Recenzje

Od czasu do czasu na rynku pojawiają się kolejne książki opisujące funkcjonalności oprogramowania Adobe, ich ilość zwiększa się przy okazji pojawiania się nowych wersji programów. Podobnie było i tym razem, gdy niedługo po udostępnieniu do sprzedaży pakietu Creative Cloud, w księgarni Helion pojawiła się książka Anny Owczarz-Dadan, „Photoshop CC PL. Szkoła efektu”.

Autorki, jako osoby piszącej pozycje na temat oprogramowania Adobe nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Jej książki zazwyczaj stanową formę kompendiów wiedzy na temat tego oprogramowania, są to poradniki, nazywane często „Bibliami Photoshopa”. Anna Owczarz-Dadan już od wielu lat, wraz z wydawaniem przez firmę nowych wersji programów, tworzy książki w których opisuje ich funkcjonalności. Na Grafmagu mogliście do tej pory przeczytać recenzję jednej z nich – Zaklęcia Photoshopa. Edycja zdjęć, której byliśmy patronem medialnym.

Pierwsze wrażenie

Wszystkie książki autorki składane i projektowane są w podobny sposób. Są to dość grube kompendia w miękkiej oprawie, z dużą ilością zrzutów ekranu i bardzo spójną typografią. Podobnie było i tym razem, dlatego mogę śmiało powiedzieć, że otrzymałam dokładnie to, czego się spodziewałam. Pozycja jest dość ciężka, w dużym stopniu za sprawą grubego, mocnego papieru, nie nadaje się więc zbyt dobrze na towarzysza podróży, jednak sprawia wrażenie pozycji kompetentnej i kompletnej.

Książka zaprojektowana została w odpowiedni sposób do prezentowanych w niej treści. Są one wyraźnie rozdzielone, wystarczy szybki rzut oka, aby wyszukać istotnych informacji, znaleźć ciekawe przykłady. Jest to bardzo pożądana rzecz w tego typu pozycji, która docelowo nie jest stworzona do czytania od deski do deski, a raczej sprawdzania najistotniejszych funkcji. Informacja o każdym z głównych rozdziałów została umieszczona na ciemnej, granatowej stronie, która widoczna jest także po zamknięciu książki, dzięki czemu nawigacja jest łatwiejsza. Zamieszczone obrazki i zrzuty ekranowe z programów są w większości przypadków wystarczająco wyraźne, aby przeczytać zapisane na nich ustawienia (czasem zdarzają się zbyt małe).

Czego dowiemy się z książki Photoshop CC PL

Jak sam tytuł wskazuje, książka traktuje o najnowszej wersji oprogramowania Adobe Photoshop CC. W 18 podzielonych tematycznie rozdziałach, autorka opisała najistotniejsze problemy obsługi programu, zarówno te starsze, znane użytkownikom wcześniejszych wersji, jak i te nowe, które pojawiły się dopiero w wersji dostępnej dzięki Creative Cloud. Większość z nich, zgodnie z zainteresowaniami autorki, dotyczy edycji i korekcji zdjęć, zdarzają się jednak także ogólne, które mogą przydać się każdemu grafikowi.

Sporo rozdziałów, a w szczególności pierwszy z nich, dokładnie opisuje podstawy pracy z oprogramowaniem, dostosowania go do swoich potrzeb oraz jego możliwości. Wszystkie informacje zawarte opisach są bardzo drobiazgowe i dokładne. W przypadku naprawdę elementarnych funkcji, jak tworzenie nowego dokumentu czy zapisywanie, może być to dość uciążliwe, także podobnie jak w poprzedniej, recenzowanej przez nas książce tej autorki, tutaj także raczej powinno czytać się ją na wyrywki, w razie potrzeby uzupełnienia szczegółowych informacji, a nie od deski do deski.

Tak jak wspomniałam wcześniej, treści w tej pozycji można podzielić na dwie części: te ogólne, które przesadzą się każdemu grafikowi oraz te dedykowane osobom zainteresowanym szczególnie fotografią.

