Recenzje

Wyobraźmy sobie pieniądz uniwersalny – akceptowalny wszędzie, niezależny od rządów, nie mający centralnej nadzorującej instytucji. Każdy może go „wydobyć” niezależnie od położenia geograficznego. Równie łatwo go przetransferować przez granice, ponieważ jest to pieniądz wirtualny, a nie fizyczne monety i banknoty. Do tego płatności tą walutą są anonimowe. Utopia? Nie, to już rzeczywistość.

Choć bitcoin, bo o tej walucie (a właściwie kryptowalucie) mowa, nie jest pierwszą, ale dzięki jej popularności właśnie na naszych oczach trwa przełom w płatnościach. Książka Marcina Szymankiewicza, absolwenta informatyki na Politechnice Poznańskiej, a obecnie specjalisty od spraw bezpieczeństwa IT jest krótkim ale treściwym wprowadzeniem do wirtualnego pieniądza.

Bitcoin. Wirtualna waluta internetu podzielona jest na 5 rozdziałów, które w sposób poukładany ukazują nam problematykę wirtualnych pieniędzy, a przede wszystkim bitcoina. Książkę zaczynamy dawką historii. Ukazana jest ewolucja pieniądza i to jak zmieniały się systemy płatności przez wieki aż do dnia dzisiejszego. Następnie autor wprowadza nas m.in. w świat kryptowalut, definiuje podstawowe pojęcia oraz nakreśla jaka jest obecna sytuacja na internetowym rynku. Nie ogranicza się przy tym tylko na bitcoine, ale wspomina także o innych, podobnych walutach jakie były lub są obecnie w użyciu. Wraz z kolejnymi rozdziałami dowiemy się jak generowany jest bitcoin, jak i czym opłaca się go „wydobywać”, ile jest wirtualnej waluty oraz jakie są jej ograniczenia. Dowiemy się także w jaki sposób można przeprowadzać transakcje, jakie mamy formy „przechowywana” wirtualnych pieniędzy, a co ważniejsze jak wygląda status prawny tych płatności na chwilę obecną w Polsce.

To co dla mnie uwiarygadnia książkę jest fakt, że autor nie stara się jedynie wychwalać bitcoina i wskazać go jako jedyną słuszną alternatywę dla płatności internetowych. Wspomina również o jego wadach i ewentualnych nadużyciach. Zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa internetowej waluty, możliwych słabościach i podatnościach na oszustwa. Przytacza także jakie już w krótkiej historii bitcoina ataki miały miejsce (np. zdarzały się już wyłudzenia okupu w tej walucie).

Technicznie książka ma niespełna 100 stron, napisana jest w sposób poprawny, a krój pisma nie męczy podczas czytania. Dodatkowo autor w paru miejscach dołącza schematy oraz zrzuty ekranu ułatwiające zrozumienie czytanej treści. Na uwagę zasługuje także fakt, że każdy rozdział kończy się krótkim ale konkretnym podsumowaniem, co o wiele lepiej systematyzuje wiedzę. Dodatkowym atutem jest mini słowniczek pod koniec książki w którym znajdziemy wyjaśnienie większości terminów które zostały użyte w książce.

Podsumowując, dla autora należy się uznanie, ponieważ podjął się całkowicie nowego tematu na rynku wydawniczym i dobrze się z niego wywiązał. Na chwilę obecną, jest to prawdopodobnie pierwsza i jedyna polskojęzyczna książka traktująca całkowicie o bitcoinie. Dlatego luka jaka powstała w tym zagadnieniu została w pewien sposób wypełniona. Można jednak spodziewać się, że ze względu na dynamiczny rozwój technologii i popularności płatności internetowych w niedługim czasie zaczną pojawiać się publikacje o podobnej tematyce.
Książkę polecam osobom, które chcą poznać czym jest bitcoin, a swoją dotychczasową wiedzę opierają jedynie na wyczytanych w niepewnych źródłach zdawkowych nowinkach. Zawiodą się natomiast osoby które już mają pewne rozeznanie w temacie i szukają specjalistycznej wiedzy, gdyż książka Bitcoin. Wirtualna waluta internetu stanowić będzie poukładane, krótkie ale podstawowe wprowadzenie na temat wirtualnego pieniądza.

Czytelnik7Nie jestem sympatykiem literatury podróżniczej. Nie śledzę z wypiekami na twarzy losów podróżników przemierzających odległe krainy, niebezpieczne miejsca czy niespenetrowane przez ludzi tereny.

