Recenzje
Zarządzanie kryzysem w social media
Problem przeważnie pojawia się niezapowiedzianie, zaskakując zarząd, a także pracowników. Jeśli jesteś właścicielem firmy powinieneś wiedzieć, że w każdej chwili Twoje przedsiębiorstwo może dosięgnąć kryzys.
Wystarczy jeden niezadowolony klient, aby w sieci rozpętała się burza. Kryzysu w social media nie sposób przewidzieć, ale można przygotować się na zmierzenie z trudną sytuacją. Najgorszą reakcją jest jej brak. Szybkie i opanowane działania nie biorą się znikąd. Wymagają wcześniejszego przygotowania, zarówno zarządu, jak i pracowników. Autorka książki: „Zarządzanie kryzysem w social media” Monika Czaplicka (wyd. Onepress) opierając się na wielu przykładach polskich firm prezentuje i omawia sytuacje kryzysowe, z którymi musiały się zmierzyć. W publikacji wyszczególnione zostały dobre i złe strony podejmowanych działań, a także prezentacje optymalnych rozwiązań. Dobra lektura dla wszystkich, którzy chcą poznać techniki dobrej komunikacji w sytuacji kryzysowej.
Wystarczy jeden niezadowolony klient, aby w sieci rozpętała się burza. Kryzysu w social media nie sposób przewidzieć, ale można przygotować się na zmierzenie z trudną sytuacją. Najgorszą reakcją jest jej brak. Szybkie i opanowane działania nie biorą się znikąd. Wymagają wcześniejszego przygotowania, zarówno zarządu, jak i pracowników. Autorka książki: „Zarządzanie kryzysem w social media” Monika Czaplicka (wyd. Onepress) opierając się na wielu przykładach polskich firm prezentuje i omawia sytuacje kryzysowe, z którymi musiały się zmierzyć. W publikacji wyszczególnione zostały dobre i złe strony podejmowanych działań, a także prezentacje optymalnych rozwiązań. Dobra lektura dla wszystkich, którzy chcą poznać techniki dobrej komunikacji w sytuacji kryzysowej.
newsline.pl 2014-07-24
FitMind. Schudnij bez diet
Co to znaczy, że odchudzanie zaczyna się w głowie? ( FitMind. Schudnij bez diet - moja opinia o książce)
FitMind to 250 stron o tym, że odchudzanie zaczyna się w głowie. Wszystkie to wiemy, prawda? Niech jednak podniesie rękę ta z Was, która potrafi dokładnie wyjaśnić, o co w tym, jakby nie było, sloganie, chodzi.
Z góry zaznaczam: nie znajdziecie tu omówienia diet, jadłospisów, zestawów ćwiczeń - i bardzo dobrze, bo takich pozycji na rynku jest mnóstwo. Książka natomiast stanowi ogromną dawkę motywacji i inspiracji. Nie, wcale nie do tego, by przyłożyć się do gubienia kilogramów. Ja już w trakcie lektury zaczęłam uważanej przyglądać się sobie, emocjom, jakie towarzyszą mi w trakcie jedzenia oraz własnym nawykom. I chyba w końcu, tak na 100%, dotarło do mnie, że nie ma sensu oszukiwać siebie i swojego organizmu.
Gdyby któregoś pięknego dnia jedna z moich koleżanek oznajmiła mi, że:
- do października zamierza schudnąć 20 kilogramów, bo wtedy wraca na uczelnię i chce szczupło wyglądać;
- od poniedziałku zaczyna dietę 1000 kcal i ani kalorii więcej (tudzież przechodzi na Dukana);
- od tego samego poniedziałku zapisuje się na basen i siłownię, a żeby się dobić zaczyna biegać i trenować zumbę...
... to wręczyłabym tej koleżance książkę FitMind, żeby jej co nieco w głowie naprostowała.
FitMind to 250 stron o tym, że odchudzanie zaczyna się w głowie. Wszystkie to wiemy, prawda? Niech jednak podniesie rękę ta z Was, która potrafi dokładnie wyjaśnić, o co w tym, jakby nie było, sloganie, chodzi.