Informacje ogólne, dla każdego, odnaleźć można w praktycznie każdym rozdziale, od nich bowiem zaczyna się każdy rozdział. Pełną listę poruszanych tematów znajdziecie w prosty sposób w spisie treści znajdującym się na stronie wydawnictwa, nie będę więc ich tutaj przytaczać. Z ciekawszych z mojej perspektywy tematów mogę wyróżnić między innymi te związane z tworzeniem kompozycji warstw, pracą ze ścieżkami czy automatyzacją pracy.

Znacznie więcej ciekawych informacji można odnaleźć w rozdziałach poruszających kwestie związane z fotografią. Zdecydowanie wyraźniej widać tutaj zainteresowanie i osobistą pasję autorki książki. Tematy te opatrzone są całą masą przykładów, ilustracji i dygresji. Ciekawe wydały mi się tutaj te na temat korekcji obrazu, łączenia zdjęć i ich wspólnego korygowania oraz takich, wykorzystujących mniej znane opcje programu, jak na przykład mediana. Dokładnie opisane zostały także nowości programu w wersji CC, między innymi galeria rozmyć.

Bardzo fajnymi częściami lektury, są szczegółowe opisy funkcjonowania poszczególnych opcji programu. Bardzo dokładnie opisane zostały między innymi opcje mieszania czy zapis w poszczególnych rozszerzeniach plików.

Moim zdaniem...

Obie książki Anny Owczarz-Dadan z którymi miałam do czynienia są pozycjami ciekawymi i niewątpliwie napisanymi przez osobę kompetentną, a równocześnie takimi, które bardzo ciężko mi się recenzuje, ponieważ czytanie ich od deski do deski jest dość męczące, szczególnie po zapoznaniu się z jedną, bo spora część informacji powtarza się. W zależności od waszej perspektywy, może to być zarówno plus jak i minus. Jeśli miałabym wskazać odbiorcę docelowego tej pozycji, jest to z pewnością fotograf, który chciałby doszkolić się, albo zacząć od podstaw z obróbką swoich fotografii, w mniejszym stopniu jest ona dedykowana adeptom typowej grafiki komputerowej, chociaż i ci znajdą w niej masę informacji, które mogą być przydatne w pracy.

Książka została napisana prostym, profesjonalnym językiem w sposób bardzo szczegółowy i dokładny. Każda z funkcjonalności opisana jest drobiazgowo, zazwyczaj także opatrzona ilustracją, która sprawia, że nie sposób nie zrozumieć tego, co autorka chce nam przekazać, nawet jeśli nie mamy przy sobie komputera z otwartym Photoshopem. Techniczność języka pozwala czytelnikowi dokładnie postępować za krokami, bez możliwości rozkojarzenia, jednak z drugiej strony – nie wciąga w czytanie, nie zaprasza dalej. Najciekawszymi częściami lektury są autorskie wstawki i komentarze autorki, te czyta się bardzo fajnie i w moim odczuciu, trochę brakuje tej perspektywy w całej książce.

Sama pozycja jest bardzo ciężka i gruba (700 stron). Wysokiej jakości wydruki zrzutów ekranu wymuszają innej jakości papier co jest więc uzasadnione, jednak taka waga połączona z miękką oprawą sprawia, że łatwo ją zniszczyć, jeśli już zdecydujemy się zabrać ją do czytania poza domem.

Marketing stało się słowem, które dawno straciło swoje pierwotne znaczenie. Mianem marketingowca określa się obecnie zarówno pracownika sprzedaży bezpośredniej, hostessę na promocji oraz copywritera w agencji reklamowej. Pojęcie pojemne, a przez to rozmyte i niewyraźne, gdzie wielu zastanawia się, ale o co w ogóle chodzi?

Jacek Kotarbiński pomaga zrozumieć temat opowiadając w sposób pasjonujący historię tej dyscypliny, którą definiuje jako rynkologię. Przy użyciu ciekawych przykładów tworzy wielowymiarową mapę, dzięki której łatwo zorientujesz się w zróżnicowaniu tematu.

Książki świetnie się słucha, gdyż autor napisał ją językiem pasjonata i praktyka, a nie teoretyka, który z perspektywy katedry opisywałby zupełnie nie znane mu zjawisko.

