamałabym się, gdybym miała takie dziecko. Czasem miałam wrażenie, że nie jest po tym ojcu, po którym być powinien. Bardziej pasowałby na syna Drew.
Claire jest roztrzepana i lekkomyślna. Decyzje podejmuje pod wpływem impulsu. Ich skutki są opłakane. Jednak nie sposób jej nie polubić. To bohaterka oryginalna. Nie znam drugiej takiej, która miałaby tendencję do pakowania się w coraz bardziej żenujące historie. Ale w tym już jej urok. Pozwólcie mi się teraz chwilę porozpływać nad Carterem. Co prawda GPS na moim palcu powinien teraz zacząć pikać, bo ja już swojego Cartera mam, ale może mąż się nie dowie, że zachwycam się innym ;) Ojciec Gavina, syna Claire okazuje się złotym człowiekiem. Sama uległabym jego urokowi. Jeszcze sposób, w jaki mówi on o seksie... Symfonia smaku. Takie rzeczy to ja mogę czytać.
Największym plusem Pokus i łakoci są dwuznaczność i humor. Nie sposób przy tej książce zachować powagę. Ja musiałam sobie robić przerwy w lekturze, bo mój brzuch nie wytrzymywał napadów śmiechu i niewiele widziałam poprzez łzy. Tara Sivec stworzyła kapitalną opowieść, której nic nie brakuje. Lubię od czasu do czasu sięgnąć po takie książki, by oderwać się od rzeczywistości.
Wiem, że okładka nie zachęca raczej do czytania, ale warto sięgnąć po Pokusy i łakocie. Niezbyt grzeczną rzecz o miłości. Czas spędzony z tą lekturą na pewno nie będzie stracony. To nie tylko zabawna opowieść, ale także historia o dojrzewaniu i o tym, jaki wpływ na nasze życie mają podjęte pochopnie decyzje. Mam nadzieję, że zżyjecie się z Claire i Carterem. Tego Wam życzę.