Recenzje

„Jestem Polakiem" - to przydatny zwrot, gdy zapuścimy się na albańskie bezdroża i będziemy szukać pomocy. Nie będzie to trudne, bo Albańczycy to ludzie przyjaźni, życzliwie nastawieni do przybyszów.

Wydany niedawno przewodnik po tym niewielkim, ciągle egzotycznym kraju, który według Stasiuka jest „podświadomością Europy", prowadzi nas sześcioma głównymi szlakami turystycznymi. Trzydniowy Szlak Górskich Orłów wiedzie turystę z Tirany do Bajram Curri, przez Park Narodowy Doliny Valbony do Theth i słynnej Szkodry. Pięciodniowa trasa ze Szkodry do Beratu pozwoli zwiedzić północną i centralną Albanię, zaś tak samo długo trwająca wędrówka z Vlory do Antigonei odkryje przed nami południowe uroki kraju. Stolica i jej okolice też mają wiele atrakcji, zaś wyjątkowa w swej niezwykłości może być trasa adriatycka z Durres do Vlory. To naturalnie tylko propozycje, które w zależności od możliwości czasowych można dowolnie modyfikować. Znajdzie się tu coś dla każdego: skarby natury, zabytki architektury i sekrety archeologii.

Jak w każdym ambitnym przewodniku, także i w tym, przy względnie niewielkiej objętości, użytkownik otrzymuje bardzo solidną dawkę informacji o Albanii, jej dziejach i teraźniejszości. Ponieważ kraj jest i długo pozostanie egzotyczny, choćby przez swój język i kulturę, warto zapoznać się przed podróżą, czym kraj się dziś szczyci. Elementarna wiedza o wyznawanych tu religiach, lllirach i osmańskich Turkach, ale także o nominowanym do Nagrody Nobla pisarzu Ismailu Kadare i jego pisarstwie sprawi, że zostaniemy potraktowani przez gospodarzy w niezrównany sposób.

Książeczka jest gęsta od ciekawych ramek, zawiera multum aktualnych informacji i jest wiarygodnym, dobrze napisanym przez wytrawnego znawcę regionu przewodnikiem, który przybliży nam wiedzę o Albanii i ułatwi poruszanie się po tym arcyciekawym bałkańskim zakątku.

W listopadzie nakładem Wydawnictwa Bezdroża ukaże się książka Moniki Witkowskiej - podróżniczki, żeglarki i pasjonatki gór. W maju tego roku, w 60 lat po pierwszych zdobywcach, jako dziesiąta Polka, stanęła na najwyższej górze świata. Swoje refleksje, przemyślenia i trudy wspinania opisała w bogato ilustrowanej książce Everest. Góra Gór.

Książka opowiada o wspinaczce i o tym, jaki jest naprawdę himalajski gigant. Zawiera wiele historii i ciekawostek związanych z Mt. Everest. „Przeplatam w książce relację ze wspinaczki z everestową codziennością. Jest więc o Szerpach i ich zwyczajach, o tym jak wygląda pudża (buddyjska msza), bez której nie rozpoczyna się akcji górskiej, donoszę, dlaczego wszyscy tak bardzo boją się Icefallu, co to jest Strefa Śmierci i co widać ze szczytu.” – mówi autorka. Czytelnicy będą mieli okazję poznać odpowiedzi na wiele pytań związanych ze znanymi himalaistami i z fascynującą Górą Gór oraz dowiedzieć się jak od strony praktycznej wygląda organizacja wyprawy, ubiór podczas wspinaczki i jakie wyposażenie jest niezbędne do pomyślnego ataku szczytowego.

Oto powieść - saga rodzinna - skupiona wokół białego domku, i jego mieszkańców, rodziny Janki - głównej bohaterki i zapętlających się losów ludzi mieszkających nad Narwią. Historia, którą nie sposób zostawić ku zapomnieniu, historia którą spisuje Katarzyna Droga, by spełnić dawne marzenie: opisać dzieje swojej rodziny i urodę Podlasia.

