Recenzje
Naucz ich, jak mają Cię traktować! Praktyczny podręcznik asertywności. Wydanie II rozszerzone
„Bądź grzeczny", „czekaj na swoją kolej" - takie i podobne przekazy mają uczynić z nas ludzi kulturalnych, szanujących innych, zdolnych do współpracy. Ale - najpierw w dzieciństwie, a potem w dorosłym życiu - wciąż spotykamy ludźmi, którzy porozumiewają się ze światem zupełnie inaczej. 1 swoje reguły gry brutalnie narzucają innym - mniej asertywnym. Autor rozumie asertywność nie tylko jako umiejętność mówienia NIE, gdy nie mamy ochoty powiedzieć TAK. Asertywność jest dla niego także sztuką zachowania kultury w sytuacjach trudnych, gdy inni przekraczają granice naszego terytorium, oraz umiejętnością zachowania elegancji i dyplomacji, gdy inni są nie do końca fair. Z książki czytelnik dowie się, jak radzić sobie w trudnych sytuacjach, m.in. z presją i namowami, jak być asertywnym wobec podwykonawców i jak wykazać się asertywnością w państwowej służbie zdrowia.
Personel Plus .
Praca wymarzona. Jak ją skutecznie znaleźć
Wielu ludzi, którzy mają pracę, nie lubi swojego zajęcia. Równocześnie dobra praca znajduje się bardzo wysoko na liście naszych życiowych priorytetów. Zapewnia środki do życia, pozwala na samorealizację, nierzadko wręcz nadaje sens ludzkiej egzystencji. Czy warto zatem spędzać czas na robieniu czegoś, czego się nie lubi? Książka jest poradnikiem dla osób szukających lub zamierzających szukać pracy. Została napisana przez praktyków tego trudnego tematu - rekruterkę oraz weterankę rynku. Dzięki temu czytelnik będzie mógł spojrzeć na temat szukania nowego zajęcia z różnych punktów widzenia: pracodawcy, pracownika i rekrutera. Zostanie poprowadzony przez kolejne etapy poszukiwań; dowie się, jak działać, by znaleźć tę jedyną, wymarzoną pracę. Nie dostanie jednak gotowych recept, raczej zostaną mu przedstawione różne drogi do osiągnięcia sukcesu na nie najłatwiejszym rynku pracy.
Personel Plus .
Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 1
Południkowo - rowerowo
Gdy wiele lat temu gliwickie wydawnictwo Helion swoją serią „Bezdroża" rzuciło rękawicę niezwyciężonemu - wydawałoby się - potentatowi z Bielska-Białej, mato kto wróżył mu sukces. Początkowo przewodniki Bezdroży wyróżniały się na korzyść wobec konkurencji jakością i ilością opisów. Ich forma aspirowała bowiem bardziej do rangi tekstu literackiego niż typowo przewodnikowego, mniejszą wagę przywiązując do informacji praktycznych, na punkcie których rywale zdawali się mieć obsesję. Dziś juz wiadomo, że Bezdroża znalazły przyzwoite miejsce na tynku wydawniczym i rzeszę fanów, jednak dość dużym kosztem: znacznego upodobnienia się do tych, z którymi postanowili współzawodniczyć.
Świetnym przykładem udanej mimikry są przewodniki rowerowe Bezdroży, a wśród nich - najnowszy po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu. Do złudzenia przypominając wcześniejszą serię konkurencji, Helion najwyraźniej postanowił ją udoskonalić, co przełożyło się na ciekawą serię wydawnictw.
Przewodnik jest ze wszech miar praktyczny: ma niewielkie rozmiary pozwalające na umieszczenie go w mapniku na sakwie założonej na rowerowej kierownicy, jest lekki, ukryta pod grzbietem spirala umożliwia łatwe otwieranie. Układ treści jest bardzo przejrzysty, najważniejsze nazwy i pojęcia są wytłuszczone, mapki są estetyczne i czytelne, a fotografie - profesjonalnej jakości, a nie przypadkowe, co nadal jest zmorą wielu, także komercyjnych, wydawnictw. Tekst został napisany przez kilka osób, dlatego trudno byłoby doszukiwać się szczególnego autorskiego rysu, co jednak nie powinno przeszkadzać w tego typu publikacji.
