Recenzje

Po przeczytaniu ,,Bad Decisions’’ wiedziałam, że na pewno sięgnę po kontynuację. Pierwszy tom naprawdę mnie wciągnął i zostawił z emocjonalnym mętlikiem, więc byłam bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Alison i Dominica. Muszę przyznać, że choć ,,Bad Decisions’’ podobał mi się odrobinę bardziej, to Good Decisions i tak było świetnym dopełnieniem historii. Ta część jest bardzo podobna do pierwszej, dużo się nie różnią, ale uważam, że było tu trochę więcej ciekawych momentów. Bardzo polecam i mogę szczerze powiedzieć, że warto sięgnąć po tę historię❤🖤 

Dzieci z Kuřim to wstrząsający reportaż Kamili Morzy, który opowiada o jednej z najbardziej przerażających spraw w Europie. Historia zaczyna się zwyczajnie - młoda dziewczyna zachodzi w ciążę, rodzi synów, przenosi się do miasteczka Kuřim i próbuje ułożyć życie. A potem, krok po kroku, wszystko się rozpada: relacje się psują, pojawiają się dziwne motywy i zacierają granice między ochroną a manipulacją, między dobrem a złem. Kamila Morzy pisze ze spokojem i analityczną precyzją: nie epatuje dramatem dla szoku, ale nie boi się pokazywać okrucieństwa, jakie spotkało dzieci. Czyta się to niemal jak śledztwo: pojawiają się świadkowie, zagadki i relacje dzieci. To wszystko tworzy obraz okrucieństwa, jakiego dopuszczono się wobec nieletnich. Książka zmusza do refleksji: jak wygląda życie rodzin, o których nic nie wiemy; jak często cierpienie dzieci pozostaje zamknięte za drzwiami; jak cienka bywa granica między pozorną troską a przemocą psychiczną, manipulacją czy sekciarstwem. Ostrzegam: to nie jest lektura łatwa - przede wszystkim ze względu na trudny temat. Skala okrucieństwa, które spotkało chłopców, jest przytłaczająca. Podczas lektury ciągle wraca pytanie: „dlaczego?”. Ważne jest jednak to, że autorka nie sili się na sensację. Jej relacja jest rzeczowa i szokuje samym faktem, że ta historia miała miejsce, a nie sposobem jej podania. To mocny reportaż, który daje do myślenia nie tylko nad losem opisanych dzieci. Po lekturze trudno nie zastanawiać się, jak wiele zła dzieje się wokół nas, o którym się nie mówi i które nie zostaje nagłośnione.

Romans mafijny należy do gatunku po który sięgam w ciemno. Uwielbiam go w każdej postaci. Mimo iż temat jest dość oklepany i często leci stereotypem bawię się z nim przednio, a czasem nawet zostaje mocno połechtana. Pióro Aleksandry Możejko znam dzięki serii Dzieci Mafii i przyznam bez bicia że przypadło mi do gustu Jej historię szybko się czyta, fabuła wciąga i zaskakuje a bohaterowie są ciekawie wykreowani. King to typowy męski władca świata, któremu się nie odmawia. Wyznaje swoje zasady których nie łamie. Określa granicę których nie warto przekroczyć. Stawia wymagania i należy im sprostać. Wie czego chce i śmiało sięga po swoje. Od kiedy staje na drodze Anabelle jej świat wiruje. Ten niebezpieczny i bardzo pociągający mężczyzna wprowadza chaos w jej poukładane życie. Kobieta pewna siebie a przede wszystkim niezależna zostaje wciągnięta w wydarzenia, które znacznie wpłyną na jej dalsze życie. Czy oboje zaryzykują dla rodzącego się uczucia? Dowiecie się czytając.  Autorka po raz kolejny udowodniła, że potrafi stworzyć historię od której nie sposób się oderwać. Fabuła zaskakuje z każdą kartką, a częste zwroty akcji dostarczają wielu wrażeń. Bohaterowie to bez wątpienia moi ulubieńcy. On władczy, pewny siebie, ona stanowcza i pełna wigoru. Zostali fenomenalnie wykreowani. Anabella przez życie idzie z dumnie podniesioną głową, chodź od dzieciństwa nie ma łatwo. Dostała niezłego kopa od życia ale wszystkiemu stawiała dumnie czoła.  King nie zna kompromisów, Przy kobiecie odkrywa nowe uczucia, które zaczynają mu się podobać. Uczucie bardzo szybko się rozwija i zaskakuje kolejnymi wydarzeniami. Wielowątkowa fabuła ani na chwile nie zwalnia tempa, a mafia robi świetne tło.  Jest ciekawie, niebezpiecznie i bardzo tajemniczo.  Jeżeli tak jak ja lubicie takie klimaty to serdecznie polecam powyższy tytuł. 

