Recenzje

Takie poradniki są o tyle ciekawe, że nie są obszerne i z łatwością możemy je wsunąć do plecaka i ruszyć na szlak. Na bieżąco możemy odkrywać miejsca do jakich dążymy i weryfikować je z lekturą. Ja np.: nie korzystam z komórki na wycieczce, ponieważ się od niej odcinam, chcę w pełni natury i mając taką książkę, aż miło jest z niej skorzystać. Dodatkowym atutem są fotografie jakie z pewnością umilają czytanie.

🧡🪞 RECENZJA 🪞🧡 Cześć, kochani dziś przychodzę do was z książką „Iluzje Royal”. Powieść od pierwszych stron dzięki emocjonującej fabule wciągnęła mnie i przepadłam do samego końca. Książka opowiada historię Royal i Jacksona, w której główną rolę odgrywa strata bliskiej osoby, konflikt rodzinny, Iluzje i walkę o lepsze jutro. Główna bohaterka, zmuszona jest do stawienia czoła swoim demonom. Autorka umiejętnie buduje atmosferę niepewności, co sprawia, że nie można oderwać się od lektury, choćby na moment. Konflikty rodzinne, które towarzyszą bohaterom, dodatkowo potęgują dramatyzm i pokazują, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość i bardziej podkręcają fabułę. Historia Royal i Jacksona jest nie tylko powieścią o miłości, ale także o odkrywaniu samego siebie. Książka przeznaczona jest dla osób, które ukończyły osiemnasty rok życia. Royal od samego początku swojego życia ma pod górkę. Po śmierci mamy, która była, striptizerką wali się jej świat i od tej pory musi radzić sobie sama, żeby przetrwać. Na jej drodze staje tajemniczy mężczyzna Jackson, który sam boryka się z własnymi problemami, pomimo że miał kochanego ojca, który starał się dać mu namiastkę normalności pogubił, się i trafił, do więzienia po jego opuszczeniu staje się innym człowiekiem. Spotkanie Royal i Jacksona wywraca ich życie do góry nogami. Co się wydarzy w ich życiu? Czy Royal w końcu odnajdzie swoje miejsce na ziemi? Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Czy ta historia będzie miała swój happy end? Royal jest osobą, która posiada ostry charakterek, cięty język i odwagę. Pomimo swojego młodego wieku bardzo dużo przeszła. Śmierć mamy wywróciła jej całe życie do góry nogami później miejsce, do którego trafiła, pod opiekę była poniżana i źle traktowana. Ciągłe kłopoty i ucieczki sprawiły, że stała się samotna i niechciana. Zawsze na pierwszym miejscu myślała o innych nigdy nie o sobie. Podoba, mi się osoba Royal takie silne bohaterki lubię najbardziej wiedzące, czego chcą, a z drugiej strony zagubiona i krucha potrzebująca wsparcia silnego męskiego ramienia. Jackson, natomiast bad boy, stanowczy, pewny siebie. Walczy po trupach, ale do celu. Kobiet ma na pęczki, ale tylko jedna tak naprawdę zawróciła mu w głowie i stała się jego zgubą. Jest samcem alfa i zawsze stawia na swoim. Kiedyś zarozumiały dupek dziś dojrzały, troskliwy i opiekuńczy. Z początku nie wywarł, na mnie dobrego wrażenia później zaczęło się to zmieniać. Rozczulało mnie jego zabieganie o Royal. Bardzo byłam ciekawa jego relacji z dziewczyną, i to, co ich będzie czekać. Do samego końca im kibicowałam, choć były chwile, kiedy los im nie sprzyjał. Nie mogę nie wspomnieć o postaci drugoplanowej ojcu Jacksona, który zrobił na mnie ogromnie duże pozytywne wrażenie. Zakończenie bardzo mnie poruszyło. Nie będę ukrywać, że pojawiły się łzy wzruszenia, ale i radość w sercu i cieszę się, że autorka w takim kierunku poprowadziła fabułę do końca. „Iluzje Royal” to poruszająca opowieść o miłości, stracie i walce z przeciwnościami losu. Anna Wolf stworzyła orzyła książkę wyjątkową, która z pewnością zadowoli miłośników romansów, oferując jednocześnie głębszą refleksję nad relacjami. To lektura, która na długo pozostaje w pamięci i skłania do przemyśleń. Z całego serca polecam. ❤️ ⭐ 10/10 

