Recenzje

Proaktywność nie jest celem. Jest środkiem. Ułatwia sprzedawanie-zapewnia Paweł Walczak, socjolog, szkoleniowiec, konsultant wsparcia sprzedaży, a jednocześnie autor wydanego przez Onepress/Helion poradnika „Proaktywny telemarketing". Jednocześnie przestrzega, by - w kontekście biznesowym - nie mylić słowa „proaktywność" ze słowem „przedsiębiorczość" lub też utożsamiać go ze skutecznym działaniem. Bowiem skuteczne czy właściwe działanie to tylko efekt proaktywności. Co prawda proaktywność sprawdza się w całym procesie sprzedaży, jednak w tej książce autor skupił się na najtrudniejszej jej formie - telesprzedaży. A to dlatego, że jeśli właśnie w tej przestrzeni nauczymy się działać proaktywnie, przeniesienie doświadczeń na inny grunt będzie już bardzo proste. Zatem korzyści z przeczytania tej książki i odbycia proponowanego w niej treningu mogą odnieść nie tylko osoby, które zawodowo zajmują się telefonowaniem, ale i w różnych innych formach docierające do klientów. Wydawnictwo Onepress / Helion proponuje jednemu czytelnikowi nieodpłatny egzemplarz prezentowanej książki. Aby mieć szansę go otrzymać, należy dziś w godz. 9-11 wysłać e-maila pod adres: [email protected], podając adres domowy, w temacie wpisując słowo „Proaktywny" oraz proponując lekturę zbliżonego tematycznie tytułu Wydawnictwa Onepress. Autora najciekawszej „recenzji" poinformujemy o sposobie odbioru nagrody.

Myślę, że ta książka pomoże Ci się bardziej otworzyć na wiele spraw związanych z tzw. drogą sceniczną i nauczy tzw. uczciwości w tym całym pierdolniku zwanym showbiznesem, który jest bardzo niebezpiecznym zawodem - napisał jeden z weteranów polskiego rocka Muniek Staszczyk po lekturze wydanej przez Onepress/Helion książki „Z talentem do gwiazd. Jak robić karierę w show-biznesie". I z każdą kolejną stroną tego niecodziennego poradnika przygotowanego przez Adama Grzegorczyka oraz Tomasza Kopcia coraz bardziej przychylamy się do opinii Muńka. Autorzy w bardzo przejrzysty, a zarazem w barwny sposób - obrazując swój wykład przykładami z polskiego życia estradowego - podpowiadają,jak wyróżnić się z tłumu innych utalentowanych osób ustawiających się w drodze „do gwiazd" lub też próbujących szturmem dostać się na showbiznesowy szczyt. Menedżerowie i współojcowie sukcesu wielu polskich gwiazd, dzielą się na kartach książki swoją wiedzą i doświadczeniem, jakie zdobyli w trakcie wieloletnich obserwacji rynku muzycznego i artystycznego. Podpowiadają, czy warto korzystać z usług menedżera, czy lepiej samodzielnie dbać o kontrakty. Odsłaniają tajemnice przemysłu fonograficznego i działalności scenicznej, pokazują, jak właściwie dbać o swój wizerunek, oraz wyjaśniają prawne aspekty „bycia artystą".

Rework autorstwa Jasona Frieda i Davida Heinemeier Hannsonna to pierwsza książka jaką przeczytałem w 2014 roku. Nie mogłem lepiej zacząć roku. Jest to książka biznesowa, ale czyta się ją jak beletrystykę. Wartość z niej wyniosą zarówno osoby prowadzące coś na własny rachunek jak i pracujące u kogoś. Hasło promujące tę książkę mówiące, że nigdy już nie będziesz pracował tak samo jest bardzo prawdziwe.



