Recenzje

Biblioteka królów Północ Egiptu jest mniej popularna pośród tłumu urlopowiczów dowożonych czarterami do Hurghady czy Sharm El Sheikh. Wybrzeże Morza Śródziemnego jest natomiast gratką dla Egipcjan, którzy w miejscowościach położonych na zachód od Aleksandrii zwykli spędzać letnie wakacje. Czteromilionowa Aleksandria dominuje nad wybrzeżem i choć zapowiada wiele atrakcji, nie jest w swej ofercie osamotniona. Jej największym atutem jest uroda zabytków i wspaniałe kolekcje, zaś perłą w koronie jest niewątpliwie zbudowana przez Francuzów według norweskich projektów Biblioteka Aleksandryjska - chluba Egiptu. Miasto warte jest kilkudniowego pobytu, aby zajrzeć do najciekawszych miejsc: meczetów, fortu Qatibeja z muzeum morskim, katakumb Anfuszi, muzeum grecko--rzymskiego, domu Kawafisa (muzeum najwybitniejszego nowożytnego pisarza... greckiego), wreszcie, aby nasycić się urodą Corniche, bulwaru nadmorskiego (notabene wszystkie bulwary - od Nicei po Dakar - z francuska zwane są La Corniche, czyli... gzyms, droga nad urwiskiem). Nie sposób też opuścić Bibliotekę, której bryła, przypominająca dysk słoneczny, otwiera się ogromną, szklaną ścianą ku morzu. Gigantycznym kosztem, na który złożyły się też inne kraje muzułmańskie, odżyła legenda tej skarbnicy nauki, która niegdyś promieniowała na antyczny świat. W podziemiach Biblioteki znajdują się dwa godne uwagi muzea: starożytności i manuskryptów. Jeśli czas pozwoli, warto zajrzeć do El-Alamein (sto kilometrów od Aleksandrii), miejscowości trwale wpisanej w historię nowożytnej Europy. Tu rozegrała się decydująca afrykańska bitwa II wojny z udziałem 300 tysięcy żołnierzy i półtora tysiąca czołgów. Wojenne cmentarze są tego boju cichymi świadectwami. Bliżej Aleksandrii leży Rosetta, niewielkie miasto, w którym w ostatnim roku XVIII wieku znaleziono klucz do starożytnego Egiptu: bazaltową płytę z trójjęzycznym tekstem, który umożliwił odczytanie hieroglifów. Trzeba tu zajrzeć, zanim zachwycimy się Teba-mi i Karnakiem, Gizą i Luksorem. W ciszy delty Nilu historia minionego królestwa jeszcze mocniej atakuje naszą wyobraźnię.

Sztuka efektywności
David Allen nauczy Cię uwalniania umysłu w stresujących sytuacjach, czyli wtedy, gdy twórcze podejście, spokój i efektywność są najbardziej potrzebne. Metody Allena przyjęły się w organizacjach takich, jak Microsoft i Lockheed, a także w Departamencie Sprawiedliwości USA. Dowiedz się z książki, jak: radzić sobie z rozrastającym się zakresem obowiązków, trzeźwo oceniaj pomysły, urządź funkcjonalne miejsce pracy, które pomaga, a nie przeszkadza w wypełnianiu obowiązków, nie daj się ogłupić w pracy wielozadaniowej. Ta książka kończy erę pracoholizmu. Traktuje o tym, jak mądrze ustanawiać cele, sprawnie wykonywać zadania i cieszyć się zaoszczędzonym czasem. - Stephen P. Magee, profesor przedsiębiorczości i ekonomii na Uniwersytecie Teksaskim w Austin

Sztuczki profesjonalisty
W serii Sekrety Mistrza Fotografii Cyfrowej ukazały się dwie książki: 195 ujęć oraz Nowe ujęcia. Autor opisuje w nich sztuczki przydatne podczas pracy w studio, plenerze, przy wykonywaniu zdjęć portretowych i ślubnych. Jest też sporo informacji na temat sprzętu - tego bardziej i mniej profesjonalnego, oraz jego wykorzystania. Każda porada znajduje się na osobnej stronie i zawsze jest zilustrowana fotografią. W ostatnim rozdziale w obu książkach Kelby zamieścił fotografie swojego autorstwa z opisem, jak zostały wykonane. Słabszą częścią obydwu pozycji są porady, w których autor pokazuje, jak korzystać z niektórych funkcji sprzętu fotograficznego. Posługuje się przy tym tylko sprzętem Canon i Nikon, przez co dla posiadaczy urządzeń innej marki porady te są mało przydatne.

Książka zawiera rozsądne, praktyczne rady, które pomogą swobodnie rozmawiać na temat seksu z maluchami, przedszkolakami oraz dziećmi w wieku 6-12 lat. Opiekunowie dowiedzą się, jak dobierać właściwe słownictwo związane z anatomią i erotyką, unikać mówienia o tym, czego dziecko nie powinno jeszcze wiedzieć, jak słuchać maluchów, by wyłapywać dręczące dziecko pytania. Porady dotyczą zachowania podczas dyskusji na tematy tabu, przygotowania córki do pierwszej miesiączki, uczenia dziecka szacunku do ciała własnego i innych ludzi oraz respektowania granic społecznych.

Mimo, że od śmierci Jorge Luisa Borgesa minęło ponad 20 lat, to nie wszystkie jego pisma zostały przetłumaczone na język polski. Ostatnie rozmowy z pisarzem, opublikowane w oryginale w setną rocznicę jego urodzin (a więc w roku 1999 roku), ukazują się w Polsce po raz pierwszy. „Wypełnienie tej istotnej luki było konieczne, by dopowiedzieć wszystko to, co dotąd pozostawało niedopowiedziane. Sędziwy Borges, toczący cotygodniowe dyskusje z Osvaldem Ferrarim, przekazuje nam swoje refleksje w sposób nie mniej błyskotliwy i fascynujący niż wówczas, gdy ubierał je w formę opowiadań. Przenikliwe analizy literackie mieszają się tu z doświadczeniami osobistymi, mistyka wkrada się w doskonałe konstrukcje logiczne, a filozofia zyskuje nagle bardziej intymny, ludzki wymiar. Autor »Księgi piasku« po raz kolejny zadziwia rozpiętością swoich zainteresowań, prowadząc czytelnika w nowe, nieznane krainy. Kunszt literacki, niezwykła wyobraźnia oraz analityczny umysł Borgesa ujawniają się także w niniejszych dialogach. Osvaldo Ferrari umiejętnie wciąga starego Mistrza w rozmowę, pozwalając mu snuć opowieści o życiu, literaturze, mitologii. Ta podróż pozostawia czytelnika w głębokim zadziwieniu, pozwalając mu wciąż odkrywać kolejne zakamarki w nieskończonym labiryncie Borgesowskiego świata” - czytamy w informacji od wydawcy.