Recenzje

Blisko 800 stron potrzebowali panowie David Brackeen, Bret Barker i Laurence Vanhelsuwe, by wyjaśnić czytelnikom zawiłości tworzenia gier w Javie. Trzeba jednak przyznać, iż zrobili to skutecznie. Przed lekturą tomu nie miałem zbyt dużego pojęcia o programowaniu w tym języku. Po zakończeniu lektury i przebrnięciu przez załączone przykłady (do ściągnięcia z ftp Helionu) wiedziałem wiele i potrafiłem dużo. Naprawdę wiedziałem, jak zaprogramować prostą grę.
Książka podzielona została na 19 obszernych rozdziałów. Czytając je dowiadujesz się o znaczeniu wątków i synchronizacji w języku Java, poznajesz podstawy grafiki 2D i animacji, a także uczysz się programować muzykę (bądź odtwarzać pliki MP3). Po pewnym czasie umiesz już stworzyć interfejs użytkownika, zaprogramować prostą sztuczną inteligencję i pobawić się obiektami 3D. Dobra znajomość matematyki oraz języka angielskiego oczywiście się przydaje, ale wystarczy logicznie myśleć i wiedzieć, co to algorytm, by zaprojektować sympatyczną platformówkę.
Tłumacz stanął na wysokości zadania, a czcionka jest dostatecznie wyraźna, by czytać całość w autobusie. Całość wydało w Polsce Wydawnictwo Helion w cenie 79,90 zł. Jeśli kupisz ją i napiszesz jakąś naprawdę fajną grę, daj nam znać!

Książka jest przystępnie napisanym i jednocześnie wnikliwym wprowadzeniem do tematyki sieci, przeznaczonym dla średnio zaawansowanych użytkowników komputerów. Autor skupia się przede wszystkim na omówieniu budowy i konfiguracji sieci lokalnej (LAN), co jest zrozumiale, gdyż jest to najczęściej wdrażane rozwiązanie sieciowe.
Pierwsza część książki przybliża czytelnikowi najważniejsze pojęcia, związane z budową i działaniem sieci oraz omawia sprzęt i oprogramowanie niezbędne do uruchomiania sieci. Z dalszych rozdziałów można dowiedzieć się szczegółów dotyczących konfiguracji sieci lokalnych o różnych typologiach, działających w oparciu o rożne systemy operacyjne (m.in. Novell, Windows 2000/2003 Server, Linux), a także, jak podłączyć sieć do Internetu i zabezpieczyć ją przed atakami hakerów.

Ta książka swoje waży. Autorzy innych pozycji o tej objętości opatrują je przydomkami „biblia ” lub „encyklopedia ”. Ball i Duff dali napisanemu przez siebie kompendium skromny podtytuł „Księga eksperta ”. Spod ręki pierwszego z nich wyszło już ponad dwadzieścia pozycji na temat Linuksa, a drugi stale współpracuje z amerykańskim „Linux Magazine”. Proste przepisanie tytułów dwudziestu siedmiu rozdziałów tej lektury mogłoby zająć całą niniejszą recenzję. Dlatego ograniczymy się do przytoczenia nazw jej części i skrótowego opisania ich zawartości.
Instalacja i konfiguracja liczą blisko dwieście stron i obejmują wszystko od wstępnych informacji na temat Fedory do podstaw pracy z nią. Zarządzanie systemem Fedora to kolejne dwieście stron, na których omówiono zasady pracy z usługami, oprogramowaniem, kontami użytkowników, systemem plików i kopiami bezpieczeństwa. Administrowanie usługami systemu dorównuje niemal objętością dwóm poprzednim częściom łącznie i traktuje o drukowaniu, komunikacji sieciowej, DNS-ie, połączeniach z Internetem, serwerze Apache, bazach danych, usłudze FTP, poczcie elektronicznej i grupach dyskusyjnych. Programowanie i praca biurowa zbiera informacje na temat dwóch podstawowych zastosowań komputera i opisuje narzędzia języków C i C++, skrypty powłoki, Perla, zarządzanie jądrem oraz aplikacje biurowe, multimedialne i emulatory.
Trudno byłoby zaprzeczyć umieszczonej na okładce rekomendacji: Kompletny przewodnik po systemie Fedora Core.

Niepozorna książeczka Łukasza Sosny nosi nadtytuł „Podręczna pomoc dla użytkowników Linuksa”. Pod żadnym względem nie może się ona równać z opublikowanym w 1999 roku nakładem Wydawnictwa RM kompendium „Linux. Podręcznik użytkownika ” autorstwa Ellen Siever, ale... pod dwoma go przewyższa. Po pierwsze „Komendy i polecenia” możemy schować do kieszeni marynarki czy torebki i zabrać je ze sobą, dokądkolwiek się udamy.
Po drugie, i to stanowi o sensie tej pozycji, początkujący użytkownik całkiem by się pogubił w książce Siever, a kieszonkowy „Linux ” Sosny pomoże mu bezstresowo poznać kilkadziesiąt najważniejszych poleceń uniksowych i ich podstawowe parametry. Na tej solidnej bazie będzie on mógł później budować dalsze zręby wiedzy na temat Linuksa i zdobywać kolejne stopnie wtajemniczenia.
W notce na okładce przeczytamy: Nauczysz się korzystać z konsoli tekstowej, poznasz polecenia pozwalające na zarządzanie plikami, administrowanie systemem i zarządzanie kontami użytkowników. Szybko znajdziesz wszystkie potrzebne Ci wiadomości.
Po krótkim wprowadzeniu książka ta omawia komendy przydatne podczas korzystania z komputera, operowania na jego zasobach i wykonywania czynności administracyjnych. Wadą wynikającą z kieszonkowego rozmiaru tej lektury jest to, że niektóre wiersze na wydrukach echa poleceń zawijają się na stronach. Ktoś słabo obeznany z Linuksem czy Uniksem będzie miał początkowo kłopoty z właściwym odebraniem treści tych komunikatów.

Mandrakelinux (do niedawna Mandrake Linux) uchodzi za dystrybucję najbardziej przyjazną początkującym użytkownikom. Jednym, ale nie jedynym powodem po temu jest zapewne to, że Mandrakesoft jako pierwszy spolszczył program instalacyjny wydawanego przez siebie Linuksa.
Jakkolwiek prosty byłby ten system, to użytkownikowi -- szczególnie zaczynającemu swą przygodę z Linuksem -- przyda się podpora w postaci dobrej lektury. Dużą zaletą książki Czajki i Kołodzieja jest opisanie ponad trzydziestu aplikacji użytkowych. Osobny rozdział autorzy poświęcili pakietowi OpenOffice.org. Osoba, która po raz pierwszy styka się z Linuksem, staje bez przerwy przed problemem, jak wykonać to czy tamto zadanie. Programy omówione w drugiej części „Mandrake Linuksa ” zaspokoją większość codziennych potrzeb.
Na początku polecenia powłoki wydają się nam mało intuicyjne, ale jeżeli tylko poświęcimy im trochę czasu, przekonamy się, że z ich pomocą jesteśmy w stanie jednym ruchem wykonać to, co kiedyś zajmowało nam całe godziny. Tematami trzeciej części tej książki są tryb poleceń oraz obsługa plików i katalogów.
Linuksowy nowicjusz prędzej czy później stwierdza, że aby móc wydajnie pracować z nowym systemem, powinien się zapoznać z podstawami administrowania nim. Elementarne zagadnienia z tego zakresu podejmuje część czwarta, a w dwóch ostatnich omówiono pokrótce zarządzanie usługami sieciowymi oraz programowanie w shellu i w C.