Pisząc o tej książce nie sposób wspomnieć o sposobie i otoczeniu w jakim powstała. Autorzy tej publikacji to założyciele firmy 37signals. Jest to firma, która stworzyła najpopularniejsze w tej chwili oprogramowanie do zarządzania projektami. Jej przychody osiągają miliony dolarów, ale firma nadal zatrudnia tylko 16 osób. Programiści mogą znać również tę firmę jako twórców najpopularniejszego frameworka do tworzenia aplikacji webowych w Ruby – Ruby on Rails.

Książka ta powstała jako efekt uboczny ich działalności. Jest to firma, która lubi dzielić się wiedzą. Prowadzi bloga Signal vs Noise, który jest kopalnią wiedzy dotyczącej efektywnej pracy i zarządzania organizacją. Rozdziały tej książki mają formę niemal artykułów na bloga, co powoduje, że są bardzo dobrze przyswajalne. Brak jest jakichkolwiek wypełniaczy, a to co dostajemy to czysta wiedza w bardzo przystępnej formie. Sami autorzy piszą, że w pierwszej wersji książka ta była wielokrotnie dłuższa i trzeba przyznać, że decyzja o jej skróceniu była bardzo trafna.

Publikacja ta przedstawia bardzo realistyczne i pragmatyczne podejście do prowadzenia projektów w organizacji. Obala wiele mitów, które powstały przy okazji wykształcania się kultury startupowej. Nie trzeba cały czas zatrudniać ludzi i szukać najlepszych talentów. Dlaczego? Tego dowiecie się po lekturze.

W zależności od tego w jakiej strukturze pracowaliście, jakie macie doświadczenie z prowadzeniem i uczestnictwem w projektach, to odbiór tej książki będzie bardzo różny. Część rzeczy może wydać się Wam oczywista, ale w części na pewno znajdziecie coś dla siebie. Ludzie pracujący w korporacji pewnie zobaczą dlaczego kultura w ich organizacji jest chora, a przez to bardzo mało efektywna.

Książkę przeczytałem bardzo szybko. Wiele rzeczy zostanie mi w pamięci na dłużej i wiele będę starał się zastosować w pracy. Wskazówki, jakie są przedstawione w tej książce wydają się bardzo proste, ale wcielenie ich w życie pewnie takie nie będzie. Polecam tę książkę każdemu. Według mnie to pozycja obowiązkowa.



Moja ocena ✭✭✭✭✭

Rework autorstwa Jasona Frieda i Davida Heinemeier Hannsonna to pierwsza książka jaką przeczytałem w 2014 roku. Nie mogłem lepiej zacząć roku. Jest to książka biznesowa, ale czyta się ją jak beletrystykę. Wartość z niej wyniosą zarówno osoby prowadzące coś na własny rachunek jak i pracujące u kogoś. Hasło promujące tę książkę mówiące, że nigdy już nie będziesz pracował tak samo jest bardzo prawdziwe.



Pisząc o tej książce nie sposób wspomnieć o sposobie i otoczeniu w jakim powstała. Autorzy tej publikacji to założyciele firmy 37signals. Jest to firma, która stworzyła najpopularniejsze w tej chwili oprogramowanie do zarządzania projektami. Jej przychody osiągają miliony dolarów, ale firma nadal zatrudnia tylko 16 osób. Programiści mogą znać również tę firmę jako twórców najpopularniejszego frameworka do tworzenia aplikacji webowych w Ruby – Ruby on Rails.

Książka ta powstała jako efekt uboczny ich działalności. Jest to firma, która lubi dzielić się wiedzą. Prowadzi bloga Signal vs Noise, który jest kopalnią wiedzy dotyczącej efektywnej pracy i zarządzania organizacją. Rozdziały tej książki mają formę niemal artykułów na bloga, co powoduje, że są bardzo dobrze przyswajalne. Brak jest jakichkolwiek wypełniaczy, a to co dostajemy to czysta wiedza w bardzo przystępnej formie. Sami autorzy piszą, że w pierwszej wersji książka ta była wielokrotnie dłuższa i trzeba przyznać, że decyzja o jej skróceniu była bardzo trafna.