Muszę zacząć od przyznania się do czegoś - nie jestem typową fanką thrillerów. Nazwiska takie jak King czy Coben omijam raczej szerokim łukiem. Czasem mam jednak ochotę na coś z dreszczykiem, ale w wersji, którą określam jako „soft”. Historię, która da mi poczucie niepokoju, ale nie sprawi, że będę musiała spać przy zapalonym świetle. I właśnie z takim nastawieniem sięgnęłam po dzisiejszy tytuł. Opis wydawcy obiecuje klasykę gatunku: paczka bogatych dzieciaków, obóz w leśnej głuszy, mroczny sekret i grasujący w okolicy seryjny morderca. Brzmi jak slasher z lat 90., prawda? I tu właśnie pojawia się pierwsze ale. Jeśli szukacie horroru, w którym akcja pędzi od pierwszej strony, możecie być zaskoczeni. Przez dobrych 200 stron książka jest bardziej dramatem młodzieżowym. Siłą napędową fabuły jest toksyczna dynamika grupy „przyjaciół”, którzy w normalnych warunkach nie wytrzymaliby ze sobą pięciu minut. Kłótnie, wzajemne pretensje i festiwal podejmowania absurdalnych decyzji to chleb powszedni. Autorka serwuje nam całą gamę punktów widzenia, co z jednej strony pozwala zajrzeć do głowy każdemu, ale z drugiej - sprawia, że ciężko się z kimkolwiek zżyć. Pozostajemy na dystans, obserwując ten chaos trochę jak przez szybę. Ciężko zapałać do bohaterów sympatią - to zbieranina rozpieszczonych, często irytujących nastolatków, podejmujących absurdalnie nielogiczne decyzje. Zastanawiałam się, dlaczego w ogóle spędzają razem czas. Ale z drugiej strony, to właśnie ta gęsta, nieprzyjemna atmosfera buduje specyficzne napięcie. Zamiast bać się potwora z lasu, czujemy dyskomfort, obserwując, jak potwory budzą się w samych bohaterach. I wiecie co? Dla mnie, osoby, która woli napięcie psychologiczne od hektolitrów krwi, ten zabieg częściowo się sprawdził. Akcja z nożownikiem w tle rozkręca się naprawdę późno. Dopiero w ostatniej części książki dostajemy to, co obiecywał opis - strach, ucieczkę i walkę o życie. I muszę przyznać, że autorka ma lekki i bardzo przystępny styl, więc nawet gdy fabuła nieco się dłużyła, przez książkę po prostu się płynęło. To idealna lektura na jeden czy dwa wieczory. Dla mnie, jako osoby, która nie szuka ekstremalnych wrażeń, takie wyważenie było w porządku. To bardziej historia o tym, jak sekrety i poczucie winy mogą zniszczyć relacje, z krwawym finałem w tle. Rozumiem, dlaczego fani gatunku mogą czuć się zawiedzeni, ale dla kogoś, kto szuka softhorroru, książka trafia w punkt. Dla mnie 3,5/5⭐️. Za wciągającą, choć nierówną historię i za bycie dokładnie tym, czego szukałam: thrillerem w wersji light.