Za każdym razem, gdy zabierałem się za tego typu lekturę, odczuwam znużenie i dezorientację; nie porywały mnie opisy przyrody, trudu wędrówek czy walki z żywiołami. Omijałem szerokim łukiem szeroko pojętą literaturę podróżniczą do czasu, gdy, niespodziewanie, narodziło się we mnie nieopisane pragnienie ucieczki w dziewicze lasy, rozległe, dzikie tereny, miejsca niedotknięte przez cywilizacje; obiektem moich westchnień stała się Rosja, a marzeniem - podróż Koleją Transsyberyjską. Zachwycony intrygującym opisem książki, głoszącym, że "Syberyjski sen. Opowieść bezdrożna" to "opowieść, która wciąga, snuje się jak dym z ogniska", tematem oraz niezwykle piękną okładką, zasiadłem do lektury pełny nadziei.


Autorka książki, Zofia Piłasiewicz, jest z zawodu psychologiem, natomiast podróżowanie wynika z Jej zamiłowań. Została nagrodzona przez Kapitułę Ogólnopolskich Spotkań Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów Kolosu 2005 za przejmującą relację ze spływu rzekami Tuwy. Jest także laureatką m.in. nagrody specjalnej V Otwartego Konkursu Poezji im. Herberta. Zajmuje się również fotografią.

"Syberyjski sen. Opowieść bezdrożna" jest zapisem dwóch podróży, w jakie udała się Zofia Piłasiewicz, wraz z mężem, Markiem, i przyjaciółmi. Zostawiając całą codzienność: pracę, znajomych, obowiązki, dom, dzieci, autorka udała się w głąb Rosji, na Syberię. Najpierw, jadąc przez kilka dni Koleją Transsyberyjską, poznając ludzi, zarówno Rosjan, podróżujących do rodzin lub w poszukiwaniu pracy, jak i polaków, zmierzających nad Bajkał lub do Mongolii; następnie maszerują przez dziewiczą tajgę i rozległe stepy, zawierając nowe znajomości z lokalnymi mieszkańcami, poznając ich kulturę, wierzenia i zwyczaje, walcząc o przetrwanie, by ostatecznie zmierzyć się z nieokiełznanymi nurtami Jeniseju, Chamsary i Uług-O, płynąc katamaranem.

Największą zaletą "Syberyjskiego snu. Opowieści bezdrożnej" jest sposób, w jaki autorka, Zofia Piłasiewicz, przybliża Czytelnikowi swoją podróż. Kreśli ją w sposób gawędziarski, bez zbędnego bagażu informacji i patetycznych opisów, skupiając się nie tylko na pięknie przyrody, niesamowitości napotkanych miejsc, lokalnych kulturach, wyzwaniach fizycznych oraz emocjach towarzyszących w poznawaniu świata, ale także na "błahostkach" (opowiadając jakie znaczenie w podróży, na skraju wycieńczenia, ma filiżanka kawy, chleb czy czekolada), które często są pomijane w literaturze podróżniczej, na rzecz zbędnych opisów przyrody. Intrygujący jest także fakt, że oprócz podróży cielesnej Zofia Piłasiewicz przybliża nam podróż, prawdopodobnie tą ważniejszą, wewnętrzną. Czytelnik jest świadkiem rozwoju duchowego bohaterki, która zmaga się nie tylko z przeciwieństwami fizycznymi - wody, mgły, zmęczenia, ale także z barierami duchowymi, takimi jak strach, niepewność czy lęk.

Kolejną zaletą recenzowanej pozycji jest niezwykle plastyczny i trafny język, jakim posługuje się autorka. Zofia Piłasiewicz w sposób bardzo naturalny włada słowem, potrafiąc zilustrować odbiorcy piękno i monumentalność przyrody oraz emocje, jakie towarzyszyły Jej w podróży. Jestem pod dużym wrażeniem lekkości pióra podróżniczki oraz zdolności przelewania niecodziennych wrażeń, jakie wywiera podróż, na papier.

Niewątpliwie kolejną zaletą "Syberyjskiego snu. Opowieści bezdrożnej" są fotografie, autorstwa autorki, Zofii Piłasiewicz, w jakie została wzbogacona książka. Prawie pięćdziesiąt wyjątkowych zdjęć, przedstawiających przyrodę, interesujące miejsca, kulturę oraz tubylców, zdecydowanie są idealnym dopełnieniem przedstawionych historii.

