Recenzje

Jak długą drogę należy przebyć, by spełnić swoje marzenia? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, ale w przypadku grupki pewnych dwudziestoletnich śmiałków brzmi: od Antarktydy do Alaski!

Sięgając po książkę opisującą przygodę życia grupki młodych żeglarzy nie do końca byłam pewna, czego się spodziewać. Ten typ prozy nigdy nie wzbudzał we mnie specjalnych uczuć, tym razem było jednak inaczej. Magnetyczna okładka prezentująca „Starego”, czyli jacht, na którym wybrali się w żeglugę nasi młodzi bohaterowie, ma w sobie to nieokreślone „coś”. Od samego początku wiadomo było, iż będzie to piękna opowieść o ich odważnym wyczynie. Jako najmłodsi Polacy w historii, opłynęli Amerykę Południową, a później, przez Horn, dotarli aż do Antarktydy. Po kilku latach tę historię o niezwykłej odwadze, ale też niejednokrotnie trudach, które należy pokonać, postanowiło opisać dwóch członków ekipy – Marcin Jamkowski i Jacek Wacławski. Oboje to ludzie sukcesu, bo tak mogą być określani ze względu na ich dokonania. Marcin jest m. in. niezależnym fotografem, filmowcem i dziennikarzem, współpracującymi z magazynami takimi, jak „National Geographic”, którego był też redaktorem naczelnym. Jacek poprowadził jacht na tę przeprawę, jako najmłodszy kapitan na świecie, dziś jest lekarzem kardiologii, osiągającym sukcesy także w wielu innych dziedzinach. Po skończonej lekturze coś mi mówi, że to właśnie ta „wyprawa życia”, odpowiedzialna jest za ich zdolność sięgania wyżej i wyżej, już w dorosłym życiu.

Książka „»Stary«, młodzi i morze” zawiera opis przeprawy, jakiej podjęli się ci młodzi ludzie, już od jej samych podstaw. Od pomysłu, przez zbieranie funduszy i żmudne przygotowania, aż do ekscytującej przygody. Jest to zarówno pochwała dla młodzieńczego optymizmu i ambicji, ale zarazem lekcja pokory i rezolutności. Mimo młodego wieku nasi bohaterowie nie pozwalali sobie na niepotrzebne szaleństwa czy ryzyko, co nie znaczy też, że zabrakło momentów, przy których adrenalina grała pierwsze skrzypce. Wiedzieli jednak, że nie ma miejsca na młodzieńczą głupotę podczas tak ważnej przygody, mogącej zmienić ich całe życie w ułamku sekundy. Podczas rocznej żeglugi jachtem młodzi poznawali bardzo ciekawych i zazwyczaj przyjaznych ludzi, mierzyli się ze swoimi słabościami. Weryfikowali teorię w praktyce. Uczyli się na błędach i nie poddawali podczas niepowodzeń. Cała historia jest bardzo motywująca, do tego zilustrowana pięknymi krajobrazami, przez co nawet jeśli jesteśmy typem kanapowca, zaczniemy mimowolnie puszczać wodze fantazji, zastanawiając się, co by było, gdybyśmy sami zdecydowali się na przygodę na tę skalę, czy nawet mniejszą.

Mimo bardzo wartościowych treści, przedstawionych w „»Stary«, młodzi i morze”, podczas czytania czułam spory niedosyt. Szkoda, że bohaterowie tej wyprawy, opisując ją, nie zdecydowali się skorzystać z pomocy kogoś bardziej doświadczonego w kunszcie literackim. Kogoś, kto pomógłby opisać ich wszystkie przeżycia, ubrać je w lepsze słowa, tworząc bardziej spójną treść, którą czytałoby się płynniej. Niestety, tutaj choć często przedstawione sytuacje bardzo mnie wciągały, to dość toporny język, czy brak narracji na odpowiednim poziomie, w wielu fragmentach znacznie odbierał mi przyjemność czytania, tej niezwykle ciekawej historii. Ciekawymi akcentami są fragmenty z pamiętnika kapitana i poniekąd żałuję, że większość, jeśli nawet nie całość tej historii, nie jest napisana w ten, lub bardziej sfabularyzowany, sposób.

