Recenzje

Darmowy program graficzny o możliwościach porównywalnych z profesjonalnymi pakietami? - wielu zapewne wątpi, że coś takiego istnieje. Tymczasem w dziedzinie edycji cyfrowych obrazów taką aplikacja jest GIMP - dostępny zarówno na platformę Windows, jak i darmowego Linuksa. Książka „GIMP 2.0. Edycja zdjęć cyfrowych" to podręcznik wykorzystania owego programu do obróbki zdjęć - zwłaszcza cyfrowych. Autor książki Paweł Brągoszewski przybliża czytelnikowi podstawy pracy z programem oraz obrazami, podpowiada, jak dokonać wstępnej obróbki zdjęć czy stosować nieco bardziej zaawansowane techniki fotoretuszerskie. Ponadto autor omawia podstawy tworzenia własnych obrazów.

Kontynuacja darmowej dystrybucji jednej z najpopularniejszej odmian Linuxa - RedHat, zatytułowana Fedora Core okazuje się być godnym następcą „Czerwonego Kapturka". Świadczy o tym m.in. duża ilość pojawiających się poważnych publikacji na jej temat. Jedną z nich jest „Fedora Core 2. Biblia". Tytuł tej książki, której wydawcą jest Helion, mówi sam za siebie. Na ponad 1200 stronach autor - Christopher Negus opisał wszystko, co musicie wiedzieć o instalacji, konfiguracji i zasadach pracy z najnowszą wersją tej dystrybucji.
Książka przeznaczona jest dla użytkowników, którzy rozpoczynają swoją przygodę z Linuxem. Napisana jako podręcznik - prowadzi za rękę przez zawartość czterech kompaktów dołączonych do książki. Od włożenia ich do napędu, po administrowanie własnym serwerem.

Rejestr jest kluczowym, choć niewidocznym dla zwykłego użytkownika systemu elementem Windows. Zapisane są w nim informacje, dotyczące sprzętu i wszystkich programów. Jego edycja pozwala dotrzeć do wszelkich ustawień i funkcji systemu.
Jednak dokonywanie w nim zmian wymaga odpowiednich umiejętności. Jeśli chcecie je posiąść, warto sięgnąć po książkę wydaną przez Helion „Windows XP. Rejestr Systemu", której autorką jest Olga Kokoreva. W tym bardzo przydatnym podręczniku omówiono struktury rejestru, sposoby jego archiwizacji, odtwarzania i zabezpieczania, a także metody edycji - zwłaszcza w celu dokonania w systemie pożądanych zmian.

Na półkach księgarni pojawiło się czwarte wydanie książki A. S Tanenbauma „Sieci komputerowe”. To jedna z najlepszych książek poświęconych szerokiej tematyce sieci, z jakimi miałem okazję się zapoznać. Autor nie tylko podaje podstawowe informacje o sieciach, ale też nie unika poruszenia gorących tematów współczesnych rozwiązań sieciowych. Struktura publikacji jest przejrzysta. Wprowadzeniem są informacje ogólne o sieciach komputerowych począwszy od zastosowań, klasyfikacji, topologii i usług sieci, a skończywszy na krytycznej analizie modelu odniesienia OSI. Następnie w kolejnych rozdziałach autor omawia środki techniczne, metody i protokoły poszczególnych warstw. W pierwszej kolejności zajmuje się komunikacją danych. Omawia kablowe, bezprzewodowe i satelitarne systemy transmisji. Następny rozdział jest poświęcony warstwie łącza i analizie jej protokołów, kolejny zaś podwarstwie dostępu do nośnika. Przedstawiono tu wiele rozwiązań dla sieci kablowych, bezprzewodowych, MAN i satelitarnych. Następna grupa problemów dotyczy warstwy sieciowej. Tu nacisk jest położony na algorytmy wyboru tras i eliminowanie zatorów. Szczegółowo omówiona jest warstwa sieciowa Internetu. Omawiając warstwę transportową, autor położył nacisk na protokoły połączeniowe. Usługi transportowe ilustruje protokołami transportowymi TCP i UDP. Nie pomija zagadnień sieci bezprzewodowych. Poruszone kwestie warstwy aplikacji to system DNS, poczta elektroniczna, szczegółowe omówienie problematyki stron WWW i wiele informacji na temat multimediów sieciowych. Ostatni rozdział jest poświęcony bezpieczeństwu sieci.

Autor nadał książce formę podręcznika. Poruszane zagadnienia podparł rzetelnymi podstawami teoretycznymi. Czytelnik jest motywowany do wnikliwego studiowania treści kilkudziesięcioma pytaniami umieszczonymi na końcu każdego z ośmiu rozdziałów.

Bez przerwy trwa wojna pomiędzy włamywaczami i hakerami z jednej strony a specjalistami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo systemów i programów z drugiej. Walka jest nierówna, atakujących jest zdecydowanie więcej - dysponują różnymi ciągle udoskonalanymi, niekiedy zupełnie nowymi narzędziami. Wyszukują luk w trudnych do przewidzenia miejscach. Zatem walka z nimi wymaga nie tylko poznania technik ich działania, ale też podjęcia działań wyprzedzających mających na celu uszczelnienie systemów i programów. Tym, którzy pragną poważnie zająć się tą problematyką, polecam książkę „The Shellcoder’s Handbook (Edycja polska)”.

Autor naświetla dwie grupy problemów. Pierwsza to techniki włamań do systemów operacyjnych. Omawia przepełnianie buforów w stosie, użycie kodów powłoki i łańcuchów formatujących oraz wykorzystanie przepełnień i słabych punktów w obecności filtrów. Rozważania dotyczą systemów Linux, Windows i Solaris. Druga część jest poświęcona wykrywaniu słabych punktów aplikacji i systemów. Omawia narzędzia do sprawnego wykrywania słabych punktów, techniki wstrzykiwania błędów, koncepcji zbliżonej do fuzzingu. Analizuje ataki na systemy baz danych, ilustrując politykę bezpieczeństwa na przykładach systemów SQL Serwer, Oracle i DB2. W książce podane są liczne przykłady kodów ilustrujących omawiane zagadnienia, a także notki bibliograficzne dostępnych w Internecie artykułów uzupełniających materiał w niej prezentowany. Do zrozumienia przykładów prezentowanych w książce konieczna jest znajomość assemblera x86 i języka C++.