Wieś Stokowo nad Narwią - to "centrum świata", tu toczą się burzliwe losy ludzi, którym przyszło żyć w niełatwych czasach XX wieku. Bohaterowie opuszczają rodzinne strony, wyruszają w świat, do miast takich jak Poznań, Warszawa, Białystok, ale wciąż powracają tu - nad Narew.

Książka Katarzyny Drogiej jest wykwintną ucztą dla ciekawych ukrytego piękna polskiej wsi i historii rodziny, której bieg jak bieg rzeki bywa rwący i spokojny - w zależności od czasów w jakich przyszło żyć jej bohaterom. Bohaterom na miarę każdego człowieka, bo każdy z nas odnajdzie w tej książce kawałek siebie, kawałek swojej historii i pokoleń, które ją tworzą.

Wspaniała, pełna ciepła i życiowej mądrości saga rodzinna, którą trzeba poznać, by odnaleźć swoje miejsce na ziemi.

Pokolenia ocalone od zapomnienia

O tym jak piękne Podlasie oraz stara szafka pełna wspomnień stały się pretekstem do napisania historii o ludziach, których dawno już nie ma. Powieści "Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca" możecie szukać już dzisiaj na półkach księgarni.

Wspomnienia, listy i fotografie to czasem jedyny ślad, którzy pozostawiają po sobie ludzie. Są tacy, których intrygują te świadectwa czyjegoś istnienia i bywa, że rekonstruują historię w nich zawartą. Debiutancka powieść Katarzyny Drogi jest przykładem takiej książki.

Piękna wieś nad Narwią to takie trochę axis mundi dla mieszkańców pewnego białego domku, którzy mieszkali tam w XX - tym wieku.

Uroda Podlasia i chęć opisania rodzinnej historii były motorami napędowymi pióra Katarzyny Drogi, postaci znanej czytelnikom magazynu "Sens". Dla autorki, która wychowała się w tej częsci Polski, powieść ma wartość sentymentalną: ludzie, których opisuje, byli jej rodziną, i choć nie wszystkich zdołała poznać osobiście, na kartach książki przybliża ich losy dzięki listom i zdjęciom znalezionych w zabytkowej szafce, a także własnej wyobraźni.

Wszystko zaczyna się od pamiętnika Janki, dziewczyny zaledwie pięć lat młodszej od odzyskanej, niepodległej Polski. Janka rodzi się i mieszka w niewielkiej wiosce Stokowo nad Narwią. Wiedziona potrzebą zachowania dla przyszłych pokoleń wiedzy o tym, co było, spisuje losy swoich bliskich od początku dwudziestego wieku. Cała opowieść o pokoleniach jest osnuta wokół jej osoby, bo życie Janki upływa w najbardziej burzliwym okresie naszych najnowszych dziejów. Wojna i czas powojenny mocno odbiły się na losach rodziny, raz na zawsze odmieniając stabilny dotąd świat.

Ta retro - książka wydaje się być przedłużeniem fotografii i listów umieszczonych na okładce. I, co ważne, każdy z nas ma korzenie, sięgające zapewne dalej niż miasta, w których żyjemy, a historia rodziny autorki może być i odbiciem naszych własnych losów. Niewiele powstaje teraz takich powieści, których okładki nie krzycz, a przy których można się wyciszyć, grzebiąc patykiem w nadrzecznym mule przeszłości.

Motto tej książki może wydać się dość kontrowersyjne. Bo czy to nie zbieg okoliczności sprawił, że znajdujesz się w tym, a nie innym miejscu Czy to nie bliska Ci osoba powoduje, że rosną skrzydła u Twoich ramion Czy to nie palec przeznaczenia wskazał Ci drogę życiową Otóż nie! To właśnie Ty jesteś początkiem i końcem wszystkiego.

Aby zrozumieć świat, otaczającą Cię rzeczywistość i to, co Ci się przytrafia, musisz najpierw poznać siebie.

Zobaczyć tę wyjątkową osobę, w której drzemie olbrzymi potencjał. Nauczyć się aktywować swoje zdolności i indywidualne predyspozycje. Zyskać wiarę i pewność siebie. Jeśli podejmiesz decyzję, by każdego dnia pójść odrobinę dalej, wyobraź sobie, gdzie będziesz już za miesiąc.