Przy tego typu pozycji, nie sposób pominąć stron technicznych wydania, które jest absolutnie zachwycające. Piękny papier, wysokiej jakości zdjęcia, bogato ilustrujące całą wyprawę. Dodatkowo dołączono film, „W poszukiwaniu legendy”, który powstał na pokładzie „Starego”, podczas drugiej wyprawy. Ten niecodzienny dodatek do książki, jest bardzo ciekawym pomysłem, pozwalającym jeszcze raz przeżyć, wraz z ekipą jachtu, tą wspaniałą przygodę.

Choć nie obyło się bez minusów, to „»Stary«, młodzi i morze” jest niewątpliwie ciekawą lekturą, bardzo motywującą i optymistyczną. Idealna pozycja dla młodzieży, ludzi szukających aspiracji, czy pragnących zmiany w swoim życiu. Ekipa tych nieustraszonych dwudziestolatków udowadnia, że chęci i konsekwencja w swoich działaniach są kluczem do gwarantowanego sukcesu.

Obowiązkowa znajomość języków to jedno z najtrudniejszych wyzwań, jakie stawia przed nami współczesny świat. Życie w globalnej wiosce zmusza do posługiwania się innymi językami, podejmowania prób zrozumienia innych kultur, tradycji, sposobów myślenia 1 postrzegania świata. Niestety, wbrew temu, co można usłyszeć w mediach, wbrew powszechnym działaniom edukacyjnym i nawet wbrew entuzjazmowi potencjalnych poliglotów nadal zbyt wielu ludzi nie jest w stanie opanować (w pełni albo chociażby na poziomie swobodnej komunikacji) żadnego nowego języka. Dlaczego tak się dzieje i jak temu zaradzić Doskonałej odpowiedzi na te pytania udziela właśnie ta książka. Autor - trener kompetencji komunikacyjnych i językowych, wyczerpująco opisuje różne aspekty skutecznych i nieskutecznych metod uczenia się języków, a także proponuje swoje autorskie rozwiązania podstawowych problemów związanych z tą nauką.

Dawniej, gdy ktoś miał dobry pomysł, mógł opowiedzieć o nim grupie swoich przyjaciół, rodzinie przy obiedzie, sąsiadowi. Trzeba było się naprawdę natrudzić, by dotrzeć ze swoim przekazem do mediów. Stacji telewizyjnych i radiowych było kilka, konkurencja w eterze ogromna.

Dziś sytuacja jest zgoła inna - jeśli masz dobry pomysł, możesz się nim od razu podzielić z całym światem za pośrednictwem mediów społecznościowych - Facebooka, Twittera, Pinteresta czy blogów-więc siadasz, rysujesz, piszesz, nagrywasz, wpuszczasz w sieć. Ta książka pomoże skutecznie dotrzeć do odpowiedniej grupy odbiorców. Pozwoli czytelnikowi mieć wpływ. Została stworzona z okruchów i fragmentów wiedzy na temat tego, co się sprawdza, a co nie, co jest istotne, a o czym można zapomnieć w dzisiejszym biznesie.

Zimowa aura, śnieg skrzypiący pod nogami oraz przenikliwy mróz nie zachęcają do tego, by choć na chwilę wyściubić nos na zewnątrz. Dlatego jest to wyśmienita okazja, by zaszyć się pod kocem z gorącą herbatą i oczywiście dobrą książką. Czy taką właśnie pozycją jest Obudzone pragnienia Sylvii Day?

Książka opowiada nam historię młodej arystokratki- Jessiki. Jest to mężatka, która jak to w tamtych czasach bywało, małżeństwo zawarła z rozsądku, a nie z miłości. Po siedmiu latach bycia żoną, nieoczekiwanie zostaje wdową. Paradoksalnie właśnie wtedy Jessika może zasmakować życia takim jakie ona chce żeby było. Wolnego od wszelkiej poprawności związanej z pozycją społeczną, zasad savoir vivr’u. Udaje się ona w podróż, by pozałatwiać sprawy majątkowe po swoim byłym mężu, a jednocześnie, by na nowo rozpocząć własne życie. Nigdy, by nie przypuszczała, że ta podróż okaże się tak wyjątkowa. Mężczyzna, którego poznała na statku całkowicie odmienił jej życie. Równocześnie na łamach książki rozgrywa się historia siostry Jessiki- Hester. Jak można przypuszczać jej małżeństwo również pozbawione jest prawdziwego uczucia. Miłością darzy mężczyznę, który jest dla niej niedostępny.