Z góry zaznaczam: nie znajdziecie tu omówienia diet, jadłospisów, zestawów ćwiczeń - i bardzo dobrze, bo takich pozycji na rynku jest mnóstwo. Książka natomiast stanowi ogromną dawkę motywacji i inspiracji. Nie, wcale nie do tego, by przyłożyć się do gubienia kilogramów. Ja już w trakcie lektury zaczęłam uważanej przyglądać się sobie, emocjom, jakie towarzyszą mi w trakcie jedzenia oraz własnym nawykom. I chyba w końcu, tak na 100%, dotarło do mnie, że nie ma sensu oszukiwać siebie i swojego organizmu.
RÓWNOWAGA
Według mnie, w tym słowie zawiera się sedno tego, co autorki chcą przekazać. W życiu jest miejsce i na Snickersa, i na szpinak. Najważniejsze, żeby nauczyć się wybierać to, co nam służy i uporządkować burzliwą relację ciało - psychika.
FitMind to z jednej strony ogromna dawka wiedzy o tym, jak funkcjonuje nasz mózg, jak działają (a raczej nie działają) diety i co zrobić, żeby osiągnąć stan, w którym po prostu nie ma się ochoty na to, co nam szkodzi. Z drugiej zaś widać w tej książce godziny przepracowane z pacjentkami oraz to, że opisywane sytuacje są znane autorkom z autopsji, przez co pozycja ta nie jest tylko suchą teorią, która wylatuję z głowy chwilę po zakończeniu lektury.
Jeśli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać tej książki, serdecznie polecam. Ja wiem, że będę do niej co jakiś czas wracać.
A tak nawiasem mówiąc... :)
Na koniec zostawiałam coś, o czym nigdy wcześniej nie myślałam. Nie wiem jak Wy, ale ja wierzę w siłę sugestii. Od zawsze za bardzo lubię słodycze. Każdemu batonikowi i cukierkowi towarzyszy przekonanie: rany, będę od tego gruba. Autorki twierdzą... że faktycznie może się tak stać. Jeśli przy każdym zjedzonym ciasteczku będziemy wizualizować sobie dodatkowe kilogramy, to całkiem prawdopodobne, że niedługo zobaczymy je naprawdę. Wierzyć? Nie wierzyć? Ja na wszelki wypadek wolę zacząć mówić sobie "smacznego", kiedy tu już zdarzy mi się sięgnąć po czekoladę.
przecudnie.blogspot.com Anna
Grzeczne dziewczynki nie dostają tego, czego chcą. 99 sposobów na zasłużony szacunek, wypracowany sukces i wymarzone życie
Tytuł mówi sam za siebie. Kobietom w życiu jest bardzo trudno. Ładnym, brzydkim, grubym, szczupłym, kostropatym i cudownym. Generalnie prawie wszystkim. Warto zatem poznać kilka zasad, niezbędnych do uzyskania zasłużonego szacunku w różnych okolicznościach. Na urlop w sam raz, by móc wrócić do pracy bardziej asertywną ;).
spinkiiszpilki.blogspot.com Anna Ewelina Wilczyńska, 2014-07-19
Psychologia jogi. Wprowadzenie do 'Jogasutr' Patańdźalego
"Joga jest nauką i jak każda nauka ma swój specyficzny język".
Jeśli poznajecie jogę wyłącznie w praktyce, nie zagłębiając się w jej aspekt filozoficzny – z pewnością nie jest to książka dla Was. Trudno bowiem osobie, która praktykuje jogę wyłącznie w celach relaksacyjnych, zrozumieć istotę Jogasutr Patańdźalego, czyli najważniejszych traktatów w jodze klasycznej. Publikacja dotykająca tego tematu nie była więc dla mnie łatwą lekturą i na pewno nie raz jeszcze do niej powrócę.