Główna treść poprzedzona jest wstępem bardzo ogólnej natury, traktującym o typach rowerów, ich doborze, dbaniu o nie, technice jazdy, wyborze akcesoriów itp. Jako bardzo przydatny dla tych, którzy dopiero przed sobą mają pierwszą wycieczkę rowerową, będzie najprawdopodobniej zupełnie pomijany przez znakomitą większość czytelników.
Czy w takim razie najnowszy przewodnik rowerowy Bezdroży jest pozbawiony wad Niezupełnie. Osobiście wolałbym, żeby zamiast obszernego wstępu w publikacji znalazły się informacje praktyczne, których nie ma tu w ogóle. Nie do końca rozumiem powody takiego stanu rzeczy: czy decydenci Heliona uznali, że powszechny dostęp do internetu sprawił, że tego rodzaju treści w tradycyjnym przewodniku są niepotrzebne, a może zbyt szybko się dezaktualizują Trudno jednoznacznie orzec. Drugą wadą może być dość rozległy teren, objęty zakresem przewodnika. Do zaliczenia 20 niedługich tras, rozciągniętych w układzie południkowym na ponad 130 km, w zasadzie niezbędny będzie alternatywny środek transportu: kolej albo, najlepiej, samochód.
Ostatecznymi recenzentami, jak zwykle, będą sami czytelnicy, którzy zagłosują liczbą kupionych egzemplarzy. Niech żyją święte prawa rynku!
Gdy wiele lat temu gliwickie wydawnictwo Helion swoją serią „Bezdroża" rzuciło rękawicę niezwyciężonemu - wydawałoby się - potentatowi z Bielska-Białej, mato kto wróżył mu sukces. Początkowo przewodniki Bezdroży wyróżniały się na korzyść wobec konkurencji jakością i ilością opisów. Ich forma aspirowała bowiem bardziej do rangi tekstu literackiego niż typowo przewodnikowego, mniejszą wagę przywiązując do informacji praktycznych, na punkcie których rywale zdawali się mieć obsesję. Dziś juz wiadomo, że Bezdroża znalazły przyzwoite miejsce na tynku wydawniczym i rzeszę fanów, jednak dość dużym kosztem: znacznego upodobnienia się do tych, z którymi postanowili współzawodniczyć.
Świetnym przykładem udanej mimikry są przewodniki rowerowe Bezdroży, a wśród nich - najnowszy po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu. Do złudzenia przypominając wcześniejszą serię konkurencji, Helion najwyraźniej postanowił ją udoskonalić, co przełożyło się na ciekawą serię wydawnictw.
Przewodnik jest ze wszech miar praktyczny: ma niewielkie rozmiary pozwalające na umieszczenie go w mapniku na sakwie założonej na rowerowej kierownicy, jest lekki, ukryta pod grzbietem spirala umożliwia łatwe otwieranie. Układ treści jest bardzo przejrzysty, najważniejsze nazwy i pojęcia są wytłuszczone, mapki są estetyczne i czytelne, a fotografie - profesjonalnej jakości, a nie przypadkowe, co nadal jest zmorą wielu, także komercyjnych, wydawnictw. Tekst został napisany przez kilka osób, dlatego trudno byłoby doszukiwać się szczególnego autorskiego rysu, co jednak nie powinno przeszkadzać w tego typu publikacji.
Główna treść poprzedzona jest wstępem bardzo ogólnej natury, traktującym o typach rowerów, ich doborze, dbaniu o nie, technice jazdy, wyborze akcesoriów itp. Jako bardzo przydatny dla tych, którzy dopiero przed sobą mają pierwszą wycieczkę rowerową, będzie najprawdopodobniej zupełnie pomijany przez znakomitą większość czytelników.