Najnowszą pozycję Zofii Piłasiewicz polecam wszystkim miłośnikom podróży, czytelnikom pragnącym poszerzyć horyzonty (gdyż "Syberyjski sen. Opowieść bezdrożna" zawiera wiele ciekawych i wartych uwagi informacji) oraz osobom, które z utęsknieniem spoglądają za horyzont, marząc o ucieczce od codzienności i cywilizacji.

Każdy kto zaczynał swoją przygodę z kulinarnym blogowaniem dobrych kilka lat temu, wie, że zdobywanie fotograficznego doświadczenia nie było wtedy takie łatwe. Blogowy świat był dużo mniejszy, bardziej kameralny, nie mieszał się tak płynnie z mediami tradycyjnymi jak teraz.
Jeśli nie było się profesjonalnym fotografem, nie skończyło się kursu lub szkoły, zdobywanie wiedzy pozostało żmudną i długą, aczkolwiek satysfakcjonującą i przyjemną wędrówką, kiedy już odkryło się to czego się szukało.
W ostatnim czasie blogi kulinarne przeżywają rozkwit, a co za tym idzie, pojawia się zapotrzebowanie na kursy fotograficzne, kursy stylizacji potraw, obróbki zdjęć itd.
Z myślą o takich osobach, może dopiero zaczynających swoją przygodę z kulinarnym blogowaniem, może szukających wskazówek jak poprawić jakość swoich fotografii czy po prostu potrzebujących poradnika dotyczącego szeroko pojmowanej fotografii kulinarnej, powstała ta książka - "Fotografia kulinarna dla blogerów".
Znajdują się w niej wszelkie potrzebne informacje, uporządkowane w przejrzyste działy, podzielone na takie kategorie jak: obiektywy, aparaty, podstawy oświetlenia, rodzaje i źródła światła, modyfikowanie światła, temperatura kolorów i balans bieli, postprodukcja, kompozycja, aranżacja itd.
Jest to przystępny poradnik dla tych, którzy nie wiedzą jak zacząć swoją przygodę z fotografią kulinarną, dla tych którzy zaczęli, ale potrzebują drogowskazów jak osiągnąć efekt o jaki im chodzi, a może dla osób, które po prostu chcą robić piękne zdjęcia rodzinnych uroczystości, domowych spotkań przy wspólnym stole czy pysznych posiłków, które czekają ich w jakimś pięknym, wakacyjnym miejscu.
Natomiast porady dotyczące sprzętu, rodzaju obiektywów, postprodukcji, pracy ze światłem, wykorzystaniem światła w stosunku do obiektów, kompozycji... myślę, że są uniwersalnymi poradami, które mogą się przydać nie tylko w fotografii stricte kulinarnej, ale fotografii w szerszym tego słowa znaczeniu, jeśli tylko zapragnie się ten temat pogłębić.

„Rekrutacja” czy „rozmowa kwalifikacyjna” – na samą myśl o nich wielu dostaje gęsiej skórki. Wokół procesu rekrutacji narosło bowiem wiele mitów, które nasilają stres potencjalnych kandydatów przed spotkaniem w cztery oczy z rekrutującym. Z drugiej strony, obecnie jest też wiele możliwości ich rozwiania, chociażby dzięki licznym materiałom, dostępnym za darmo w Internecie. Nierzadko dowiadujemy się z nich, jak nieokrzesanymi kandydatami jesteśmy, jako Polacy; sugeruje się więc nam na przykład schludny ubiór, czyste buty i zadbane paznokcie, a także utrzymanie kontaktu wzrokowego. W takim momencie niejednokrotnie zadawałam sobie pytanie, czy tak jest w rzeczywistości?

Tym razem postanowiłam więc sięgnąć po (z założenia) bardziej rzeczową i kompleksową pozycję – najnowszą książkę wydawnictwa Helion, poświęconą strategiom odnoszenia sukcesu podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Jej autor – Karol Myszel – lekarz, menadżer i specjalista od zarządzania personelem (w tym rekrutujący z wieloletnim doświadczeniem) wydaje się być kompetentną i wiarygodną osobą w tej dziedzinie. Czy więc jego „Tajemnice Rekrutacji” dostarczą czytelnikowi użytecznej wiedzy i porad większej wartości niż te dostępne na portalach internetowych? I czy pomogą rozwiać wątpliwości i oswoić lęki wszystkich poszukujących wymarzonej pracy?