Maciej Wielobób to nauczyciel jogi, specjalista terapii jogi, medytacji oraz psychologii jogi. Przez dwadzieścia lat przechodził tradycyjny trening w jednej z indyjskich szkół medytacyjnych. Obecnie prowadzi zajęcia jogi, warsztaty i seminaria na ten temat w całym kraju, oraz publikuje swoje artykuły dla czasopism branżowych typu "SENS" czy "JOGA". Mieszka z żoną Agnieszką i synem Tymonem na świętokrzyskiej wsi w dolinie Mierzawy.
"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja w której Maciej Wielobób przekłada tekst Jogasutr, czyli najważniejszego dzieła jogicznego. Publikacja składa się z trzynastu rozdziałów, ukazujących najważniejsze wątki Jogasutr, w odniesieniu do współczesnej praktyki jogi. Na końcu książki zawarto także materiały dodatkowe.
Mówiąc o jodze, mało z nas wie, że szkoła jogi typowo klasycznej wywodzi się od Patańdźalego. Zgłębiając tajniki jogi, wielokrotnie słyszałam o Jogasutrach, jednak nigdy nie czytałam książki, którą autor w całości poświęciłby temu tematowi. Publikację Macieja Wielobóba czytałam z przerwami, gdyż autor na łamach niewielkiej objętościowo książki – przekazuje kawał dużej wiedzy na temat jogi. Wiedzy, która w niektórych momentach, nieprzygotowanego czytelnika może nieco przytłoczyć. Autor wprowadza bowiem sporo różnych terminów i definicji, które nie są łatwo przyswajalne. Dlatego też, radziłabym czytać tę książkę, dawkując sobie jej poszczególne rozdziały, by nie zagubić się w natłoku przedstawianej wiedzy.
Muszę przyznać, że Maciej Wielobób operuje dość prostym językiem, jasnym i klarownym, aby przybliżyć czytelnikowi tezy Jogasutr. Czego więc możecie się spodziewać po tej lekturze? Autor odwołuje się do kwintesencji jogi, sztuki właściwego działania, pięciu poruszeń świadomości, czy praktyk koncentracyjno-medytacyjnych. Nie są to łatwe tematy, jednak mnogość wskazówek i swoistych wyjaśnień, znacznie ułatwia przyswoić sobie tę wiedzę. Wniosek, jaki nasunął mi się po przeczytaniu tej publikacji to moja niezwykle mała, dotychczasowa wiedza dotycząca jogi. Nie zdawałam sobie bowiem sprawy jakie reguły i zasady rządzą tą nauką.
Okładka książki w kolorystyce zielono-żółtej bardzo dobrze wpisuje się w cały klimat publikacji. W książce napotkacie również rysunki, których moim zdaniem mogłoby być znacznie więcej. Ciekawym elementem są także materiały dodatkowe, do których z pewnością będę wracać – przedstawiające w nieco szerszym kontekście omawiane pojęcia.
"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja skierowana głównie do czytelników interesujących się filozofią jogi, pragnących zgłębiać ten temat ze wszystkich, możliwych stron. Pomimo swojej przejrzystości w treści wiem, że będę do tej książki wracać, gdyż nadmierność wiedzy trochę mnie przytłoczyła.
Jeśli poznajecie jogę wyłącznie w praktyce, nie zagłębiając się w jej aspekt filozoficzny – z pewnością nie jest to książka dla Was. Trudno bowiem osobie, która praktykuje jogę wyłącznie w celach relaksacyjnych, zrozumieć istotę Jogasutr Patańdźalego, czyli najważniejszych traktatów w jodze klasycznej. Publikacja dotykająca tego tematu nie była więc dla mnie łatwą lekturą i na pewno nie raz jeszcze do niej powrócę.
Maciej Wielobób to nauczyciel jogi, specjalista terapii jogi, medytacji oraz psychologii jogi. Przez dwadzieścia lat przechodził tradycyjny trening w jednej z indyjskich szkół medytacyjnych. Obecnie prowadzi zajęcia jogi, warsztaty i seminaria na ten temat w całym kraju, oraz publikuje swoje artykuły dla czasopism branżowych typu "SENS" czy "JOGA". Mieszka z żoną Agnieszką i synem Tymonem na świętokrzyskiej wsi w dolinie Mierzawy.