Czy w takim razie najnowszy przewodnik rowerowy Bezdroży jest pozbawiony wad Niezupełnie. Osobiście wolałbym, żeby zamiast obszernego wstępu w publikacji znalazły się informacje praktyczne, których nie ma tu w ogóle. Nie do końca rozumiem powody takiego stanu rzeczy: czy decydenci Heliona uznali, że powszechny dostęp do internetu sprawił, że tego rodzaju treści w tradycyjnym przewodniku są niepotrzebne, a może zbyt szybko się dezaktualizują Trudno jednoznacznie orzec. Drugą wadą może być dość rozległy teren, objęty zakresem przewodnika. Do zaliczenia 20 niedługich tras, rozciągniętych w układzie południkowym na ponad 130 km, w zasadzie niezbędny będzie alternatywny środek transportu: kolej albo, najlepiej, samochód.
Ostatecznymi recenzentami, jak zwykle, będą sami czytelnicy, którzy zagłosują liczbą kupionych egzemplarzy. Niech żyją święte prawa rynku!
rowertour.pl ANDRZEJ KALENIEWICZ, ROWERTOUR (2014-07-01)
Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 1
Dobry przewodnik to osoba, która potrafi zmienić zwykłą podróż w niezwykłą przygodę, która umiejętnie wybiera najciekawsze miejsca i bez narzucania swoich poglądów opowiada o nich w taki sposób, aby słuchający zapamiętał je na długo i chciał do nich jeszcze wrócić. Dobry przewodnik tak dobiera trasę, aby każdy przebyty kilometr stanowił atrakcję, a przed wyprawą uprzedza co zabrać i jak się przygotować, aby w pełni wykorzystać poświęcony na podróżowanie czas. Takim książkowym odpowiednikiem przewodnika dosk
Do ręki dostałem 3 poręczne, oprawione w śliskie, dosyć sztywne okładki książki, zatytułowane: „Kraków i okolice”, „Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie” oraz „Warszawa i okolice”. Wewnętrzna strona okładki stanowi mapę, na której zaznaczono wszystkie omawiane trasy wraz z małym spisem treści. Na końcu znajduje się indeks wybranych miejscowości i atrakcji turystycznych a także kilka stron notatnika. Przemyślanym pod kątem praktyczności jest użycie zaginanej okładki, która może stanowić zakładkę dla wybranej trasy, z kolei grzbiet zrobiony z kółeczek pozwala na sprawne wertowanie bez ryzyka uszkodzenia książki.OkładkaPo krótkim wstępie, mówiącym o tym co trzymamy w ręce czeka nas 24 stronicowe vademecum rowerzysty. Zdziwi się ten kto pomyśli, że są to porady dla ludzi, którzy jeszcze nigdy nie jeździli na rowerze. Mimo iż na swoim koncie mam przejechane wiele kilometrów przeróżnymi drogami znalazłem wiele nieznanych mi do tej pory informacji i porad dotyczących kolarstwa turystycznego. Dowiemy się o tym w jaki sposób dobrać i kupić odpowiedni rower, jak go odpowiednio wyposażyć, co zabrać ze sobą na wyprawę rowerową oraz w co się ubrać. Autor poradnika, Michał Franaszek, spory nacisk kładzie na kwestie bezpieczeństwa tłumacząc m.in. jak prawidłowo wykonać manewr skrętu w lewo, kiedy możemy poruszać się po chodniku czy też w jaki sposób bezpiecznie hamować. Nie bez znaczenia są cenne uwagi dotyczące konserwacji roweru; wszak wiadomo, że zadbany i prawidłowo eksploatowany rower odwdzięczy się dłuższą żywotnością oraz większym komfortem podróżowania.
