Recenzje

Owen uratował dziewczynę. Ona najpierw nazwała go dupkiem, a potem zaprosiła na drinka. I wylądowali w łóżku. A rano zniknęła... A dla niego to była najlepsza noc i nie mógł przestać o niej myśleć. Nie wiedział tylko jak ją znaleźć do czasu... Okazało się że był on właścicielem mieszkania jej matki i przyszedł w związku z skargami na hałas. A tam zastał na. I niestety wcale nie ucieszyła się na jego widok. A może jednak da się to zmienić? Piękna okładka. Książki tych autorek biorę w ciemno i nigdy nie żałuję. Cała ta seria bardzo mi się podoba i teraz nie jest inaczej. Dużo emocji, skomplikowanych relacji i miłości. Bardzo ciekawa, lekko i szybko się czyta.

Lubie książki Penelope Ward i Vi Keeland, więc jak się pojawiła kolejna, musiałam po nią sięgnąć. "Dziewczyna na jedną noc" to już trzecia część opowiadająca losy czwórki przyjaciół. Był już Colby, potem Holden, teraz nadszedł czas na Owen, więc został już tylko Brayden😁 i niecierpliwie na niego czekam😁. Jedna wspólna noc. Dwójka nieznajomych. Połączyła ich namiętności, a może jednak coś więcej. Owen, to pan wiecznie zapracowany. Jego znajomi znajdują miłość, a on mimo, że cieszy się ich szczęściem, czuje się pusty w środku. Sam nie wie czemu, czegoś mu w życiu brakuje. Dopiero przypadkowe spotkanie w barze sprawia, że odżyje. Istna miłość od pierwszego wejrzenia. Tylko po jednej wspólnej nocy jego miłość ucieka, a gdzie ją spotka? W budynku, którego jest właścicielem razem z przyjaciółmi. Czy Devyn da mu szansę? Devyn przyjechała do Nowego Jorku, by zaopiekować się rodzeństwem. Jej życie toczy się w Californii, ale rodzeństwo ją potrzebowało więc przyjechała. Miała gówniane dzieciństwo, więc stara się oszczędzić tego im. Jej rodzeństwo, podchodzi do niej z dystansem. Boją się, że też ich zostawi, więc się nie przywiązują. Czy dadzą Devyn szansę? Zupełnie nie spodziewała się, że ponownie spotka Owena, to była tylko jednorazowa przygoda. Będzie trzymać go na dystans, bo ma problemy z zaufaniem. Uważa, że to kwestia czasu, aż odejdzie więc nie chce ryzykować. Czy Owen przebije się przez jej pancerz ochronny? Muszę przyznać, że z początku świetnie się na tym bawiłam. Owen i jego podchody, radzenie sobie z uczuciami, to u niego było to coś nowego, to było fajne i bardzo wiarygodne. Tak samo podobała mi się Devyn, była uparta i nie chciała bardziej sobie komplikować życia. Zaloty Owena, to jak zawsze przynosił jej tartę limonkową, jej ulubiony deser, to było urocze. Był zagubiony, nie umiał sobie radzić z uczuciami, ani z zazdrością, ale wiedział jedno, że ją kocha. Dopiero zaczęło coś mi zgrzytać gdy pojawiły się dwa motywy, za którymi nie przepadam, a mianowicie trójkącik miłosny😅 i nieplanowana ciąża😒. Jak mnie one zmęczyły i zastanawiam się, który bardziej, i nie umiem stwierdzić😅. A było tak fajnie, czemu mi one to zrobiły i wprowadziły te niepotrzebne dramaty, wystarczyła wyrodna rodzicielka i bolesne dzieciństwo, które odcisnęło piętno na Devyn. Na prawdę szkoda, a było tak fajnie. Musze wspomnieć jeszcze, że uwielbiam tych czterech facetów. Ich przyjaźń jest po prostu piękna. Zawsze mogą na siebie liczyć. To jak się wspierają i kochają, nie znaczy, że nie mogą sobie dokuczać. Genialnie autorką wyszła ta przyjaźń, ale bardziej oni są jak rodzina🥰. Jeżeli lubicie książki tego duetu pisarskiego, to w miarę wiecie czego możecie się spodziewać. Mimo, moich żali cieszę się, że to przeczytałam i nawet mogę polecić😁.