"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja w której Maciej Wielobób przekłada tekst Jogasutr, czyli najważniejszego dzieła jogicznego. Publikacja składa się z trzynastu rozdziałów, ukazujących najważniejsze wątki Jogasutr, w odniesieniu do współczesnej praktyki jogi. Na końcu książki zawarto także materiały dodatkowe.
Mówiąc o jodze, mało z nas wie, że szkoła jogi typowo klasycznej wywodzi się od Patańdźalego. Zgłębiając tajniki jogi, wielokrotnie słyszałam o Jogasutrach, jednak nigdy nie czytałam książki, którą autor w całości poświęciłby temu tematowi. Publikację Macieja Wielobóba czytałam z przerwami, gdyż autor na łamach niewielkiej objętościowo książki – przekazuje kawał dużej wiedzy na temat jogi. Wiedzy, która w niektórych momentach, nieprzygotowanego czytelnika może nieco przytłoczyć. Autor wprowadza bowiem sporo różnych terminów i definicji, które nie są łatwo przyswajalne. Dlatego też, radziłabym czytać tę książkę, dawkując sobie jej poszczególne rozdziały, by nie zagubić się w natłoku przedstawianej wiedzy.
Muszę przyznać, że Maciej Wielobób operuje dość prostym językiem, jasnym i klarownym, aby przybliżyć czytelnikowi tezy Jogasutr. Czego więc możecie się spodziewać po tej lekturze? Autor odwołuje się do kwintesencji jogi, sztuki właściwego działania, pięciu poruszeń świadomości, czy praktyk koncentracyjno-medytacyjnych. Nie są to łatwe tematy, jednak mnogość wskazówek i swoistych wyjaśnień, znacznie ułatwia przyswoić sobie tę wiedzę. Wniosek, jaki nasunął mi się po przeczytaniu tej publikacji to moja niezwykle mała, dotychczasowa wiedza dotycząca jogi. Nie zdawałam sobie bowiem sprawy jakie reguły i zasady rządzą tą nauką.
Okładka książki w kolorystyce zielono-żółtej bardzo dobrze wpisuje się w cały klimat publikacji. W książce napotkacie również rysunki, których moim zdaniem mogłoby być znacznie więcej. Ciekawym elementem są także materiały dodatkowe, do których z pewnością będę wracać – przedstawiające w nieco szerszym kontekście omawiane pojęcia.
"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja skierowana głównie do czytelników interesujących się filozofią jogi, pragnących zgłębiać ten temat ze wszystkich, możliwych stron. Pomimo swojej przejrzystości w treści wiem, że będę do tej książki wracać, gdyż nadmierność wiedzy trochę mnie przytłoczyła.
Subiektywnie o książkach 2014-07-22
Podręcznik Node.js. Smashing Magazine
Długo czekałem na Podręcznik Node.js. Smashing Magazine po tym jak zobaczyłem go w księgarni jako zapowiedź, pech ciał, że przez natłok zajęć musiałem odłożyć w czasie jego lekturę.
Tematyka
Cała książka podzielona została na 5 części. Pierwsza cześć omawia przygotowanie środowiska, szybki przegląd JavaScript, kwestie blokujących i nieblokujących operacji I/O oraz ukazuje większe różnice w pisaniu kodu używanego po stronie klienta w przeglądarce, a pisaniu kodu dla Node (obiekt globalny, require i te sprawy).
Część druga, znacznie ciekawsza wyjaśnia zagadnienia związane ze specyfikacją protokokołu TCP i HTTP. Na plus trzeba zaliczyć dość ambitne aplikacje, które tworzymy podczas lektury książki. Są to m. in. klient IRC, klient Twittera i czat oparty o WebSocket z możliwością słuchania utworów wskazanych przez „DJa”. Widziałem, że zarzuca się tej pozycji zbyt dużą ilość teorii. Czytając takie opinie zastanawiam się czy chodzi o tę samą pozycję. Ze względu na zajęcia w tym roku musiałem zaprzyjaźnić się z Język C++. Szkoła programowania, w której po 180 stronach pojawia się temat dotyczący pętli for – to jest książka, w której jest dużo teorii.