Każda z proponowanych tras posiada swój indywidualny tytuł, który nawiązuje do miejscowości przez które pojedziemy lub głównych atrakcji jakie napotkamy. Pod tytułem krótkie streszczenie wyprawy, z wymienieniem najciekawszych miejsc jakie na nas czekają po drodze, a także cenna informacja, mówiąca o preferowanym kierunku jazdy. Wyraźne ikony informujące o długości trasy oraz szacowanym czasie potrzebnym na jej przebycie, a także ocena trudności znacznie ułatwiają wybór trasy. Bezcenne są znajdujące się przy każdej trasie mapki, które mimo, iż nie posiadają skali, zaopatrzone są profile wysokościowe. Dzięki temu, iż każdy taki profil zaopatrzony jest w nazwy miejscowości ustawionych na trasie przejazdu, oprócz informacji o nachyleniu i wysokości nad poziomem morza, pozwala na łatwe oszacowanie ile kilometrów mamy do wybranej przez nas miejscowości oraz do końca trasy. Na mapkach dodatkowo, czerwonymi ikonami pozaznaczano pobliskie zabytki, muzea, atrakcje turystyczne, etnograficzne i przyrodnicze, a także punkty gastronomiczne.
Opisy proponowanych tras składają się za każdym razem z kilku etapów. Punkt startowy oraz ważne miejsca, które zasługują na szczególną uwagę są opisane bardziej szczegółowo. Wielką zaletą przedstawionych opisów jest ich indywidualność. Nie są to tylko suche informacje historyczne czy geograficzne, ale ciekawostki, które sprawiają, że nawet z pozoru znane nam miejsca nabierają kolorytu i stają się bardziej atrakcyjne. Czytając, na bieżąco jesteśmy informowani po jakim dystansie od startu napotkamy omawiane atrakcje. Kolorowe zdjęcia z krótkimi podpisami są dodatkową zachętą i stanowią przedsmak tego, co możemy zobaczyć pedałując w kierunku proponowanym przez Bezdroża.
Szczególnie do gustu przypadł mi przewodnik po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu. Do tej pory Jurę zawsze utożsamiałem z Krakowem, podczas gdy autorzy wybrali nieco inne rozwiązanie, zestawiając w jednej książce trasy po dolinkach jurajskich z trasami Beskidu Małego i Żywiecczyzny oraz Górnego Śląska. Moje beskidzkie korzenie oraz zamiłowanie do wielokrotnie odwiedzanej Jury sprawiają, że przewodnik ten budzi we mnie ogromną sympatię.
Środek
Panowie: Jarosław Skalski, Dawid Mastek, Dominik Sarnowski i wspominany już Michał Franaszek, a także Pani Monika Zielińska dali nam do dyspozycji łącznie 20, dobrze zaplanowanych tras. Najdłuższa z nich, zatytułowana „Tajemnice lasów Kobiórskich” ma 78,5 km długości. Rozciąga się ona w całości po lewej stronie remontowanej odkąd tylko pamiętam drogi nr 1 prowadzącej z Pszczyny w stronę Tychów, w których to zresztą znajduje się start jak i meta. Tereny te znane mi są głównie z wypraw samochodowych i na tej podstawie, niestety nie mogę powiedzieć aby okolice Żor, Rybnika czy też Tychów zachwycały urodą. Patrząc jednak na zdjęcia oraz opisy zamieszczone w przewodniku, zaczynam żałować, że trafił on w moje ręce tak późno i nie miałem go w króciutkim okres mojego życia, kiedy to pracowałem w Żorach. Trasa ta stanowi dla mnie doskonały przykład tego, iż niemalże wszędzie, nawet w pozornie niezbyt atrakcyjnych obszarach naszego kraju są miejsca warte zobaczenia, trzeba jednak wiedzieć o ich istnieniu, to z kolei ułatwia nam szanowne grono wymienione na początku tego akapitu.
W przewodniku po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu ujęty został bardzo duży obszar. Z pewnością nie łatwo wybrać było najciekawsze trasy, gdyż samo Podbeskidzie wraz z doliną Soły może stanowić temat na osobny przewodnik. Mam wrażenie, iż atrakcyjność trasy, niski poziom trudności a także chęć dotarcia do jak największej liczby osób zainteresowanych stanowiły główne kryteria wyboru opisanych szlaków. Pamiętać jednak należy, że każda trasa rowerowa kończy się tam, gdzie kończy się nasza wyobraźnia, a nie zaznaczona na mapie linia.
