Recenzje

Żyj bez maski to książka, którą już od pierwszych stron porusza. Autorka otwarcie dzieli się swoją historią dojścia do diagnozy. Rozdziały są krótkie i samodzielne, dzięki czemu książkę można czytać w dowolnej kolejności. Każdy z nich zaczyna się zapowiedzią i kończy zwięzłym podsumowaniem najważniejszych informacji. To nie tylko dobrze pomyślana struktura, to wsparcie w przyswajaniu treści. Na duży plus zasługuje fragment tłumaczący, dlaczego określenie „wysokofunkcjonujący autyzm” nie jest ani trafne, ani wspierające. Niestety, kontrastuje z tym sporadyczne użycie sformułowania „cierpieć na”, które, mimo dobrych intencji, wzmacnia szkodliwe narracje. Nie cierpimy na autyzm czy ADHD, to świat stawia przed nami wymagania, które bywają trudne, bo nie uwzględniają różnych sposobów istnienia i funkcjonowania. Autorka z dużą empatią wyjaśnia, czym naprawdę są niektóre cechy związane z autyzmem i ADHD. Porusza m.in. temat aleksytymii, ważny, a rzadko obecny w tego typu publikacjach. Używa przykładów z własnego życia, normalizuje doświadczenia, daje przestrzeń na utożsamienie się bez wstydu czy konieczności tłumaczenia się. Mocno poruszył mnie rozdział o maskowaniu. Autorka opisuje własne doświadczenia, które mogą być bardzo bliskie osobom, które przez lata próbowały „dopasować się” kosztem własnego dobrostanu. Proponowane sposoby wspierania procesu odmaskowywania mogą okazać się pomocne i budujące dla wielu osób. W książce pojawia się również temat RSD (wrażliwości na odrzucenie). Autorka wspomina o nim jako o elemencie związanym z ADHD, jednak warto zaznaczyć, że to pojęcie nie ma jeszcze solidnego oparcia w badaniach. Wrażliwość na odrzucenie to cecha, którą ma każdy. „Żyj bez maski!” to książka, która nie próbuje „naprawiać” nikogo. Ona odbarcza, normalizuje i daje przestrzeń do bycia sobą. Jest idealna dla tych, którzy dopiero zaczynają rozpoznawać swoją neuroatypowość i potrzebują łagodnego towarzystwa w tej podróży. Na koniec warto dodać drobną, ale istotną uwagę: autorka w niektórych fragmentach określa ADHD i autyzm jako niepełnosprawność. Dla części osób neuroatypowych to trafne i pomocne określenie, dla innych niekoniecznie. 

"𝐒𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐚𝐣 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐧𝐢𝐞𝐬𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐚𝐧𝐞𝐠𝐨" — tymi słowami 𝐙𝐨𝐟𝐢𝐚 𝐉𝐮𝐫𝐜𝐳𝐚𝐤 rozpoczyna książkę „𝐉𝐚𝐩𝐨𝐧𝐢𝐚. 𝐊𝐫𝐚𝐣 𝐦𝐨𝐳̇𝐥𝐢𝐰𝐨𝐬́𝐜𝐢” i trudno o lepsze podsumowanie tej literackiej podróży. To nie przewodnik, nie reportaż w klasycznym znaczeniu, ale intymna, żywa opowieść o kraju, który zachwyca i frustruje, fascynuje i zniechęca — często jednocześnie. Od futurystycznych pociągów i bezdusznych wieżowców Tokio, przez groteskowy 𝐩𝐚𝐫𝐤 𝐫𝐨𝐳𝐫𝐲𝐰𝐤𝐢 𝐇𝐮𝐢𝐬 𝐓𝐞𝐧 𝐁𝐨𝐬𝐜𝐡 udający holenderskie miasteczko, aż po 𝐠𝐞̨𝐬𝐭𝐲 𝐥𝐚𝐬 𝐧𝐚 𝐘𝐚𝐤𝐮𝐬𝐡𝐢𝐦𝐢𝐞 i 𝐦𝐢𝐬𝐭𝐲𝐜𝐳𝐧𝐞 𝐬́𝐰𝐢𝐚̨𝐭𝐲𝐧𝐢𝐞 𝐊𝐢𝐨𝐭𝐨 — Jurczak zabiera nas w podróż, w której każde miejsce opowiada o Japonii coś innego. Autorka nie próbuje idealizować. 𝐏𝐨𝐤𝐚𝐳𝐮𝐣𝐞 𝐉𝐚𝐩𝐨𝐧𝐢𝐞̨ 𝐩𝐞ł𝐧𝐚̨ 𝐤𝐨𝐧𝐭𝐫𝐚𝐬𝐭𝐨́𝐰: gdzie kapsułowe hotele przypominają pralnie, a wielkomiejski chaos to betonowy sen bez snu. Z zacięciem badaczki i wrażliwością humanistki analizuje zderzenie japońskiej duchowości z konsumpcyjnym Zachodem. To książka nie tylko dla miłośników Japonii. To opowieść dla tych, którzy lubią być zaskakiwani, nie boją się pytać i cenią mądrą, osobistą narrację. Zofia Jurczak pokazuje, że Japonia nie jest krajem gotowych odpowiedzi, ale fascynującą łamigłówką. I właśnie dlatego warto ją przeczytać.

