Recenzje

Ciao, Italia! Włoskie miasta i miasteczka 2 to książka wydana przez Bezdroża, której autorami jest dwoje podróżników - Agnieszka Tiutiunik i Przemek Pozowski, którzy wcześniej napisali wspólnie Stolik dla dwojga. Ich nowa książka to opis kolejnej podróży do Italii, podczas której odwiedzają znane i mniej znane włoskie miasta i miasteczka. Odwiedzane miejsca zostały przedstawione w formule alfabetycznej. Poznajemy więc Włochy od A do W (od Acireale do Werony). Książka składa się z 65 rozdziałów, z których każdy prowadzi nas do innej miejscowości. Pomimo układu alfabetycznego, nie jest to w najmniejszym stopniu leksykon. To żywa narracja, która obejmuje zarówno opisy miast, do których zawitali autorzy, dygresje historyczne, żywe relacje z ciekawych wydarzeń, zaproszenia do atrakcji turystycznych oraz smakowite wrażenia kulinarne. Kiedy wczytywałem się w kolejne strony książki, to trafiłem na karnawał do Acireale, dowiedziałem się, jakie wino wypić w Akwilei, zajrzałem do muzeum w szpitalu dla trędowatych w Ankonie i poznałem miasteczko, które jest stolicą biathlonu. Możesz czytać książkę Agnieszki Tiutiunik i Przemka Pozowskiego na kilka sposobów. Pierwszy, to tradycyjne podejście i smakowanie całości strona po stronie. Czytając w ten sposób Ciao, Italia! mogłem porównać moje niemal 30-letnie doświadczenie w podróżach po Włoszech z miejscami i wydarzeniami proponowanymi przez autorów. Okazało się, że ich wprawne oko, dostrzegło wiele miejsc, do których jeszcze nie trafiłem. Drugi sposób, to wyszukiwanie miast z regionu, do którego się udajesz. Jeśli jedziesz do Lacjum, to szybko wyszukujesz: Anzio, Rzym i Sermonetę. Dzięki temu możesz wyruszyć na spacer do Nettuno, obejrzeć pomnik dziewczynki, która stała się symbolem lądowania aliantów, potem - w Rzymie - odnaleźć miejsca, gdzie dobrze karmią w okolicach Termini, a także spróbować maritozzo. Na koniec dowiesz się, dlaczego warto pojechać do Sermonety i zajrzeć do opactwa templariuszy, a potem odpocząć w najbardziej romantycznym ogrodzie na świecie. Jest jeszcze trzeci sposób, czyli wyszukiwanie miejscowości, do których jeszcze nie dotarliśmy. Jedyna rzecz, jakiej mi zabrakło w książce Ciao, Italia!, to odniesienia do walk 2 Korpusu Polskiego w opisach Ankony czy Offagni, ale to może moje subiektywne odczucie, autora przewodnika „Monte Cassino i okolice. Szlakiem 2 korpusu polskiego”. Jeżeli szukasz czegoś więcej we Włoszech, niż przeciętny turysta, to ta książka podpowie ci, czego szukać w Altrani, Camogli, Iseo czy Saronno. Pozwoli ci też spojrzeć inaczej na Mediolan, Rzym, Wenecję czy Weronę. Co istotne, książka jest wydana niezwykle starannie pod względem graficznym i zawiera wiele pięknych fotografii wykonanych przez współautorów książki. Jeżeli poszukujesz inspiracji do włoskich podróży, miejscowości, w których jeszcze nie byłaś/eś albo nieznanych miejsc w znanych miastach, to polecam ci książkę Agnieszki i Przemka. Ciao, Italia!

Recenzja „Epic Girl” „Epic Girl” to pierwszy tom dylogii Epic i debiut Klidahi. Historia opowiada o Milly i Milesie. Ona jest córką jego nowej partnerki, która razem z córką wprowadza się do jego domu. Milly jest źle traktowana przez swoją matkę, więc postanawia się na niej zemścić. A jak? Postanawia uwieść Milesa. Plan wydaje się idealny, ale Milly nie przewidziała, że ta gra przerodzi się w coś wyjątkowego. To, jak prowokuje Milesa, żeby jej uległ, jest bardzo ciekawe i dodaje pikanterii całej historii. Relacja między bohaterami rozwija się od chęci zemsty do prawdziwych, głębokich uczuć. Miles od samego początku otacza Milly opieką, ale z czasem jego uczucia stają się silniejsze. Dla niej byłby gotów zrobić wszystko - nawet dać jej gwiazdkę z nieba. Książka jest bardzo emocjonująca - pełna napięcia, namiętności, zawiłych relacji i skrajnych emocji. To historia, która porusza, zaskakuje i nie pozwala o sobie zapomnieć. Nie można pominąć też faktu, że jest kontrowersyjna - relacja Milly i Milesa może budzić mieszane uczucia, ale właśnie to sprawia, że ta książka tak mocno wciąga i wywołuje silne reakcje. Zdecydowanie trudno się od niej oderwać - czyta się ją jednym tchem. A na końcu… poleją się łzy. Ale mimo wszystko - książka jest cudowna i zdecydowanie warta przeczytania!