Mamy nadzieję, że przewodnik spełni swoje zadanie, zachęcając do odkrywania niezwykłych miejsc położonych często „tuż za miedzą”.
Słowa te, znajdujące się na tylnej okładce jednego z przewodników, jasno określają czego oczekiwali autorzy przewodnika, ja zaś, jako prosty czytelnik mogę śmiało stwierdzić, że cel został osiągnięty, a seria „wycieczki i trasy rowerowe” przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi dwóch kółek.
Do ręki dostałem 3 poręczne, oprawione w śliskie, dosyć sztywne okładki książki, zatytułowane: „Kraków i okolice”, „Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie” oraz „Warszawa i okolice”. Wewnętrzna strona okładki stanowi mapę, na której zaznaczono wszystkie omawiane trasy wraz z małym spisem treści. Na końcu znajduje się indeks wybranych miejscowości i atrakcji turystycznych a także kilka stron notatnika. Przemyślanym pod kątem praktyczności jest użycie zaginanej okładki, która może stanowić zakładkę dla wybranej trasy, z kolei grzbiet zrobiony z kółeczek pozwala na sprawne wertowanie bez ryzyka uszkodzenia książki.OkładkaPo krótkim wstępie, mówiącym o tym co trzymamy w ręce czeka nas 24 stronicowe vademecum rowerzysty. Zdziwi się ten kto pomyśli, że są to porady dla ludzi, którzy jeszcze nigdy nie jeździli na rowerze. Mimo iż na swoim koncie mam przejechane wiele kilometrów przeróżnymi drogami znalazłem wiele nieznanych mi do tej pory informacji i porad dotyczących kolarstwa turystycznego. Dowiemy się o tym w jaki sposób dobrać i kupić odpowiedni rower, jak go odpowiednio wyposażyć, co zabrać ze sobą na wyprawę rowerową oraz w co się ubrać. Autor poradnika, Michał Franaszek, spory nacisk kładzie na kwestie bezpieczeństwa tłumacząc m.in. jak prawidłowo wykonać manewr skrętu w lewo, kiedy możemy poruszać się po chodniku czy też w jaki sposób bezpiecznie hamować. Nie bez znaczenia są cenne uwagi dotyczące konserwacji roweru; wszak wiadomo, że zadbany i prawidłowo eksploatowany rower odwdzięczy się dłuższą żywotnością oraz większym komfortem podróżowania.
Każda z proponowanych tras posiada swój indywidualny tytuł, który nawiązuje do miejscowości przez które pojedziemy lub głównych atrakcji jakie napotkamy. Pod tytułem krótkie streszczenie wyprawy, z wymienieniem najciekawszych miejsc jakie na nas czekają po drodze, a także cenna informacja, mówiąca o preferowanym kierunku jazdy. Wyraźne ikony informujące o długości trasy oraz szacowanym czasie potrzebnym na jej przebycie, a także ocena trudności znacznie ułatwiają wybór trasy. Bezcenne są znajdujące się przy każdej trasie mapki, które mimo, iż nie posiadają skali, zaopatrzone są profile wysokościowe. Dzięki temu, iż każdy taki profil zaopatrzony jest w nazwy miejscowości ustawionych na trasie przejazdu, oprócz informacji o nachyleniu i wysokości nad poziomem morza, pozwala na łatwe oszacowanie ile kilometrów mamy do wybranej przez nas miejscowości oraz do końca trasy. Na mapkach dodatkowo, czerwonymi ikonami pozaznaczano pobliskie zabytki, muzea, atrakcje turystyczne, etnograficzne i przyrodnicze, a także punkty gastronomiczne.
Opisy proponowanych tras składają się za każdym razem z kilku etapów. Punkt startowy oraz ważne miejsca, które zasługują na szczególną uwagę są opisane bardziej szczegółowo. Wielką zaletą przedstawionych opisów jest ich indywidualność. Nie są to tylko suche informacje historyczne czy geograficzne, ale ciekawostki, które sprawiają, że nawet z pozoru znane nam miejsca nabierają kolorytu i stają się bardziej atrakcyjne. Czytając, na bieżąco jesteśmy informowani po jakim dystansie od startu napotkamy omawiane atrakcje. Kolorowe zdjęcia z krótkimi podpisami są dodatkową zachętą i stanowią przedsmak tego, co możemy zobaczyć pedałując w kierunku proponowanym przez Bezdroża.