Programiści, koderzy, deweloperzy - architekci cyfrowego świata, którzy z niematerialnych idei budują rzeczywistość, w której żyjemy. Od bankowości i komunikacji po rozrywkę i medycynę, za niemal każdym aspektem nowoczesnej cywilizacji stoją linijki kodu, napisane z wizją, precyzją i często wbrew przeciwnościom. Najnowsza książka Roberta C. Martina (tzw. Wujka Boba, autora bestsellerowego “Czystego kodu”), zatytułowana "My, programiści. Kronika koderów od Ady do AI" to tym razem nie tylko pozycja o czystej architekturze i logice, ale opowieść o ludziach - o geniuszach, wizjonerach, liderach, którzy mierzą się z wyzwaniami, marzą o wielkich przełomach i stoją za rewolucją informatyczną. “My, programiści” to rzetelna, chronologiczna opowieść o najważniejszych momentach i technologiach w historii programowania - od wizji i marzenia Charlesa Babbage'a o maszynie analitycznej i przełomowej pracy Ady Lovelace do kwestii etycznych związanych ze sztuczną inteligencją. To zbiór porywających biogramów i anegdot o inżynieryjnych geniuszach, między innymi, o pierwszych architektach komputerowych - Hilbert, von Neumann, Turing, pierwszej inżynier oprogramowania Grace Hopper, która spopularyzowała określenie "bug" dla błędu komputerowego, czy pierwszym informatyku - Edsger Dijkstra, i wielu wielu innych pionierach kodowania, których przełomowe dokonania w sposób fundamentalny ukształtowały współczesną technologię. To, co wyróżnia te historie i sprawia, że świetnie się je czyta, to nacisk na ludzki wymiar innowacji. Martin nie tylko wymienia fakty, ale wnika w motywacje, codzienne zmagania, a nawet osobiste dramaty tytanów informatyki, ukazując, że droga do przełomu często bywa wyboista, a za każdym sukcesem kryje się trudna historia, pełna porażek, zwątpienia i krytyki. Ten osobisty ton, podparty bogactwem anegdot i wspomnień z życia zawodowego samego Wujka Boba, sprawia, że historia informatyki ożywa na nowo. Programistom z ugruntowaną pozycją, książka posłuży jako klucz do głębszego zrozumienia kontekstu i rozwoju ich profesjonalnej ścieżki. Rozdziały poświęcone poszczególnym dekadom w Części III, a także podrozdziały opisujące powstanie kluczowych języków (FORTRAN, BASIC, C, Simula) czy koncepcji (programowanie strukturalne, obiektowość, Agile), pozwalają zrozumieć i wyjaśniają genezę współczesnych metod i praktyk programistycznych. To kluczowy kontekst, który rzuca światło na codzienne wyzwania w świecie IT. Autor, czerpiąc z własnego, bogatego doświadczenia, przeplata historyczne opisy z osobistymi refleksjami i lekcjami, które wyciągnął, będąc czynnym uczestnikiem tej rewolucji. Ostatnia część książki, poświęcona przyszłości, dotyka gorących tematów, takich jak sztuczna inteligencja, komputery kwantowe oraz (co kluczowe dla etosu Wujka Boba) etyka i rzemiosło programistyczne. “My, programiści. Kronika koderów od Ady do AI” to pozycja nie tylko dla programistów, ale dla każdego, kto ceni sobie historie o pasji, wizji i wytrwałości, które zmieniły świat. Robert C. Martin po raz kolejny udowadnia, że jest nie tylko wybitnym programistą, ale także utalentowanym pisarzem i kronikarzem, który potrafi tchnąć życie w historię informatyki.

Na codzień razem z @art.i.s.me prowadzimy grupy TUS w @fundacjaskarb.pl. Wymyślanie, organizacja, przygotowanie i testowanie zajęć zajmują sporą część mojego tygodnia 😉 Dlatego książka „TUS skrojony na miarę” @wydawnictwo_sensus od razu przykuła moją uwagę. Autorki pokazują, że TUS to nie jedynie modny trend w terapii, ale przemyślany i wspierający proces, który przekłada się na codzienne funkcjonowanie dzieci, młodzieży, a nawet dorosłych. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów, poradnik zawiera w sobie mnóstwo wiedzy dla specjalistów na temat tego, jak zorganizować zajęcia, by były jak najlepszym zasobem dla jego uczestników. Dodatkowym atutem są propozycje aktywności oraz karty kwalifikacji i obserwacji dostosowane do poszczególnych grup wiekowych.