Czasem miłość nie przychodzi z kwiatami i czekoladkami. Czasem przychodzi jak burza — brutalna, nieprzewidywalna i cholernie wciągająca.
Taka właśnie jest historia w „Till the Last Breath” — dark romance, który zostawia ślad. Karolina Zielińska nie boi się igrać z mrokiem. W tej książce nie znajdziesz lukru, za to jest chemia, napięcie i bohaterowie, którzy nie są ani trochę święci. Ich decyzje czasem bolą, czasem denerwują, ale nie pozwalają przejść obok siebie obojętnie. Styl autorki jest płynny, przystępny, a jednocześnie z wyraźnym pazurem — nie ciągnie się, nie przeciąża, tylko prowadzi Cię przez fabułę jak po równi pochyłej. Z każdym rozdziałem coraz głębiej zanurzasz się w relację, która jest daleka od ideału, ale przez to… jeszcze bardziej wciąga. To nie jest książka dla każdego. Jeśli szukasz grzecznej, przewidywalnej historii — odpuść.
Ale jeśli lubisz ciemniejsze odcienie romansu, skomplikowanych bohaterów i historię, która trzyma napięcie i kusi emocjami — ta pozycja spełni Twoje oczekiwania. Plusy? ✔ Wyraziste postacie z charakterem
✔ Mroczny klimat relacji, który wciąga
✔ Lekki, ale wyrazisty styl pisania
✔ Idealny balans między romansem a dramatem Dla kogo zatem ta książka? Dla fanek dark romance z intensywną chemią, emocjonalnym rollercoasterem i bohaterami, którzy balansują na granicy dobra i zła.
Nie muszą być idealni — wystarczy, że są autentyczni.

Od razu zacznę wielkimi słowami: jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii — jej konstrukcji, kreacji bohaterów, języka. Może dla niektórych to będzie przesadą, ale właśnie takie książki ratują moją wiarę w polską literaturę. Na wstępie zaznaczę, że jest to fantasy bardziej skierowane dla dojrzalszego czytelnika (oznaczenie 16+). Świat został przedstawiony dogłębnie, tak że można wszystko z łatwością zrozumieć, połączyć kropki (jeśli nie jest to celowa tajemnica), a przede wszystkim zapamiętać. Bardzo podobał mi się motyw Feniksów, który z jednej strony nadawał takie smoczego vibe’u z Fourth Wing, ale nie był kopią (i był znacznie subtelniejszy). Autorka mocno skupia się na analizie bohaterów, przedstawia ich motywy, relacje i życiorysy, ale też nie zapycha tym niepotrzebnie ani fabuły, ani głowy czytelnika — książka ma po prostu dobry flow. Elaine główna bohaterka jest ciekawą i złożoną postacią. Mamy również całą plejadę innych postaci: złodziei, rodzinę królewską, strażników, zdradzonych kochanków — każdy z nich jest charakterystyczny i nie idzie się pomylić ich imion. Jest delikatny wątek romantyczny w typie mocnego slow burn, ale nie przytłacza, więc myślę, że i zwolennicy i przeciwnicy się nie rozczarują. Mamy również wątek znalezienia rodziny, przyjaźni, kruchych sojuszy, zemsty i traum. Starałam się ją smakować, analizować, dałam sobie czas na przemyślenia i lepsze, głębsze poznanie bohaterów. Ta historia w jakiś sposób do mnie przemówiła i od pierwszej strony czułam się wciągnięta, ale od połowy zaczęła mocno bujać. Mamy wiele tajemnic, wiele wątków, które mogą mieć tylko dwa rozwiązania, których jesteśmy świadomi jako czytelnicy, ale i tak napięcie jest tak mocne, że aż brakuje powietrza, kiedy dochodzi do rozwiązania (nawet jeśli dosłownie wiemy, co się wydarzy). Jak najbardziej polecam, jestem nią totalnie oczarowana.

𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: ★★★★★ ⋆.ೃ࿔:･ 𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚: ,, 𝐎𝐭𝐨 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚 𝐨 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐜𝐳𝐲𝐧𝐢𝐞, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚 𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐥𝐚 𝐰𝐨𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐨𝐫𝐚𝐳 𝐤𝐬𝐢𝐞̨𝐜𝐢𝐮 𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐣𝐚̨𝐜𝐲𝐦 𝐳𝐥𝐨𝐭𝐞 𝐤𝐥𝐚𝐭𝐤𝐢“⋆.ೃ࿔:･ “𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐚 𝐨 𝐂𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐒𝐫𝐨𝐤𝐚𝐜𝐡“ to była moja pierwsza styczność z twórczością Marysi Bujak, ale 𝐍𝐀𝐏𝐄𝐖𝐍𝐎 nie ostatnia!!! Gdy wiedziałam już, że będę recenzować 𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐞̨ od samego początku nie mogłam doczekać się tej pozycji i zdecydowanie się nie zawiodłam. ⋆.ೃ࿔:･ Sięgając po tę historię, wiedziałam, że chciałabym dostać dobrą fantastykę przez którą nie będę mogła się oderwać do 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐧𝐢𝐞𝐣 𝐬𝐭𝐫𝐨𝐧𝐲 i tak właśnie było w przypadku ,, 𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐲“, która od samego początku trzymała mnie w napięciu. ,, 𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐚 𝐨 𝐂𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐒𝐫𝐨𝐤𝐚𝐜𝐡” jest napisana w narracji trzecioosobowej, która wiele osób zraża do przeczytania danej książki, jednak w przypadku tej pozycji nie wyobrażam sobie czytać jej w innej. 𝐓𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐨𝐨𝐬𝐨𝐛𝐨𝐰𝐚 𝐧𝐚𝐫𝐫𝐚𝐜𝐣𝐚 po prostu pasuje tam 𝐈𝐃𝐄𝐀𝐋𝐍𝐈𝐄. ⋆.ೃ࿔:･ Uwielbiam styl pisania 𝐌𝐚𝐫𝐲𝐬𝐢!! Mimo, że 𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐚 jest dość grubą książką, to przez tą historię po prostu się płynie. 𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐚 opowiada historię 𝐄𝐥𝐚𝐢𝐧𝐞, która ucieka z nadzieją na posmakowanie życia, jakiego dotąd nie miała okazji poznać, jednak rzeczywistość jest zdecydowanie bardziej brutalna, niż jej się wydawało. Parę lat później 𝐄𝐥𝐚𝐢𝐧𝐞 należy do słynnej szajki 𝐳𝐥𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐢 - 𝐂𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐒𝐫𝐨𝐤. Są dla niej jak rodzina i razem okradają z klejnotów bogatych mieszkańców 𝐋𝐚𝐳𝐮𝐫𝐨𝐰𝐞𝐠𝐨 𝐖𝐲𝐛𝐫𝐳𝐞𝐳̇𝐚. ⋆.ೃ࿔:･ Tymczasem 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦 𝐈𝐈𝐈 następca tronu 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐚𝐫𝐨𝐭𝐡 postanawia związać sojusz z 𝐓𝐚𝐫𝐝𝐞𝐬𝐬𝐚̨ przez małżeństwo z księżniczką. Jednak będzie to możliwe tylko wtedy, gdy 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦 odnajdzie pierścionek. Tajemnicą zaginionego pierścionka sprawia, że losy 𝐤𝐬𝐢𝐞̨𝐜𝐢𝐚 i 𝐂𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐒𝐫𝐨𝐤 splatają się ze sobą. ⋆.ೃ࿔:･ Ale czy przyszły król zdoła znaleźć wspólny język z kimś, kto, symbolizuje wszystko czym do tej pory gardził? Tego dowiecie się sięgając po ,,𝐁𝐚𝐥𝐥𝐚𝐝𝐞̨ 𝐨 𝐂𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐒𝐫𝐨𝐤𝐚𝐜𝐡“, czyli jedną z 𝐧𝐚𝐣𝐥𝐞𝐩𝐬𝐳𝐲𝐜𝐡 𝐟𝐚𝐧𝐭𝐚𝐬𝐭𝐲𝐤 jaką do tej pory czytałam!! <3 ⋆.ೃ࿔:･ 𝐖𝐢𝐝𝐳𝐢𝐦𝐲 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐤𝐨𝐥𝐞𝐣𝐧𝐞𝐣 𝐫𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐢!!