Szczególnie do gustu przypadł mi przewodnik po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu. Do tej pory Jurę zawsze utożsamiałem z Krakowem, podczas gdy autorzy wybrali nieco inne rozwiązanie, zestawiając w jednej książce trasy po dolinkach jurajskich z trasami Beskidu Małego i Żywiecczyzny oraz Górnego Śląska. Moje beskidzkie korzenie oraz zamiłowanie do wielokrotnie odwiedzanej Jury sprawiają, że przewodnik ten budzi we mnie ogromną sympatię.
Środek
Panowie: Jarosław Skalski, Dawid Mastek, Dominik Sarnowski i wspominany już Michał Franaszek, a także Pani Monika Zielińska dali nam do dyspozycji łącznie 20, dobrze zaplanowanych tras. Najdłuższa z nich, zatytułowana „Tajemnice lasów Kobiórskich” ma 78,5 km długości. Rozciąga się ona w całości po lewej stronie remontowanej odkąd tylko pamiętam drogi nr 1 prowadzącej z Pszczyny w stronę Tychów, w których to zresztą znajduje się start jak i meta. Tereny te znane mi są głównie z wypraw samochodowych i na tej podstawie, niestety nie mogę powiedzieć aby okolice Żor, Rybnika czy też Tychów zachwycały urodą. Patrząc jednak na zdjęcia oraz opisy zamieszczone w przewodniku, zaczynam żałować, że trafił on w moje ręce tak późno i nie miałem go w króciutkim okres mojego życia, kiedy to pracowałem w Żorach. Trasa ta stanowi dla mnie doskonały przykład tego, iż niemalże wszędzie, nawet w pozornie niezbyt atrakcyjnych obszarach naszego kraju są miejsca warte zobaczenia, trzeba jednak wiedzieć o ich istnieniu, to z kolei ułatwia nam szanowne grono wymienione na początku tego akapitu.
W przewodniku po Górnym Śląsku, Jurze i Podbeskidziu ujęty został bardzo duży obszar. Z pewnością nie łatwo wybrać było najciekawsze trasy, gdyż samo Podbeskidzie wraz z doliną Soły może stanowić temat na osobny przewodnik. Mam wrażenie, iż atrakcyjność trasy, niski poziom trudności a także chęć dotarcia do jak największej liczby osób zainteresowanych stanowiły główne kryteria wyboru opisanych szlaków. Pamiętać jednak należy, że każda trasa rowerowa kończy się tam, gdzie kończy się nasza wyobraźnia, a nie zaznaczona na mapie linia.
Mamy nadzieję, że przewodnik spełni swoje zadanie, zachęcając do odkrywania niezwykłych miejsc położonych często „tuż za miedzą”.
Słowa te, znajdujące się na tylnej okładce jednego z przewodników, jasno określają czego oczekiwali autorzy przewodnika, ja zaś, jako prosty czytelnik mogę śmiało stwierdzić, że cel został osiągnięty, a seria „wycieczki i trasy rowerowe” przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi dwóch kółek.
http://brytan.com.pl SZYMON W, 2014-06-12
Ryzykować trzeba umieć. Inwestorzy od kuchni o Forexie i o giełdzie
Nie ma Świętego Graala
Zarobić kilka tysięcy procent w rok albo podwoić stan swego konta w kilka godzin. Wystarczy, że ściągniesz jednego e-booka, a świat Forexu nie będzie miał przed tobą tajemnic. Łatwe Bardzo łatwe, tak że niemalże wszystkim się to nie udaje. Na szczęście autorom książki „Ryzykować trzeba umieć" udało się ściągnąć traderów na ziemię. Łatwo nie jest - piszą - i jeśli uda ci się nie tracić, to możesz uznać, że osiągnąłeś połowę sukcesu. Bo większość niestety traci i, jak wskazują autorzy, to dlatego że nie potrafią ryzykować, zwłaszcza w momencie, gdy mają dostępną sporą dźwignię finansową. Ta książka jest ciekawa, bo pokazuje konkretne przykłady formacji, głównie analizy technicznej, które jeśli podejdziemy do nich z dyscypliną, pozwalają zarobić. Ale nie zawsze, bo w ten sposób zarabiania są wliczone straty.