Nie jest to jednak książka instruktażowa, która pomogłaby Ci zaplanować strategię dla swojej marki. Jest to raczej zestawienie dostępnych narzędzi, gdzie sam musisz zdecydować o ryzyku czy wyborze. Zobaczysz raczej dzięki niej rynkowy krajobraz, niż dostaniesz narzędzie, które pozwoli ci dostać się z punktu A do punktu B.

Nie należy jednak traktować tego jako wady. "Sztuka rynkologii" daje wystarczającą dawkę wiedzy i orientacji w temacie, aby mieć odwagę pewne decyzje biznesowe podejmować samodzielnie.

Ta książka jest szczególna, bo w badaniach Think Tank „Biznesowe Bestsellery Dwudziestolecia" na lekturę najbardziej inspirującą polskich menedżerów znalazła się na liście „Top 20" jako jedyna polska pozycja. Trzecie wydanie zostało poszerzone o narzędzia budowania współpracy, której brak jest poważnym problemem rozwojowym wielu zespołów, firm i organizacji w Polsce.

A oto kolejna książka, która trafiła do mojej fotograficznej biblioteczki. Tym razem postanowiłam sięgnąć po lekturę autorstwa Scotta Kelby,ego, którego nazwisko dość często pojawiało się na różnego rodzaju forach fotograficznych. Lecz powiem Wam, że choć książka ta miała całą masę bardzo pozytywnych opinii zabierałam się do niej bez większego przekonania. Zawsze jestem zdania, że jak coś jest do wszystkiego to jest do niczego i moimi faworytami są głównie książki o konkretnej tematyce. Tymczasem w tej możemy znaleźć mydło i powidło. Nie jest to poradnik o fotografii portretowej, dziecięcej, ślubnej, krajobrazowej czy makro. To po prostu książka o fotografowaniu wszystkiego i w przeróżny sposób. Brzmi dość dziwnie, prawa? Tym bardziej, że gabaryty tej lektury w niczym nie przypominają tego typu "encyklopedii" wiedzy ;)

Bo i encyklopedią ta książka nie jest. Daleko jej do poradników, w których znajdziemy wszystko co tylko zapragniemy. To lektura, która zawiera jedynie część zagadnień z dziedziny fotografii. Scott Kelby sprytnie to sobie zaplanował. Podoba Ci się to co piszę? Chcesz dowiedzieć się więcej? Nic prostszego. Kup kolejną część ;)

Specyfikacja oprogramowania. Brrrr...Zmora każdego programisty. Każdy z nas chciałby, aby wymagania dotyczące programów, które tworzymy, były jasno określone, klarowne, jednoznaczne, spójne. Kłopot w tym, że prawie nigdy nie są. Faktem pozostaje, że – czy nam się to podoba, czy nie – definiowanie wymagań jest integralną częścią procesu wytwarzania oprogramowania. Pomimo że inżynieria wymagań jest bardziej domeną analityków biznesowych niż programistów, jako profesjonalni rzemieślnicy, którzy podchodzą bardzo odpowiedzialnie do swojej pracy, chcemy nieustannie doskonalić się w swoim fachu – zarówno w tych aspektach, które są nam bliskie (programowanie!), jak i w tych mniej lubianych, aczkolwiek nie mniej ważnych. Dlatego uważam, że każdy szanujący się programista powinien przeczytać chociaż jedną książkę na temat specyfiowania wymagań. Dziś, w ramach Klubu Dobrej Książki, chciałbym zaproponować związaną z tym tematem pozycję, która w mojej opinii warta jest uwagi. 