Książka autorstwa Sylvii Day jest przykładem typowego romansu, który ze względu na swój prosty język sprawia, iż przewraca się ją kartka po kartce. Dosłownie można ją „pochłonąć” w dwa wieczory. Czytając ją odnosiłam wrażenie jakbym ponownie miała w rękach Pięćdziesiąt twarzy Grey’a, tylko w łagodniejszym wydaniu (to należy potraktować jako atut tej książki). Autorka nie oszczędza Czytelnikowi opisów scen miłosnych rozgrywających się między głównymi bohaterami. Plusem jest jednak to, iż sceny te napisane są wyrafinowanym, delikatnym językiem. Pozwolę sobie przytoczyć krótki fragment jednego z aktów:

"Mimo cienkiej warstwy materiału jej halki ten kontakt rozpalił żarem ich ciała. Jessika wyprężyła się i zaczęła oddychać niespokojnie, jej łono doświadczało skurczów głodu pożądania. Chwytając ramiona Alistaira, złapała równowagę, gdy zaczęły się uginać pod nią kolana."

Dzięki temu nie ma się wrażenia przesytu oraz zdegustowania. Różnorodność scen miłosnych ukazują nam, iż kobieta może spełniać swoje najróżniejsze fantazje seksualne. Nic ją przy tym nie ogranicza. Zanim jednak główna bohaterka stała się w pełni „wyzwolona”, musiała odrzucić schemat postrzegania siebie jako kobiety z wyższych sfer.

Minusem tej książki jest to, iż bardzo łatwo można przewidzieć co wydarzy się za parę stron powieści. Autorka nie jest w stanie niczym nas zaskoczyć. W pewnym momencie zaczynałam się już nudzić. W książce brakuje elementu jakiejś świeżości, by przełamać etykietkę zwykłego „romansu dla kobiet”. Kolejnym mankamentem według mnie jest to, iż w powieści brakuje opisów i języka, jaki panował w ówczesnych czasach. Myślę, że dzięki temu całość byłaby o wiele ciekawsza i mniej monotonna. Czytelnik mógłby bardziej poznać historię tamtego okresu, a także zwyczaje i zasady obowiązujących w czasach arystokracji.

Podsumowując, książka Obudzone pragnienia jest lekką, prostą pozycją, którą można przeczytać, by odpocząć od monotonni codziennych obowiązków. Zdecydowanie przeznaczona jest dla kobiet. Bardzo szybko przenosi Czytelnika w świat miłości, w którym niemożliwe staje się możliwe. Z książki dowiemy się, iż nawet najbardziej surrealistyczne marzenie może się spełnić. Ale czy nie każda z kobiet marzy o prawdziwej miłości, takiej jaką możemy zobaczyć w filmach czy choćby w książkach? Z książką Obudzone pragnienia przeniesiemy się w taki świat na dobre kilka godzin.

Zimowa aura, śnieg skrzypiący pod nogami oraz przenikliwy mróz nie zachęcają do tego, by choć na chwilę wyściubić nos na zewnątrz. Dlatego jest to wyśmienita okazja, by zaszyć się pod kocem z gorącą herbatą i oczywiście dobrą książką. Czy taką właśnie pozycją jest Obudzone pragnienia Sylvii Day?

Książka opowiada nam historię młodej arystokratki- Jessiki. Jest to mężatka, która jak to w tamtych czasach bywało, małżeństwo zawarła z rozsądku, a nie z miłości. Po siedmiu latach bycia żoną, nieoczekiwanie zostaje wdową. Paradoksalnie właśnie wtedy Jessika może zasmakować życia takim jakie ona chce żeby było. Wolnego od wszelkiej poprawności związanej z pozycją społeczną, zasad savoir vivr’u. Udaje się ona w podróż, by pozałatwiać sprawy majątkowe po swoim byłym mężu, a jednocześnie, by na nowo rozpocząć własne życie. Nigdy, by nie przypuszczała, że ta podróż okaże się tak wyjątkowa. Mężczyzna, którego poznała na statku całkowicie odmienił jej życie. Równocześnie na łamach książki rozgrywa się historia siostry Jessiki- Hester. Jak można przypuszczać jej małżeństwo również pozbawione jest prawdziwego uczucia. Miłością darzy mężczyznę, który jest dla niej niedostępny.

