Recenzje

Czy w świecie, w którym uwaga trwa zaledwie kilka sekund, a sztuczna inteligencja potrafi pisać coraz lepsze teksty, copywriting ma jeszcze sens? 👉 Ma! I to większy niż kiedykolwiek. Nie ma sensu walczyć z AI - warto potraktować ją jako wsparcie. Narzędzia oparte na sztucznej inteligencji potrafią pomóc w pomysłach i strukturze tekstu, ale to człowiek nadaje słowom emocje, autentyczność i duszę. Autorka świetnie pokazuje, że copywriting nie umarł - po prostu ewoluował. To nie tylko książka o pisaniu, ale praktyczny przewodnik po komunikacji w świecie reelsów, tiktoków i nieustannego scrollowania. Z książki dowiesz się m.in.: ✍️ jak tworzyć teksty, które zatrzymują uwagę, 📲 jak dopasować język do współczesnych platform, 💡 i jak łączyć kreatywność z technologią, zamiast się jej bać. 📖 To naprawdę wartościowa książka - pełna konkretnych wskazówek, przykładów i refleksji, które pomagają lepiej zrozumieć, jak pisać skutecznie i nie zgubić w tym ludzkiego głosu. Internet i rozwój technologii nie zniszczyły copywritingu - zmieniły jego zasady. Dziś liczy się krótka forma, emocje i autentyczność. A ta książka to idealny przewodnik dla każdego, kto tworzy treści online.

To ciepła i klimatyczna historia o ludziach, których połączyła wspólna sprawa - chęć uratowania rodzinnego sklepu. Pomagając sobie nawzajem, przywracają życie nie tylko temu miejscu, ale i całej społeczności małego miasteczka. Bo czasem wystarczy jeden człowiek, odrobina dobra i wiary, by odmienić swój los i życie innych. Amber, która właśnie straciła pracę w Nowym Jorku, przyjeżdża do Anglii, by odwiedzić swoja chrzestną matke. Szybko okazuje się, że jej przyjazd tutaj nie był przypadkowy, a jej dekoratorskie talenty mogą się przydać, jak i otwarte serce i wrażliwość. Wraz z Joshem, synem ciotki, próbują ocalić sklep i tchnąć życie w uliczkę Riverside Lane. Czy uda im się nie tylko uratować rodzinny interes, ale też odnaleźć siebie nawzajem? To jedna z tych książek, które otulają jak koc w jesienny wieczór. Pełna uroku, lokalnej solidarności i zwykłej ludzkiej dobroci. Nie znajdziecie tu gorącego romansu, raczej powoli budujące się uczucie, z codziennością, małymi gestami i emocjami, które rosną z każdą stroną. Bardzo podobała mi się historia sklepu z tradycjami, który w tej książce staje się sercem małego miasteczka, miejscem, które łączy ludzi, zamiast ich dzielić. No i koniecznie trzeba wspomnieć o czerwonym traktorze,który ma swoje znaczenie. To historia o zmianach, o odnajdywaniu swojego miejsca na ziemi, o przyjaźni, bezinteresownej pomocy, samotności i nadziei. O miłości, która pojawia się nieoczekiwanie i dodaje skrzydeł. Mnie ta opowieść oczarowała, bije od niej spokój i sielskość, których tak bardzo potrzeba w jesienne dni. Ciepła, urocza, pełna dobrej energii i nadziei. Super, że to dopiero początek serii bo ja z przyjemnością wrócę do Cranbridge. 🍂💛

♠️ Zacznijmy od samego stylu pisania , bo to była jedna z tych książek, którą przeczytałam tak szybko , a właśnie jednym z powodów było to właśnie, że styl pisania autorki był idealny jak dla mnie , bo mi to bardzo dobrze się czytało! Wydaje mi się , że dużo osobą może się on spodobać ( chociaż pamiętacie nie każdemu) . ♠️ Bohaterowie - o mój Boże , ale wykreowanie głównej bohaterki to wyszło autorce znakomicie po prostu wow jedna z ulubionych postaci damskich z książek ! Chociaż każdą postać była super wykreowana to top on the top jak dla mnie GŁÓWNA BOHATERKA !!! ♠️ Poświęćmy też chwilę na to jak cudnie ta książka jest wydana , nie ma niewiaodmo ile na okładce, a tak szczerze jest to jedna z moich ulubionych okładek . Mega podoba mi się zamysł na stworzenie z okładki coś na rodzaj karty . ♠️Opis książki, jako jednym z niewielu przypadków mnie zachencił , bo ja zazwyczaj ich nie czytam a tu to był strzał w 10. ♠️ Mamy ty dużo emocji napewno powiem tak : NIE ZANUDZICIE SIĘ NA TEJ POWIEŚCI . ♠️ Co tu się wydarzyło w tej książce to ha często byłam taka jak what co jest ? Naprawdę polecam każdemu sięgnąć po ten tytuł " Venus" I samemu się przekonać czy wam przypasuje styl pisania i czy spodoba się Fabuła, chociaż szczerze sama Fabuła może was zaskoczyć jak się rozwinie . 