Publikacja ta przedstawia bardzo realistyczne i pragmatyczne podejście do prowadzenia projektów w organizacji. Obala wiele mitów, które powstały przy okazji wykształcania się kultury startupowej. Nie trzeba cały czas zatrudniać ludzi i szukać najlepszych talentów. Dlaczego? Tego dowiecie się po lekturze.

W zależności od tego w jakiej strukturze pracowaliście, jakie macie doświadczenie z prowadzeniem i uczestnictwem w projektach, to odbiór tej książki będzie bardzo różny. Część rzeczy może wydać się Wam oczywista, ale w części na pewno znajdziecie coś dla siebie. Ludzie pracujący w korporacji pewnie zobaczą dlaczego kultura w ich organizacji jest chora, a przez to bardzo mało efektywna.

Książkę przeczytałem bardzo szybko. Wiele rzeczy zostanie mi w pamięci na dłużej i wiele będę starał się zastosować w pracy. Wskazówki, jakie są przedstawione w tej książce wydają się bardzo proste, ale wcielenie ich w życie pewnie takie nie będzie. Polecam tę książkę każdemu. Według mnie to pozycja obowiązkowa.



Moja ocena ✭✭✭✭✭

Miłośnicy polskiego alpinizmu znają tę książkę od dwóch dekad. W zestawieniu z produkowanymi masowo relacjami z seryjnego zdobywania Mount Eve-restu książka Aleksandra Lwowa jest wiarygodnym i wyczerpującym leksykonem wiedzy o czasach niezbyt życzliwych dla alpinistów, o polskich wspinaczach, zwycięstwach i porażkach, których zresztą najwięcej.

Książka nie jest pracą naukową; jest swego rodzaju strumieniem świadomości, w którym narracja nie jest przerywana nawet kolejnym rozdziałem. Opowieść o ludziach i marzeniach toczy się jak głaz poruszony na stoku. Pretekstem do wznowienia dwukrotnie już wydawanej książki stała się tragedia na Broad Peaku, gdzie zginęło dwóch polskich himalaistów. Komentarz autora do raportu Polskiego Związku Alpinizmu jest znaczącym objaśnieniem tego dramatu, ale także jedną z nielicznych opinii wygłoszonych przez fachowców, ludzi, którym śmierć nieraz zaglądała w oczy. Praca nie jest też klasyczną historią ekstremalnego sportu, ale bardzo osobistymi wspomnieniami z wieloletniej obecności polskich wspinaczy w górach wysokich. Lwów nie sa-kralizuje alpinizmu i potrzeby wspinania się. „Nie pytajcie proszę, dlaczego się wspinamy. Równie dobrze można by dociekać przyczyn, dla których ludzie oddychają, pracują, bawią się...". Ale dwa zdania dalej - w zakończeniu książki - autor, wybitny wyczynowiec, retorycznie pyta: „Nie pytajcie, czy musimy ginąć, i nie szukajcie winnych. Czy można zmienić los lub mieć pretensje do przeznaczenia ".

Książka, bogato ilustrowana, ale pozbawiona choćby indeksu osób, przywołuje pamięć o setkach polskich wojowników, którzy wyznaczyli światowemu alpinizmowi pułap niezwykle wysoki. Nie mając szans na równorzędny wyścig z czołówką, która zdobyła już najwyższe góry świata, Polacy postanowili zrobić to samo, ale w warunkach... zimowych. Do dziś pozostajemy w tej dziedzinie najwyżej cenionymi zawodnikami. Tymi, którzy zapłacili najwyższą cenę.