Poznając twórczość Anny Wolf, nie wiedziałam, że jest gorzowianką. Nie miałam świadomości, że mamy tak znaną autorkę powieści kobiecych w naszym mieście. Ale jak to mówią... świat jest taki mały. Postanowiłam poznać jej twórczość, ponieważ czytałam wiele pozytywnych opinii o jej książkach, a tu przy okazji tak miło się zaskoczyłam. Główna bohaterka, Royal Elizabeth McPierson, choć urodziła się w rodzinie dobrej kobiety, od najmłodszych lat musi radzić sobie z trudną przeszłością i społecznymi uprzedzeniami. Jej życie zostaje wywrócone do góry nogami w dniu osiemnastych urodzin, kiedy wychodzą na jaw sekrety, które rzucają nowe światło na jej dotychczasowe iluzje o świecie i samym sobie. Z kolei Jack Miller dorastał w cieniu trudnej przeszłości - bez matki, w środowisku, które nie sprzyjało stabilizacji i normalności. I chociaż jego ojciec starał się wychować go jak najlepiej, to jednak Jack w końcu popełnił błąd, który poprowadził go do więzienia. Losy dwójki bohaterów splatają się w nieoczekiwany sposób, tworząc historię pełną napięcia, iluzji i nadziei. Spotkanie Royal i Jacka nie tylko odmienia ich życie, ale także skłania do refleksji, jednocześnie wywołując wulkan emocji. "Iluzje Royal" to historia, która zaintrygowała mnie od samego początku. Autorka zabiera czytelnika w podróż do świata bohaterów, których losy wydają się napiętnowane przez przeciwności i bolesne doświadczenia. Anna Wolf porusza trudne tematy, co jest niełatwe w odzwierciedleniu na papierze. Po przeczytaniu książki, śmiało mogę stwierdzić, że ma interesujący motyw przewodni, kilka ciekawych elementów, ale jednak nie do końca spełniła moje oczekiwania. Czuję pewien niedosyt. Niewątpliwie ta historia miała szansę wciągnąć czytelnika w świat pełen tajemnic, iluzji i trudnych losów głównych bohaterów, tylko właśnie trochę zabrakło mi wykonania i wszystko zadziało się zbyt szybko. Zacznijmy od plusów. Po pierwsze oddać trzeba, że autorka ma lekki styl pisania i krótkie rozdziały sprawiają, że lekturę czyta się naprawdę szybko, co z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom dynamicznych, nie obciążających opowieści. Motyw iluzji, który przewija się przez całą fabułę, jest ciekawie rozbudowany i dodaje historii pewnej głębi, choć nie zawsze jest w pełni wykorzystany i uważam, że można go było bardziej pogłębić. W książce pojawiają się też interesujące nawiązania i zwroty akcji, które potrafią zaskoczyć. Sam pomysł na historię jest również ciekawy - trudne dzieciństwo, dom zastępczy, pieniądz rządzący światem, powrót do ludzi pełnych miłości i przyjaźni. Pojawia się również motyw mafii, który miał potencjał i nieco zawiodłam się, że był tylko tłem. Jednak największym mankamentem "Iluzji Royal", który mocno mi przeszkadzał, jest brak chemii między bohaterami. Relacja Royal i Jacka rozwija się bardzo szybko, niemalże błyskawicznie, co sprawia, że trudno uwierzyć w głębię ich uczuć. Momentalnie od nienawiści wchodzimy w miłość. Zabrakło mi poczucia, że to coś więcej niż powierzchowne podrygi emocji. Brakowało mi w tej relacji głębi i naturalności, a początek związku wydawał się trochę wymuszony - wszystko rozgrywało się zbyt nagle, bez odpowiedniego budowania. To co zaskoczyło mnie w książce, to ilość wulgaryzmów czy trochę kiczowatych zwrotów, które chociaż z początku zabawne, w nadmiarze były nieco przytłaczające. W mojej ocenie nie zawsze wnosiły coś do dialogów i momentami były zbędne, co obniżało autentyczność postaci. Mimo wszystko jednak książkę czytało się przyjemnie, jest w niej sporo humoru i wątki pozostałe ciekawie są poprowadzone. Świat nieco inny niż ten, który na co dzień znamy, został pokazany jako pełen ciepła. Ludzie, którzy muszą zarobić w kontrowersyjny sposób, zobrazowani zostali jako lepsi, z większym sercem, niż zamożne, nieczułe ludzkie istoty. W zasadzie jest to coś nowego z czym miałam styczność i wyszło dobrze. Pokazany został również świat dzieci, które dorastają w niekoniecznie dobrym towarzystwie, chociaż są kochane i wpływa to na ich psychikę, ale także tych, które nie mają miłości od rodziców, ale wyrastają na wspaniałe, pełne dobroci osoby. Autorka ukazała, że nie status majątkowy i rodzaj wykonywanego zawodu definiują to jakim jesteśmy człowiekiem, ale dobre czyny, którymi możemy się pochwalić. To także historia o tym, że nie zawsze życie jest łatwe, czasami zawodzi system prawny, choroba kładzie kłody pod nogi i pewne kroki, które jesteśmy zmuszeni podjąć, choć niekoniecznie są dla nas dumą, są konieczne, aby zadbać o bliskich. Niewątpliwie miłość matki i córki, a także więź ojczyma z przybraną córka i ojca z synem są tutaj mocną stroną powieści. "Iluzje Royal" to lekka, szybka lektura, którą można przeczytać w jeden wieczór. Jeśli szukacie historii pełnej sekretów, iluzji i prostych emocji, to może być coś dla Was. Jednak jeśli zależy Wam na głębi, wiarygodnych relacjach i mocnych zwrotach akcji, ta książka może Was rozczarować. Między bohaterami trochę zabrakło chemii i poczucia ich uczuć, ponieważ bardzo szybko wszystko się rozwijało, co sprawiło, że relacja wydała się niewiarygodna. Fabuła, choć prosta i przewidywalna, ma swoje ciekawe momenty i możemy znaleźć w niej głębię. Książka porusza ważne tematy, takie jak iluzje, oszustwa czy trudne losy młodych ludzi i chociaż jest trochę niedopracowana, to finalnie wypada całkiem nieźle i mimo wszystko uważam, że książka ma potencjał i warto dać jej szansę, szczególnie jeśli zależy Wam na lekkiej, niezobowiązującej lekturze.