 Szaleństwo. Ta książka to szaleństwo. Grupa bogatych nastolatków wyrusza na wspólny obóz, jednak gdy tam docierają warunki są survivalowe (jak dla nich), a do tego dowiadują się o legendzie krążącego m0rd3rcy w okolicy. Nie przejmują się jednak tym zbytnio i co noc postanawiają buszować poza terenem ośrodka. Ośrodek ten znajduje się w lesie, a w nim jest parę ciekawych miejscówek, między innymi opuszczona chatka myśliwego. To, co od początku spodobało mi się w tej książce to zwrócenie uwagi na problemy każdego bohatera. Autorka wyraźnie podkreśla, że każdy z nich ma swoje osobiste problemy, mniejsze czy większe. Nie są to płytkie postacie, ale zbudowane na swoich wcześniejszych doświadczeniach. Na ich reakcje wpływa przeszłość, którą przeżyli, co od razu dla mnie, jako czytelniczki, było wiadome. Ukazany został również „problem” czy wątek bogactwa rodziców prawie każdego bohatera. Widać, że prawie żaden z nich nie jest zadowolony z tego, że jego rodzice mają kupę forsy, kiedy oni sami są olewani albo wykorzystywani jako narzędzie do ich zarobku. Przez całą książkę ciągnie się zagadka m0rd3rcy, co ogromnie wpłynęło na moją ciekawość podczas czytania. Koniec książki przyznam, że przewidziałam, ale naprawdę bardzo dobrze się bawiłam podczas czytania i uważam, że jest to porządny kryminał młodzieżowy. Moja ocena: 8/10 ⭐

“Spoiled Souls” to książka od której zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać. Tematy w niej poruszone często zamiast stać się atutem książki, okazują się największym minusem. Właśnie tego trochę się bałam. Enemies-to-lovers, płatni mordercy, porwanie - to aż krzyczało: Wattpad. Bałam się, że będzie to jedna z tych książek, które będą typowo “wattpadowymi”. Pomimo obaw byłam potwornie ciekawa tej historii. Jako osoba która wierzy w przeznaczenie, uznaję, że właśnie przez to tak ciągnęło mnie do tej książki. Przekonał mnie ona do książek z podanymi wyżej wątkami i pokazała, że nie każda książka musi być jak te stereotypy, o których każdy słyszał chociaż raz. Vanessa to popularna aktorka z ogromem osiągnięć na koncie. Chociaż brzmi to przyjemnie, lata jej dzieciństwa były zupełnym tego przeciwieństwem. Bo inaczej niż traumatyzująym nie jestem w stanie nazwać momentu, w którym kilkuletnia dziewczynka widziała postrzelone ciało własnego ojca. Gdy aktorka wraca do miasta, które opuściła wraz z mamą w noc śmierci ojca, nie wie czego się spodziewać. Wszystko wydaje się takie normalne. Zupełnie jakby nic nigdy się nie wydarzyło. Jej przyjaciel - Charlie - sprawia, że dziewczyna skupia się na teraźniejszości, zamiast na traumatycznych wspomnieniach. Jednak nic nie może być zbyt dobre, o czym przekonuje się w dzień gali. Dzień który miał należeć do niej. Tylko i wyłącznie. To właśnie wtedy miała odebrać nagrodę dla najlepszego aktora. Miała stworzyć wspomnienie, które zostanie z nią do końca jej dni. Victor White postanowił zadbać o to, by Vanessa rzeczywiście zapamiętała ten dzień, jednak w zupełnie inny sposób… Historia Vanessy która została wciągnięta w świat, którym dotąd się brzydziła, wciągnęła mnie od pierwszych stron i wypędziła zastój czytelniczy. Emocje nie opuszczały mnie aż do przeczytania ostatniej strony, chociaż po zakończeniu emocje trzymały mnie jeszcze długo później… KOCHAM KOCHAM KOCHAM to jak pokazane jest w tej książce enemies-to-lovers. No dobra może mam jakieś malutkie zarzuty, ale JEZZ potrzebowałam tak przedstawionego tego motywu do życia. Aarona nie polubiłam od początku - I’m sorry - ale nie narzekałam na jego istnienie, bo powodował, że fabuła fabułowała, a to jest jedna z ważniejszych rzeczy. Do postaci Vanessy też musiałam się przekonać, jednak było to dużo szybsze w porówaniu do Aarona. Samo zakończenie było niespodziewane. Przysięgam, obstawiałam kilka z nich, ale to co się wydarzyło, przerosło wszystkie moje wymagania. Na sam koniec zaznaczę, że pióro Laury bardzo przypadło mi do gustu. Było swobodne, ale też trzymające czytelnika w napięciu. Było ono dopracowane, jak zresztą cała historia i jestem potwornie szczęśliwa, że zdecydowałam się sięgnąć po tę książkę.