Recenzje

Jest to książka warta przeczytania. Składa się z dwóch częsci. W pierwszej znajduje się opis technologii J2EE oraz architektury aplikacji wielowarstwowych. Opisane są problemy związane z projektowaniem i implementacją takich aplikacji, typowe błędy oraz ich rozwiązania. Jest także trochę o servletach i sporo o EJB (jesli ktoś nie lubi, lub nie zna EJB, to większość przykładów będzie musiał opuścić). Druga część to już lista wzorcow J2EE. Każdy z nich składa się z opisu, przykładu wykorzystania, oraz wyszczególnionych wad i zalet danego wzorca. Osobiście polecałbym pierwszą część do przeczytania i drugą do przeglądnięcia i przeczytania dokładniej tylko wybranych rozdziałów, które nas interesują. Większość opisanych rozwiązan (albo nawet wszystkie) dla warstwy biznesowej używa EJB (2.1), co dla mnie jest sporym minusem tej książki.

To nie jest jeszcze jedna instrukcja obsługi Photoshopa. Ta książka nie koncentruje się na omawianiu kolejnych narzędzi i filtrów ani na konkretnej wersji programu. Nadaje się dla użytkowników dowolnej wersji Photoshopa, a zawiera dokładne przedstawienie możliwych zastosowań przestrzeni LAB (lub Lab, CIELAB, L*a*b*) w korekcji kolorów fotografii. Pokazuje, że przechodząc ze stosowanego standardowo RGB do LAB, wkraczamy w świat ogromnych możliwości, gdzie łatwo - a przynajmniej łatwiej, niżby się zdawało - doprowadzimy blade i nijakie zdjęcia do stanu, wyrywającego z gardeł widzów okrzyk „wow!”. Photoshop LAB. Rozwiązanie zagadki kanionu Już przy pierwszym ujęciu jej w ręce daje się zauważyć, że „Photoshop LAB...” to pozycja o wielkiej wadze - w przenośni i dosłownie. Choć niezbyt gruby jak na dzieła o Photoshopie, wolumin jest naprawdę ciężki. Wynika to z bardzo dobrej jakości użytego papieru, a ta z kolei jest konieczna, by właściwie wydrukować wszystkie kolorowe obrazki, ilustrujące wywody autora. Książka jest bowiem bogato ilustrowana, i to w taki sposób, by dokładnie omówić i udowodnić tezy stawiane przez Dana Margulisa. Jeśli autor mówi, że na obrazku A kolory są nieco zbyt zielonkawe, a na obrazku B właściwe - rzeczywiście widzimy to na stronicach, choć czasem trzeba w tym celu porządnie oświetlić pokój, w którym czytamy. Jakość i papieru, i wydruku jest doskonała. Prawie czytadło Doskonała jest też jakość wykładu: autor wnikliwie opisuje, na czym polega problem z danym zdjęciem, jak został on rozwiązany, dlaczego właśnie tak i co by było, gdyby zrobić inaczej. Wyjaśnienia są przy tym nie tylko dokładne, ale też sprawnie, a nawet dowcipnie napisane. Mimo poważnej, a miejscami trudnej tematyki, książkę czyta się z przyjemnością. Widać, że jej autorem jest doświadczony wykładowca, przyzwyczajony do tego, że słuchaczy trzeba zainteresować. Inna sprawa, że część zagadnień jest na tyle skomplikowana, że nawet osoby mocno zaawansowane w pracy z kolorem potrzebują kilkakrotnej lektury, by je sobie przyswoić. Do książki dołączono płytę z użytymi w tekście zdjęciami; mogą się one przydać do „przeklikania” co trudniejszych instrukcji, by je lepiej zrozumieć. Metoda rozjaśniania ciemnych części obrazka bez stosowania jakichkolwiek zaznaczeń, a za to połączona z uzyskaniem fantastycznych kolorów, jest warta chwili zastanowienia. Dobrze też wiedzieć, że nierzeczywiste kolory istniejące wyłącznie w teoretycznej przestrzeni matematycznej bywają bardzo przydatne w praktyce... retuszu portretów. Od deski do deski Książkę można traktować jak podręcznik: pierwsze rozdziały omawiają kwestie raczej proste, zaczynając od podstaw, tak, żeby każdy, kto widział na oczy Photoshopa, mógł sobie poradzić. Każdy następny rozdział jest trochę trudniejszy od poprzedniego, lepiej więc czytać po kolei, starając się przyswoić, a przynajmniej przećwiczyć w Photoshopie prezentowaną wiedzę. Każdy z rozdziałów jest podzielony na dwie części: pierwsza jest praktyczno-instruktażowa, wyjaśniająca, jak sobie poradzić z danym problemem. Druga natomiast traktuje temat bardziej wnikliwie, omawiając mechanizmy zastosowanych działań i ich ewentualne alternatywy. Na końcu mamy, jak w porządnym podręczniku, pytania sprawdzające zrozumienie materiału. Nie chodzi oczywiście o nauczenie się teorii, ale o zrozumienie metod, dzięki którym czytelnik będzie umiał wydobyć całe piękno edytowanych przez siebie fotografii. Inwestycja na długie lata Na stronie 182 Dan Margulis pisze: „Zakładam, że czytelnikiem tej książki może być każdy, począwszy od przeciętnego właściciela aparatu cyfrowego, przez miłośnika retuszu i grafiki komputerowej, na profesjonalnym fotografiku skończywszy”. Po jej (pobieżnej na razie) lekturze stwierdzam jednak, że jest to książka przeznaczona po prostu dla wszystkich, którzy są zainteresowani skuteczną edycją zdjęć. Niektórzy skorzystają tylko z pierwszych kilku rozdziałów, ale dla osób o wnikliwych i otwartych umysłach te 450 stron może się okazać wspaniałą, frapującą lekturą na długie, zimowe wieczory... przez kilka następnych zim. To nie jest książka o obsłudze jakiegokolwiek programu, tylko o poprawianiu kolorów i kontrastu fotografii. Przed zagłębieniem się w lekturę warto po prostu ją przekartkować, przyglądając się ilustracjom w wersjach „przed” i „po”. Jeśli przyjdzie Ci do głowy pytanie „Jak on to zrobił???” to znaczy, że ta książka jest dla Ciebie.

