Recenzje

Dobra znajomość narzędzi wspomagających rozwiązywanie złożonych i kosztownych problemów jest obowiązkowa, jeśli chce się, by produkt odniósł sukces. Istnieje wiele sprawnych narzędzi ułatwiających znajdowanie błędów w programach na platformie .NET. Kluczem do powodzenia analizy programów na tej platformie jest wiedza, których narzędzi użyć, oraz umiejętność posługiwania się nimi. W książce czytelnik znajdzie informacje o podstawach techniki diagnozowania i rodzimych narzędziach debugowania programów opracowanych dla .NET. Pozna zasady budowy zestawu diagnostycznego CLR (Common Language Runtime) oraz reguły ładowania i zarządzania nim. Dowie się, na czym polega debugowanie poawaryjne i jak w jego świetle wygląda rozwój środowiska CLR 4.0. Przyswojenie przekazywanej wiedzy ułatwiają przytaczane licznie rzeczywiste przypadki diagnozowania aplikacji. Po książkę powinien sięgnąć programista, który chce uniknąć problemów w pisanym przez siebie kodzie.

Podręcznik w przystępny sposób uczy języka Flex 4. Przerabiając kolejno 27 przykładów o różnym stopniu trudności, czytelnik dowie się, skąd pobrać środowisko Flexa 4, jak tworzyć proste aplikacje oraz jak wykorzystać funkcje zdarzeń i wiązania danych. Nauczy się podstaw języka ActionScript 3, począwszy od deklarowania zmiennych i funkcji, przez tworzenie obiektów i tablic, korzystania z interfejsów, a kończąc na dziedziczeniu. Znajdzie omówienie architektury Spark, w tym roli pojemników i układów graficznych typu Spark. Pozna zasady stosowania obiektów DataGird, pojemników nawigacyjnych i elementów wyskakujących. Nauczy się tworzyć formularze z uwzględnieniem formatowania pobieranych lub wydawanych danych, a także sprawdzania ich poprawności. Podsumowaniem rozważań jest przykład pełnego projektu aplikacji. Publikacja jest przeznaczona dla osób z umiejętnością programowania komputerów, dla których nowością jest język Flex.

To się może przydarzyć każdemu. To - czyli sytuacja, kiedy trzeba przygotować prezentację. I powinna ona być dobra, niezależnie od tego, czy chodzi o spotkanie z klientami, konferencję naukową, podsumowanie rocznej działalności instytucji. Równocześnie któż z nas nie przysypiał podczas nudnej prezentacji, nie irytował go chaos, wszystkoizm, nieprofesjonalizm prezentacji, którą musiał obejrzeć na przykład podczas szkolenia. Winston Churchill, chociaż zapewne w życiu nie miał do czynienia z prezentacją w takiej postaci, w jakiej ją dzisiaj znamy, rzekł: „Mówcy powinni mieć na uwadze nie tylko to, by wyczerpać temat, ale także to, by nie wyczerpać słuchaczy”. Na świecie powstaje podobno 30 milionów prezentacji dziennie. Niestety, większość z nich wyczerpuje słuchaczy i to zanim jeszcze się rozpocznie. Oto widzimy wyświetlony na ekranie pulpit komputera, na nim ikony z prywatnymi i służbowymi plikami, a mówca mamrocze „Jeszcze chwilkę, gdzieś tu ta prezentacja przecież jest”. A potem z minuty na minutę jest coraz gorzej. Przed oczami słuchaczy migają tasiemcowe teksty, niejasne wykresy, slajdy komentowane tekstem „tego już nie zdążymy omówić”. Umysł podobno analizuje stronę internetową przez trzy sekundy i w tym czasie decyduje - zostać czy wyjść. To samo robi z prezentacją. Albo ma się o co zaczepić, albo nie. Jeśli nie - odlatuje i zajmuje się czym innym, bo przecież czas nie jest dobrem odnawialnym. Książka Agaty i Jerzego Rzędowskich jest poradnikiem, z którego można się dowiedzieć, w jaki sposób przygotować prezentację doskonałą. Według Rzędowskich - a trudno się z tym nie zgodzić - plansze są esencją i podkładem dla mówcy. Mówca nie powinien zatem rzucać się na Power Pointa jak lis na kurę, najpierw powinien spróbować tworzyć mapę myślową, poszukać inspiracji we własnej głowie - skojarzeń, opowieści, stworzyć plan prezentacji. Dopiero teraz może przełożyć to na język obrazów - w tym wypadku slajdów. Slajdy mają ułatwiać zrozumienie treści prezentacji albo dodawać emocji, nie są jednakże wartością samą w sobie. Warto pamiętać o tym cały czas - zarówno podczas tworzenia prezentacji, jak i podczas jej przedstawiania. „Prezentacja, której planu nie da się narysować na jednej kartce, nie jest warta pokazywania” - piszą Rzędowscy. A oprócz tego warto wbić sobie do głowy, że 15-minutowa prezentacja może zawierać maksimum pięć slajdów, na slajdzie może znaleźć się tyle tekstu, ile mieści się na T-shircie, a jeden slajd = jedna myśl. Krótko mówiąc: z książki Rzędowskich można się dowiedzieć, jakie błędy nagminnie powielają autorzy prezentacji, co należy zrobić, żeby stworzyć prezentację doskonałą, a nawet podają listę rzeczy, które trzeba zabrać ze sobą na występ (zwłaszcza w nieznanej sali).