Na wejściu trzeba jasno powiedzieć, że Specyfiacja oprogramowania… to książka wymagająca. Tytuł ten w zasadzie przeznaczony jest dla osób pracujących na stanowisku analityka biznesowego. Jednakże jej lektura niewątpliwie będzie bardzo cenna dla każdego programisty z kilku powodów. Dla tych, którzy pracują przy dużych projektach, przyswojenie sobie wiedzy

omówionej w książce autorstwa Karla Wiegersa oraz Joy Beatty pomoże niewątpliwie łatwiej odnaleźć się w dżungli wymagań, która jest nieodłącznym składnikiem tego rodzaju przedsięwzięć. Dzięki tej wiedzy będziemy w stanie lepiej komunikować się z innymi członkami zespołu, przede wszystkim z analitykami biznesowymi oraz właścicielami produktów. Z kolei w przypadku programistów pracujących w mniejszych grupach, czy wręcz wytwarzających oprogramowanie indywidualnie, omawiana pozycja będzie nieocenionym źródłem wiedzy dotyczącej inżynierii wymagań, którą z miejsca da się zastosować w praktyce.

Specyfiacja oprogramowania… podzielona jest na pięć części:

• Wymagania dotyczące oprogramowania. Co, dlaczego i kto,


• Opracowywanie wymagań,


• Wymagania w różnych klasach projektów,


• Zarządzanie wymaganiami,


• Implementacja inżynierii wymagań.

Przyjrzyjmy się nieco bliżej wymienionym wyżej częściom. Część pierwsza: „Wymagania dotyczące oprogramowania. Co, dlaczego i kto?”, jest de facto słownikiem pojęć podstawowych dotyczących inżynierii wymagań. Znajdziemy tu odpowiedzi na pytania w rodzaju: czym są wymagania?, jaka jest rola użytkownika oraz analityka biznesowego w definiowaniu wymagań?, jakie są podstawowe dobre praktyki związane z gromadzeniem wymagań. 

Część druga: „Opracowywanie wymagań”, to rozbite na piętnaście rozdziałów, dogłębne kompendium wiedzy omawiające proces definiowana wymagań przy wytwarzaniu oprogramowania. Kluczowe tematy poruszone w tej części to: 

• Określanie wymagań biznesowych,


• Pozyskiwanie wymagań,


• Interakcja z użytkownikiem w odniesieniu do defiiowania wymagań,


• Dokumentowanie wymagań,


• Obrazowanie wymagań,


• Specyfiowanie wymagań danych,


• Specyfiowanie wymagań niefunkcjonalnych,


• Określanie priorytetów wymagań,


• Walidacja wymagań.

Punkt trzeci omawia z kolei aspekty inżynierii wymagań dotyczące specyfiznych klas projektów: zwinnych, ulepszających i zastępujących, bazujących na gotowych rozwiązaniach, zlecanych na zewnątrz, dotyczących automatyzacji procesów biznesowych oraz analityki biznesowej. 

Lektura części czwartej oraz piątej to skok na głęboką wodę: zawierają one szczegółową analizę procesów zarządzania wymaganiami oraz sposoby implementacji inżynierii wymagań. Adresatami umieszczonych tam treści są niewątpliwe zawodowi analitycy biznesowi. Fragmenty książki, które najbardziej przypadły mi do gustu (i podejrzewam, że będą najbardziej interesujące dla osób zajmujących się programowaniem), znajdują się w pierwszej i drugiej części opracowania. Lektura części pierwszej daje bardzo dobry, przekrojowy pogląd na tematykę inżynierii wymagań. Część druga napakowana jest za to konkretną, twardą i praktyczną wiedzą dotyczącą ww. dziedziny, opisaną szczegółowo, a jednocześnie bardzo przystępnie. Z racji tego, że w ramach mojej pracy zawodowej niemalże na co dzień mam do czynienia z projektami zwinnymi, bardzo zaciekawił mnie rozdział dotyczący gromadzenia wymagań w tego rodzaju przedsięwzięciach.

Z kolei ostatnie dwie części książki czytałem z dużym trudem. Zawarta w nich wiedza jest niewątpliwie bardzo cenna, aczkolwiek przeznaczona raczej dla doświadczonych analityków biznesowych.

Podsumowując: jeśli w ciągu całej swojej kariery programistycznej zdecydujesz się przeczytać jedną książkę dotyczącą inżynierii wymagań, to omawiany tu tytuł jest dobrym kandydatem. Lektura tego opracowania to dość droga inwestycja (głównie w ujęciu czasowym), jednakże niewątpliwe w szerszej perspektywie zwróci Ci się z nawiązką.