„Tajemnice rekrutacji” to książeczka niewielkich rozmiarów, licząca niewiele ponad 100 stron; idealna do lektury na przykład w czasie podróży.
Już na samym początku autor zwraca uwagę, że osiągnięcie sukcesu na rozmowie kwalifikacyjnej to długi proces, którego nie skrócą żadne magiczne sztuczki. Powinien rozpocząć się on od introspekcji, czyli przyjrzenia się samemu sobie – zarówno w aspekcie kompetencji twardych, jak i miękkich. Kolejnym krokiem powinna być uważna i wnikliwa analiza ogłoszenia rekrutacyjnego oraz weryfikacja własnych kompetencji w jego kontekście. Ostatnim z przygotowawczych etapów jest skonstruowanie adekwatnego CV oraz listu motywacyjnego. Teraz już potencjalny kandydat stoi przed możliwością zaprezentowania się rekrutującemu na żywo podczas rozmowy. Tej przygotowawczej części (do właściwej rozmowy rekrutacyjne) Karol Myszel poświęcił 25 stron książki.

W pełni zgadzam się z autorem, który podkreśla wagę etapów poprzedzających rozmowę, szczególnie wglądu w siebie. Zapewne pozwoliłoby to uniknąć wielu osobom niepotrzebnej frustracji i poczucia odniesionej porażki. W tej części za najbardziej przydatną uważam tabelę, w której zawarto najczęściej poszukiwane kompetencje w odniesieniu do poszczególnych grup stanowisk pracy (praca w usługach; praca fizyczna; opieka nad innymi; zarządzanie; przedstawicielstwo handlowe; handel stacjonarny; praca biurowa; praca w call center; obsługa klienta). Myślę, że może to pomóc mało zorientowanym osobom przyjrzeć się sobie i realniej ocenić swoje możliwości aplikowania na dane grupy stanowisk. Za wartościowe novum uważam także zwrócenie kandydatom uwagi na „fizjologiczne” przygotowanie się do rozmowy rekrutacyjnej (rola snu, pełnowartościowego śniadania, rezygnacja z używek, chwila relaksacji przed rozmową). Niestety, poza tym, nie znalazłam w tej części wielu nowych dla mnie informacji, czy takich, których nie ma na portalach związanych z pracą – poziom merytoryczny jest raczej podstawowy. Uważam też, że w rozdziale dotyczącym pisania CV i listu motywacyjnego, warto byłoby jednak zamieścić przykładowe dokumenty, zamiast odsyłać Czytelnika do Internetu.

Reszta książki poświęcona została już samej rozmowie rekrutacyjnej. Autor omawia w niej strukturę i przebieg przykładowej rozmowy, a także potencjalne pytania, które kandydat może usłyszeć oraz zadania i testy, którym może zostać poddany. Myszel wiele uwagi poświęcił efektowi pierwszego wrażenia, ale poprzestał na konwencjonalnym omówieniu kwestii wyglądu (ubiór, fryzura, makijaż, paznokcie i buty) oraz mowy niewerbalnej (uścisk dłoni, kontakt wzrokowy oraz głos). Z tych stronic Czytelnik dowie się, jak ważne jest mowa niewerbalna, dlatego należy zadbać o pewny uścisk dłoni i wyprostowaną postawę, panować nad głosem oraz ćwiczyć utrzymywanie kontaktu wzrokowego (przy czym poziom tych informacji jest podstawowy). Dla niektórych interesujące mogą okazać się opisy sytuacji, w których słowa stały w sprzeczności z mową niewerbalną, a kandydat tracił wiarygodność. Ważny jest też fragment zawierający listę pytań, na które kandydat nie musi odpowiadać; ciekawostkę stanowi zaś „mini-typologia rekrutujących”. Ja, za najbardziej wartościową cześć całej książki, uważam dogłębnie i rzetelnie omówiony model STAR, który jest często stosowanym narzędziem podczas rozmowy. Co najważniejsze, autor zaprezentował tę technikę na aż 7 rozbudowanych i konkretnych przykładach dotyczących popularnych stanowisk pracy (m.in. sekretarka, przedstawiciel handlowy, pracownik fizyczny, opiekunka). Dzięki temu każdy czytelnik może sam tworzyć pytania adekwatne do stanowiska i konstruować na nie odpowiedzi, a więc być lepiej przygotowanym, bardziej elastycznym – i tym samym – zredukować stres.

Doceniam, że autor wielokrotnie powtarza, jak ważna jest szczerość i uczciwość, czyli wiarygodność kandydata. Z tego powodu nie ma sensu „wkuwać” na pamięć „najlepszych” odpowiedzi na wszystkie możliwe pytania rekrutującego (być może takie podejście uspokoi niejedną osobę). I nie warto też udawać na rozmowie kogoś, kim się nie jest, tylko po to, żeby dostać pracę. Bo nawet, jeśli uda się oszukać rekrutującego, to co będzie dalej?