Każdy z nas chociaż raz w życiu zachwycił się wielkim światem show-biznesu. Co więcej, nie jedna osoba chciałaby być jego częścią. Jeszcze do niedawna świat kariery muzycznej przeznaczony był wyłącznie dla jednostek, mających nie tylko talent, ale także liczne znajomości oraz niemałe pieniądze. Obecnie, w dobie XXI wieku sytuacja wydaje się być już nieco prostsza. Młodzi ludzie mają szanse pokazania się światu, dzięki coraz to częściej powstającym programom telewizyjnym o charakterze muzycznym, jak i za pośrednictwem internetu. Przecież to właśnie w sieci, z dnia na dzień przybywa masa amatorskich wykonów, znanych czy też mniej znanych twórców. Ludzie myślą o karierze w branży muzycznej, lecz w rzeczywistości nie zdają sobie sprawy z czym wiąże się praca wokalisty, tudzież wokalistki. Adam Grzegorczyk oraz Tomasz Kopeć to ludzie znający się na show-biznesie. Muzyka to nie tylko ich pasja, ale także ścieżka zawodowa. Stąd też postanowili napisać książkę. Swoisty poradnik, w którym dosyć szczegółowo przedstawiają poszczególne aspekty życia „gwiazdy". Co więcej, ową książkę pisali aż 10 lat, a zatem bez wątpienia można uznać tę pozycję za przemyślaną! Nosi ona tytuł: Z talentem do gwiazd. Jak robić karierę w show-biznesie. Przed rozpoczęciem lektury obawiałem się, iż będzie to kolejna, nieco wyidealizowana pozycja, która wmówi niejednemu naiwniakowi, że wielka branża muzyczna stoi przed nim otworem. Na szczęście okazało się, że autorzy dosyć realnie podchodzą do sprawy kariery muzycznej. Pracę „gwiazdy" rozbijają na czynniki pierwsze. Każdy rozdział, odpowiednio zatytułowany, powie nam nie tylko to, co należy do obowiązków artysty, ale także ukaże nam czym zajmuje się menadżer, jacy ludzie wchodzą w skład rozbudowanego sztabu, który „patronuje" gwieździe, co zrobić aby wydać płytę i ile czasu nam to zajmie, itd. To wszystko, podparte lekkim humorem sprawia, że książkę czyta się stosunkowo szybko i przyjemnie. I tak, w jednym z podrozdziałów (Jak wydać płytę) autorzy podając jeden z wielu powodów, dla których artysta stosunkowo prędko pragnie powołać do życia swoją pierwszą płytę, mówią: Satysfakcja z wydania płyty pozwala także na osiągnięcie odpowiedniej pozycji w grupie rówieśników. Może zrobić wrażenie na dziewczynie z przeciwka i pomóc zaskarbić jej względy [1]. Nieco ironii ze strony autorów jeszcze nikomu nie zaszkodziło, a w przypadku tej książki jest to niezwykle ważne. Grzegorczyk i Kopeć albowiem nie opierają się na tezach naukowych, lecz w sposób niezwykle przystępny starają się wprowadzić czytelnika do „domu gwiazdy". Nie oznacza to, że książka porusza sprawy błahe. Autorzy dokonują przecież nawet analizy aspektu prawnego! Czy to kwestii praw autorskich (np. sprawa plagiatu), czy też finansowych. W tym wszystkim odbiegają jednak od suchego spojrzenia ekonomicznego. Jednym z głównych atutów tej publikacji jest to, że dzięki powoływaniu się na licznych artystów (z którymi nierzadko współpracowali autorzy książki), pozycja ta nabiera aktualności, pewnej świeżości. Myślicie... „książka idealna". Niestety nie do końca, są momenty, w których odnosi się wrażenie, że autorzy powielają pewne treści. Mówią o czymś, o czym wspominali kilkanaście stron wcześniej. Poza tym oceniając książkę całościowo, tj. również pod względem oprawy graficznej, to mnie nieco zraziła sama okładka, która w moim odczucia ociera się nieco o kicz. Poza tym wydawało by się, że byłaby to pozycja idealna, gdyby uzupełniona została dodatkowo o kolorowe ilustracje (np. firm fonograficznych). To natomiast potraktujcie już jak moje indywidualne życzenie, a samą książkę oceńcie sami, bez względu na to czy myślicie o zrobieniu kariery muzycznej, czy też nie.