💎 Iluzje Royal - czyli mafijne love story z przytupem, ciętym językiem i testosteronem w powietrzu! ⁠ Czytałam i myślałam: "Oj dziewczyno, uciekaj, zanim będzie za późno!" A ona oczywiście... biegnie w ramiona faceta, który wygląda jak grzech i pachnie problemami. 😏 ⁠ Mamy tu wszystko: tajemnice, gorące sceny (uff, gorąco mi było nawet bez grzejnika!), mafijne porachunki i... bohaterkę, która potrafi postawić się królowi (Royalowi) i nie pęka przy jego spojrzeniu. 👑🔥 ⁠ Nie jest to literatura Noblowska - ale kto by tam chciał Nobla, jak można mieć mafijny rollercoaster emocji! ⁠ 📚 Polecam, jeśli: ✔️ lubisz romans z pazurem, ✔️ lubisz, jak facet mówi „moja”, a Ty krzyczysz „nie jestem niczyja!” (ale tylko przez 5 stron), ✔️ chcesz oderwać się od rzeczywistości i wskoczyć w świat, gdzie niebezpieczeństwo czai się za rogiem... a także przystojni mężczyźni 😉 ⭐ Ocena? 8/10 - bo zakochałam się i trochę się też pośmiałam!

Dziś chciałabym zaprosić was na moją opinię na temat książki Lucky od Małgorzata Lisińska i Editio Red. No to jedziemy. "Lucky" Małgorzaty Lisińskiej to książka, która naprawdę mnie zaskoczyła — i to w pozytywnym sensie. Do tej pory twórczość autorki wpadała mi w ręce, szybko się czytała, a potem… jakoś tak ulatywała z pamięci. Tym razem jest inaczej — i nie wiem, czy to zasługa przystojnych facetów, kuloodpornych bentleyów, czy faktu, że ktoś w końcu postanowił urozmaicić życie sławnej aktorce próbą zamachu. Maggie Dalinsky — piękna, znana, kochana przez tłumy. Wydawałoby się, że jedyne, co jej grozi, to paparazzi na każdym rogu. Niestety, życie ma inne plany, a kiedy na lotnisku ktoś próbuje ją zastrzelić, robi się naprawdę gorąco — i wcale nie chodzi o czerwony dywan. Na ratunek rusza dwóch panów, którzy równie dobrze mogliby startować w konkursie na najbardziej atrakcyjnego ochroniarza roku. Porucznik NYPD Kenneth Stanton — poważny, opanowany, z pewnością wie, jak się strzela (i jak patrzeć spod zmrużonych powiek). Obok niego pojawia się Lucky Gambini — tajemniczy, przystojny i ewidentnie taki, co to nie tylko umie ratować życie, ale i skutecznie mieszać w głowie. Dostajemy tu miks sensacji, humoru i flirtu, który skutecznie podnosi ciśnienie. Są momenty akcji, trochę rywalizacji o serce Maggie, a całość czyta się naprawdę szybko i przyjemnie. To idealna historia na wieczór z książką, kiedy marzysz o czymś lekkim, wciągającym i z nutką adrenaliny — no i, nie ukrywajmy, przystojnych bohaterów, których chciałoby się mieć na szybkim wybieraniu w telefonie. ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️/10