1. Nie licz na szybki zysk. Trading to ciągła praca nad strategią i osobowością. Jeśli już na początku masz dobre wyniki, traktuj je z rezerwą i pokorą w stosunku do rynku.
2. Nie marnuj pieniędzy na różne płatne szkolenia. Bezpłatnych szkoleń i książek jest dość, by móc zacząć oswajać się z rynkiem.
Inwestorzy od kuchni o Forexie i o gttidzte
Vi i"1 ' ii♦tt
X Ktb
„Ryzykować trzeb a umieć. Inwestorzy od kuchni o Forexie i giełdzie",
Adam Marczewski, Karol Polaczek, Daniel Kostecki, Jerome Boumengel, Witold Mika, Przemysław Kwiecień, Caudiu Cazacu, Michael Voigt, Tomasz Jaroszek.
Wyd. Helion 2014 3. Musisz mieć zbiór własnych zasad i przekonań.
Warto je spisać na kartce i czytać każdego dnia, kiedy handlujesz.
4. Ucz się. Wiedza, doświadczenie i opatrzenie się z wykresami to podstawa. Jeśli rynek stanie się twoim hobby, będziesz na dobrej drodze do osiągnięcia długotrwałego sukcesu.
-Grzegorz Sadowski-
Zarobić kilka tysięcy procent w rok albo podwoić stan swego konta w kilka godzin. Wystarczy, że ściągniesz jednego e-booka, a świat Forexu nie będzie miał przed tobą tajemnic. Łatwe Bardzo łatwe, tak że niemalże wszystkim się to nie udaje. Na szczęście autorom książki „Ryzykować trzeba umieć" udało się ściągnąć traderów na ziemię. Łatwo nie jest - piszą - i jeśli uda ci się nie tracić, to możesz uznać, że osiągnąłeś połowę sukcesu. Bo większość niestety traci i, jak wskazują autorzy, to dlatego że nie potrafią ryzykować, zwłaszcza w momencie, gdy mają dostępną sporą dźwignię finansową. Ta książka jest ciekawa, bo pokazuje konkretne przykłady formacji, głównie analizy technicznej, które jeśli podejdziemy do nich z dyscypliną, pozwalają zarobić. Ale nie zawsze, bo w ten sposób zarabiania są wliczone straty.
1. Nie licz na szybki zysk. Trading to ciągła praca nad strategią i osobowością. Jeśli już na początku masz dobre wyniki, traktuj je z rezerwą i pokorą w stosunku do rynku.
2. Nie marnuj pieniędzy na różne płatne szkolenia. Bezpłatnych szkoleń i książek jest dość, by móc zacząć oswajać się z rynkiem.
Inwestorzy od kuchni o Forexie i o gttidzte
Vi i"1 ' ii♦tt
X Ktb
„Ryzykować trzeb a umieć. Inwestorzy od kuchni o Forexie i giełdzie",
Adam Marczewski, Karol Polaczek, Daniel Kostecki, Jerome Boumengel, Witold Mika, Przemysław Kwiecień, Caudiu Cazacu, Michael Voigt, Tomasz Jaroszek.
Wyd. Helion 2014 3. Musisz mieć zbiór własnych zasad i przekonań.
Warto je spisać na kartce i czytać każdego dnia, kiedy handlujesz.
4. Ucz się. Wiedza, doświadczenie i opatrzenie się z wykresami to podstawa. Jeśli rynek stanie się twoim hobby, będziesz na dobrej drodze do osiągnięcia długotrwałego sukcesu.
-Grzegorz Sadowski-
Wprost Grzegorz Sadowski, 2014-06-30