Książka zawiera opis podstawowych wzorców projektowych. Jest w niej dużo odwołan do książki Martina Fowlera “Patterns of Enterprise Application Architecture”. Można powiedzieć, że jest to krótsza i prostsza wersja książki Martina Fowlera. Każdy wzorzec projektowy jest opisany bardzo szczegółowo, czasami jest to wręcz zbyt rozwlekłe. Opis zawiera diagram, krótkie omówienie wzorca i sytuacji w których powinien być wykorzystany (a także tych sytuacji, w których nie powinien być stosowany). Jest także przykład “z życia wzięty” - kod, który teoretycznie możnaby znaleźć u siebie. Następnie jest wytłumaczenie dlaczego należy zmienić ten kod (refaktoryzacja), oraz jak go zmienić, aby był bardziej przejrzysty (do wzorców projektowych). Jeżeli ktoś zna wzorce projektowe, to ta książka tylko utrwali posiadaną juz wiedzę. Jeśli ktoś nie zna wzorców projektowych, to może się z niej bardzo dużo nauczyć. Na pewno warto ją przeczytać, choćby tylko fragmenty.

Wydanie drugie Tworzenia stron WWW w praktyce Bartosza Danowskiego można traktować jako zbiór tematów o budowie witryn dla początkujących. Autor dość prostym i zrozumiałem dla laika językiem tłumaczy istotę funkcjonowania własnej strony w sieci, opisuje przydatne znaczniki HTML i przedstawia czym różni się on od jego następcy - języka XHTML. Osobny dział stanowią także tematy poświęcone tworzeniu szaty graficznej, gdzie w ekspresowym skrócie Danowski wymienia podstawowe możliwości projektowania grafiki i elementów designu na potrzeby Web. Ciekawy rozdział poświęcony jest zagadnieniom CSS. Autor wyraźnie skupia się na praktycznym ujęciu tematu, co dla początkujących może być dość istotne. Następnie przechodzi do całego procesu tworzenia witryny domowej i firmowej, zagłębiając się w szczegóły opisujące nawet instalację statusu Gadu-Gadu na stronie czy podstawowe elementy pozycjonowania. Jest to niewątpliwie interesująca pozycja dla początkujących webmasterów, którzy chcą praktycznie podejść do tematu budowy witryn internetowych.

"Ubuntu Linux. Biblia " to kompleksowe źródło wiedzy o Ubuntu i oryginalnych zasadach korzystania z niego. Książka podzielona jest na cztery główne rozdziały (I - Rozpoczęcie pacy z Ubuntu, II - Korzystanie z Ubuntu, III - Ubuntu dla administratorów systemu, IV - Konfiguracja serwerów w Ubuntu), które zawierają dokładne opisy najważniejszych właściwości i możliwości dystrybucji Ubuntu, takich jak: Uruchamianie Ubuntu z płyty Live CD, Instalacja Ubuntu, System plików Linuksa, Środowisko graficzne i konsola tekstowa, Korzystanie z poczty elektronicznej i WWW, Łączenie Ubuntu z innymi systemami operacyjnymi, Zarządzanie użytkownikami, Tworzenie kopii zapasowych, Konfiguracja sieci i usług sieciowych. Książka stanowi kompendium wiedzy zarówno dla początkujących użytkowników tego systemu, jak również dla użytkowników zaawansowanych i programistów. Książkę czyta się miło i przyjemnie, i bez zbędnych komplikacji jeśli chodzi o merytoryczne przekazywanie wiadomości.