Recenzje

Mała książeczka z pakietem informacji o malowniczej Czarnogórze. Miałam okazję zwiedzać to Państwo po raz pierwszy, zatem wszystko było dla mnie nowe. Nie znałam wcześniej nawet waluty, jaka obowiązuje w tym kraju. Ku mojemu zdziwieniu okazało się, że to euro. Co takiego zatem przygotowało wydawnictwo Bezdroża dla wybierających się do Czarnogóry?

Przewodnik podzielony jest na dwie główne sekcje tematyczne, a dokładniej informacje praktyczne, a także krajoznawcze. W części praktycznej znajdziecie podstawowe informacje na temat przygotowań do wyjazdu, podróży, komunikacji, noclegów czy wyżywienia.

Dzięki opisom dowiedziałam się, że na autobusy za bardzo nie ma co liczyć lub lepiej spoglądać na rozkłady jazdy z przymrużeniem oka, gdyż mieszkańcy szczególnie małych miasteczek i wsi podchodzą do wszystkiego z ogromnym spokojem i na wszystko mają czas. Kto był w Chorwacji, ten zauważy pewne podobieństwa, jednak warto potraktować krajobrazy jako odrębną kwestię.

Czarnogóra jest krajem nieco większym niż nasze województwo małopolskie. Można zatem w kilka dni zwiedzić ten malowniczy kraj. Informacje krajoznawcze z przewodnika pomogą na poznanie historii, obyczajów a także kultury w danym obszarze. Są to podstawowe informacje w pigułce. Dla fanatyków Czarnogóry może ten przewodnik stanowić mało informacji, gdyż wiele już ciekawostek jest znanych. Dla początkujących, to zestaw praktycznych najważniejszych informacji o kraju.

Kartkując przewodnik można natrafić na przydatne adresy stron internetowych muzeów, noclegów czy miejsc wartych uwagi. Autorzy podali dość mało propozycji noclegowych, być może ze względu powszechności Internetu? Brakuje także tras do zwiedzania, niektórzy lubią właśnie w taki sposób spędzać czas, by „podano im na tacy” trasę.

W przewodniku znajdziecie informacje także o kulturze, religii czy jedzeniu. Mały i praktyczny, z ciekawymi fotografiami. Nie byłam tym razem ze względu na pierwszą wizytę w Czarnogórze zbyt wymagająca co do formy przekazu. Ten, spisał się bardzo dobrze, jak na pierwszą wizytę.

 

Krzysztof Samborski w swej książce „Zjadłem Marco Polo. Kirgistan, Tadżykistan, Afganistan, Chiny" zabiera nas w podróż do Azji Centralnej, która jest jego miłością i celem wypraw od ponad dwudziestu lat. Pokazuje nam tytułowe krainy takimi, jakimi je poznał i jakie go urzekły. Dzikie i autentyczne. Warto z tą książką usiąść wygodnie w fotelu i podążyć szlakiem azjatyckiego stepu, dalej na wschód, w stronę niedostępnych gór, w odwiedziny do serdecznych ludzi, którzy tam mieszkają. Kto wie Może autor zachęci nas do wyruszenia we własną podróż do Azji - śladami Marco Polo...

Wydane przez Onepress obszerne dzieło Andrzeja Jacka Bliklego (tak, tak tego „od pączków") „Doktryna jakości. Rzecz o skutecznym zarządzaniu" jest efektem doświadczeń, jakie ów mistrz cukierniczy nabywał w latach 1990-2010, wdrażając zarządzanie jakością (TQM) w swojej rodzinnej firmie a także ucząc tej metody w innych firmach i na uczelniach wyższych - co zresztą czyni do dziś. Pierwsze wykłady z TQM autor prowadził dla pracowników firmy A. Blikle a notatki do tych wykładów stanowiły zaczątki prezentowanej obecnie „Doktryny jakości".

Autor - poza prezentacją przytoczonej metody - wspomina, jakie problemy były z jej wdrażaniem. Wynikały one z tego, że choć wiedza konieczna do zarządzania zgodnie z TQM nie jest technicznie trudna, jej zaakceptowanie bywa „trudne emocjonalnie". Wynika to z tego, że już na samym początku trzeba porzucić wiele przekonań, do których jesteśmy przyzwyczajani niemal od dziecka, np. że nagrody motywują, że współzawodnictwo jest twórcze czyże struktura zarządcza firmy musi być hierarchiczna.

„Stary" , młodzi i morze" to pełna przygód i humoru opowieść Marcina Janikowskiego i Jacka Wacławskiego o grupie 20-latków, którzy na pokładzie jachtu „Stary" opłynęli Amerykę Południową i przez Horn dotarli do Antarktydy - jako najmłodsi Polacy w historii. Kilka lat później jako najmłodsza ekipa na świecie i w rekordowym czasie przepłynęli legendarne przejście północno-zachodnie - z Atlantyku na Pacyfik przez północną Kanadę. To jak żeglarski Everest i K2 - zwłaszcza w tym wieku, bo mało kto decyduje się na to przed czterdziestką. Oni to zrobili, mając o połowę mniej lat. Chwała odwadze i szaleństwu jednocześnie!

Już prowokacyjne tytuły kolejnych rozdziałów wydanej przez Onepress książki Pauliny i Romana Folków "Szefologika, czyli logika szefowania" zachęcają do lektury. Bo kogo - nawet jeśli nie jest się szefem... - nie zaintrygują stwierdzenia: jeśli lidera nie widać, to widać go nie ma; albo ma się władzę, albo piastuje się stanowisko; jak się ma apetyt na sukces to trzeba się wychylić; w walce o wszystko nie ma nagród za drugie miejsce lub "nawet terroryści muszą dbać o markę i reputację".
Autorzy akcentują konieczność zaznaczania swojego przywództwa na każdym kroku, acz w sposób odpowiednio wyważony. Przypominają, że po władze trzeba sięgać, nie czekając, aż ona sama przyjdzie. Podpowiadają, w jaki sposób podchodzić "wroga" oraz przeobrażać się z podwładnego w lidera. Podkreślona została też konieczność ciągłego update'owania siebie samego do nowej, ulepszonej wersji, bo - jak głosi tytuł ostatniego, dwunastego rozdziału - "kto nie aktualizuje, ten ginie". A na pewno dzięki tej książce wzbogacimy swą wiedzę, nawet jeśli stanowisko szefa to na razie dla nas odległe światełko w tunelu.