"Zazdrość to jedynie czubek góry lodowej. Nie masz pojęcia jak często marzyłem o tym, aby być tym mężczyzną, który cię dotyka.” „Obydwoje wkładamy całych siebie w ten pocałunek. Dobro. Zło. Tęsknotę. Ból. Miłość." Czasem marzenia o czymś stają się naszym więzieniem na bardzo długie lata, a to czego pragniemy z każdym dniem sprawia ,że nasza dusza umiera. Primabalerina i hokeista. Czy dwie tak różne osoby może połączyć wyjątkowa więź? Mogłoby się wydawać, że nie, jednak serce zawsze znajdzie drogę do tego kogo kocha. Sloane Winthrop pochodzi z bardzo zamożnej rodziny , a jej tata marzy by córka wyszła za mąż za syna jego wspólnika. Sterling bowiem od zawsze jawił się jako idealny kandydat na zięcia.. Kłopot w tym ,że młoda kobieta nie podziela entuzjazmu rodzica i w dniu ceremonii zostawia narzeczonego przed ołtarzem.. W ten sposób jej życiowe ścieżki zostają splecione z losem przyjaciela z dzieciństwa, w którego towarzystwie spędziła mnóstwo pięknych chwil na ranczu Wishing Well. Jasper Gervaise jest aktualnie uznanym,odnoszącym sukcesy hokeistą i choć wiele osób uznałoby ,że niczego mu do szczęścia nie brakuje, jednak okazuje się , że są to wyłącznie pozory , ponieważ młody mężczyzna dźwiga na barkach ciężar przeszłości, która znacząco obniża jego samoocenę i sprawia,że bardzo boi się angażować w jakiekolwiek jakiekolwiek relacje. Mimo dzielącej ich odległości oboje są gotowi wiele zrobić dla drugiej osoby i są ze sobą blisko. Gdy ponownie się spotykają oboje są dojrzalsi i zaczynają rozumieć,że muszą sobie wzajemnie zaufać. Czy im się to uda? To była piękna, nieprzegadana historia , choć oczywiście nie zabrakło trudnych momentów. Autorka z wielkim wyczuciem przedstawiała uczucie łączące tę niesamowitą parę czym bardzo wzrusza. Bardzo lubię całą serię jednak ta część jest moją ulubioną. Serdecznie polecam 💜🩷

On jest bezlitosnym donem mafii. Ona jest silna i niepokorna, a teraz ma zostać jego żoną. Amara Zantos od dziecka była przygotowywana, aby zostać przykładną włoską żoną. Jednak wbrew wszystkim dziewczyna po kryjomu, uczyła się walczyć, strzelać i posługiwać się nożem. To zahartowało jej charakter i wyrosła na silną i mądrą kobietę, która nie podporządkowuje się nikomu. Christopher Torrino bezlitosny, rządzący mafijną rodziną don, pragnie za wszelką cenę zdobyć Amare, posunie się nawet do zmuszenia jej, aby została jego żoną. Jednak aby tak się stało, będzie musiał wiele poświęcić. Czy dziewczyna jest tego warta? Czy Amara pogodzi się z losem, jaki ją czeka? "Mam wyjść za samego diabła, który może zrobić ze mną, co chce, nawet zabić, i nikt go nie powstrzyma." "Christopher" to kolejny romans mafijny, który miałam okazję przeczytać w ostatnim czasie. Jednak tym razem brakowało mi ognia. Zacznę od bohaterów, autorka wykreowała ich naprawdę fajnie, jednak właśnie w nich zabrakło mi ognia. Choć było tu pikantnie, namiętnie to miałam wrażenie, że Amara bardzo szybko, aż za szybko zakochała się i podporządkowała Christopherowi, co w ogóle nie pasowało mi do jej charakteru. Chciałam ognia, ciętych ripost, walki między nimi było, ale za mało jak dla mnie. Fabuła jak to w takich mafijnych romansach bywa, nie brakowało intryg, emocjonalnego rollercoastera, pikantne sceny działających na wyobraźnię. Autorka ma lekki i przyjemny styl pisania. Książka nie jest gruba więc wciąga się ją na raz. I chociaż posiada minusy, brakuje rozwinięcia wątku miłosnego między bohaterami to z wielką przyjemnością czytałam tę historię. Zakończenie pozostawia niedosyt i chce się szybko poznać kontynuację. Polecam, bo ja spędziłam kilka przyjemnych godzin z tą książką❣️.

Cynthia I Finn to osoby, które połączył przypadek. Przypadki składały się na ich wspólną historię, którą stworzyli. Ta książka otworzyła mi oczy po raz kolejny na ważne problemy. Często naklejamy ludziom etykiety, zdarza nam się to robić nawet nieświadomie. Myślę, że warto sobie przypomnieć o tym jak potrafi to skrzywdzić drugiego człowieka. Zanim kogoś ocenimy, poznajmy tą osobę i zobaczmy z czym się mierzy. Natalka stworzyła arcydzieło, niosące ogromne przesłanie. Jestem naprawdę pod wrażeniem jaki pozytywny wpływ na człowieka może mieć jedna książka. Każda kolejna historia może nas czegoś nauczyć. Ta mnie nauczyła sporo! Zacznijmy doceniać ludzi wokół i żyć chwilą jak Cynthia! Idźmy też swoją drogą jak Finn. Najważniejsze jest to, żeby nie robić czegoś wbrew sobie. To właśnie wyniosłam z ich historii🥹