Książka autorstwa Sylvii Day jest przykładem typowego romansu, który ze względu na swój prosty język sprawia, iż przewraca się ją kartka po kartce. Dosłownie można ją „pochłonąć” w dwa wieczory. Czytając ją odnosiłam wrażenie jakbym ponownie miała w rękach Pięćdziesiąt twarzy Grey’a, tylko w łagodniejszym wydaniu (to należy potraktować jako atut tej książki). Autorka nie oszczędza Czytelnikowi opisów scen miłosnych rozgrywających się między głównymi bohaterami. Plusem jest jednak to, iż sceny te napisane są wyrafinowanym, delikatnym językiem. Pozwolę sobie przytoczyć krótki fragment jednego z aktów:

"Mimo cienkiej warstwy materiału jej halki ten kontakt rozpalił żarem ich ciała. Jessika wyprężyła się i zaczęła oddychać niespokojnie, jej łono doświadczało skurczów głodu pożądania. Chwytając ramiona Alistaira, złapała równowagę, gdy zaczęły się uginać pod nią kolana."

Dzięki temu nie ma się wrażenia przesytu oraz zdegustowania. Różnorodność scen miłosnych ukazują nam, iż kobieta może spełniać swoje najróżniejsze fantazje seksualne. Nic ją przy tym nie ogranicza. Zanim jednak główna bohaterka stała się w pełni „wyzwolona”, musiała odrzucić schemat postrzegania siebie jako kobiety z wyższych sfer.

Minusem tej książki jest to, iż bardzo łatwo można przewidzieć co wydarzy się za parę stron powieści. Autorka nie jest w stanie niczym nas zaskoczyć. W pewnym momencie zaczynałam się już nudzić. W książce brakuje elementu jakiejś świeżości, by przełamać etykietkę zwykłego „romansu dla kobiet”. Kolejnym mankamentem według mnie jest to, iż w powieści brakuje opisów i języka, jaki panował w ówczesnych czasach. Myślę, że dzięki temu całość byłaby o wiele ciekawsza i mniej monotonna. Czytelnik mógłby bardziej poznać historię tamtego okresu, a także zwyczaje i zasady obowiązujących w czasach arystokracji.

Podsumowując, książka Obudzone pragnienia jest lekką, prostą pozycją, którą można przeczytać, by odpocząć od monotonni codziennych obowiązków. Zdecydowanie przeznaczona jest dla kobiet. Bardzo szybko przenosi Czytelnika w świat miłości, w którym niemożliwe staje się możliwe. Z książki dowiemy się, iż nawet najbardziej surrealistyczne marzenie może się spełnić. Ale czy nie każda z kobiet marzy o prawdziwej miłości, takiej jaką możemy zobaczyć w filmach czy choćby w książkach? Z książką Obudzone pragnienia przeniesiemy się w taki świat na dobre kilka godzin.

Rynkolog to osobnik zawodowo tworzący rynki i zarządzający nimi. Tworzący na tych rynkach wartość, z punktu widzenia klienta, właściciela firmy i pracownika.

Świat nieco się zmienił w ostatnich latach. Jeśli chodzi 0 biznes i ekonomię, można wręcz rzec, że przeszła rewolucja. Ze społeczeństwa przemysłowego staliśmy się społeczeństwem informacyjnym.

Jako konsumenci nie jesteśmy już biernymi odbiorcami przekazu marketingowego. Mamy siłę tworzenia 1 obalania marek, nasza opinia się liczy, nasz głos ma (niemałą) wagę. Trzeba zrozumieć nasze potrzeby, słuchać naszych słów, prowadzić z nami dialog. Nie warto próbować wmawiać nam, że coś jest świetne, jeśli tak nie jest, albo że coś jest naturalne, jeśli aż świeci się od chemii. Nie warto obrażać się na nas, jeśli słusznie krytykujemy jakość oferowanych nam produktów i usług. Niestety, wciąż wiele firm, organizacji, polityków tego nie rozumie.