Trzecia część porusza tematykę popularnych frameworków. Nie obeszło się jednak bez zgrzytów. Dużo osób narzeka na błędy w książce. Podejrzewam, że nerwy puszczają co niektórym przy rozdziale o WebSocket.IO. Kod z tego rozdziału po prostu nie działa na nowszych instalacjach Node.js (WebSocket.IO nie jest rozwijany od ponad 2 lat). Poprawny kod, uaktualniony, można znaleźć w przykładach do książki na FTP, więc nikt nie powinien mieć problemów z ewentualnymi poprawkami.
Część czwarta porusza sposoby komunikacji z trzema bazami danych: MongoDB, MySQL i Redis. Ostatnia, piąta część omawia zagadnienia związane ze współdzieleniem kodu oraz jego testowaniem.
Ocena
Ogólnie książka pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie. Przeszkadza trochę kod, który jest wstawiany w małych partiach (jedna, dwie funkcję). Pod koniec rozdziałów znajduje się zawartość całych plików co pozwala na upewnienie się czy wszystko napisaliśmy poprawnie. Z czystym sumieniem mogę polecić Podręcznik Node.js. Smashing Magazine osobą początkującym lub tym, który chcą swoją wiedzę uporządkować. Książka otrzymuje od nas zasłużone 7/10. Gdyby nie pechowy rozdział o WebSocket.IO i literówki w kodzie to ocena byłaby wyższa.
Tematyka
Cała książka podzielona została na 5 części. Pierwsza cześć omawia przygotowanie środowiska, szybki przegląd JavaScript, kwestie blokujących i nieblokujących operacji I/O oraz ukazuje większe różnice w pisaniu kodu używanego po stronie klienta w przeglądarce, a pisaniu kodu dla Node (obiekt globalny, require i te sprawy).
Część druga, znacznie ciekawsza wyjaśnia zagadnienia związane ze specyfikacją protokokołu TCP i HTTP. Na plus trzeba zaliczyć dość ambitne aplikacje, które tworzymy podczas lektury książki. Są to m. in. klient IRC, klient Twittera i czat oparty o WebSocket z możliwością słuchania utworów wskazanych przez „DJa”. Widziałem, że zarzuca się tej pozycji zbyt dużą ilość teorii. Czytając takie opinie zastanawiam się czy chodzi o tę samą pozycję. Ze względu na zajęcia w tym roku musiałem zaprzyjaźnić się z Język C++. Szkoła programowania, w której po 180 stronach pojawia się temat dotyczący pętli for – to jest książka, w której jest dużo teorii.
Trzecia część porusza tematykę popularnych frameworków. Nie obeszło się jednak bez zgrzytów. Dużo osób narzeka na błędy w książce. Podejrzewam, że nerwy puszczają co niektórym przy rozdziale o WebSocket.IO. Kod z tego rozdziału po prostu nie działa na nowszych instalacjach Node.js (WebSocket.IO nie jest rozwijany od ponad 2 lat). Poprawny kod, uaktualniony, można znaleźć w przykładach do książki na FTP, więc nikt nie powinien mieć problemów z ewentualnymi poprawkami.
Część czwarta porusza sposoby komunikacji z trzema bazami danych: MongoDB, MySQL i Redis. Ostatnia, piąta część omawia zagadnienia związane ze współdzieleniem kodu oraz jego testowaniem.
Ocena
Ogólnie książka pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie. Przeszkadza trochę kod, który jest wstawiany w małych partiach (jedna, dwie funkcję). Pod koniec rozdziałów znajduje się zawartość całych plików co pozwala na upewnienie się czy wszystko napisaliśmy poprawnie. Z czystym sumieniem mogę polecić Podręcznik Node.js. Smashing Magazine osobą początkującym lub tym, który chcą swoją wiedzę uporządkować. Książka otrzymuje od nas zasłużone 7/10. Gdyby nie pechowy rozdział o WebSocket.IO i literówki w kodzie to ocena byłaby wyższa.
webroad.pl Michał Załęcki, 2014-07-20