Logan od zawsze żył hokejem. To jego świat, pasja i priorytet, a wszystko inne zawsze schodziło na dalszy plan. Kiedy poznał Tare, to wszystko się zmieniło, wniosła do jego życia coś nowego, co odwróciło jego uwagę od tafli lodu, ale potem pojawiła się Ruby....bardzo niespodziewanie, za wcześnie i w momencie, w którym oboje nie byli na to gotowi. Wtedy wszystko zaczęło się psuć, a Logan został sam, z dzieckiem, z pasją i z tym, że musi sobie poradzić i pogodzić te dwie rzeczy. Pomagali mu rodzice, ale to nie wystarczyło więc wtedy z pomocą pojawiła się Hope. Hope jest zdeterminowana, by stworzyć dla siebie ciepłe, wygodne i przede wszystkim szczęśliwe życie, bo od dziecka nie miała tak naprawdę nic. Opiekuje się chorą mamą, pracuje ponad swoje siły i stara się zapewnić sobie i rodzicielce wszystko co najlepsze. Przypadkiem poznaje Logana i mimo że dzieli ich wszystko - styl życia, priorytety i sytuacja, to między nimi rodzi się maleńkie uczucie. Ta książka ma w sobie coś tak niesamowitego, że nie potrafiłam oderwać od niej uwagi. Być może jest to sposób, w jaki Logan stara się opiekować swoją córką i jak jest to przedstawione. Autorka opisała te sceny w bardzo czuły, uroczy i rozczulający serce sposób. Moje serce skradły sceny, w których Logan małymi gestami zbliżał się do Hope, był niepewny czy dobrze robi, a jednocześnie bardzo tego potrzebował. W tym wszystkim widziałam jego obawy, bał się, że Ruby za bardzo się przywiąże i gdy z jakiegoś powodu Hope by odeszła, to jego córka mogłaby tęsknić. Fabuła porusza mnóstwo trudnych tematów, które są dobrze opisane. Autorka świetnie łączy codzienność z ciężkimi przeżyciami, robi to w genialny i przykuwający uwagę sposób. Uwielbiam postaci poboczne, czyli hokejstów, którzy wnieśli tutaj mnóstwo rodzinnego klimatu i wsparcia. Najlepsze sceny to były te, w których ogromni, silni mężczyźni rywalizowali o miano najlepszego wujka małej Ruby. To za każdym razem wywoływało uśmiech na mojej twarzy. 4/5

Twój książkowy mąż nr 1 to...? 😈 Lori po raz kolejny udowodniła jak świetni książkowi mężowie wychodzą spod jej pióra. W pierwszym tomie zakochałam się bez pamięci, a teraz przyszedł czas na drugi, ale od początku. 🩷 Logan jest świeżo upieczony tatą Ruby, który został sam z dzieckiem. Tara, jego była, zachowała się... Nieodpowiednio, ale to odkrywamy z czasem. Hope to młoda dziewczyna, która opiekuje się chorą mamą i stara się robić wszystko, aby starczyło im na jej leki. Dziewczyna podjęła się dwóch prac, a w jednej z nich przypadkowo spotyka Logana. Od tego czasu wpada na niego dość często. Logan jest pod ścianą. Za chwilę zaczyna się hokejowy sezon a on nadal nie ma opiekunki dla Ruby. Pokrywa się na lekko szalony pomysł i proponuje tę posadę nowo poznanej Hope. Ich relacja rozwija się dość szybko. Mimo że oboje od początku bronią się przed tym to nie mogą zaprzeczyć łączącej ich chemii. I gdy już wydaje się, że wszystko zbliża ku szczęśliwemu zakończeniu na scenę wkracza Tara. Jak i co chce zakomunikować Loganowi i Hope? Do czego będzie w stanie się posunąć? I najważniejsze - jakie powody za tym stoją? Tego już musicie dowiedzieć się sami! Nie da sie ukryć, że pokochałam pierwszy tom bez pamięci, ale czy drugi spełnił moje bardzo wysokie oczekiwania? Myślę, że tak. Lori buduje świetne męskie postacie i nie da się nie polubić Logana już od pierwszych stron. No heloł płakałam jeszcze przed 20 stroną 😅. Od samego początku płakałam, śmiałam się, rozczulam. Nie znajdziecie tutaj za bardzo scen spice, chociaż jedna czy dwie okrojone są. Opowieść skupia się na relacjach i przeżywaniu roli samotnego rodzica, ale też samotnego dziecka. A to zawsze doceniam w książkach. Historia należy do kategorii tych nieodkładalnych, a że jest krótka to bez problemu na raz można przeczytać. I tutaj muszę wtrącić mój malutki niedosyt. Jak już wspomniałam, po pierwszej części moje oczekiwania były jakoś w kosmosie, a tutaj dostałam krótszą historię, w której zabrakło mi "wypełniaczy" w relacji Logana i Hope. Przykład? Zmierzanie do pierwszego pocałunku naładowane jest rozmyślaniami i emocjami, a po nim zaczynają zachowywać się jak pełnoprawna para z 5letnim stażem 😅. Takie przeskoki był mocno wyczuwalne, więc uznaje, że zabrakło kropli "wypełniaczy". Czy to źle wpływa na historię? W mojej opinii nie, ale można powodować leciutki niedosyt. Jestem całkowicie i niezaprzeczalnie pochłonięta postacią Logana. 😎 Nie wiem czy i o kim będzie trzeci tom, ale nie mogę się jej już doczekać! Na pewno po nią sięgnę i będzie zdobiła dumnie moja półkę.