Książka służy podniesieniu umiejętności programistów PHP. Uczy, jak prowadzić testy, jak trzymać się standardów pisania kodu, jak automatyzować wdrażanie i jak interaktywnie wyszukiwać błędy przy korzystaniu z narzędzi opracowanych w tym celu dla programistów PHP. W szczególności czytelnik pozna korzyści płynące ze standaryzacji stylu pisania kodu, tak ważne w pracy zespołowej. Znajdzie informacje na temat narzędzi wspomagających wychwytywanie błędów za pomocą testów, ze szczególnym uwzględnieniem testowania jednostkowego - narzędzi, których użycie w konsekwencji umożliwia eliminację błędów. Nauczy się tworzyć dokumentację za pomocą phpDocumentor, a także korzystać z narzędzi służących do edycji kodu źródłowego oraz narzędzi kontroli kodu i jego wersji za pomocą Subversion. Dowie się, jak uniknąć potencjalnych problemów przy wdrażaniu. Publikacja jest przeznaczona dla programistów, którzy mają opanowane podstawy programowania w języku PHP.

Każdy od czegoś zaczyna. Ja rozpocząłem swoją przygodę z książkami na temat zarządzania projektami właśnie od tej pozycji. “Zarządzanie projektami” autorstwa Nancy Mingus jest przystępnie napisaną książką, która wprowadza w tematykę projektów. Czytelny podział na etapy projektu, oraz śledzenie czynności jakie należy wykonać na podstawie różnych typów projektów na pewno pozwolą zapoznać się z zasadami zarządzania projektami osobie, która dotychczas nie miała zbyt wiele do czynienia z taką tematyką. Nie jest to książka wybitna, czy szczególnie nastawiona na jakąś z metodologii zarządzania projektami, ale na pewno potrafi w przystępny sposób przedstawić idee zarządzania projektami. W każdym z rozdziałów śledzimy przebieg zdarzeń na podstawie trzech różnych projektów: 1. Organizacja bankietu dla pracowników fabryki “Małych zabawek”
2. Wdrożenie nowego systemu zakupów w fabryce “Małych zabawek”
3. Renowacja budynku przyszłego centrum konferencyjnego
Dzięki takiej strukturze książki możliwe jest śledzenie etapów projektu w różnych branżach: 1. Organizacja bankietu - rozrywka
2. System zakupów - IT
3. Renowacja budynku - budownictwo.
Książka Nancy Mingus “Zarządzanie projektami” omawia różne elementy tej dziedziny wiedzy m.in.: Podstawy: organizacja struktury decyzyjnej projektu, proces inicjowania i planowania oraz wskazówki na temat ważnych składników formalnego planu. Plan projektu: najistotniejsze narzędzia planistyczne, czyli struktury analizy pracy, szacunkowe obliczenia, diagramy organizacji, harmonogramy i plany ryzyka. Realizacja projektu: ustalanie standardów projektu, wdrażanie planów kontroli, śledzenie postępu i uaktualnianie planów projektu. Kontrola projektu: monitorowanie kosztów, zmiany statusu projektu, prowadzenie prac nad nim we właściwy sposób oraz sporządzanie sprawozdań z działalności. Zamknięcie projektu: dostosowanie produktu do oczekiwań klienta, ostateczne podsumowanie projektu oraz ocena możliwości wykorzystania w przyszłości nabytego doświadczenia. Podsumowując: Książka Nancy Mingus “Zarządzanie projektami” wydanie II, jest wartą uwagi pozycją dla każdego kto chce zaznajomić się z koncepcją zarządzania poprzez projekt. Ktoś kto szuka bardziej rozbudowanych procedur, czy rozwiązań zgodnych z którąś z metodologii zarządzania projektami raczej będzie zawiedziony. Uwaga Ważne przy zakupie jest zwrócenie uwagi by było to wydanie II z 2009 roku ponieważ w wydaniu I z 2002 roku pojawiło się wiele nieścisłości w tłumaczeniu.