„Tajemnice rekrutacji” polecam początkującym, którzy chcą się po prostu „zorientować”. A także tym, którzy jednak wolą sięgnąć po tradycyjną książkę, niż poszukiwać niepewnych informacji na własną rękę, np. w Internecie.

Rework to jedna z pozycji, którą powinien przeczytać każdy internetowy przedsiębiorca. Lektura dostarcza informacji na temat prowadzenia biznesu, które nie są radami powielonymi w dziesiątkach innych książek.

Książka została napisana przez Jasona Frieda i Heinemeiera Hanssona - twórców firmy 37signals. Spółka rozwija tak znane narzędzia, jak Basecamp, Highrise czy Backpack, ułatwiające organizację i prowadzenie biznesu. Tworząc swoją firmę, przedsiębiorcy kierowali się nietypowymi zasadami, opisanymi szczegółowo w Rework.

Prosto i na temat

Książkę wyróżnia przystępna forma, bez ton opisów i teorii. Każdy krótki rozdział rozpoczyna się od przykuwającej oko grafiki oraz odważnej tezy, udowadnianej w oparciu o lata doświadczenia. Rork tłumaczy na przykład, czemu firma nie musi zwiększać zatrudnienia, dlaczego szukanie inwestora powinno być raczej ostatecznością, a także wychwala osoby, które robią mniej, a za to skupiają się na jakości.

Nie rób startupów!

Założyciele 37signals radzą również, by budować nowe firmy, a nie startupy - projekty, które dopiero w późniejszej fazie poszukują źródeł finansowania umożliwiających przetrwanie. Jak zauważają, rozwijanie biznesu bez inwestora jest co prawda trudniejsze, jednak w dłuższej perspektywie niesie ze sobą również większą nagrodę.

Bądź mądrzejszy

Jednym z najbardziej kontrowersyjnych fragmentów jest zachęta, by robić mniej niż konkurencja, ale za to mądrzej. Przeciwnicy Rework zauważają, że nawet najwięksi przedsiębiorcy mieli okresy, gdy sen był tylko przerywnikiem między kilkunastoma godzinami pracy. Założyciele 37signals kontrargumentują: próbując pracować więcej niż konkurenci, nie masz szans w starciu z gigantami dysponującymi wielokrotnie większymi zasobami.

Rework to jedna z pozycji, którą powinien przeczytać każdy internetowy przedsiębiorca. Lektura dostarcza informacji na temat prowadzenia biznesu, które nie są radami powielonymi w dziesiątkach innych książek.

Książka została napisana przez Jasona Frieda i Heinemeiera Hanssona - twórców firmy 37signals. Spółka rozwija tak znane narzędzia, jak Basecamp, Highrise czy Backpack, ułatwiające organizację i prowadzenie biznesu. Tworząc swoją firmę, przedsiębiorcy kierowali się nietypowymi zasadami, opisanymi szczegółowo w Rework.

Prosto i na temat

Książkę wyróżnia przystępna forma, bez ton opisów i teorii. Każdy krótki rozdział rozpoczyna się od przykuwającej oko grafiki oraz odważnej tezy, udowadnianej w oparciu o lata doświadczenia. Rork tłumaczy na przykład, czemu firma nie musi zwiększać zatrudnienia, dlaczego szukanie inwestora powinno być raczej ostatecznością, a także wychwala osoby, które robią mniej, a za to skupiają się na jakości.

Nie rób startupów!

Założyciele 37signals radzą również, by budować nowe firmy, a nie startupy - projekty, które dopiero w późniejszej fazie poszukują źródeł finansowania umożliwiających przetrwanie. Jak zauważają, rozwijanie biznesu bez inwestora jest co prawda trudniejsze, jednak w dłuższej perspektywie niesie ze sobą również większą nagrodę.

Bądź mądrzejszy

Jednym z najbardziej kontrowersyjnych fragmentów jest zachęta, by robić mniej niż konkurencja, ale za to mądrzej. Przeciwnicy Rework zauważają, że nawet najwięksi przedsiębiorcy mieli okresy, gdy sen był tylko przerywnikiem między kilkunastoma godzinami pracy. Założyciele 37signals kontrargumentują: próbując pracować więcej niż konkurenci, nie masz szans w starciu z gigantami dysponującymi wielokrotnie większymi zasobami.